Jump to content

Recommended Posts

Guest Bellatrix

Cześć :)

Ostatnio wróciłam do pewnego tematu, który intrygował mnie od dłuższego czasu, ale wydawał mi się mało zrozumiały. A teraz przyjrzałam się dokładniej i wydaje mi się, że rozumiem na czym polega specyfika planetoid trojańskich. Jeżeli znacie jakąś dobrą monografię na ten temat, proszę, podlinkujcie. I poprawcie mnie, jeśli w poście jest błąd.

 

 

PLANETOIDY TROJAŃSKIE (trojańczycy)

 

Jest to szczególna grupa planetoid Układu Słonecznego, które koncentrują się w obszarze tzw. punktów libracyjnych planet (punktów Lagrange'a). Ale należy podkreślić, że drobne ciała niebieskie kumulują się tylko w niektórych z pięciu punktów libracyjnych: w punkcie L4 i L5. Czym są punkty libracyjne?

Punkty libracyjne, to takie obszary, w których drobne ciało niebieskie pozostaje w spoczynku wobec układu Słońce-planeta. Takich punktów jest pięć. Ale L1- L3 są niestabilne.

Punkt libracyjny L4 i L5, to miejsce w układzie Słońce-planeta, które tworzy wraz z tymi obiektami wierzchołki trójkąta równobocznego. Trójkąt zawsze jest równoboczny- bez względu jakiego układu Słońce-planeta dotyczy: tak samo jest równoboczny np. dla układu Słońce-Mars, jak i Słońce-Jowisz.

Czym jest stabilność w punktach libracyjnych? Ciało pozostaje w stanie spoczynku w obszarach L4, L5, wówczas, gdy będzie posiadało parametry ruchu zbliżone do parametrów punktów L4, L5. Gdy parametry te ulegną zmianie, ciało oddali się od punktu libracyjnego.

Najwięcej planetoid trojańskich posiada Jowisz, ponad sześć tysięcy. Neptun ma ich 12, Mars 4, a Uran oraz Ziemia po jednym. Planetoidy trojańskie poruszają się po orbitach lekko nachylonych do ekliptyki. Największą planetoidą trojańską jest Hektor. Posiada on nawet własny maleńki księżyc.

hex-Lagrange_points2.png

 

asteroids-drawing_of_asteroid_belt.jpg

 

Link to post
Share on other sites

A jak to się ma do "greckich" planetoid?

No i chyba warto wspomnieć o księżycach Kordylewskiego bo bardzo pokrewny temat. I Polski :)

Pozdrawiam

 

Link to post
Share on other sites
Guest Bellatrix

Ekolog, dzięki, przeczytałam o tych księżycach Kordylewskiego i powiem Ci, że jestem pod mega wrażeniem. Księżyce pytłowe :) Czyli można powiedzieć, że punkty libracyjne są obecne nie tylko dla układu Słońce-Planeta (w tym przypadku) Ziemia, ale też dla znacznie mniejszego dubletu Ziemia-Księżyc. Coś w rodzaju chmur z drobnych odłamków skalnych, poruszających się w obszarach Lagrange'a. Przepiękne musi być to blade, niemal niedostrzegalne światło spowodowane ich obecnością.

A co do określenia "planetoidy greckie", prawda, istnieje podział planetoid Jowisza na "z obozu greckiego" (punkt L4) i "z obozu trojańskiego" (punkt L5). Ale celowo pominęłam ten umowny podział, gdyż chciałam zwrócić uwagę na samo zjawisko występowania obszarów Lagrange'a w Ukladzie Słonecznym, ze stricte fizycznego punktu widzenia.

 

Po tym, jak Ekolog wspomniał o księżycach Kordylewskiego, zastanawia mnie, czy dla większych układów też są możliwe punkty libracyjne? Przecież Układ Słoneczny także się porusza (wokół środka Drogi Mlecznej), ciekawe czy dla takiego układu także istnieją obszary Lagrange'a...

