Jump to content

Gwiazda Barnarda po roku


 Share

Recommended Posts

Ciekawy pomysł. Super.

Trochę szkoda, że taki mały opis. To temat rzeka (Amazonka).

Ta gwiazda to (zwłaszcza lata temu) niezwykle bulwersująca i inspirująca "gwiazda" dla nauki i techniki. Projekt Dedal (atomowy napęd misji ku niej), fałszywe odkrycia planet, inne misje odwołane w ostatniej chwili.

Ten malutki czerwony karzeł leci ku nam i jest już o zaledwie 6 lat świetlnych, a minie nas o niecałe 4. Tam może (ale nie musi) być planeta skalista podobna do Ziemi.

Gdyby nie niedawny rozbłysk (nagłe podwojenie temperatury powierzchni) to wydawałaby się nawet dobra dla życia na spekulowanej planecie. Lekko smuci ta niestabilność.

Jako mały czerwony karzeł będzie prawie wieczna (a już jest bardzo stara). Pomyka dość szybko (około 150 km/sek).

 

Pozdrawiam

Edited by ekolog
  • Like 6
Link to comment
Share on other sites

Dzięki Ekolog, że uzupełniłeś. Faktycznie powinienem parę słów o tej gwiazdce napisać. Dodam jeszcze, że jej obserwowany ruch własny to 10.3"/rok. Rozbłysk był obserwowany w 1998 roku. Podają, że był krótkotrwały, ale nie znalazłem jak duży. Gwiazda znajduje się w katalogu gwiazd zmiennych jako V2500 Oph zakres zmienności 9.55-9.57 mg, period 130 dni (zainteresowanych odsyłam do AAVSO https://www.aavso.org/vsx/index.php?view=detail.top&oid=22986 Tak mała zmienność trudna jest do uchwycenia przez amatorów (choć wiem, że można) ale warto "polować" na rozbłyski.

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Na stronie znalazłem taką informację: http://www.solstation.com/stars/barnards.htm

 

On July 17, 1998, a hot bluish flare lasting at least an hour may have brightened the star by a half magnitude or more (from its magnitude of 9.55) [...]

 

A na jednym z odnośników:

 

Unfortunately, spectra can't determine just how much Barnard's Star brightened that night. Paulson estimates the rise at visual wavelengths was half a magnitude or more. The flare lasted at least an hour.

 

 

Link to comment
Share on other sites

Guest Bellatrix

Słuchajcie, a duży ruch własny gwiazdy świadczy o tym, że znajduje się ona blisko Układu Słonecznego i dlatego różnice w położeniu stają się widoczne w krótkim czasie? Czy tempo poruszania się to cecha inna dla każdej z gwiazd, czy poruszają się one ze zbliżonymi prędkościami?

Link to comment
Share on other sites

To zależy od odległości o pod jakim kątem do nas się zbliża/oddala. W przypadku gwiazdy Barnarda jest to prawie jak z "dołu do góry". Czyli taka sytuacja, jak startująca rakieta (duża prędkość kątowa, ale odległość do niej zmienia się nieznacznie). No prawie, ale dlatego, że gwiazda ta najpierw do nas znacznie się zbliżyła. Ale mogą być też gwiazdy, które kierują się prawie idealnie w naszą stronę lub oddalają. Wtedy można przyjąć sytuację, jak zbliża się do nas samochód, a stoimy na drodzę. Niby szybko się porusza, ale prędkość kątowa maleje. Dopiero przy największym zbliżeniu zaobserwujemy znaczną prędkość kątową. Tak to właśnie się dzieje teraz w przypadku Gwiazdy Barnarda. Za około 33.000 lat w podobnej sytuacji znajdzie się Ross 248 (ale maksymalna prędkość kątowa raczej nie przekroczy granicy 10"/rok). Pomijając te wszystkie słabe pobliskie gwiazdy (które i tak ciężko zaobserwować), żyjemy akurat w dość ciekawym momencie. W rozkładzie czasowym, gwiazda o ruchu własnym większym niż 10"/rok wcale nie pojawia się tak często. Co prawda, w przypadku Barnarda będziemy mieli taką jeszcze przez kilka tysięcy lat, ale naprawdę długo poczekamy na kolejną (ponad 70.000 lat?).

 

Innym ważnym elementem jest obecna prędkość gwiazdy na orbicie wokół galaktyki. Różnica ta może również znacząco wpłynąć na prędkość kątową względem innych gwiazd, w zależności również od kształtu i nachylenia orbity. Pomimo bliskiego położenia do Proximy oraz Alfa Centauri, gwiazdy te poruszają się dość podobnym kierunku co Słońce. Na skutek tego, roczny ruch względem innych punktów nie jest tak duży.

  • Like 6
Link to comment
Share on other sites

  • 2 months later...

