Jump to content

Recommended Posts

Moim zdaniem, wątku takiego bardzo brakowało. Jeśli dałoby radę jeszcze informować kiedy będzie widać gołym okiem góry/kratery na granicy terminatora, byłoby super :)

 

 

Bardzo ciekawy temat. Może warto byłoby podpiąć go gdzieś na górę forum? Choćby w postaci małej ikonki.

 

Temat przyklejony :)

  • Like 3
Link to post
Share on other sites

Dziękuję LibMar.

Narzędzie do wizualizowania faz Księżyca, którego link zamieszczam poniżej, doskonale sprawdza się w roli przewodnika po widocznych w danej chwili formacjach powierzchni naszego satelity. Generuje obrazy z wyprzedzeniem 45 dni lub te, nie późniejsze niż 20 dni od bieżącej daty (chyba nic nie przekręciłem). Nic prostszego, jak przejrzeć obrazy na daną chwilę, lub na konkretny przyszły moment, godzina po godzinie (nie ma częstszego próbkowania), i dostosować do tego swoje plany obserwacyjne. Obrazy naprawdę są dobrej rozdzielczości i dla kogoś, kto poszukuje ciekawych układów świateł i cieni, bardzo pomocne.

 

A teraz, kolejna ciekawostka światłocieniowa.

 

Przed nami długi majowy weekend. Dla sympatyków ciekawych zjawisk światłocieniowych mam dobrą wiadomość: 29 maja, w niedzielę nad ranem, w godzinach: 3.00 - 4.00, przy wznoszacym się na wysokość od 14 do 21 stopni Księżycu w fazie ostatniej kwadry, będzie można obserwować zanikający stożek światła w kraterze Walther - taki sam (podobny, choć bardziej subtelny) jak w wątku "Klepsydra Deslandres-Walther". http://astropolis.pl/topic/51939-klepsydra-deslandres-walther/. Warunki mało korzystne, ale może znajdą się chętni do podziwiania światła oświetlającego dno krateru, jego centralne wzniesienie i przeciwległą krawędź. Dla mnie to powtórka obserwacji z początku roku i jeśli tylko pogoda dopisze, nie zrezygnuję z możliwości uczestniczenia w misterium światła z udziałem księżycowej "Bramy Słońca".

 

Wizualizacja przy pomocy tego narzędzia: http://lpvt.astrocd.pl/

Stożek światła w kraterze Walther 29.05.2016r_3.00_4.00_widok....jpg

  • Like 8
Link to post
Share on other sites

Jeszcze jedna ciekawostka światłocieniowa (nie chcę się zbytnio narzucać, więc na razie ostatnia).

 

Zaraz po cieniach w Ptolemeuszu, 13 czerwca, w poniedziałek, w godzinach 21.00 - 23.00 lunarny światłocień zgotuje piękny spektakl w kraterze Clavius. Księżyc dwa dni po pierwszej kwadrze, na wysokości od 35 do 23 stopni - to całkiem dobre parametry. Pora dnia (wczesny wieczór) - to również plus w tej sytuacji. Takiej konfiguracji cienia w Claviuszu nie pamiętam i mogę przypuszczać, że rzadko się zdarza, a tym samym rzadko jest obserwowana. Nasze teleskopy powinny wyłuskać dużo więcej niż widać na załączonej wizualizacji przygotowanej przy użyciu narzędzia Bartka Wojczyńskiego. http://lpvt.astrocd.pl/

 

Nie licząc kolejnego okna obserwacyjnego dla południowej krawędzi Księżyca i pierwszej okazji w sezonie 2016 do fotografowania Mare Orientale, w okresie czerwca nie będzie już więcej, budzących emocje zdarzeń światłocieniowych. Ja oczywiście przewiduję kilka tematycznych sesji ponad te opisane tutaj, ale to kwestia osobistych preferencji i chęci zrealizowania kilku projektów - w tym: Basen Schiller-Zucchius i Rimae Hippalus.

 

Życzę pogodnego nieba i pięknych zdjęć.

 

Fajny temat, ale porównania moim zdaniem lepiej przedstawiać w postaci animacji, bardziej czytelne.

ksiezyc.gif

  • Like 8
Link to post
Share on other sites
  • 3 weeks later...

