Skocz do zawartości
LibMar

Unikalna opozycja Plutona (2018)

Rekomendowane odpowiedzi

7 godzin temu, MateuszW napisał:

Widać na tym wykresie faktycznie coraz szybszy wzrost jasności, ale on przyspiesza powoli, "jednostajnie", a nie skokowo.

Nie wiem czy zwróciłeś uwagę ale Księżyc podczas pełni gdy wypada ona u nas w nocy gdy Księżyc jest na niebie jest wyjątkowo jasna, o wiele jaśniejsza niż gdy obserwujemy Księżyc parę godzin przed/po pełni. Nie wiem czy są jakieś dokładne pomiary tego zjawiska ale wizualnie to widać doskonale.

 

Na tej samej zasadzie zadziała pojaśnienie Plutona.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
12 godzin temu, LibMar napisał:

Limax, a bierzesz pod uwagę prędkość światła? I ciekawa plansza, zupełnie co innego, niż pokazuje Stellarium ;)

No właśnie program zdaje się uwzględnia prędkość światła.

 

Co do topografii jaką pokazuje Stellarium to raczej jest błędna. Celestia i Eyes of the Solar System od NASA pokazują inaczej tak jak załączyłem powyżej.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
7 minut temu, Limax7 napisał:

No właśnie program zdaje się uwzględnia prędkość światła.

 

Co do topografii jaką pokazuje Stellarium to raczej jest błędna. Celestia i Eyes of the Solar System od NASA pokazują inaczej tak jak załączyłem powyżej.

Co do Stellarium to fakt, niepewne źródło danych. Jednak co do czasu, wydaje mi się, że nie uwzględnia. Stellarium (on na pewno bierze pod uwagę) oraz JPL HORIZONS NASA przedstawiają to samo - obraz dotrze do nas 5h później, czyli ta 16:30.

 

I co do wątpliwości jak wygląda zjawisko - w końcu znalazłem animację, którą chciałem wstawić wcześniej. Moim zdaniem są tu dwa efekty - jedno z cieniem, drugie z centralnym odbiciem (a nie same cienie).

rhea_oppos_effect.gif

  • Lubię 3
  • Dziękuję 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
21 minut temu, Limax7 napisał:

Co do topografii jaką pokazuje Stellarium to raczej jest błędna. Celestia i Eyes of the Solar System od NASA pokazują inaczej tak jak załączyłem powyżej.

 

Porównanie Celestii i Nasa Eyes

 

 

Pluton w opozycji MAX faza-ver-z-nasa-eyes.jpg

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
35 minut temu, Limax7 napisał:

No właśnie program zdaje się uwzględnia prędkość światła.

 

Jednak chyba nie uwzględnia i faktycznie faza maksymalna wystąpi o 14:30 UT (16:30 naszego czasu)

 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
17 godzin temu, LibMar napisał:

Gdy mamy I kwadrę, widzimy pół tego, co podczas pełni. I wtedy Księżyc wcale nie jest jaśniejszy 2x, lecz 4x. Przy fazie 50% mamy jasność -11 mag, a w pełni nawet -12.5 mag.

Przy fazie 50% Księżyc ma jasność około -10 mag, czyli jest 10-krotnie słabszy niż w pełni. 

  • Dziękuję 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
59 minut temu, Piotrek Guzik napisał:

Przy fazie 50% Księżyc ma jasność około -10 mag, czyli jest 10-krotnie słabszy niż w pełni. 

O, to jeszcze mniej. Te -11 mag wziąłem akurat ze Stellarium.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Zostały niecałe trzy tygodnie. Choć zjawisko wypada w pobliżu nowiu Księżyca (na szczęście!), już teraz warto zrobić zdjęcie porównawcze przed zjawiskiem. Łysy zbliża powoli do pełni i Pluton może być pod koniec miesiąca słabiej dostępny.

 

Bardzo możliwe, że przyjmowaniem obserwacji zajmie się AAVSO.

