Skocz do zawartości
Paether

APOD - I kwartał 2017

Rekomendowane odpowiedzi

Wielki finał podróży Cassini - na Saturnie

 

(będzie)

Cassini's Grand Finale Tour at Saturn
Image Credit: NASA, JPL-Caltech

Explanation: Cassini is being prepared to dive into Saturn. The robotic spacecraft that has been orbiting and exploring Saturn for over a decade will end its mission in September with a spectacular atmospheric plunge. Pictured here is a diagram of Cassini's remaining orbits, each taking about one week. Cassini is scheduled to complete a few months of orbits that will take it just outside Saturn's outermost ring F. Then, in April, Titan will give Cassini a gravitational pull into Proximal orbits, the last of which, on September 15, will impact Saturn and cause the spacecraft to implode and melt. Cassini's Grand Finale orbits are designed to record data and first-ever views from inside the rings -- between the rings and planet -- as well as some small moons interspersed in the rings. Cassini's demise is designed to protect any life that may occur around Saturn or its moons from contamination by Cassini itself.

https://apod.nasa.gov/apod/image/1701/GrandFinale_Cassini_1600.jpg

Pozdrawiam

GrandFinale_Cassini_1600.jpg

Edytowane przez ekolog

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Pozwolę sobie na komentarz do wczorajszego zdjęcia.

APOD znowu mało "zdjęciowy".

 

Pozdrawiam

:helo::astro:

p.s.

Wrzucajcie Koleżanki i Koledzy jak nie ma (i Paether nie wrzuca).

"Kto rano wstaje ten APOD'a daje"

 

Edytowane przez ekolog

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

GOES-16: Księżyc nad planetą Ziemia

(z satelity)


GOES-16: Moon over Planet Earth
Image Credit: NOAA, NASA

Explanation: Launched last November 19 from Cape Canaveral Air Force Station, the satellite now known as GOES-16 can now observe planet Earth from a geostationary orbit 22,300 miles above the equator. Its Advanced Baseline Imager captured this contrasting view of Earth and a gibbous Moon on January 15. The stark and airless Moon is not really the focus of GOES-16, though. Capable of providing a high resolution full disk image of Earth every 15 minutes in 16 spectral channels, the new generation satellite's instrumentation is geared to provide sharper, more detailed views of Earth's dynamic weather systems and enable more accurate weather forecasting. Like previous GOES weather satellites, GOES-16 will use the moon over our fair planet as a calibration target.


https://apod.nasa.gov/apod/image/1701/ab_moon_from_geo_orbit_med_res_jan_15_2017.jpg


Pozdrawiam

ab_moon_from_geo_orbit_med_res_jan_15_2017.jpg

Edytowane przez ekolog
  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Wenus przez krople wody

Venus Through Water Drops
Image Credit & Copyright: John Bell

Explanation: Now the brilliant "star" in planet Earth's evening skies, Venus is captured in this creative astrophotograph. Taken with a close-focusing lens on January 18 from Milton Keynes, UK, it shows multiple images of the sky above the western horizon shortly after sunset. The images were created by water drops on a glass pane fixed to a tree. Surface tension has drawn the water drops into simple lens-like shapes. Refracting light, the drops create images that are upside-down, so the scene has been rotated to allow comfortable right-side up viewing of a macro-multiple-skyscape.