Up, dla przypomnienia.

 

 

Proponuję dla każdego ze zjawisk zakładanie osobnego wątku, noszącego tytuł adekwatny do relacjonowanego zjawiska, odpowiednio: "Świt w kraterze Ptolemaeus" i "Świt w kraterze Clavius". Kto pierwszy, ten zakłada odpowiedni wątek. Potem wstawię tu do tych tematów odnośniki, W ten sposób będziemy mieli zgrabny porządek w tym zakątku obserwacyjnym. Zwiastunów ciekawych zjawisk nie będzie przecież dużo, a więc nie będziemy "mnożyć bytów ponad miarę". Natomiast, wszystkie te ciekawostki światłocieniowe - ze względu na ich rzadkość - zasługują na specjalne potraktowanie, Chyba się ze mną zgodzicie?

 

 

Powodzenia i pięknych trofeów.

  • Like 4
Link to post
Share on other sites

A "zmierzch..."? :)

 

Wydaje mi się, że zmierzch to już możnaby dorzucać do odpowiedniego świtu.

 

Mnie w tym temacie interesuje zagadnienie "naukowo-badawcze".

 

Tytułem wstepu: Ponoć (ale mogę się mylić) zakrycia pozwalają niekedy wnioskować o lokalnej górzystości planetoidy gdy zasłania ona gwiazdę.

 

Czy analiza cieni przy takim świcie/zmierzchu pozwala/powoliła (czasem) wykryć coś o czym w żaden inny sposób nie wiedzieliśmy?

 

Pozdrawiam

Edited by ekolog
  • Like 2
Link to post
Share on other sites

Myślę, że i "zmierzch" w tych kraterach zasługuje na odrębne wątki i zapewne mogłyby się one pojawić w stosownym czasie. Nie dlatego, że jest jakoś bardzo odmienny od "świtu" (to też!), ale dlatego, że oba są rzadkie i gdybyśmy szli tym tropem, o którym piszesz, czyli analizy ukształtowania krawędzi kraterów, ale również łańcuchów górskich, uskoków terenu itp., to odnosilibyśmy się do innych części tej samej struktury.

 

Kiedyś analizowano ukształtowanie krawędzi Księżyca obserwując zakrycia brzegowe gwiazd. Z profilu cieni w środkowej części Księżyca nic nadzwyczajnego nie wywnioskujemy, ale czy piękne draperie cieni zmieniające się w interwałach: półgodzinnych, godzinnych..., nie są wystarczającą nagrodą, aby stwierdzić, że nie zmarnowaliśmy wieczoru na patrzenie na Księżyc? Czy ciekawy profil cieni, wyolbrzymiający wszystkie nierówności terenu, nie daje nam unikalnej szansy, wyobrażenia sobie jak wygląda rzeczywisty profil terenu oglądany bezpośrednio z powierzchni Księżyca i przeżycia - choćby tylko w wyobraźni - realnego "świtu", czy realnego "zmierzchu", kiedy oślepiające Słońce (jego blask osłabiony imaginacyjnie), dotyka wierzchołków księżycowych gór, albo rozświetla poszarpaną krawędź rozległego krateru (np. Ptolemeusza), a pod nogi rzuca ostrokrawędzistą smugę światła? Na lewo i na prawo od nas widzielibyśmy poruszające się wierzchołki smolistych cieni, w końcu i w naszym kierunku pomknęłaby ściana ciemności, jakby teatralna kurtyna, kończąca ten dwugodzinny spektakl. Nie musimy tam być, w zakurzonym kombinezonie, być może bezradni i czekający na ostateczne rozwiązanie, albo jako turyści, weseli - kiedyś - żeby mieć przed oczyma ten światłocieniowy spektakl. Jeśli zechcemy, dostrzeżemy go, stojąc na naszych bezpiecznych podwórkach, balkonach, tarasach.

