Skocz do zawartości

Rekomendowane odpowiedzi

Rankiem 12 lutego grupa ratowników TOPRu wybrała się wspinać na Filar Mięguszowieckiego Szczytu Wielkiego,

potocznie zwanego Mięguszem lub po prostu MSW. Po dojściu pod ścianę dostrzegają na jednym z pierwszych wyciągów,

tej samej drogi którą chcieli pokonać, wiszącego na linie wspinacza. Szybko dochodzą do niego, niestety, stwierdzają zgon.

Warszawski taternik wybrał się na solowy wspin tego samego dnia nieco wcześniej, odpadł i zawisł na linie asekuracyjnej.

W Wyniku upadku i odniesionych obrażeń albo uduszenia zmarł.

Toprowcy proszą o pomoc kolegów z centrali. Startuje śmigłowiec. Z pokładu Sokoła dwójka ratowników desantowała się na

półce w kominie, w pobliżu miejsca wypadku, po zapakowaniu ciała do noszy przeniesiono je na linie na Morskie Oko,

a następnie przetransportowano do Zakopanego.

Pojutrze mija dziewiąta rocznica tych smutnych wydarzeń. R.I.P.

topr.jpg

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

Dobra, to teraz prosimy o astronomiczną zagadkę ;)

 

Edit: Chociaż nie, ten pan był astronomem :)

Edytowane przez Paether
  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Tak Dawko, Piotr Amsterdamski.

 

Piotr Amsterdamski.jpg

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

To miał być najstarszy komputer świata i pochodzi prawdopodobnie z 205 r.p.n.e. Służył do wyliczania pozycji ciał niebieskich :)

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Tak,

jest to Mechanizm z Antykithiry, dzieło starożytnych Greków, wyłowione z wraku statku, zatopionego na morzu Egejskim.

Lepiej pasuje nazwa mechanizm lub kalulator niż komputer, ponieważ nie dało się tego programować ale medialnie lepiej brzmi.

Twoja kolej LibMar

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

W gwiazdozbiorze Lwa znajduje się planeta pozasłoneczna K2-27 b, która może przechodzić na tle tarczy gwiazdy:

http://exoplanet.eu/catalog/k2-27_b/

 

Badania metodą radialną nie wykryły istnienia innej masywnej egzoplanety (K2-27 c), która miałaby zaburzać ruch K2-27 b na skutek siły grawitacji. Przyjmujemy, że jej rzeczywisty okres obiegu wynosi dokładnie 7.00000 dnia, aby łatwiej było wyznaczyć.

 

15 września 2016 roku (w czwartek), o godzinie 20:00:00 (czas letni w Polsce, UTC+2) nastąpił tranzyt. O której godzinie (można pomylić się maksymalnie o minutę) nastąpi tranzyt dokładnie pół roku później (16 marca 2017 roku, nastąpi też w czwartek)? Wynik podaj w czasie zimowym w Polsce (UTC+1).

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Kto z Was spróbuje odpowiedzieć? :)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

O 18:44:00?

Rozmiar średnicy orbity ziemi wyrażony w minutach świetlnych wynosi około 16 minut. Obserwacja odbywała się w przeciwstawnych położeniach Ziemi na orbicie - bliżej wiosną i dalej jesienią.

 

PS. edytowałem trzy razy. Teraz już jestem skołowany, ale myślę, że to ostateczna odpowiedź.

Edytowane przez Loxley
  • Lubię 2

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dokładnie tak :) Z powodu zmian odległości, dane te konwertowane są do HJD albo BJD.

 

Twoja kolej!

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Sprawdź proszę moją odpowiedź bo ja zmieniałem i nie jestem pewny czy ostateczna jest dobra,

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Również i ja się pomyliłem :D Widząc tok myślenia, od razu postanowiłem zaliczyć odpowiedź. Ale nie zapisałem sobie czy tranzyt nastąpi 16 minut później, czy wcześniej.

 

Tak, będzie to godzina 18:44. We wrześniu, planeta pozasłoneczna jest za Słońcem, więc jesteśmy trochę dalej. W marcu jest jakby w opozycji, a odległość zmniejszyła się o 16 minut świetlnych. To spowodowało, że światło dociera 16 minut szybciej, czyli o 18:44.