Dwa dni temu zrobiłem znów zdjęcie gwiazdy Barnarda i wynik jest następujący. Jak widać, w ciągu roku skala w jakości uzyskiwanych zdjęć znacząco się zmieniła :D

 

2015: Canon EOS 60D, ogniskowa 300mm, stack 200 klatek po 1s (+ drizzle 3x) - materiał ze statywu fotograficznego

2016: Altair GPCAMV2 IMX224, ogniskowa 800mm, stack 100 klatek po 2s (bez drizzle)

 

Porównanie kadrów.png

 

Oraz animacja jak zmieniło się po roku. W takiej skali można zobaczyć też jaki ruch uzyskalibyśmy, gdyby skorzystać z lustrzanki i obiektywu o ogniskowej 300mm. Myślę, że taki ruch byłby już dostrzegalny nawet przy 135mm, więc warto próbować. Kliknij w obrazek niżej, aby odpalić animację.

 

Szybsza wersja: http://gifmaker.cc/PlayGIFAnimation.php?folder=20160827119AGLV3cfpPjg5HyimTaLXi&file=output_Br3VGz.gif

 

Barnard's Star.gif

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

  • 4 months later...
  • 6 months later...
11 godzin temu, Tayson napisał:

Zalignuj te klatki i zrób np anigif. 

Będzie wtedy full wypas :-)

 

Jeżeli nie wiesz jak to zrobić np w Maximie to daj znać. 

Fajny pomysł, ale szczerze przyznaję, że nie wiem jak to zrobić.

Link to comment
Share on other sites

  • 11 months later...

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
  • Our picks

    • Droga Mleczna w dwóch gigapikselach
      Zdjęcie jest mozaiką 110 kadrów, każdy po 4 minuty ekspozycji na ISO 400. Wykorzystałem dwa teleskopy Takahashi Epsilon 130D i dwa aparaty Nikon D810A zamocowane na montażu Losmandy G11 wynajętym na miejscu. Teleskopy były ustawione względem siebie pod lekkim kątem, aby umożliwić fotografowanie dwóch fragmentów mozaiki za jednym razem.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 44 replies
    • Przelot ISS z ogniskowej 2350 mm
      Cześć, po kilku podejściach w końcu udało mi się odpowiednio przygotować cały sprzęt i nadążyć za ISS bez stracenia jej ani razu z pola widzenia. Wykorzystałem do tego montaż Rainbow RST-135, który posiada sprzętową możliwość śledzenia satelitów.
      Celestron Edge 9,25" + ZWO ASI183MM. Czas ekspozycji 6 ms na klatkę, końcowy film składa się z grup 40 klatek stackowanych, wyostrzanych i powiększonych 250%.
      W przyszłości chciałbym wrócić do tematu z kamerką ASI174MM, która z barlowem 2x da mi podobną skalę, ale 5-6 razy większą liczbę klatek na sekundę.
      Poniżej film z przelotu, na dole najlepsza klatka.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 70 replies
    • Big Bang remnant - Ursa Major Arc or UMa Arc
      Tytuł nieco przekorny bo nie chodzi tu oczywiście o Wielki Wybuch ale ... zacznijmy od początku.
       
      W roku 1997 Peter McCullough używając eksperymentalnej kamery nagrał w paśmie Ha długą na 2 stopnie prostą linie przecinajacą niebo.
       
      Peter McCullough na konferencji pokazał fotografię Robertowi Benjamin i obaj byli pod wrażeniem - padło nawet stwierdzenie: “In astronomy, you never see perfectly straight lines in the sky,”
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 16 replies
    • Jeśli coś jest głupie, ale działa, to nie jest głupie - o nietypowych rozwiązaniach sprzętowych
      Sformułowanie, które można znaleźć w internetach jako jedno z "praw Murphy'ego" przyszło mi na myśl, gdy kolejny raz przeglądałem zdjęcia na telefonie z ostatniego zlotu, mając z tyłu głowy najgłośniejszy marsjański temat na forum. Do rzeczy - jakie macie (bardzo) nietypowe patenty na usprawnienie sprzętu astronomicznego bądź jakieś kreatywne improwizacje w razie awarii czy niezabrania jakiegoś elementu sprzętu  Obstawiam, że @HAMAL mógłby samodzielnie wypełnić treścią taki wątek.
        • Haha
        • Like
      • 43 replies
    • MARS 2020 - mapa albedo powierzchni + pełny obrót 3D  (tutorial gratis)
      Dzisiejszej nocy mamy opozycję Marsa więc to chyba dobry moment żeby zaprezentować wyniki mojego wrześniowego projektu. Pogody ostatnio jak na lekarstwo – od początku października praktycznie nie udało mi się fotografować. Na szczęście wrzesień dopisał jeśli chodzi o warunki seeingowe i udało mi się skończyć długo planowany projekt pełnej mapy powierzchni (struktur albedo) Marsa.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 132 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.