Skocz do zawartości
ANowak

Jasna supernowa w galaktyce NGC3941

Rekomendowane odpowiedzi

Napisano (edytowane)

Gratuluję i bardzo się cieszę Adam, że ta tuba dalej służy do rejestracji i poszukiwań supernowych :)

Jeżeli chodzi o SN 2018pv, to tydzień temu wykonałem jej obserwację spektroskopową.

  • Teleskop 0.25m f/4 (SW Quattro CF)
  • ekspozycja 100 x 10 sekund, kamera ASI 290MM-C (-20°C) @ 30dB
  • Star Analyser 100, dyspersja 24 A/piksel

Poniżej uzyskane przeze mnie widmo (czerwone) w porównaniu z rejestracją wykonaną przez teleskop Kanata (niebieskie)

sn2018pv_comp.png.4ddf65a825c8f0621d4ebae6bc1d2e4f.png

Edytowane przez Jagho
  • Lubię 8

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Czy ze Star Analyser 200 nie byłoby lepszej rozdzielczości?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)
Godzinę temu, mkowalik napisał:

Czy ze Star Analyser 200 nie byłoby lepszej rozdzielczości?

Oczywiście. Rozdzielczość mógłbym też troszkę poprawić przez odsunięcie SA100 od matrycy. Tyle, że w tym wypadku jest to bezcelowe lub wręcz niepożądane. Nie mówimy tu o rejestracji gwiazdy o wielkości 0m jak Wega, czy też nawet innych 6m - 8m. SN 2018pv to obiekt o jasności zbliżającej się do 13m. Lepsza rozdzielczość jest okupiona gorszym zasięgiem. Przy identyfikacji widm supernowych rozdzielczość na poziomie 40-50Å (R~140) jest w zupełności wystarczająca. Co więcej, aplikacje klasyfikacyjne supernowych (np. GELATO) i tak redukują widmo wykonując jego transformację na filtrze dolnoprzepustowym 50Å (można to w ustawieniach zmienić do minimum 30Å, ale nie więcej)

Edytowane przez Jagho
  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

A jak odróżniasz światło galaktyki od SN?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Super. szkoda że tak słaba dla lornetkowych obserwacji :icon_cool:

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)
50 minut temu, mkowalik napisał:

A jak odróżniasz światło galaktyki od SN?

SN 2018pv jest faktycznie w niewielkiej odległości kątowej od jądra galaktyki. Zatem dla wyodrębnienia widma konieczne jest, aby kierunek offsetu supernowej był pod kątem prostym do kierunku dyspersji SA100. Klatka wyjściowa, z której wyodrębniałem widmo wygląda jak niżej. Położenie SN zaznaczone strzałką, a bardziej na prawo widoczne dwa widma z delikatną separacją (jądra galaktyki - wyżej i SN 2018pv - niżej). W przypadku SN już tu widać linie absorpcyjne. Dla galaktyki nie, ponieważ jest to obiekt rozciągły i dopiero spektroskopia szczelinowa mogłaby pokazać szczegóły. Określenie zakresu binningu i dalsza obróbka w RSpec ver. 1.8

sn2018pv_fit.jpg

Edytowane przez Jagho
  • Lubię 6
  • Dziękuję 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dzięki za odpowiedź. Też mi się marzy pomierzenie takich widm, sprzęt powoli kompletuję tylko czasu brak :-)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

U mnie z kolei jest za duża skala, od 2Å do 10Å/pix, zasięg do +10 mag bez guidingu (czasy do 15s) - zależy od odległości i użytej siatki SA100 czy SA200, a pracuję nad uzyskaniem jeszcze większych rozdzielczości.

Edytowane przez bajastro

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

@bajastro Z dużym zainteresowaniem przeglądałem kiedyś Twoje wyniki, które publikujesz w wątku:

https://astropolis.pl/topic/35295-widma-gwiazd-czyli-co-da-cię-wycisnąć-ze-star-analysera/

Wycisnąłeś ze Star Analyser'a bardzo dużo (w sensie rozdzielczości). Faktem jest, że Twoje i moje cele tych obserwacji są zupełnie odmienne, więc na inne parametry kładziemy nacisk. Zastanawiałeś się nad rozbudowaniem zestawu o szczelinę, np. w układzie SEPSA, proponowanym przez Robina Leadbeatera? Pytam, bo właśnie jestem w tej chwili w trakcie budowy (chociaż nie ze względu na rozdzielczość tylko na eliminację tła nieba oraz innych obiektów z pola widzenia). 

@ANowak przepraszam Cię z zaśmiecanie wątku.

 

Edytowane przez Jagho
  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

@Jagho to nie jest kres możliwości SA, można z nich więcej wydusić...problemem są plackowate gwiazdy i dokładność sterowania chińskich montaży (u mnie leży guiding). Planuję konstrukcję szczelinową z użyciem siatek dyfrakcyjnych o większej dyspersji w wiązce równoległej (będzie to bardziej skomplikowany układ optyczny). Star Analyserami będę się dalej bawił ale już bardziej z monochromatyczną QHY163M, której jeszcze nie ogarniam w pełni.