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dziękuję.

 

Zagadka związana z Księżycem - jakżeby miało być inaczej. :D

 

Mare Orientale - ma długą historię odkrywania i również długą zapominania. Pytanie - kto pierwszy użył tej nazwy? Rok nie jest wymagany, ale być może pomoże ustalić dodatkowo chronologię historii nazewnictwa.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Witam.

 

Pierwszy użył tej nazwy Juliusz Franz w 1906r. Później o Morzu Wschodnim zapomniano. Pierwsze szczegółowe badanie Mare Orientale prowadził Hugh Percy Wilkins w 1946r i nie które źródła jego podają jako tego który odkrył i nazwał to morze.

  • Lubię 2

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Zbyszek, bardzo dobra odpowiedź.

 

W swojej książce 1906 Julius Franz, dyrektor obserwatorium Uniwersytetu Wrocławskiego, zawarł małą mapę o nazwie - Mare Orientale na wschodnim skraju (od 1960 roku - zachodnim skraju) Księżyca, a później nazwał powiązane z Mare Orientale plamy: Lacus Autumni i Lacus Veris.

 

Proszę, zadajesz kolejną zagadkę.

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Witam

 

Znalazłem w końcu chwilkę czasu.

 

Co to za urządzenie na załączonym obrazku i do czego służyło.

 

Scan0014.jpg

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

Kuchenka słoneczna, gotowano na niej mięso na obiad. Konkretniej dna metalowych garnków :P

Urządzenie powstało w 1774 roku i potrafiło stopić metal :)

Edytowane przez ANowak
  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

XVIII - wieczna zapalniczka.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Witam

Kolega ANowak odpowiedział najbliżej prawdy. To urządzenie to piec słoneczny francuskiego fizykochemika Antoinea Lavoisiera (1743-1794). Używając tego pieca skupił na diamencie znajdującym się pod szklanym kloszem światło słoneczne. Doprowadził w ten sposób do zamiany diamentu w gaz. Precyzyjne ważenie całego układu (tego pod kloszem) nie wykazało zmiany masy. Podobny eksperyment wykonał z węglem drzewnym otrzymując taki sam wynik. W ten sposób dowiódł, że diament jest zbudowany z czystego węgla.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

  • Przeglądający   0 użytkowników

    Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.

  • Polecana zawartość

    • Mamy polską zmienną typu R Coronae Borealis (RCB)!
      W ten weekend, korzystając z danych ASAS-SN (All Sky Automated Survey for Supernovae), wykryłem nieznaną do tej pory zmienną typu R Coronae Borealis. To jedna z najrzadszych typów gwiazd zmiennych - do tej pory odnaleziono zaledwie ~150. Ich poszukiwanie nie należy do najprostszych, gdyż swoimi wskaźnikami barwy (B-V, J-K etc.) nie wyróżniają się zbytnio, dlatego szybciej jest przeszukać krzywe blasku.
        • Lubię
      • 12 odpowiedzi
    • Odkrycia 144 gwiazd zmiennych
      W tym temacie przedstawiam wyniki trwającego pół roku amatorskiego projektu, którego celem było wyszukiwanie nowych gwiazd zmiennych. Podsumowując, udało mi się znaleźć 144 gwiazdy zmienne, jedna z nich to współodkrycie z Gabrielem Murawskim - układ binarny o znacznej ekscentryczności. Postanowiłem więc zakończyć projekt, by móc zając się tematem spektroskopii średnich rozdzielczości.
        • Kocham
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 9 odpowiedzi
    • Poszukiwanie nowych mgławic planetarnych
      Witam,
       
      Przed chwilą otrzymałem maila o nowym odkryciu kandydatki na mgławicę planetarną, która otrzymała oznaczenie Mur 1. Oprócz tego, znalazłem także interesujący region (H II lub YSO), który uzyskał oznaczenie Mur Object 1. O co chodzi i co to są za znaleziska? Już wszystko wyjaśniam
       
      Kilka tygodni temu skontaktowałem się z francuzem Trygve Prestgardem, którego często można spotkać wśród takich projektów, jak SOHO Comets czy VSX (bardzo rzadkie zmienne, np. typu R Coronae Borealis czy YSO). Obecnie skupia się na poszukiwaniu nowych mgławic planetarnych na zdjęciach z obserwatoriów, mając na koncie kilkadziesiąt takich obiektów. Postanowiłem spróbować i poświęciłem na to około 15-20 godzin. Efekt? Dwa nowe znaleziska, które dostały oznaczenia na podstawie mojego nazwiska: Mur 1 oraz Mur Object 1.
       