 

Dla mnie, takie zjawiska to raczej okazja do przeżycia czegoś, niż wyjaśnienia - wyobrażenia sobie, choć w jakimś stopniu też, opisania, a więc poznania. Istnieje pewna kategoria zjawisk obserwowanych na powierzchni Księżyca (TLF), które określa się "przejściowymi" (światła, dymy, tranzyty). Chciałbym na podobieństwo tychże, nazywać te sygnalizowane tu zjawiska światłocieniowe - ang. TLS, czyli przejściowe księżycowe cienie, ale ostatecznie, zadowolę się skrótem: "CC" (ciekawostki cieniowe). Może się przyjmie?

  • Like 4
Link to post
Share on other sites
  • 3 weeks later...
  • 2 weeks later...

Witam

Ponieważ pada i z obserwacji nici podrzucę ciekawy artykuł na temat obserwacji wizualnych drugiej strony Księżyca. Jego tytuł „Odwrotna strona Księżyca” napisany przez Andrzeja Wróblewskiego.

Do znalezienia w numerze 1/1959 Uranii.

Jest tam również notka o tak zwanym „Krzyżu na Ksieżycu”.

 

Pozdrawiam Zbyszek

  • Like 4
Link to post
Share on other sites

Przeczytałem tę wzmiankę o "krzyżu na Księżycu" i... warto będzie w odpowiednim czasie popatrzyć na mocno "zerodowaną" formację kraterów, której częścią jest krater Fra Mauro, leżącą w strefie równikowej, na zachód od Ptolemeusza. Krzyż powinien znajdować się na południowy wschód ( w tekście jest mowa o południowym zachodzie, ale po 1964 roku zachód jest teraz wschodem) i obstawiam formacje kraterów Parry i Parry M. Najbliższy termin - nad ranem 28 lipca, lub kolejny za miesiąc. Przy tak mało konkretnej lokalizacji ów "krzyż" możemy szukać długo, albo znaleźć go za pierwszym razem. Podejmuję to wyzwanie, choćby po to tylko, aby oddać hołd ludziom, którzy również poszukiwali ciekawostek księżycowego światłocienia. Zdaję sobie bowiem sprawę z tego, że czasem można patrzyć po wielokroć na "mocno oklepany" fragment powierzchni naszego satelity, ale jeśli ktoś nie po kieruje nas w odpowiedni sposób, to omawianej struktury nigdy nie dostrzeżemy.

 

Zbyszek, dzięki za ciekawą wzmiankę. Spróbujemy?

Link to post
Share on other sites

Kontynuując analizę wzmianki w Uranii o "Krzyżu na Księżycu", udało mi się zidentyfikować strukturę, która mogłaby być omawianym "krzyżem", z kilkoma zastrzeżeniami.

 

Po pierwsze, znajduje się na północnym wschodzie od krateru Fra Mauro, a w tekście jest mowa o południowym wschodzie. Jeśli jednak założyć, że mogło to być efektem złej orientacji Księżyca na zdjęciu, co nie jest znowu taką rzadkością, to takie założenie jest racjonalne. Wiemy, że wiek Księżyca określany na ponad 24 dni, odpowiada temu na wizualizacji, czyli po ostatniej kwadrze. Na południowym wschodzie nie ma formacji mogącej dawać iluzję krzyża.

 

Po drugie, nie mając bliższych informacji o formie krzyża, musimy założyć, że główne znaczenie będziemy przypisywać albo cieniowi, albo światłu. Wzmianka w tekście o refleksie światła na krawędziach gór, sugeruje raczej dominację świateł. Bardziej wyrazistą formą krzyża jest "krzyż maltański" i jego zarys powinniśmy dostrzec w kształcie światłocienia na załączonej wizualizacji. Możemy też dyskutować, czy nie udałoby się zidentyfikować krzyża w formie klasycznej, bo i tę formę można dostrzec w tym samym miejscu.

 

Więcej tu niewiadomych i wątpliwości, niż pomocnych wskazówek. Jeśli nawet nie powtorzymy tej wzmiankowanej obserwacji, a identyfikacja światłocieniowej struktury będzie opatrzona wieloma wątpliwościami, to lepiej dostrzec coś podobnego, niż podważyć rzetelność dawnego przekazu. Jeśli mamy czyste intencje, to i efekty naszych obserwacji należy respektować.
Dziwnym zbiegiem okoliczności struktury wokół Fra Mauro miały być celem mojej sesji zdjęciowej ze względu na generowane tam stożki cienia o zmierzchu. Przybędzie mi więc dodatkowa motywacja.