@ANowak o tej supernowej nic nie wiedziałem, będzie chwila to spróbuję zobaczyć czy moim zestawem uda się wykonać jej spektroskopię tak nawet z ciekawości.

Edytowane przez bajastro
  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

dopiero teraz udalo mi sie na szybciutko zabrac za stacka (45x5min) z 2018-02-20/21. bez zadnej obrobki poza rozciaganiem liniowym.

obrazowo na sporym zoomie pokazuje, jak wyglada to na pojedynczych pixelach przy mojej skali 1,9"/px

supernowa.thumb.jpg.e03f9682dd437e515d1681b3740e84ff.jpg

 

 

Edytowane przez Tayson
  • Lubię 4

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Fajnie ci to Tomku wyszło. Też walczyłem z tym obiektem, ale Księżyc i mgiełka mnie pokonały. Najpierw naświetliłem (APO 130 f5.5) L 19x60 sek. i supernowa zlała się z jądrem galaktyki (crop 1:1):

5a9afb6979cc7_NGC3941L19x90APO130f5_5w1.thumb.jpg.90a19b20c4e5f6901c7033d0d6be6ec4.jpg

więc kontrolnie zrobiłem "ccd lucky imaging" czyli 60x1sek. I o dziwo udało się odseparować. Widać jak jasna to supernowa -przewyższa jasnością jądro, choć w tych warunkach trudno o sensowną fotometrię:

5a9afc987dc4c_NGC3941L60x1APO130f5_5w1.thumb.jpg.1f5820543d6073fe809e084d032978e5.jpg

i skala 200%

5a9afcad363b6_NGC3941L60x1APO130f5_5200.thumb.jpg.18f105e942221b5025a5e0ebdbc0f36e.jpg

 

 

  • Lubię 2

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

  • Przeglądający   0 użytkowników

    Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.

  • Polecane

    • Astrofotografia krótkoczasowa by Lukasz83
      Postanowiłem założyć temat w którym będę gromadził moje kolejne próby i efekty zmagań z astrofotografią krótkoczasową tak żeby wszystko było w jednym miejscu. Celowo nie piszę "lucky imaging" bo ta nazwa powinna być zarezerwowana dla bardzo krótkich czasów tak poniżej 100ms. W moim przypadku czasy pojedynczych klatek będą oscylować w granicach 1s-10s.
        • Lubię
      • 94 odpowiedzi
    • Unikalna opozycja Plutona (2018)
      Naukowcy już zacierają ręce, aby przygotować się do tych obserwacji. Ostatnie takie zjawisko miało miejsce w 1931 roku, jednak nie było obserwowane z powodu braku informacji na temat wydarzenia. Mowa tutaj o tzw. opposition surge/opposition effect które polega na odbiciu promieni słonecznych z lodowej powierzchni Plutona bezpośrednio w naszym kierunku. Wszystkie trzy ciała (Słońce, Ziemia, Pluton) znajdą się w jednej linii.
        • Lubię
      • 31 odpowiedzi
    • HAT-P-36 b, WASP-153 b, WASP-103 b
      11 maja zarejestrowałem 2 tranzyty: Qatar-1 b, który opisałem w poprzednim temacie oraz HAT-P-36 b. Gwiazda HAT-P-36, której jasność wynosi 12,26 mag znajduje się w gwiazdozbiorze Psów Gończych. Tranzyt egzoplanety HAT-P-36 b trwa 132,9 minuty, zaś głębokość tranzytu to 0,0204 mag (dokładnie tyle ile wynosi dla Qatar-1 b). W tym przypadku uzbierałem 260 dziesięciosekundowych klatek i złapałem drugą część zjawiska.
        • Lubię
      • 16 odpowiedzi
    • Tabela czasów subekspozycji dla CMOS (ASI1600MM)
      Przypadkowo natknąłem się na bardzo wartościowy wątek na CN przedstawiający tabele długości subekspozycji dla kamer CMOS (autor Shiraz) - w kontekście różnych warunków (LP, Księżyc, narrowband) oraz jasności optyki. To pytania pada na forum i PW bardzo często, a ja nigdy nie znalazłem czasu, żeby to samemu poprzeliczać. Nie ma co ameryki odkrywać na nowo. Świetny materiał i potwierdzam te wyniki z moich empirycznych doświadczeń.
        • Lubię
      • 13 odpowiedzi
    • Wielka opozycja Marsa - 2018
      Rozpoczynam wyjątkowy wątek, który dotyczy obserwacji Marsa w 2018 roku (ale i też końcówka 2017 i początek 2019). W dniach 30-31 lipca dojdzie do wielkiej opozycji Czerwonej Planety. Osiągając odległość 57.6 milionów kilometrów od nas, znajdzie się najbliżej Ziemi od 2003 roku.
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 81 odpowiedzi
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.