Jump to content

Prawie zaobserwowałem Urana za dnia!


LibMar
 Share

Recommended Posts

Słyszeliśmy już o dziennych obserwacjach Wenus czy Jowisza. Niektórzy złapali też Merkurego, Marsa i Saturna. A co z Uranem? Czy możliwa jest jego detekcja na dziennym niebie?

 

W tym celu przeprowadziłem nagrywanie planety, mniej więcej zaczynając godzinę przed wschodem Słońca. Jako wschód (początek dnia) określany jest moment, gdy górny brzeg tarczy słonecznej sięga wysokości 0 stopni (czyli środek jest przy -0 stopniach i 15 minut kątowych). Tego poranka nastąpiło to o 05:08:30.

 

 

Do rejestracji wykorzystałem kamerę ASI178MM-c z obiektywem Canon FD 300mm f/2.8L na montażu EQ5. Używany przeze mnie program to SharpCap. Mniej więcej od połowy transmisji dołożyłem też widok z kamery w laptopie. Ten jasny obiekt koło obiektywu to Księżyc. Planeta jest widoczna w centrum kadru, jako biały obiekt (bo kamerka jest czarno-biała). Dzięki prowadzeniu, planeta utrzymuje niemal niezmienną pozycję w kadrze, dlatego można dość dobrze ocenić widoczność, gdy już znika z widzenia.

 

Aby uwidocznić Urana z tła, musiałem skorzystać ze złożonych metod:

- stopniowe przymykanie obiektywu

- ustawienie wartości gamma na najniższą (dla proponowanych 1-100 -> na 1)

- stackowanie po 10 klatek (opcja Frame Stack (10))

- sztuczne pociemnienie gammą (z 1.0 na 2.0)

- delikatne podbicie kontrastu (z 1.0 na 2.0-4.0, różnie to było)

 

I mniej więcej do godziny 05:01 bez problemu można go znaleźć na filmiku - było to 10 minut przed wschodem Słońca. Niestety, kompresja nieco zjada, dlatego u siebie na ekranie miałem wyraźniejszy widok. Kompresja na szczęście nie zjadła tak mocno i niestety - nie mam powtórki (mniej skompresowanej) na dysku. Zabrakło miejsca na dysku i zanim zwolniłem nieco przestrzeni, plik uszkodził się, gdyż nie miał co zapisać przez pewien okres czasu. Dopiero o 05:01 widziałem Urana po raz ostatni, później musiałem znów delikatnie przymknąć obiektyw. Niestety, ilość wpadającego światła była już zbyt mała, aby Uran mógł wybić się z jasnego tła. Czyli - ostatni raz zarejestrowałem go 7 minut 40 sekund przed wschodem Słońca*, co stanowi chyba rekord. Po uwzględnieniu refrakcji przez Stellarium, środek tarczy Słońca znajdował się na wysokości zaledwie 35 minut kątowych pod horyzontem.

 

* - podczas transmisji ciągle myślałem, że wschód jest o 05:06:30, a nie 05:08:30 (spojrzałem na opis dopiero po zakończeniu). Stąd w komentarzu pod streamem pojawiła się pomyłka, że niby widzieliśmy do 5 minut przed wschodem Słońca.

 

Co da się dodatkowo poprawić?

1) Obniżenie poziomu szumu zmniejszając wartość gain. Teraz dopiero się obejrzałem, że pracowałem na gainie 300/510, stąd szumiło dosyć mocno.

2) Zastosowanie filtra - i tutaj mam do Was pytanie, który lepiej się nada (bo takie mam): filtr czerwony GSO czy filtr ZWO IR850?

3) Zapisywanie oryginalnych klatek na dysku (tym razem nie było to możliwe, gdyż nie przeniosłem ostatnich danych na dysk zewnętrzny), aby móc później ręcznie obrabiać, a nie oceniać na podstawie widoku w filmie.

4) Zwiększenie ilości materiału, ale tutaj tylko prawdopodobnie. Urana nagrywałem na 3-4 ms, więc w ciągu sekundy mogłem mieć do 200-300 FPS. Ale miałem wysoki gain, który następnym razem muszę obniżyć (a przez to wydłużę jednak czas ekspozycji). Gain 0 wymaga około 27x dłuższych czasów, czyli tutaj będzie około 100 ms. Tutaj nagrywało na 23 FPS (2.3 FPS po uwzględnieniu Frame Stacka), a przy najniższej czułości spadnie to do 10 FPS.

