Jump to content
Sign in to follow this  
MarcinSn

Wir i Wiatrak z Dobsona

Recommended Posts

Im bliżej polarnej tym bardziej dają popalić niedokładności ustawienia platformy. Staraj się wybierać obiekty ani za nisko ani za wysoko.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hamal, ale tutaj nie bylo platformy :)

Ale tego wiatraka zakręciło :P W przypadku dobsona GT najgorszym miejscem do focenia są okolice bieguna i zenitu, a tam właśnie jest M101. M51 jest ciut dalej od bieguna i fociles ja wczesniej, wiec byla nieco nizej - dalej od zenitu. Najlepiej wybieraj obiekty w poblizu rownika - tam rotacja pola jest najmniejsza.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Staraj się wybierać obiekty ani za nisko ani za wysoko.

 

Tak, myślę, że ta zasada przy tym setupie jest istotna:) Choć to tylko Dobson GT, ale zdaję się że przekłada się też i na ten zestaw.

 

 

MateuszW
Ale tego wiatraka zakręciło :P W przypadku dobsona GT najgorszym miejscem do focenia są okolice bieguna i zenitu, a tam właśnie jest M101. M51 jest ciut dalej od bieguna i fociles ja wczesniej, wiec byla nieco nizej - dalej od zenitu. Najlepiej wybieraj obiekty w poblizu rownika - tam rotacja pola jest najmniejsza.

 

Zakręciło tym wiatrakiem bardzo - po zestakowaniu zdjęcia były ułożone jak serwetki w restauracji.

Zauważyłem też, że obiekty, które się foci takim zestawem muszą się wznosić, silniki nie równo pracują "z grawitacją", chyba że wymyślę jakąś przeciwwagę...

Share this post


Link to post
Share on other sites

Fajnie wyszło jak na GT, dla mnie Wir zdecydowanie lepiej, mniej pojechany. Czyli najlepiej ustawić GT niżej nad horyzontem? Przecież prędkość liniowa jest większa właśnie na niższych wysokościach więc tam powinny wychodzić niedokładności montażu. Chyba że przy niższej wysokości nie muszą tak bardzo pracować dwa silniczki (az. i wys.) GT razem i wychodzi to lepiej?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Intuicyjnie wydaje się, że im częściej musi się włączać drugi silnik, tym więcej mamy schodków i haczyków zamiast gwiazd. U mnie najlepiej wychodzi jak tuba jest w okolicach 45 stopni, ale musi iść do góry.

Z drugiej strony wydawało mi się, że właśnie najbliżej bieguna zdjęcie powinno być najmniej pojechane (przynajmniej tak mam w eq).

Ale robiąc Dobsonem np. Gwiazdę Polarną przecież nie będzie się on kręcił wokół osi optycznej jak betoniarka :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

To jest dobson, a nie EQ :) To duża różnica. Tu nie chodzi o dokładność prowadzenia, a o rotację pola (czyli rozmazywanie się gwiazd wzdłuż współśrodkowych okręgów otaczających punkt, który śledzi teleskop) . Jeśli nawet będziesz miał super prowadzenie, to rotacji na dobsonie nie unikniesz. Rotacja pola jest tym większa, im focisz bliżej bieguna lub zenitu. Na biegunie, to sam sobie odpowiedziałeś :) Dobson nie obróci się w osi tuby, aby kręcić się w osi bieguna celując na polarną. Blisko bieguna sytuacja jest podobna - dobson wykonuje jakby posuwiste ruchy zamiast okrężnych i stąd pojawia się rotacja pola. Teraz wyobraź sobie, ze focisz obiekt, który góruje dokładnie w zenicie. Dobson dojeżdża do zenitu zwiększając wysokość i w jednej sekundzie musi wykonać obrót w azymucie o 180st, żeby móc teraz zmniejszać wysokość (bo po górowaniu gwiazda się obniża). Te efekty maleją w miarę oddalania się od bieguna i zenitu. Najmniej rotacja pola jest widoczna na równiku, bo jest on największym kołem po którym poruszają się gwiazdy, a więc na małych odcinkach najbardziej przypomina linię prostą (po których to porusza się dobson). Niestety własnie na równiku prędkość liniowa gwiazd jest największa, a co za tym idzie najbardziej widać tam niedokładności prowadzenia (co widać też w EQ). Trzeba więc wybrać kompromis między dokładnością, a rotacją.

