Skocz do zawartości
Paether

Sonda Juno już prawie u celu

Rekomendowane odpowiedzi

Witam, może głupie pytanie, ale czemu muszą ją zniszczyć tak jak każdą inną sondę? Nie może sobie latać i nam dawać nowych informacji? Pozdrawiam

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Na niektórych ksieżycach Jowisza planuje się szukanie życia. Gdyby sonda kiedyś spadła nań to ziemska bakteria zapodziana w zakamarkach sondy mogłaby przeżyć i zapoczątkowac tam banalne, znane nam życie, które potem zdiagnozowano by mylnie jako odrębne - tam samopowstałe.

 

Pozdrawiam

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Sonda krąży wokół Jowisza, więc zapewne bez korekty orbity co jakiś czas i tak by spadła na planetę, podobnie jak ISS na Ziemię z powodu tarcia śladowej atmosfery. A paliwo musi się skończyć (może nawet się skończyło). Kwestia poruszona przez Ekologa też jest ważna. Wydaje się, że powinna sobie jeszcze kilka lat polatać, ale założę się, że to jednak nie byłoby możliwe i wycisnęli z niej wszystko, co się da.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Na niektórych ksieżycach Jowisza planuje się szukanie życia. Gdyby sonda kiedyś spadła nań to ziemska bakteria zapodziana w zakamarkach sondy mogłaby przeżyć i zapoczątkowac tam banalne, znane nam życie, które potem zdiagnozowano by mylnie jako odrębne - tam samopowstałe.

 

Pozdrawiam

 

Warto tu doprecyzować kilka rzeczy.

Po pierwsze, wysokie promieniowanie z pasów radiacyjnych Jowisza powoduję degradację elektroniki. To sprawia że z biegiem czasu coraz bardziej realna staje się wizja utraty kontroli nad sondą. Stąd też relatywnie krótki czas trwania misji (do lutego 2018). Sonda Galileo miała problemy z elektroniką i kamerami właśnie z tego powodu. Swoją drogą przewiduje się że w 2017 roku JunoCam również będzie dostarczać obrazy o coraz niższej jakości - z powodu wysokiego promieniowania w otoczeniu. Scenariusze pesymistyczne mówią, że JunoCam nie dotrwa nawet do końca misji sondy.

 

Nie można nawet sondy zostawić na stabilnej orbicie, gdyż mnogość księżyców Jowisza będzie ją stopniowo zakłócać i istnieje prawdopodobieństwo uderzenia np. w Europę, czego, jak wspomniał kolega Ekolog, bardzo byśmy nie chcieli (nawet w perspektywie dziesiątek lat).

 

Podobny los czeka też w tym roku sondę Cassini. Po wielu latach orbitowania wokół Saturna kończy się jej paliwo, i trzeba ją spalić w atmosferze Saturna.

  • Lubię 2

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Najmocniej przepraszam ale nie rozumiem tego rozczarowania.

Kolory kolorami ale jest super urozmaicenie w sensie detalu. Skomplikowane "geograficzne" struktury są rewelacyjne. Ciekawe czy jest już jasna teoria dlaczego i z czego to jest namalowane. Tak masywna planeta i tak jest hojna dla nas, ludzi. Przecież grawitacja mogłaby, teroretycznie, doprowadzić do ścisłej separacji skłądników i na wierzchu mielibyśmy tylko nieciekawy "roztwór" lżejszych pierwiastków. Byłby ten Jowisz nudny jak ... spokojne Słońce! :)

I jeszcze jedno. To są (jeśli dobrze zgaduję?) akurat kolory widzialne dla nas. Ciekawe co wyjdzie na innych długościach fal?

 

Pozdrawiam

 

JUNOCAM ma tylko filtry RGB i CH4, ale CH4 jest raczej rzadko używany do fotek, większość z nich to wydziwiane kompozycje RGB, ja sam lubię paletę RGG, przy czym dla ludzi który się zaczną bawić w obróbkę: kamera ma fatalny balans kolorów, uważajcie na kanał niebieski bo zawsze jest ciemny i zaszumiony, a czerwony i zielony są prawie prześwietlone :D :D

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

Od "dołu" z podkręconymi kolorami :)

 

https://www.missionjuno.swri.edu/news/jupiter-from-below

 

 

attachicon.gifPIA21381.png

 

 

W teleskopie zwykle widzę właśnie szaro-sine bieguny, chociaż na większości zdjęć (nawet z Voyagerów) tego nie widać. Zawsze myślałem, ze to kwestia oświetlenia przez Słońce lub kwestia teleskopu, ale może jednak rzeczywiście tak jest.

 

Różne są wariacje na temat kolorów Jowisza, pewnie to tez zleży od ziemskiej atmosfey, bo zdarza się, że w tym samym teleskopie, ale w róznych dniach kolory się różnią.

Niemniej jednak naturalne kolory rzeczywiście mogą być brązowo-sine z elementami pomarańczowo- brązowymi - jak na tym (nie moim) szkicu, a właściwie arcydziełku.

Jupiter_painting_l.jpg

Edytowane przez JSC

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Zmiana planów ;)

 

https://www.nasa.gov/press-release/nasa-s-juno-mission-to-remain-in-current-orbit-at-jupiter

 

W skrócie:

 

- Zauważono problem z pracą zaworów regulujących dostarczanie helu do silników.

- Juno miała wejść na krótszą 14-dniową orbitę.

- Jednak nie wejdzie ale zostanie na 53-dniowej.

- Wszystkie narzędzia badawcze są sprawne.

- Niezależnie od długości okresu orbitalnego, sonda zbliżać się będzie na podobną odległość do planety.

- Ogólnie szukamy pozytywów (możliwość przeprowadzenia innych badań, krótszy czas przebywania sondy w obszarze silnej radiacji).

