Skocz do zawartości
ANowak

Jasna supernowa w galaktyce NGC3941

Rekomendowane odpowiedzi

Napisano (edytowane)

Gratuluję i bardzo się cieszę Adam, że ta tuba dalej służy do rejestracji i poszukiwań supernowych :)

Jeżeli chodzi o SN 2018pv, to tydzień temu wykonałem jej obserwację spektroskopową.

  • Teleskop 0.25m f/4 (SW Quattro CF)
  • ekspozycja 100 x 10 sekund, kamera ASI 290MM-C (-20°C) @ 30dB
  • Star Analyser 100, dyspersja 24 A/piksel

Poniżej uzyskane przeze mnie widmo (czerwone) w porównaniu z rejestracją wykonaną przez teleskop Kanata (niebieskie)

sn2018pv_comp.png.4ddf65a825c8f0621d4ebae6bc1d2e4f.png

Edytowane przez Jagho
  • Lubię 8

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Czy ze Star Analyser 200 nie byłoby lepszej rozdzielczości?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)
Godzinę temu, mkowalik napisał:

Czy ze Star Analyser 200 nie byłoby lepszej rozdzielczości?

Oczywiście. Rozdzielczość mógłbym też troszkę poprawić przez odsunięcie SA100 od matrycy. Tyle, że w tym wypadku jest to bezcelowe lub wręcz niepożądane. Nie mówimy tu o rejestracji gwiazdy o wielkości 0m jak Wega, czy też nawet innych 6m - 8m. SN 2018pv to obiekt o jasności zbliżającej się do 13m. Lepsza rozdzielczość jest okupiona gorszym zasięgiem. Przy identyfikacji widm supernowych rozdzielczość na poziomie 40-50Å (R~140) jest w zupełności wystarczająca. Co więcej, aplikacje klasyfikacyjne supernowych (np. GELATO) i tak redukują widmo wykonując jego transformację na filtrze dolnoprzepustowym 50Å (można to w ustawieniach zmienić do minimum 30Å, ale nie więcej)

Edytowane przez Jagho
  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

A jak odróżniasz światło galaktyki od SN?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Super. szkoda że tak słaba dla lornetkowych obserwacji :icon_cool:

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)
50 minut temu, mkowalik napisał:

A jak odróżniasz światło galaktyki od SN?

SN 2018pv jest faktycznie w niewielkiej odległości kątowej od jądra galaktyki. Zatem dla wyodrębnienia widma konieczne jest, aby kierunek offsetu supernowej był pod kątem prostym do kierunku dyspersji SA100. Klatka wyjściowa, z której wyodrębniałem widmo wygląda jak niżej. Położenie SN zaznaczone strzałką, a bardziej na prawo widoczne dwa widma z delikatną separacją (jądra galaktyki - wyżej i SN 2018pv - niżej). W przypadku SN już tu widać linie absorpcyjne. Dla galaktyki nie, ponieważ jest to obiekt rozciągły i dopiero spektroskopia szczelinowa mogłaby pokazać szczegóły. Określenie zakresu binningu i dalsza obróbka w RSpec ver. 1.8

sn2018pv_fit.jpg

Edytowane przez Jagho
  • Lubię 6
  • Dziękuję 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dzięki za odpowiedź. Też mi się marzy pomierzenie takich widm, sprzęt powoli kompletuję tylko czasu brak :-)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

U mnie z kolei jest za duża skala, od 2Å do 10Å/pix, zasięg do +10 mag bez guidingu (czasy do 15s) - zależy od odległości i użytej siatki SA100 czy SA200, a pracuję nad uzyskaniem jeszcze większych rozdzielczości.

Edytowane przez bajastro

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

@bajastro Z dużym zainteresowaniem przeglądałem kiedyś Twoje wyniki, które publikujesz w wątku:

https://astropolis.pl/topic/35295-widma-gwiazd-czyli-co-da-cię-wycisnąć-ze-star-analysera/

Wycisnąłeś ze Star Analyser'a bardzo dużo (w sensie rozdzielczości). Faktem jest, że Twoje i moje cele tych obserwacji są zupełnie odmienne, więc na inne parametry kładziemy nacisk. Zastanawiałeś się nad rozbudowaniem zestawu o szczelinę, np. w układzie SEPSA, proponowanym przez Robina Leadbeatera? Pytam, bo właśnie jestem w tej chwili w trakcie budowy (chociaż nie ze względu na rozdzielczość tylko na eliminację tła nieba oraz innych obiektów z pola widzenia). 