Krzyż na Księżycu koło Fra Mauro_28 lipec_w godzinach 2.00_4.00....jpg

  • Like 4
Link to post
Share on other sites

Ach, to jestem trochę rozczarowany. Intuicja dobrze mną kierowała, tyle że ciekawostka światłocieniowa leży "piętro niżej", co widać na załączonym zdjęciu. Sądzę, że w tym wypadku nasze starania nie będą mogły z korzyścią służyć tej historycznej obserwacji.

Krzyż na Księżycu koło Fra Mauro_28 lipec_o godzinie 2.00.jpg

  • Like 3
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...

Ze zjawisk światłocieniowych w drugiej połowie lipca wybrałem trzy najbardziej obiecujące, co nie znaczy, że są jedynymi wartymi obserwacji. Tak się składa, że będzie to też mój okres urlopowy i mam w planach bardziej intensywną eksplorację Srebrnego Globu, uwzględniającą jeszcze przynajmniej kilka ciekawie oświetlonych miejsc.

 

Zgłaszam alert obserwacyjny w dniach: 25, 27 i 28 lipca (druga połowa nocy),

 

25 lipca w godzinach: od 1.00 do 3.00, Księżyc będzie się wznosił z 18 stopni do wysokości 33 stopni ponad horyzont i w tym czasie będzie można obserwować zmierzch na zachodnich rubieżach Morza Nektaru - Cyrillus i Catharina (Theophilus już będzie niewidoczny) będą pogrążały się w cieniu. Dookoła masywne cienie obecne w zakolu pierścieniowej struktury stworzą, mam nadzieję, ciekawą impresję światłocieniową. Zdekompletowana struktura kraterów TCC to dodatkowy smaczek w tej sytuacji i okazja do fotografowania powierzchni Księżyca w "nowym kształcie". Zawsze jestem łasy na takie nowinki, bo to ożywia postrzeganie naszego satelity. To światłocieniowe zjawisko typu CS (ciekawe struktury) jest moim faworytem.

CC_Cyrillus i Catharina 25 lipca_1.00_3.00.jpg

 

27 lipca w godzinach: od 3.00 do 4.00, Księżyc będzie się wznosił z 28 stopni do 36 stopni ponad horyzont. Terminator znajdujący się na środku Księżyca, stworzy spektakl światłocieniowy typu CC (ciekawostki cieniowe) w Ptolemeuszu. Wnikający do wnętrza krateru zmierzch wyrysuje grzebieniaste formy cieni. Podobne zjawisko, tylko w mniejszej skali, rozgrywać się będzie w leżącym niedaleko na południu kraterze Purbach. Obie impresje powinny pochłonąć większość naszej uwagi i sprawić, że nie będziemy się nudzić przed świtem.

CC_PAA i Purbach 27 lipca_3.00_4.00.jpg

 

28 lipca, nad ranem o godzinie 4.00, Księżyc wiszący 32 stopnie nad horyzontem, będzie ozdobiony ciekawie układającymi się plamami cienia w kraterze Clavius i w leżącym trochę bardziej na północ kraterze Pitatus. Warto się śpieszyć aby te zjawiska typu CC (ciekawostki cieniowe) zdążyć obejrzeć i sfotografować przed świtem.

CC_Pitatus i Clavius 28 lipiec_4.00....jpg

 

Jeszcze dodam, że od dzisiejszej nocy (z czwartku na piątek), przez trzy kolejne noce, od godziny 2-ej króluje Morze Nektaru i struktury na południe od niego, między innymi księżycowe doliny i struktura Janssen. Sekwencja kadrów z trzech kolejnych dni może stanowić bardzo wartościowe trofeum.

 

Mam nadzieję, że tym razem pogoda dopisze i podzielimy się tu na Forum interesującymi zdjęciami i/lub opisami naszych wrażeń z obserwacji wizualnych. Zapraszam.

 

Wizualizacja wyglądu powierzchni Księżyca wykonana przy użyciu narzędzia Bartka Wojczyńskiego: http://lpvt.astrocd.pl/

Edited by Loxley
  • Like 7
Link to post
Share on other sites
  • 3 weeks later...