 

Skoro obiektyw jest tak jasny (f/2.8), to czy nadaje się w ogóle do takiej rejestracji? Czy lepszy jest teleskop? Niekoniecznie. Przymykanie obiektywu okazało się wyjątkowo przydatne. Obserwacje skończyłem gdzieś w pobliżu f/20, a teleskop nie ma możliwości takiej regulacji. Używając np. większej tuby 305/1500 spowoduje, że i tak zniknie nam wcześniej, skoro pracujemy na f/5.

 

Mam jeszcze 470 klatek wykonanych około godziny 05:03. Spróbuję wszystkie zestackować w postaci flata i zobaczymy czy w centrum łapie się Uran. Ale najpierw muszę odespać, jeszcze do tego wrócę :)

 

I jak uważacie - możliwa jest detekcja Urana na dziennym niebie? :)

  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

2 godziny temu, LibMar napisał:

I jak uważacie - możliwa jest detekcja Urana na dziennym niebie?

Jak widać niewiele brakuje, więc to kwestia: przejrzystości, wysokości planety na niebie, może trochę seeingu, sprzętu, obróbki. :)

 

Prawdziwe pytanie brzmi co z wizualem? ;)

Link to comment
Share on other sites

 Obserwowałem przy pełnym Słońcu gwiazdy do 3-4 mag. przez 25 cm. lustro wizualnie. Urana też bym obserwował jak największym sprzętem przy wschodzie Słońca, może z filtrem polaryzacyjnym, bo z nim da się trochę ściemnić tło atmosfery ziemskiej. 

Link to comment
Share on other sites

27 minut temu, Grzędziel napisał:

Nie sądzę, żeby nawet największy odrośnik pomógł. Natomiast ograniczenie świateł bocznych tak. Znane są przypadki zaobserwowania w dzień gwiazd z dna bardzo głębokiej studni lub z wnętrza wysokiego komina.

Właśnie takimi przemyśleniami się kieruję, wysoki odrośnik to nic innego jak głęboka studnia.

Link to comment
Share on other sites

Nie wierzę by można obserwować gwiazdy w dzień ze studni czy komina, bo tylko Wenus ma jasność wystarczającą do obserwacji okiem nie uzbrojonym i tam tylko, gdzie ona góruje w zenicie. Sprawdzałem niedawno widoczność alfy Lwa przez lornetę 25x100 i nie dało się zobaczyć. Nawet Syriusza wypatrywałem przez ten sprzęt, też bez rezultatu. Ale jeszcze będę próbował.

Link to comment
Share on other sites

Tak naprawdę twoje oko jest zanurzone w studni, wydaje mi się że dokładnie tak samo będzie i w tym przypadku. Jeśli osłonimy oczywiście w odpowiedni sposób i głowę. No nic spróbuję, mam dostęp do cienkich plexi 3m, <1mm. 

Link to comment
Share on other sites

Generalnie największą trudnością w zobaczeniu gwiazdy lub planety w dzień jest ostrość naszego oka (zakładając już, że jasność obiektu umożliwia jego teoretyczne zobaczenie). Nasze biedne oko też ma autofocus, jak aparat i też potrzebuje choćby skrawka kontrastowego obiektu, aby wyostrzyć. Patrząc się na jednolicie niebieskie niebo oko nie jest w stanie ustawić ostrości. To dlatego często tak mamy, że bardzo trudno nam zobaczyć np Wenus przy zachodzie, ale jak już ją zobaczymy i wiemy, gdzie jest, to kolejne jej zauważenie jest bardzo łatwe - oko już się nauczyło, jaką ostrość ma dać w tym miejscu. Poczałkowo oko nie ma pojęcia, że trzeba ustawić na nieskończoność :) Dlatego też w obserwacji takich rzeczy na dziennym niebie pomagają znacznie inne obiekty w pobliżu, na których wyostrzymy. Przykładowo, pierwszy raz Wenus za dnia zobaczyłem pomiędzy chmurami, które pomogły mi wyostrzyć :) To było około południa, także i Słońce i Wenus były bardzo wysoko. Myślę, że ta studnia, czy komin może pomóc przede wszystkim w tym aspekcie - ustawimy sobie ostrość na krawędzi wylotu studni, która jest już około nieskończoności dla oka i zobaczymy łatwo obiekt na niebie.