@ANowak przepraszam Cię z zaśmiecanie wątku.

 

Edytowane przez Jagho
  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

@Jagho to nie jest kres możliwości SA, można z nich więcej wydusić...problemem są plackowate gwiazdy i dokładność sterowania chińskich montaży (u mnie leży guiding). Planuję konstrukcję szczelinową z użyciem siatek dyfrakcyjnych o większej dyspersji w wiązce równoległej (będzie to bardziej skomplikowany układ optyczny). Star Analyserami będę się dalej bawił ale już bardziej z monochromatyczną QHY163M, której jeszcze nie ogarniam w pełni.

@ANowak o tej supernowej nic nie wiedziałem, będzie chwila to spróbuję zobaczyć czy moim zestawem uda się wykonać jej spektroskopię tak nawet z ciekawości.

Edytowane przez bajastro
  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

dopiero teraz udalo mi sie na szybciutko zabrac za stacka (45x5min) z 2018-02-20/21. bez zadnej obrobki poza rozciaganiem liniowym.

obrazowo na sporym zoomie pokazuje, jak wyglada to na pojedynczych pixelach przy mojej skali 1,9"/px

supernowa.thumb.jpg.e03f9682dd437e515d1681b3740e84ff.jpg

 

 

Edytowane przez Tayson
  • Lubię 4

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Fajnie ci to Tomku wyszło. Też walczyłem z tym obiektem, ale Księżyc i mgiełka mnie pokonały. Najpierw naświetliłem (APO 130 f5.5) L 19x60 sek. i supernowa zlała się z jądrem galaktyki (crop 1:1):

5a9afb6979cc7_NGC3941L19x90APO130f5_5w1.thumb.jpg.90a19b20c4e5f6901c7033d0d6be6ec4.jpg

więc kontrolnie zrobiłem "ccd lucky imaging" czyli 60x1sek. I o dziwo udało się odseparować. Widać jak jasna to supernowa -przewyższa jasnością jądro, choć w tych warunkach trudno o sensowną fotometrię:

5a9afc987dc4c_NGC3941L60x1APO130f5_5w1.thumb.jpg.1f5820543d6073fe809e084d032978e5.jpg

i skala 200%

5a9afcad363b6_NGC3941L60x1APO130f5_5200.thumb.jpg.18f105e942221b5025a5e0ebdbc0f36e.jpg

 

 

  • Lubię 2

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

  • Przeglądający   0 użytkowników

    Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.

  • Polecana zawartość

    • Mamy polską zmienną typu R Coronae Borealis (RCB)!
      W ten weekend, korzystając z danych ASAS-SN (All Sky Automated Survey for Supernovae), wykryłem nieznaną do tej pory zmienną typu R Coronae Borealis. To jedna z najrzadszych typów gwiazd zmiennych - do tej pory odnaleziono zaledwie ~150. Ich poszukiwanie nie należy do najprostszych, gdyż swoimi wskaźnikami barwy (B-V, J-K etc.) nie wyróżniają się zbytnio, dlatego szybciej jest przeszukać krzywe blasku.
      • 11 odpowiedzi
    • Odkrycia 144 gwiazd zmiennych
      W tym temacie przedstawiam wyniki trwającego pół roku amatorskiego projektu, którego celem było wyszukiwanie nowych gwiazd zmiennych. Podsumowując, udało mi się znaleźć 144 gwiazdy zmienne, jedna z nich to współodkrycie z Gabrielem Murawskim - układ binarny o znacznej ekscentryczności. Postanowiłem więc zakończyć projekt, by móc zając się tematem spektroskopii średnich rozdzielczości.
      • 9 odpowiedzi
    • Poszukiwanie nowych mgławic planetarnych
      Witam,
       
      Przed chwilą otrzymałem maila o nowym odkryciu kandydatki na mgławicę planetarną, która otrzymała oznaczenie Mur 1. Oprócz tego, znalazłem także interesujący region (H II lub YSO), który uzyskał oznaczenie Mur Object 1. O co chodzi i co to są za znaleziska? Już wszystko wyjaśniam
       