Chyba zgodzimy się wszyscy, że najciekawszym wydarzeniem w dziedzinie zjawisk światłocieniowych będzie noc z 20/21 sierpnia, czyli podziwianie cieni na obszarze Morza Przesileń i ponowne odkrywanie mostu O'Neilla, łączącego przylądki: Olivium i Lavinium. I może uleganie iluzji jego istnienia? Odpowiedni wątek: http://astropolis.pl/topic/54567-kampania-obserwacyjna-morza-przesilen-sladami-odkrycia-mostu-oneilla/?p=633595

 

 

Tak się zastanawiam, czy aby nie wpływam negatywnie na pogodę, przedstawiając prognozę zjawisk światłocieniowych? ...ale to przecież niemożliwe!

 

Zachowawczo..., czyli minimalistycznie, zgłaszam alert obserwacyjny w nocy z 23/24 sierpnia.

 

 

Od godziny 1.00 aż do 4.00 możemy obserwować wspaniałe, wydłużające się, grzebieniaste formy cienia pochodzące od szczytów Kaukazu na obszarze domniemanego krateru Alexander (zjawisko typu CC - ciekawostki cieniowe). Na wizualizacji można to doskonale prześledzić i wybrać najlepszy moment, jeśli nie dysponujemy pełnym przedziałem czasu do obserwacji tego ciekawego zjawiska. Księżyc w tym czasie będzie wznosił się od 23 stopni do 46 stopni ponad horyzont, a więc warunki będą wspaniałe. To mój faworyt w sierpniu i jeśli tylko będzie pogoda, mam zamiar dokumentować ten fenomen w pełnym wymiarze czasowym.

 

Cienie Kaukazu w kraterze Alexander 24 sierp_1.00_4.00....jpg

 

W tych samych godzinach, na południu, w formacji kraterów Maurolycus-Barocius draperie cienia również powinny dać ciekawy pokaz - rozdzielone na wiele kraterów, ciemne kurtyny, majestatycznie wnikać będą do ich wnętrza. Zjawisko typu CC (ciekawostki cieniowe) powinno angażować naszą uwagę naprzemiennie z tym na północy, czyli iglicami cieni w kraterze Alexander.

 

Cienie w strukturze Maurolycus_Barocius 24 sierp_1.00_4.00....jpg

Życzę pogodnej nocy i miłych wrażeń z oglądania obu spektakli światłocieniowych .

 

Wizualizacja powierzchni Księżyca przy użyciu narzędzia Bartka Wojczyńskiego: http://lpvt.astrocd.pl/

  • Like 6
Link to post
Share on other sites
  • 4 weeks later...

W prognozie zjawisk światłocieniowych na miesiąc wrzesień, zaciekawiły mnie dwa momenty. Przedstawiam je w oparciu o program do wizualizacji faz Księżyca: http://lpvt.astrocd.pl/

 

 

11 września, w niedzielny wieczór między godziną 20.00 a 21.00, Księżyc na niedużej wysokości około 20 stopni, zaprezentuje ciekawie oświetlony łuk Zatoki Tęcz, jaśniejący na ciemnym tle (zjawisko typu CS - ciekawe struktury). Jest to bardzo urokliwe ustawienie tej formacji na linii terminatora, tworzące miraż wiszącego łuku nad nieoświetloną częścią powierzchni Księżyca. Szkoda tylko, że tak nisko nad horyzontem.

 

Łuk Zatoki Tęcz 11 wrze_21.00....jpg

 

Zjawisko typu "CS" (ciekawe struktury) - zostało sfotografowane przeze mnie. Zdjęcia można obejrzeć tu: http://astropolis.pl/topic/55260-operacja-ksiezycowy-centralny-poludnik/?p=641294

 

Nad ranem między godziną 3.00 a 4.00, w nocy z 23 na 24 września (z piątku na sobotę), może tym razem z sukcesem, obejrzymy grzebieniaste formy cieni w kraterach: Ptolemaeus i Alphonsus. Terminator w środkowej części tarczy Księżyca nie generuje skrótów perspektywicznych, dlatego wszystko powinno być widać jak na dłoni. Wysokość naszego satelity powyżej 30 stopni zapewni również dogodne warunki do obserwacji. Szkoda byłoby przegapić ten spektakl, zaliczający się do zjawisk typu: CC - ciekawostki cieniowe.