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Nooo wreszcie coś co dorównuje Voyagerom :D

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Nooo wreszcie coś co dorównuje Voyagerom :D

myślę, że w zanadrzu mają takie, że hoho:)

ale to już wymiata:)

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

Bliskie Jowisza przeloty sondy Juno ujawniły uczonym informacje o tej planecie i zjawiskach atmosferycznych, których uczeni się nie spodziewali i będą musieli pozmieniać pewne teorie.
Burze/huragany/cyklony są jeszcze intensywniejsze, wiry sięgają głębiej, szeroka rzeka amoniaku płynie wokół równika i sięga aż na 350 km w dół.
Pole magnetyczne jest miejscami znacznie silniejsze, a miejscami okazało się słabsze co sugeruje "rozmyty" rdzeń planety, a przede wszystkim, że magnetyzm generowany jest wyżej (daleko od metalicznego wodoru). Dlatego zorze są tam wyjątkowo jasne.

http://www.bbc.com/news/science-environment-40053527

 

Ogrom informacji (także innych) - znający angielski powinni to zobaczyć.

 

Pozdrawiam

Juno08.jpg

Edytowane przez ekolog
  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

:icon_eek::icon_eek::icon_eek:

 

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

>>> Paether wrote:

 

 

 

Świetny film ale zupełnie bez sensu puścili od szczegółu do ogółu. Najlepsze na początku i potem entuzjazm opada. Czy ktoś (może Szuu) dałby radę odwrócić ten film i zamieścić na YouTube i dać linka?

Pozdrawiam

junooo.jpg

Edytowane przez ekolog

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

Świetny film ale zupełnie bez sensu puścili od szczegółu do ogółu. Najlepsze na początku i potem entuzjazm opada.

No prawda :D

Znalazłem tu chyba trochę lepszą wersję: https://www.youtube.com/watch?v=qTGTBepL_gM

i tu nowszy:

https://www.youtube.com/watch?v=fKN4_RVfB2A

Edytowane przez kjacek
  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Witam.

Prawdę mówiąc jakoś nie doczytałem, ale co powoduje, że przy tak licznych i silnych huraganach jakie występują nie następuje mieszanie się pasów? Czy ich szerokość jest tak duża w stosunku do panujących tam warunków, że mieszanie obserwujemy jako "przecinki" wciskające się z jednego pasa w drugi?

 

Pozdrawiam.

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dla odświeżenia tematu, fotka z 19 maja, dziś opublikowana :)

 

pia21392.png

  • Lubię 1
  • Dziękuję 1
  • Kocham 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

 

Edytowane przez Alice
  • Lubię 2
  • Dziękuję 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

  • Przeglądający   0 użytkowników

    Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.

  • Polecane

    • Astrofotografia krótkoczasowa by Lukasz83
      Postanowiłem założyć temat w którym będę gromadził moje kolejne próby i efekty zmagań z astrofotografią krótkoczasową tak żeby wszystko było w jednym miejscu. Celowo nie piszę "lucky imaging" bo ta nazwa powinna być zarezerwowana dla bardzo krótkich czasów tak poniżej 100ms. W moim przypadku czasy pojedynczych klatek będą oscylować w granicach 1s-10s.
        • Lubię
      • 94 odpowiedzi
    • Unikalna opozycja Plutona (2018)
      Naukowcy już zacierają ręce, aby przygotować się do tych obserwacji. Ostatnie takie zjawisko miało miejsce w 1931 roku, jednak nie było obserwowane z powodu braku informacji na temat wydarzenia. Mowa tutaj o tzw. opposition surge/opposition effect które polega na odbiciu promieni słonecznych z lodowej powierzchni Plutona bezpośrednio w naszym kierunku. Wszystkie trzy ciała (Słońce, Ziemia, Pluton) znajdą się w jednej linii.
        • Lubię
      • 31 odpowiedzi
    • HAT-P-36 b, WASP-153 b, WASP-103 b
      11 maja zarejestrowałem 2 tranzyty: Qatar-1 b, który opisałem w poprzednim temacie oraz HAT-P-36 b. Gwiazda HAT-P-36, której jasność wynosi 12,26 mag znajduje się w gwiazdozbiorze Psów Gończych. Tranzyt egzoplanety HAT-P-36 b trwa 132,9 minuty, zaś głębokość tranzytu to 0,0204 mag (dokładnie tyle ile wynosi dla Qatar-1 b). W tym przypadku uzbierałem 260 dziesięciosekundowych klatek i złapałem drugą część zjawiska.
        • Lubię
      • 16 odpowiedzi
    • Tabela czasów subekspozycji dla CMOS (ASI1600MM)
      Przypadkowo natknąłem się na bardzo wartościowy wątek na CN przedstawiający tabele długości subekspozycji dla kamer CMOS (autor Shiraz) - w kontekście różnych warunków (LP, Księżyc, narrowband) oraz jasności optyki. To pytania pada na forum i PW bardzo często, a ja nigdy nie znalazłem czasu, żeby to samemu poprzeliczać. Nie ma co ameryki odkrywać na nowo. Świetny materiał i potwierdzam te wyniki z moich empirycznych doświadczeń.
        • Lubię
      • 13 odpowiedzi
    • Wielka opozycja Marsa - 2018
      Rozpoczynam wyjątkowy wątek, który dotyczy obserwacji Marsa w 2018 roku (ale i też końcówka 2017 i początek 2019). W dniach 30-31 lipca dojdzie do wielkiej opozycji Czerwonej Planety. Osiągając odległość 57.6 milionów kilometrów od nas, znajdzie się najbliżej Ziemi od 2003 roku.
        • Lubię
      • 72 odpowiedzi
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.