      Possible Planetary Nebula - Mur 1
       
      Okazuje się, że na niebie wciąż nieco przeoczono, a do nich należą np. mgławice planetarne. Na chwilę obecną są to jedynie kandydatki, określane na podstawie widoczności w różnych pasmach (DSS, PANSTARRS, DECaPS, AllWISE). Kolejnym celem będzie określenie spektrum, co ma zweryfikować charakter PN (planetary nebula) obiektu. Od strony egzoplanet, możemy porównać do sytuacji, kiedy odnaleźliśmy powtarzalne tranzyty obiektu mogącego być rozmiarami planetą, ale trzeba jeszcze sprawdzić jego masę metodą radialną.
       
      Trzeba wspomnieć, że rzadko są to wyjątkowe źródła - są słabe (>17 mag), małe kątowo i rzadko kiedy ukazują swoje piękne kolory. Bo te jaśniejsze już wykryto wcześniej
       
      Oraz pozycja Mur 1 w programie Stellarium. Jak widać, z Polski go nie zobaczymy, bowiem leży w konstelacji Kila. Jest bardzo słaby (19-20 mag), więc jego rejestracja wymaga nieco poświęcenia.

       
      Na początku przyszłego roku zostanie opublikowany artykuł z nowymi znaleziskami, wśród których pojawi się powyższy obiekt. Prowadzi go również Francuz (Pascal Le Du), więc można spodziewać się, że raczej nie będzie on po angielsku Również wtedy będziemy mogli wyszukać go m.in. w bazie Simbad/VizieR czy HASH (http://hashpn.space/). Na chwilę obecną jedynie przekazując tę informację dalej.
       
      A tak z kolei wygląda Mur Object 1 - nie jest to mgławica planetarna, choć przypomina wyglądem. Zdaje mi się, że jeszcze będzie dokładniej sprawdzone co to takiego jest. Leży w konstelacji Żagla (także niebo południowe).

      Jaka jest efektywność? Przez kilkanaście godzin odnalazłem 9 podejrzanych celów, z czego dwa okazały się trafione - jeden znany (ale nieopublikowany jeszcze w Simbad) oraz Mur 1. Oprócz tego, Mur Object 1. Pozostała szóstka to pięć słabych galaktyk oraz jedna gwiazda (która wydawała się nieco bardziej rozmyta niż reszta w kadrze, ale jednak to gwiazda).
       
      Bardzo fajny projekt, który postaram się rozwinąć nieco bardziej, u boku poszukiwania nowych egzoplanet
        • Kocham
        • Lubię
      • 7 odpowiedzi
    • Warsztaty Obróbki Astrofotografii - XIII zlot miłośników astronomii, Roztocze
      Paweł Radomski wraz z "Astrozloty.pl" oraz PTMA Lublin zaprasza na dwudniowe Warsztaty Obróbki Astrofotografii, które odbędą się na 13 zlocie miłośników astronomii - Roztocze, Kraina nad Tanwią w dniach 7-8 września 2018 roku.
        • Kocham
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 61 odpowiedzi
    • Gwiazda, która zmieniła wszechświat
      Od lat twierdzę, że każde, nawet pozornie nieciekawe zdjęcie kosmosu, nosi w sobie jakąś ukrytą „tajemnicę”. M31 to pewnie najczęściej fotografowany przez amatorów obiekt na nocnym niebie. Tak wyeksploatowany i pocztówkowy, że nikt już w niego nie klika. Tym razem przebiegle nie nazwałem wpisu M31 – lubię, jak ktoś czyta, czy ogląda moje wypociny. Co więc ciekawego można znaleźć na kolejnej fotce M31?
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 21 odpowiedzi
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.