Link to post
Share on other sites
Guest Bellatrix

Ciekawa sprawa. Taka alternatywa do planetoid - między pasem Głównym a pasem Kuipera. Te najjaśniejsze chyba dałbym radę zarejestrować swoim setupem.

Rozumiem, że masz na myśli trojańczyków Jowisza? Myślisz, że są na tyle jasne? A Księżyce Kordylewskiego są ponoć bardzo słabo widoczne (połowa jasności światła zodiakalnego).

Link to post
Share on other sites
Guest Bellatrix

Hektor osiąga mniej więcej tyle, co Pluton. Jednak obecna deklinacja nie pozwala na jego uchwycenie (ok. -40 stopni).

Ale jak odpowiednio się przybliży, to spróbujesz uchwycić? A słuchaj... porównałeś jego jasność do Plutona... Chyba nie sugerujesz, że Plutona potrafisz zobaczyś przez telepa?? :)

Link to post
Share on other sites

Skoro Pluton ma 14.5 mag i udało się uchwycić na pojedynczych fotkach z 300mm, to czemu nie? http://astropolis.pl/topic/49647-pluton-2015/;)

 

Co więcej, z takiej ogniskowej (ale po stackowaniu) dało radę zejść prawie do 16 mag: http://astropolis.pl/topic/48823-polowanie-na-himalie/

 

Ale zanim Hektor stanie się dobrze widoczny u nas (dopiero za 3 lata), to przez ten czas powinienem skompletować odpowiedni sprzęt, którym szybciej złapię innego Trojańczyka niż niego :) Inni, gdyby byli chętni, to mogliby złapać od razu. Tylko, że większość raczej wolałaby spędzić cenne minuty czystego nieba łapiąc ciekawe DSy niż słabo świecący punkt :)

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
Guest Bellatrix

Skoro Pluton ma 14.5 mag i udało się uchwycić na pojedynczych fotkach z 300mm, to czemu nie? http://astropolis.pl/topic/49647-pluton-2015/ ;)

 

Co więcej, z takiej ogniskowej (ale po stackowaniu) dało radę zejść prawie do 16 mag: http://astropolis.pl/topic/48823-polowanie-na-himalie/

 

Ale zanim Hektor stanie się dobrze widoczny u nas (dopiero za 3 lata), to przez ten czas powinienem skompletować odpowiedni sprzęt, którym szybciej złapię innego Trojańczyka niż niego :) Inni, gdyby byli chętni, to mogliby złapać od razu. Tylko, że większość raczej wolałaby spędzić cenne minuty czystego nieba łapiąc ciekawe DSy niż słabo świecący punkt :)

Szacun za Plutona. A masz gdziesz taką przykładową fotkę, i mógłbyś mi pokazać?

Link to post
Share on other sites
  • 4 years later...

I tamże pojawił się niespodziewany gość.

 

Tylko dzięki możliwościom kosmicznego teleskopu HST ustalono, że lodowy obiekt o nazwie P/2019LD2(LD2)
prawdopodobnie zbliżył się do Jowisza około dwa lata temu.
Planeta następnie skierowała gościa z pasa Kuipera na współorbitalne położenie z grupą asteroid trojańskich.
Symulacje pokazują, że za około 500 000 lat istnieje 90% prawdopodobieństwa,
że obiekt ten zostanie wyrzucony z Układu Słonecznego i stanie się kometą międzygwiazdową.
***
Innymi słowy ma szansę dolecieć i ekscytować kiedyś kosmitów pod inną gwiazdą jako egzotyczny gość
powstały gdzieś indziej niż lokalne ciała kosmiczne ich.


Siema
https://www.nasa.gov/feature/goddard/2021/comet-makes-a-pit-stop-near-jupiters-asteroids

Link:

stsci-h-p2105a-f-703x479_0.png

 

  • Like 3
Link to post
Share on other sites
W dniu 31.03.2016 o 08:02, Bellatrix napisał:

Czyli można powiedzieć, że punkty libracyjne są obecne nie tylko dla układu Słońce-Planeta (w tym przypadku) Ziemia, ale też dla znacznie mniejszego dubletu Ziemia-Księżyc.