 

Zacieniony Ptolemaeus i Alphonsus_24.09.2016r_3.00_4.00....jpg

Zapraszam do wspólnych obserwacji.

Edited by Loxley
  • Like 4
Link to post
Share on other sites
  • 4 weeks later...

Noc z soboty na niedzielę, z 22/23 października br. będzie podwójnie szczodra. Nad ranem o godzinie 5.00 Księżyc znajdzie się wysoko na niebie (48*), 8 godzin po III kwadrze. Terminator przetnie klepsydrę Deslandres-Walther zapoczątkowując, u schyłku 2016 roku, okres zjawiskowego "misterium światła" w kraterze Walther. Zjawisko typu CC - ciekawostki cieniowe, potrwa aż do świtu. Jeśli uda się je zaobserwować i sfotografować, możemy uznać, że przejście do kolejnego roku symbolizowane przez promień Słońca, a dokładniej stożek światła w formacji klepsydry, właśnie nastąpiło? Powinienem raczej napisać, że będzie to wstęp do grudniowego misterium, które już niezaprzeczalnie obwieści początek nowego roku.

 

Temat został zapoczątkowany tutaj: http://astropolis.pl/topic/51939-klepsydra-deslandres-walther/?p=603828

 

23.10.2016r_5.00_Brama Słońca Deslandres_Walther....jpg

 

 

Na północy, masyw górski Apeninów i pogrążający się w ciemności łańcuch Kaukazu, przyciągną nasz wzrok wielkim spektaklem iluminacyjnym. Będzie to zjawisko typu CS - ciekawe struktury. Zobaczymy wachlarz wibrujących świateł od oświetlonych wyniosłych szczytów - błyszczących tak jakby ich wierzchołki inkrustowane były kryształami. Drwiąc z przesuwającej się wraz terminatorem nocy, oportunistyczne światło pozostanie w postaci kilku jasnych kropli po ciemnej stronie. Jak dogasające ogniska, powoli będą znikać, ale potrwa to wystarczająco długo, abyśmy pomyśleli, że nigdy nie zgasną. Pierwej światło poranka przyćmi ich brylantowe lśnienie, zmęczone oczy stracą ostrość widzenia, a światło naszej dziennej Gwiazdy wygładzi różnice jasności. One tak łatwo nie będą chciały zgasnąć. Jeszcze wciągną nasze zmysły w bezczasowy korowód zachwytu, jeszcze utrwalą się iskrzeniem w kącikach oczarowanych nimi oczu, jeszcze wybuchną zmysłową przyjemnością w piersi. Mam nadzieję, że świecić będą najdłużej na naszych zdjęciach.

 

 

Zapamiętałem ten obraz, kiedy bardzo dawno temu patrzyłem na Księżyc w III kwadrze przez lornetkę. Pomyślałem, że jakiś Demiurg zapalił girlandy świateł noworocznych, aby patrzącym przypomnieć o choince. Do dzisiaj - mimo że twardo stąpam po ziemi - tamten widok określam mianem - boski. I nie chcę inaczej!

 

23.10.2016r_5.00_Diamentowa kolia Apenin....jpg

 

 

Oba zjawiska przedstawiam w oparciu o program do wizualizacji faz Księżyca: http://lpvt.astrocd.pl/

 

 

Zapraszam, życząc pogodnego nieba i miłych wrażeń.

Edited by Loxley
  • Like 4
Link to post
Share on other sites
  • 3 weeks later...
  • 2 months later...

Zwiastun księżycowych zjawisk światłocieniowych w 2017 roku.

Obserwacją z wtorku na środę, 5/6 września w bieżącym roku pożegnamy się na dłużej z Mare Orientale. http://astropolis.pl/uploads/post-23938-0-31359400-1435839089.jpg

 

Maj (10) i czerwiec (8) będzie dogodnym terminem do ponownego zaglądania za południowy biegun Księżyca, gdzie czekać będą na nas Góry Leibnitza. http://astropolis.pl/uploads/post-23938-0-28017700-1463820949.jpg

 

6 października i 3 listopada będą datami, w których północny biegun Księżyca pozwoli nam zgłębić swoje tajemnice. Wiele sobie obiecuję po tych dwóch terminach.