 

https://apod.nasa.gov/apod/image/1701/VenusBubbleJohnBell.jpg

Pozdrawiam

VenusBubbleJohnBell1024.jpg

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

N159 w Wielkim Obłoku Magellana

N159 in the Large Magellanic Cloud
Image Credit: NASA, ESA, Hubble Space Telescope

Explanation: Over 150 light-years across, this cosmic maelstrom of gas and dust is not too far away. It lies south of the Tarantula Nebula in our satellite galaxy the Large Magellanic Cloud a mere 180,000 light-years distant. Massive stars have formed within. Their energetic radiation and powerful stellar winds sculpt the gas and dust and power the glow of this HII region, entered into the Henize catalog of emission stars and nebulae in the Magellanic Clouds as N159. The bright, compact, butterfly-shaped nebula above and left of center likely contains massive stars in a very early stage of formation. Resolved for the first time in Hubble images, the compact blob of ionized gas has come to be known as the Papillon Nebula.

https://apod.nasa.gov/apod/image/1701/potw1636aN159_HST_2048.jpg

Pozdrawiam

potw1636aN159_HST_1024.jpg

  • Lubię 2

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Czerwona zorza nad Australią

Red Aurora Over Australia
Image Credit & Copyright: Alex Cherney (Terrastro, TWAN)

Explanation: Why would the sky glow red? Aurora. A solar storm in 2012, emanating mostly from active sunspot region 1402, showered particles on the Earth that excited oxygen atoms high in the Earth's atmosphere. As the excited element's electrons fell back to their ground state, they emitted a red glow. Were oxygen atoms lower in Earth's atmosphere excited, the glow would be predominantly green. Pictured here, this high red aurora is visible just above the horizon last week near Flinders, Victoria, Australia. The sky that night, however, also glowed with more familiar but more distant objects, including the central disk of our Milky Way Galaxy on the left, and the neighboring Large and Small Magellanic Cloud galaxies on the right. A time-lapse video highlighting auroras visible that night puts the picturesque scene in context. Why the sky did not also glow green remains unknown.

https://apod.nasa.gov/apod/image/1701/redaurora_cherney_1600.jpg

Pozdrawiam

apod_29_01_2017.jpg

  • Lubię 3

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Zdjęcie niezłe, ale wytłumaczcie mi skąd biorą się takie brzydkie obwódki wokół najjaśniejszej gwiazdy i jeszcze przesunięte ?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

  • Przeglądający   0 użytkowników

    Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.

  • Polecana zawartość

    • SN 2018hhn - "polska" supernowa w UGC 12222
      Dziś mam przyjemność poinformować, że jest już potwierdzenie - obserwacja spektroskopowa wykonana na 2-metrowym Liverpool Telescope (La Palma, Wyspy Kanaryjskie). Okazuje się, że mamy do czynienia z supernową typu Ia. Poniżej widmo SN 2018hhn z charakterystyczną, silną linią absorpcyjną SiII.
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 11 odpowiedzi
    • Zbiórka: Obserwatorium do poszukiwania nowych planet pozasłonecznych
      W związku z sąsiednim wątkiem o zasadach przyjmowania stypendiów, po Waszej radzie zdecydowałem się założyć zbiórkę crowdfundingową na portalu zrzutka.pl. W tym wątku będę informował o wszelkich aktualizacjach, przychodzących także po zakończeniu.
        • Kocham
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 84 odpowiedzi
    • Mamy polską zmienną typu R Coronae Borealis (RCB)! (albo z dyskiem protoplanetarnym?)
      W ten weekend, korzystając z danych ASAS-SN (All Sky Automated Survey for Supernovae), wykryłem nieznaną do tej pory zmienną typu R Coronae Borealis. To jedna z najrzadszych typów gwiazd zmiennych - do tej pory odnaleziono zaledwie ~150. Ich poszukiwanie nie należy do najprostszych, gdyż swoimi wskaźnikami barwy (B-V, J-K etc.) nie wyróżniają się zbytnio, dlatego szybciej jest przeszukać krzywe blasku.
        • Lubię
      • 16 odpowiedzi
    • Odkrycia 144 gwiazd zmiennych
      W tym temacie przedstawiam wyniki trwającego pół roku amatorskiego projektu, którego celem było wyszukiwanie nowych gwiazd zmiennych. Podsumowując, udało mi się znaleźć 144 gwiazdy zmienne, jedna z nich to współodkrycie z Gabrielem Murawskim - układ binarny o znacznej ekscentryczności. Postanowiłem więc zakończyć projekt, by móc zając się tematem spektroskopii średnich rozdzielczości.
        • Kocham
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 9 odpowiedzi
    • Poszukiwanie nowych mgławic planetarnych
      Witam,
       
