Jump to content

Nowa Ciemna Plama na Neptunie


Recommended Posts

hs-2016-22-a-web_print.jpg

 

 

Nowe obrazy uzyskane w dniu 16 maja 2016 roku przez Teleskop Hubble'a potwierdzają obecność ciemnego wiru w atmosferze Neptuna. Choć podobne cechy były widoczne podczas przelotu Voyagera 2 obok Neptuna w 1989 roku oraz przez teleskop Hubble'a w 1994 roku, ten wir jest pierwszym zaobserwowanym na Neptunie w XXI wieku.
Odkrycie zostało ogłoszone w dniu 17 maja 2016 roku, w centralnym biurze telegramów astronomicznych (CBAT) przez astronoma Mike'a Wonga z University of California w Berkeley, który kierował zespołem analizującym dane z Hubble'a.
Ciemne wiry na Neptunie to układy wysokiego ciśnienia i zazwyczaj towarzyszą im jasne chmury, które również są widoczne na odległej planecie. Jasne chmury tworzą się gdy przepływ gazów atmosferycznych jest zaburzony i kierowany w górę nad ciemnym wirem, powodując zamrożenie metanu do postaci "kryształów lodu metanowego.
Począwszy od lipca 2015 roku, jasne chmury znów zostały zaobserwowane na Neptunie przez kilku obserwatorów. Astronomowie podejrzewali, że mogą być właśnie "towarzyszami" niewidocznego z dostępnej na Ziemi aparatury ciemnego wiru Neptuna są zazwyczaj postrzegane tylko w "niebieskim" zakresie fal, a jedynie Hubble ma wystarczające możliwości żeby taki twór na powierzchni Neptuna dostrzec.
We wrześniu 2015 roku Outer Planet Atmosfery Legacy (OPAL) - długoterminowy projekt Hubble'a, rejestrujący corocznie globalne mapy planet zewnętrznych, wykazał istnienie ciemnej plamy w pobliżu miejsca z jasnymi chmurami, które były śledzone wcześniej z Ziemia. Nowe zdjęcia HST potwierdzają, że OPAL naprawdę wykrył długotrwałą formację w atmosferze Neptuna. Nowe dane umożliwiły zespołowi stworzyć wyższej jakości mapę wiru i jego okolic.
Ciemne wiry Neptuna wykazywały do tej pory zaskakującą zmienność w ciągu roku pod względem wielkości, kształtu i stabilności. Znacznie szybciej pojawiają się i znikają w porównaniu do podobnych antycyklonów widocznych na Jowiszu. Astronomowie mają nadzieję, że pozwoli to lepiej zrozumieć, jak takie ciemne wiry powstają, co kontroluje ich zmiany oraz ich interakcje z otoczeniem,
  • Like 7
Link to comment
Share on other sites

Swoją drogą jakie są możliwości naziemnych teleskopów z optyką adaptatywną w kwestii planet US? Czy 8 metrowe teleskopy z "laserkiem" nie powinny dać tutaj jakieś przewagi nad jednak małym już HST?

Link to comment
Share on other sites

Jak długo utrzymują się tego typu zjawiska na Neptunie? Plama sama w sobie nie powala rozmiarami, dlatego ratunkiem może być najwyżej fotometria. O ile jaśniejsze chmury nie przeszkodzą, które mogą spowodować zdecydowanie większe zmiany jasności.

 

Przy okazji, jak często HST powraca do tego obiektu? Można byłoby wtedy porównać obserwacje z aktualnymi danymi.

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
  • Our picks

    • Droga Mleczna w dwóch gigapikselach
      Zdjęcie jest mozaiką 110 kadrów, każdy po 4 minuty ekspozycji na ISO 400. Wykorzystałem dwa teleskopy Takahashi Epsilon 130D i dwa aparaty Nikon D810A zamocowane na montażu Losmandy G11 wynajętym na miejscu. Teleskopy były ustawione względem siebie pod lekkim kątem, aby umożliwić fotografowanie dwóch fragmentów mozaiki za jednym razem.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 48 replies
    • Przelot ISS z ogniskowej 2350 mm
      Cześć, po kilku podejściach w końcu udało mi się odpowiednio przygotować cały sprzęt i nadążyć za ISS bez stracenia jej ani razu z pola widzenia. Wykorzystałem do tego montaż Rainbow RST-135, który posiada sprzętową możliwość śledzenia satelitów.
      Celestron Edge 9,25" + ZWO ASI183MM. Czas ekspozycji 6 ms na klatkę, końcowy film składa się z grup 40 klatek stackowanych, wyostrzanych i powiększonych 250%.
      W przyszłości chciałbym wrócić do tematu z kamerką ASI174MM, która z barlowem 2x da mi podobną skalę, ale 5-6 razy większą liczbę klatek na sekundę.
      Poniżej film z przelotu, na dole najlepsza klatka.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 72 replies
    • Big Bang remnant - Ursa Major Arc or UMa Arc
      Tytuł nieco przekorny bo nie chodzi tu oczywiście o Wielki Wybuch ale ... zacznijmy od początku.
       
      W roku 1997 Peter McCullough używając eksperymentalnej kamery nagrał w paśmie Ha długą na 2 stopnie prostą linie przecinajacą niebo.
       
      Peter McCullough na konferencji pokazał fotografię Robertowi Benjamin i obaj byli pod wrażeniem - padło nawet stwierdzenie: “In astronomy, you never see perfectly straight lines in the sky,”
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 16 replies
    • Jeśli coś jest głupie, ale działa, to nie jest głupie - o nietypowych rozwiązaniach sprzętowych
      Sformułowanie, które można znaleźć w internetach jako jedno z "praw Murphy'ego" przyszło mi na myśl, gdy kolejny raz przeglądałem zdjęcia na telefonie z ostatniego zlotu, mając z tyłu głowy najgłośniejszy marsjański temat na forum. Do rzeczy - jakie macie (bardzo) nietypowe patenty na usprawnienie sprzętu astronomicznego bądź jakieś kreatywne improwizacje w razie awarii czy niezabrania jakiegoś elementu sprzętu  Obstawiam, że @HAMAL mógłby samodzielnie wypełnić treścią taki wątek.
        • Haha
        • Like
      • 43 replies
    • MARS 2020 - mapa albedo powierzchni + pełny obrót 3D  (tutorial gratis)
      Dzisiejszej nocy mamy opozycję Marsa więc to chyba dobry moment żeby zaprezentować wyniki mojego wrześniowego projektu. Pogody ostatnio jak na lekarstwo – od początku października praktycznie nie udało mi się fotografować. Na szczęście wrzesień dopisał jeśli chodzi o warunki seeingowe i udało mi się skończyć długo planowany projekt pełnej mapy powierzchni (struktur albedo) Marsa.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 134 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.