 

Miesiące: lipiec, wrzesień i listopad, będą obfitować w najciekawsze w 2017 roku zjawiska.

 

Kaskady cieni na Morzu Przesileń, których reminiscencje z ubiegłego roku można zobaczyć tu: http://astropolis.pl/uploads/post-23938-0-27061300-1471792865_thumb.jpg , sprawią nam spektakl: w lipcową noc z wtorku na środę (11/12), we wrześniu z piątku na sobotę (8/9) i w listopadzie przed północą, w nocy z poniedziałku na wtorek (6/7). To zjawisko wielkoskalowe, nieporównywalne z każdym innym, tworzące wielogodzinny spektakl i działające na wyobraźnię.

 

Drugim, równie spektakularnym zjawiskiem choć na mniejszą skalę będzie zwężający się stożek światła wpadającego do krateru Walther - to misterium w klepsydrze Deslandres-Walther. W lipcu, w nocy z soboty na niedzielę (15/16), we wrześniu, w nocy z wtorku na środę (12/13) oraz w listopadzie, w nocy z piątku na sobotę (10/11), stożkowy promień światła malowniczo rozświetli centralne wzniesienie Walthera, jego przeciwległą krawędź wałów, nierówności dna i nim zupełnie zgaśnie, będziemy świadkami jego recesji - schyłku egzystencji światła w mrocznym pejzażu, daleko za linią terminatora. A tak wygladało to pod koniec 2015 roku: http://astropolis.pl/uploads/post-23938-0-99121600-1451746438.jpg

 

Jestem przekonany, że jeszcze wiele innych zjawisk związanych z oświetleniem księżycowych formacji uda nam się dostrzec w 2017 roku, a ja obiecuję, że w miarę możliwości, będę o nich z wyprzedzeniem informował. Może współpracując, doczekamy się księżycowego Polskiego APODu. Tego Wam życzę.

 

  • Like 8
Link to post
Share on other sites
  • 5 months later...
  • 2 weeks later...

Prognoza księżycowych zjawisk światłocieniowych w pierwszej połowie lipca.

 

2 lipca, po zachodzie Słońca, Księżyc, wznoszacy się już niezbyt wysoko, prawie dwa dni po pierwszej kwadrze, zaoferuje ciekawe widoki w trzech miejscach: w kraterze Plato piękne grzebienie cieni, w otoczeniu Eratosthenesa długie iglice cieni i mocno zacieniony krater Clavius, który dodatkowo powinien pokazać ciekawe formy swojego dna.

W przypadku cieni wokół Eratosthenesa nawet godzinny interwał pokaże spora różnicę w długości cieni rzucanych przez formacje towarzyszace, zatem istnieje duża szansa na ciekawa animację zdjęć.

 

594aee196e3a1_CieniewPlatoikooEratosthenesa2_07.2017r_22_00....jpg.e88b086d3877ea5532917a19734f161a.jpg

594aee12a2adf_CieniewClaviuszu2_07.2017r_23_00....jpg.6d5f4f65d367ed78dd14e5f4dc1584b0.jpg

 

6 lipca, Księżyc nisko - 20 stopni nad horyzontem, około 2 dni do pełni, zaoferuje przegląd struktur leżacych na południowo zachodniej krawędzi. Rozległe cienie podkreślą formację Gór Leibnitza oraz zachodniej części pierścienia wzgórz. Podążając w lewo od bieguna południowego, natkniemy się na zjawiskowo ocieniony krater Bailly, a jeszcze dalej zobaczymy duży krater Schickard i pod nim rodzinę trzech kraterów, z których jeden jest kraterem wypukłym (Wargentin).