      Kilka tygodni temu skontaktowałem się z francuzem Trygve Prestgardem, którego często można spotkać wśród takich projektów, jak SOHO Comets czy VSX (bardzo rzadkie zmienne, np. typu R Coronae Borealis czy YSO). Obecnie skupia się na poszukiwaniu nowych mgławic planetarnych na zdjęciach z obserwatoriów, mając na koncie kilkadziesiąt takich obiektów. Postanowiłem spróbować i poświęciłem na to około 15-20 godzin. Efekt? Dwa nowe znaleziska, które dostały oznaczenia na podstawie mojego nazwiska: Mur 1 oraz Mur Object 1.
       

      Possible Planetary Nebula - Mur 1
       
      Okazuje się, że na niebie wciąż nieco przeoczono, a do nich należą np. mgławice planetarne. Na chwilę obecną są to jedynie kandydatki, określane na podstawie widoczności w różnych pasmach (DSS, PANSTARRS, DECaPS, AllWISE). Kolejnym celem będzie określenie spektrum, co ma zweryfikować charakter PN (planetary nebula) obiektu. Od strony egzoplanet, możemy porównać do sytuacji, kiedy odnaleźliśmy powtarzalne tranzyty obiektu mogącego być rozmiarami planetą, ale trzeba jeszcze sprawdzić jego masę metodą radialną.
       
      Trzeba wspomnieć, że rzadko są to wyjątkowe źródła - są słabe (>17 mag), małe kątowo i rzadko kiedy ukazują swoje piękne kolory. Bo te jaśniejsze już wykryto wcześniej
       
      Oraz pozycja Mur 1 w programie Stellarium. Jak widać, z Polski go nie zobaczymy, bowiem leży w konstelacji Kila. Jest bardzo słaby (19-20 mag), więc jego rejestracja wymaga nieco poświęcenia.

       
      Na początku przyszłego roku zostanie opublikowany artykuł z nowymi znaleziskami, wśród których pojawi się powyższy obiekt. Prowadzi go również Francuz (Pascal Le Du), więc można spodziewać się, że raczej nie będzie on po angielsku Również wtedy będziemy mogli wyszukać go m.in. w bazie Simbad/VizieR czy HASH (http://hashpn.space/). Na chwilę obecną jedynie przekazując tę informację dalej.
       
      A tak z kolei wygląda Mur Object 1 - nie jest to mgławica planetarna, choć przypomina wyglądem. Zdaje mi się, że jeszcze będzie dokładniej sprawdzone co to takiego jest. Leży w konstelacji Żagla (także niebo południowe).

      Jaka jest efektywność? Przez kilkanaście godzin odnalazłem 9 podejrzanych celów, z czego dwa okazały się trafione - jeden znany (ale nieopublikowany jeszcze w Simbad) oraz Mur 1. Oprócz tego, Mur Object 1. Pozostała szóstka to pięć słabych galaktyk oraz jedna gwiazda (która wydawała się nieco bardziej rozmyta niż reszta w kadrze, ale jednak to gwiazda).
       
      Bardzo fajny projekt, który postaram się rozwinąć nieco bardziej, u boku poszukiwania nowych egzoplanet
      • 7 odpowiedzi
    • Warsztaty Obróbki Astrofotografii - XIII zlot miłośników astronomii, Roztocze
      Paweł Radomski wraz z "Astrozloty.pl" oraz PTMA Lublin zaprasza na dwudniowe Warsztaty Obróbki Astrofotografii, które odbędą się na 13 zlocie miłośników astronomii - Roztocze, Kraina nad Tanwią w dniach 7-8 września 2018 roku.
        • Lubię
      • 61 odpowiedzi
    • Gwiazda, która zmieniła wszechświat
      Od lat twierdzę, że każde, nawet pozornie nieciekawe zdjęcie kosmosu, nosi w sobie jakąś ukrytą „tajemnicę”. M31 to pewnie najczęściej fotografowany przez amatorów obiekt na nocnym niebie. Tak wyeksploatowany i pocztówkowy, że nikt już w niego nie klika. Tym razem przebiegle nie nazwałem wpisu M31 – lubię, jak ktoś czyta, czy ogląda moje wypociny. Co więc ciekawego można znaleźć na kolejnej fotce M31?
      • 21 odpowiedzi
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.