Edited by MateuszW
  • Like 3
Link to comment
Share on other sites

Wenus w dzień odnaleźć łatwo w maksimum blasku. Kiedyś wyćwiczyłem paru kolegów w pracy tak, że przez kilka pogodnych dni sami odnajdywali ją na niebie, nie mając żadnej praktyki obserwacyjnej, ani zainteresowań astronomicznych. 

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

zauważam związek między tymi dwoma elementami :)

 

 

Dnia 8/14/2017 o 06:00, LibMar napisał:

miałem wysoki gain, który następnym razem muszę obniżyć (a przez to wydłużę jednak czas ekspozycji). Gain 0 wymaga około 27x dłuższych czasów, czyli tutaj będzie około 100 ms. Tutaj nagrywało na 23 FPS (2.3 FPS po uwzględnieniu Frame Stacka), a przy najniższej czułości spadnie to do 10 FPS.

[...]

Obserwacje skończyłem gdzieś w pobliżu f/20, a teleskop nie ma możliwości takiej regulacji. Używając np. większej tuby 305/1500 spowoduje, że i tak zniknie nam wcześniej, skoro pracujemy na f/5.

 

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Our picks

    • Droga Mleczna w dwóch gigapikselach
      Zdjęcie jest mozaiką 110 kadrów, każdy po 4 minuty ekspozycji na ISO 400. Wykorzystałem dwa teleskopy Takahashi Epsilon 130D i dwa aparaty Nikon D810A zamocowane na montażu Losmandy G11 wynajętym na miejscu. Teleskopy były ustawione względem siebie pod lekkim kątem, aby umożliwić fotografowanie dwóch fragmentów mozaiki za jednym razem.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 36 replies
    • Przelot ISS z ogniskowej 2350 mm
      Cześć, po kilku podejściach w końcu udało mi się odpowiednio przygotować cały sprzęt i nadążyć za ISS bez stracenia jej ani razu z pola widzenia. Wykorzystałem do tego montaż Rainbow RST-135, który posiada sprzętową możliwość śledzenia satelitów.
      Celestron Edge 9,25" + ZWO ASI183MM. Czas ekspozycji 6 ms na klatkę, końcowy film składa się z grup 40 klatek stackowanych, wyostrzanych i powiększonych 250%.
      W przyszłości chciałbym wrócić do tematu z kamerką ASI174MM, która z barlowem 2x da mi podobną skalę, ale 5-6 razy większą liczbę klatek na sekundę.
      Poniżej film z przelotu, na dole najlepsza klatka.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 62 replies
    • Big Bang remnant - Ursa Major Arc or UMa Arc
      Tytuł nieco przekorny bo nie chodzi tu oczywiście o Wielki Wybuch ale ... zacznijmy od początku.
       
      W roku 1997 Peter McCullough używając eksperymentalnej kamery nagrał w paśmie Ha długą na 2 stopnie prostą linie przecinajacą niebo.
       
      Peter McCullough na konferencji pokazał fotografię Robertowi Benjamin i obaj byli pod wrażeniem - padło nawet stwierdzenie: “In astronomy, you never see perfectly straight lines in the sky,”
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 16 replies
    • Jeśli coś jest głupie, ale działa, to nie jest głupie - o nietypowych rozwiązaniach sprzętowych
      Sformułowanie, które można znaleźć w internetach jako jedno z "praw Murphy'ego" przyszło mi na myśl, gdy kolejny raz przeglądałem zdjęcia na telefonie z ostatniego zlotu, mając z tyłu głowy najgłośniejszy marsjański temat na forum. Do rzeczy - jakie macie (bardzo) nietypowe patenty na usprawnienie sprzętu astronomicznego bądź jakieś kreatywne improwizacje w razie awarii czy niezabrania jakiegoś elementu sprzętu  Obstawiam, że @HAMAL mógłby samodzielnie wypełnić treścią taki wątek.
        • Haha
        • Like
      • 21 replies
    • MARS 2020 - mapa albedo powierzchni + pełny obrót 3D  (tutorial gratis)
      Dzisiejszej nocy mamy opozycję Marsa więc to chyba dobry moment żeby zaprezentować wyniki mojego wrześniowego projektu. Pogody ostatnio jak na lekarstwo – od początku października praktycznie nie udało mi się fotografować. Na szczęście wrzesień dopisał jeśli chodzi o warunki seeingowe i udało mi się skończyć długo planowany projekt pełnej mapy powierzchni (struktur albedo) Marsa.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 131 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.