 

Czy każde pojedyncze zdjęcie Wiatraczka ma taką rotację? Jeśli ten efekt powstał na skutek stackowania (efekt się zsumował), to znaczy, ze Twój program stackujący nie radzi sobie z rotacją. Czego używałeś?

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mateusz, bardzo wyczerpujące wyjaśnienie:) Dzięki!

Rzeczywiście, najlepiej zrobić eksperyment myślowy i sprawdzić warunki brzegowe, a odpowiedź pozwalająca znaleźć "złoty środek" nasunie się sama.

 

Jeśli chodzi o zdjęcia, to na tych z Wiatraczkiem na każdym zdjęciu gwiazdy są łukami tym większymi im dalej od środka. Na dodatek, kiedy przegląda się te zdjęcia jedno po drugim, to jest wrażenie, jakby Wiatraczek się kręcił..

 

Pozdrawiam!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Z mojego doświadczenia z robienia dużej skali w zenicie powiem Wam, że im wyżej tym dziwniejsze rzeczy się dzieją, a każda tycia niedokładność ustawienia montażu sprawia że galaktyki prowadzone OAGiem już po minusie wykazują ucieczki ! Gdzie robiona w tym samym czasie na równiku (tu ponoć prowadzić jest najtrudniej) śmiga po 20 min i śladu nie ma.

Kiedyś ktoś ścigał Jesiona i kazał mu robić ASA-ą 30 min na równiku, ja bym mu kazał w ramach testów robić 30 min na +80* dec

 

 

Teraz dopiero doczytałem że to zwykły Dobson :) Tym większy szacun!

Edited by HAMAL

Share this post


Link to post
Share on other sites

Z mojego doświadczenia z robienia dużej skali w zenicie powiem Wam, że im wyżej tym dziwniejsze rzeczy się dzieją, a każda tycia niedokładność ustawienia montażu sprawia że galaktyki prowadzone OAGiem już po minusie wykazują ucieczki ! Gdzie robiona w tym samym czasie na równiku (tu ponoć prowadzić jest najtrudniej) śmiga po 20 min i śladu nie ma.

Kiedyś ktoś ścigał Jesiona i kazał mu robić ASA-ą 30 min na równiku, ja bym mu kazał w ramach testów robić 30 min na +80* dec

 

 

Fajnie że to poruszyłeś bo też takie mam doświadczenia. ASA z enkoderami takiej rozdzielczości prowadzi w osi Ra jak ta lala i na równiku nawet długie klatki będą bardzo dobre pomimo braku bardzo dokładnego ustawienia. Im bliżej biegunów( Polarnej) każda niedokładność szybciej zniszczy gwiazdy. Ale w ASA od tego jest ta kalibracja która trzeba przeprowadzać na początku każdej sesji o ile nie jest to montaż stacjonarny.

Tańsze montaże oczywiście będą tańczyć na równiku bo prędkość liniowa jest większa wiec szarpanie może być nader widoczne na guiderze.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja raz chciałem sfocić M82 (dec 70st) i nie mogłem :) Po prostu nie dało się skalibrować guidingu. W dec było ok, ale w RA w jedną stronę obraz się poprawnie przesuwał, a w drugą stał w miejscu. Myślałem, że to kwestia softu, więc zrestartowałem wszystko co się dało, przeglądnąłem ustawienia i nic. W końcu po którejś już kalibracji się poddałem i poszedłem spać. Montaż wtedy stał na polu już drugą noc, bo go nie składałem. Następnej nocy (też bez rozkładania) sprawdziłem ustawienie na polarną, które robiłem pierwszej nocy. I co widzę? Polarna przekoszona o jakieś 3 st! Po poprawieniu ustawienia montaż prowadził jak ta lala tej nocy. Dlaczego polarna samoistnie się przestawiła? Ano dlatego, że leżał śnieg i w dzień trochę się go topiło, więc nogi montaż stopniowo się zapadały :)