 

594aee20d03d1_Poudniowozachodniakrawd6_07.2017r_22_00....jpg.afe6ec9a44bcbd6c627e042e801a93ca.jpg

 

12 lipca, od godziny 1-ej w nocy na Mare Crisium pojawi się szeroki snop światła a w nim sporo iglic cienia. O tej godzinie Księżyc wzniesie się na wysokość około 20 stopni, ale z każdą godziną będzie wyżej. Na cały spektakl potrzeba około 2 godzin, jednak ten początkowy układ będzie najciekawszy.

 

594b830eddff7_CienienaMareCrisium12_07.2017r_01_00....jpg.1e9c0d3cc1aeea1771d226b145f3640b.jpg

 

14 lipca, o godzinie 3-ej przed świtem, Księżyc wzniesie się już na wysokość 30 stopni, oferując do oglądania pięknie oświetloną trójkę kraterów: Theophilus, Cyrillus i Catharina.

 

594aee24ada2a_TCC14_07.2017r_03_00....jpg.68e291eb7ce639438871b63274d74744.jpg

 

Wizualizacja zjawisk przy pomocy programu SVS: https://svs.gsfc.nasa.gov/4537

 

Pogodnego nieba. Pozdrawiam.

Edited by Loxley
Dodanie wydarzenia 12 lipca - cienie na M.Crisium.
  • Like 5
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Our picks

    • Big Bang remnant - Ursa Major Arc or UMa Arc
      Tytuł nieco przekorny bo nie chodzi tu oczywiście o Wielki Wybuch ale ... zacznijmy od początku.
       
      W roku 1997 Peter McCullough używając eksperymentalnej kamery nagrał w paśmie Ha długą na 2 stopnie prostą linie przecinajacą niebo.
       
      Peter McCullough na konferencji pokazał fotografię Robertowi Benjamin i obaj byli pod wrażeniem - padło nawet stwierdzenie: “In astronomy, you never see perfectly straight lines in the sky,”
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 12 replies
    • Jeśli coś jest głupie, ale działa, to nie jest głupie - o nietypowych rozwiązaniach sprzętowych
      Sformułowanie, które można znaleźć w internetach jako jedno z "praw Murphy'ego" przyszło mi na myśl, gdy kolejny raz przeglądałem zdjęcia na telefonie z ostatniego zlotu, mając z tyłu głowy najgłośniejszy marsjański temat na forum. Do rzeczy - jakie macie (bardzo) nietypowe patenty na usprawnienie sprzętu astronomicznego bądź jakieś kreatywne improwizacje w razie awarii czy niezabrania jakiegoś elementu sprzętu  Obstawiam, że @HAMAL mógłby samodzielnie wypełnić treścią taki wątek.
        • Haha
        • Like
      • 21 replies
    • MARS 2020 - mapa albedo powierzchni + pełny obrót 3D  (tutorial gratis)
      Dzisiejszej nocy mamy opozycję Marsa więc to chyba dobry moment żeby zaprezentować wyniki mojego wrześniowego projektu. Pogody ostatnio jak na lekarstwo – od początku października praktycznie nie udało mi się fotografować. Na szczęście wrzesień dopisał jeśli chodzi o warunki seeingowe i udało mi się skończyć długo planowany projekt pełnej mapy powierzchni (struktur albedo) Marsa.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 130 replies
    • Aktualizacja silnika Astropolis - zgłaszanie uwag
      Dzisiaj zaktualizowaliśmy silnik Astropolis do najnowszej wersji (głównie z powodów bezpieczeństwa). Najpoważniejsze błędy zostały już naprawione, ale ponieważ aktualizacja jest dosyć rozbudowana (dotyczy także wyglądu), drobnych problemów na pewno jest więcej. Bez was ich nie namierzymy. Dlatego bardzo proszę o pomoc i wrzucanie tu informacji o napotkanych problemach/błędach.
        • Like
      • 238 replies
    • Insight Investment Astrophotographer of the Year 2020 – mój mały-wielki sukces :)
      Jestem raczej osobą która nie lubi się chwalić i przechwalać… ale tym razem jest to wydarzenie dla mnie tak ważne, że postanowiłem podzielić się z Wami tą niezwykle radosną dla mnie wiadomością.
       
      Moja praca zajęła pierwsze miejsce w kategorii „Planety, komety i asteroidy” podczas tegorocznego konkursu Insight Investment Astronomy Photographer of the Year 2020.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 85 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.