      Przed chwilą otrzymałem maila o nowym odkryciu kandydatki na mgławicę planetarną, która otrzymała oznaczenie Mur 1. Oprócz tego, znalazłem także interesujący region (H II lub YSO), który uzyskał oznaczenie Mur Object 1. O co chodzi i co to są za znaleziska? Już wszystko wyjaśniam
       
      Kilka tygodni temu skontaktowałem się z francuzem Trygve Prestgardem, którego często można spotkać wśród takich projektów, jak SOHO Comets czy VSX (bardzo rzadkie zmienne, np. typu R Coronae Borealis czy YSO). Obecnie skupia się na poszukiwaniu nowych mgławic planetarnych na zdjęciach z obserwatoriów, mając na koncie kilkadziesiąt takich obiektów. Postanowiłem spróbować i poświęciłem na to około 15-20 godzin. Efekt? Dwa nowe znaleziska, które dostały oznaczenia na podstawie mojego nazwiska: Mur 1 oraz Mur Object 1.
       

      Possible Planetary Nebula - Mur 1
       
      Okazuje się, że na niebie wciąż nieco przeoczono, a do nich należą np. mgławice planetarne. Na chwilę obecną są to jedynie kandydatki, określane na podstawie widoczności w różnych pasmach (DSS, PANSTARRS, DECaPS, AllWISE). Kolejnym celem będzie określenie spektrum, co ma zweryfikować charakter PN (planetary nebula) obiektu. Od strony egzoplanet, możemy porównać do sytuacji, kiedy odnaleźliśmy powtarzalne tranzyty obiektu mogącego być rozmiarami planetą, ale trzeba jeszcze sprawdzić jego masę metodą radialną.
       
      Trzeba wspomnieć, że rzadko są to wyjątkowe źródła - są słabe (>17 mag), małe kątowo i rzadko kiedy ukazują swoje piękne kolory. Bo te jaśniejsze już wykryto wcześniej
       
      Oraz pozycja Mur 1 w programie Stellarium. Jak widać, z Polski go nie zobaczymy, bowiem leży w konstelacji Kila. Jest bardzo słaby (19-20 mag), więc jego rejestracja wymaga nieco poświęcenia.

       
      Na początku przyszłego roku zostanie opublikowany artykuł z nowymi znaleziskami, wśród których pojawi się powyższy obiekt. Prowadzi go również Francuz (Pascal Le Du), więc można spodziewać się, że raczej nie będzie on po angielsku Również wtedy będziemy mogli wyszukać go m.in. w bazie Simbad/VizieR czy HASH (http://hashpn.space/). Na chwilę obecną jedynie przekazując tę informację dalej.
       
      A tak z kolei wygląda Mur Object 1 - nie jest to mgławica planetarna, choć przypomina wyglądem. Zdaje mi się, że jeszcze będzie dokładniej sprawdzone co to takiego jest. Leży w konstelacji Żagla (także niebo południowe).

      Jaka jest efektywność? Przez kilkanaście godzin odnalazłem 9 podejrzanych celów, z czego dwa okazały się trafione - jeden znany (ale nieopublikowany jeszcze w Simbad) oraz Mur 1. Oprócz tego, Mur Object 1. Pozostała szóstka to pięć słabych galaktyk oraz jedna gwiazda (która wydawała się nieco bardziej rozmyta niż reszta w kadrze, ale jednak to gwiazda).
       
      Bardzo fajny projekt, który postaram się rozwinąć nieco bardziej, u boku poszukiwania nowych egzoplanet
        • Kocham
        • Lubię
      • 7 odpowiedzi
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.