  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Tylko że ja ustawiam montaż stacjonarny metodą Boltwooda dość dokładnie, a mimo to kiedy próbowałem robić NGC 1961 (+70* dec) z czasem 1x2godz (4metry ogniskowej) OAG prowadząc Atika wykręcił mi nim flipa na gwieździe prowadzenia dając kreski. Pewnie się domyślacie jakie to uczucie czekać 2h na klatkę i zobaczyć kresunie ^_^ zamiast gwiazdek.

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ile? :sleepy:

No na czasie 2h to nic dziwnego, że nawet minimalna niedokładność wprowadzi widoczną rotację pola. A nie obawiałeś się przepalić klatki? :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

f12 robi swoje a że wcześniej zrobiłem wiele klatek 1h widząc poziom sygnału do szumu byłem o to spokojny :) gwiazdy też były ok więc liczyłem że się uda po 2h pociągnąć. Winne też mogło być ugięcie się LG w celi, przy tak długich czasach nie uleży spokojnie, OAG to wyprostuje ale sam obraz kamery docelowej popłynie.

 

tak wygląda jedna surowa klatka 1h Messier 76 ogniskowa 6metrów

 

M76color.jpg

Edited by HAMAL
  • Like 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Our picks

    • Zdjęcie Czarnej Dziury - dzisiaj o 15:00
      Pamiętajcie, że dzisiaj o 15:00 poznamy obraz Czarnej Dziury. Niezależnie od tego, jak bardzo będzie ono spektakularne (lub wręcz przeciwnie - parę pikseli), trzeba pamiętać, że to ogromne, wręcz niewyobrażalne, osiągnięcie cywilizacji. Utrwalić coś tak odległego i małego kątowo, do tego wykorzystując mega sprytny sposób (interferometria radiowa), ...no po prostu niewyobrażalne. EHT to przecież wirtualny teleskop wielkości planety. Proste?
        • Love
        • Like
      • 144 replies
    • Amatorska spektroskopia supernowych - ważne obserwacje klasyfikacyjne
      Poszukiwania i obserwacje supernowych w innych galaktykach zajmuje wielu astronomów, w tym niemałą grupę amatorów (może nie w naszym kraju, ale mam nadzieję, że pomału będzie nas przybywać). Odkrycie to oczywiście pierwszy etap, ale nie mniej ważne są kolejne - obserwacje fotometryczne i spektroskopowe.
        • Like
      • 4 replies
    • Odszedł od nas Janusz Płeszka
      Wydaje się nierealne, ale z kilku źródeł informacja ta zdaje się być potwierdzona. Odszedł od nas człowiek, któremu polskiej astronomii amatorskiej możemy zawdzięczyć tak wiele... W naszym hobby każdy przynajmniej raz miał z nim styczność. Janusz Płeszka zmarł w wieku 52 lat.
        • Sad
      • 167 replies
    • Małe porównanie mgławic planetarnych
      Postanowiłem zrobić taki kolaż będący podsumowaniem moich tegorocznych zmagań z mgławicami planetarnymi a jednocześnie pokazujący różnice w wielkości kątowe tych obiektów.
      Wszystkie mgławice na tej składance prezentowałem i opisywałem w formie odrębnych tematów na forum więc nie będę się rozpisywał o każdym obiekcie z osobna - jak ktoś jest zainteresowany szczegółami bez problemu znajdzie fotkę danej mgławicy na forum.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 29 replies
    • SN 2018hhn - "polska" supernowa w UGC 12222
      Dziś mam przyjemność poinformować, że jest już potwierdzenie - obserwacja spektroskopowa wykonana na 2-metrowym Liverpool Telescope (La Palma, Wyspy Kanaryjskie). Okazuje się, że mamy do czynienia z supernową typu Ia. Poniżej widmo SN 2018hhn z charakterystyczną, silną linią absorpcyjną SiII.
        • Thanks
        • Like
      • 11 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.