Adela, KAŻDA para ciał o znaczych masach, krążąca sobie wesoło wokół swojego środka masy,  ma podobny rozkład potencjału grawitacyjnego i pięć tak samo zdefiniowanych punktów libracyjnych.

Do poduszki polecam "Stefan Wierzbiński Mechanika Nieba"

Mogę Ci to tomisko przywieźć na zlot do Bukowca

Edited by Marcin_G
  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Nieskromnie zauważę, że w rodziale  poświęconym Mechanice Niebieskiej cegły pt. "Wprowdzenie do Astronautyki", Oficyna Wydawnicza Politechniki Rzeszowskiej, Rzeszów 2020 jest omówione zagadnienie punktów libracyjych, planetoid trojańskich, oraz Obłokach Kordylewskiego i róznych zjawisk koorbitacji ciał niebieskich, jako przypadki ograniczonego zagadnienia  trzech ciał.

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Our picks

    • Big Bang remnant - Ursa Major Arc or UMa Arc
      Tytuł nieco przekorny bo nie chodzi tu oczywiście o Wielki Wybuch ale ... zacznijmy od początku.
       
      W roku 1997 Peter McCullough używając eksperymentalnej kamery nagrał w paśmie Ha długą na 2 stopnie prostą linie przecinajacą niebo.
       
      Peter McCullough na konferencji pokazał fotografię Robertowi Benjamin i obaj byli pod wrażeniem - padło nawet stwierdzenie: “In astronomy, you never see perfectly straight lines in the sky,”
        • Like
      • 14 replies
    • Jeśli coś jest głupie, ale działa, to nie jest głupie - o nietypowych rozwiązaniach sprzętowych
      Sformułowanie, które można znaleźć w internetach jako jedno z "praw Murphy'ego" przyszło mi na myśl, gdy kolejny raz przeglądałem zdjęcia na telefonie z ostatniego zlotu, mając z tyłu głowy najgłośniejszy marsjański temat na forum. Do rzeczy - jakie macie (bardzo) nietypowe patenty na usprawnienie sprzętu astronomicznego bądź jakieś kreatywne improwizacje w razie awarii czy niezabrania jakiegoś elementu sprzętu  Obstawiam, że @HAMAL mógłby samodzielnie wypełnić treścią taki wątek.
      • 21 replies
    • MARS 2020 - mapa albedo powierzchni + pełny obrót 3D  (tutorial gratis)
      Dzisiejszej nocy mamy opozycję Marsa więc to chyba dobry moment żeby zaprezentować wyniki mojego wrześniowego projektu. Pogody ostatnio jak na lekarstwo – od początku października praktycznie nie udało mi się fotografować. Na szczęście wrzesień dopisał jeśli chodzi o warunki seeingowe i udało mi się skończyć długo planowany projekt pełnej mapy powierzchni (struktur albedo) Marsa.
        • Haha
        • Like
      • 130 replies
    • Aktualizacja silnika Astropolis - zgłaszanie uwag
      Dzisiaj zaktualizowaliśmy silnik Astropolis do najnowszej wersji (głównie z powodów bezpieczeństwa). Najpoważniejsze błędy zostały już naprawione, ale ponieważ aktualizacja jest dosyć rozbudowana (dotyczy także wyglądu), drobnych problemów na pewno jest więcej. Bez was ich nie namierzymy. Dlatego bardzo proszę o pomoc i wrzucanie tu informacji o napotkanych problemach/błędach.
      • 250 replies
    • Insight Investment Astrophotographer of the Year 2020 – mój mały-wielki sukces :)
      Jestem raczej osobą która nie lubi się chwalić i przechwalać… ale tym razem jest to wydarzenie dla mnie tak ważne, że postanowiłem podzielić się z Wami tą niezwykle radosną dla mnie wiadomością.
       
      Moja praca zajęła pierwsze miejsce w kategorii „Planety, komety i asteroidy” podczas tegorocznego konkursu Insight Investment Astronomy Photographer of the Year 2020.
        • Like
      • 85 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.