 

A w Internecie nadal cisza o zjawisku :D

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
W dniu 14.06.2018 o 08:37, lemarc napisał:

Nawet na zdjęciach z powierzchni Księżyca widać niekiedy to zjawisko, kiedy astronauci fotografowali grunt wzdłuż swojego cienia, widać takie pojaśnienie. 

Dodam, że efekt dokładnie jak na tym zdjęciu można zobaczyć stojąc na odblaskowych pasach dla pieszych ze Słońcem dokładnie za głową ;) Źródło to samo, czyli niektóre drobne cząstki powierzchni (o odpowiednim kształcie i wsp. załamania) działają jak retroreflektory.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Czy asteroidy podczas takich dokładnych opozycji (elongacja ok 180 stopni) też jakoś szczególnie jaśnieją?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
1 godzinę temu, Limax7 napisał:

Czy asteroidy podczas takich dokładnych opozycji (elongacja ok 180 stopni) też jakoś szczególnie jaśnieją?

Tak, Gajowy pisał kiedyś o tym na forum, ale jakoś nie potrafię tego odnaleźć :)

 

Na razie podlinkuję to :)

https://arxiv.org/abs/1406.4913

  • Dziękuję 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
9 godzin temu, LibMar napisał:

Tak, Gajowy pisał kiedyś o tym na forum, ale jakoś nie potrafię tego odnaleźć :)

 

Na razie podlinkuję to :)

https://arxiv.org/abs/1406.4913

Czyli zmiana jasności Vesty w grudniu 2006 to ok 0,2 mag dla fazy 0-1 stopnia ?

 

 

Capture+_2018-06-24-10-23-48.png

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
32 minuty temu, Limax7 napisał:

Czyli zmiana jasności Vesty w grudniu 2006 to ok 0,2 mag dla fazy 0-1 stopnia ?

Trochę więcej - w zależności od kąta elongacji, przejście z 176 stopni na 180 stopni dało wzrost jasności o około 0.3-0.4 mag w poszczególnych pasmach :)

Zapewne bardziej by interesowała różnica między typową jasnością, jak jest daleko od opozycji. Na tym autorzy nie skupili się. Gdzieś indziej z kolei znalazłem, że elongacja 173 stopni dla Ceres daje wzrost jasności o 0.25 magnitudo niż byłoby to wstępnie przewidywane z ocen wykonanych daleko poza opozycją. Przy idealnej opozycji (czerwiec 2052) możliwe, że sięgnąłby 6 magnitudo.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Czy można gdzieś znaleźć dokładną mapkę z lokalizacją Plutona, żeby można ją było wydrukować? Jeśli pogoda dopisze, to zapoluję na niego :emotion-5:

Edytowane przez angelscorpion

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
3 minuty temu, angelscorpion napisał:

Czy można gdzieś znaleźć dokładną mapkę z lokalizacją Plutona, żeby można ją było wydrukować? Jeśli pogoda dopisze, to zapoluję na niego :emotion-5:

Dzisiaj obserwowałem Plutona korzystając ze Stellarium i powiem, że pozycja jest dokładnie pokazana :) Ale jeśli jakaś większa mapka jest potrzebna, to prześlę coś po południu.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dzisiaj w nocy po raz pierwszy dopisała pogoda i udało mi się zaobserwować Plutona. Bardzo trudny obiekt, jak na taką wysokość. Wykorzystałem dwa filtry fotometryczne - V i R przy takich samych parametrach ekspozycji. Zdawało mi się, że w V było go widać nieco lepiej (albo to kwestia ostrości, o którą ciężko, skoro jest tak nisko). Ale materiał naukowy jest!

 

image.png

 

@angelscorpion A mapkę pozycji Plutona masz tutaj (z filmu AstroLife o zjawiskach w lipcu 2018) :)

 

36761064_2167058293321544_1786553301026734080_n.png

  • Lubię 6

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dzięki LibMar! A ta jasna gwizadka na zdjęciu? To 50 Sgr?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
15 minut temu, angelscorpion napisał:

Dzięki LibMar! A ta jasna gwizadka na zdjęciu? To 50 Sgr?

Tak, to dokładnie ona :)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Ta mapka jet stanowczo za słaba by wyłuskać bezsprzecznie Plutona z mrowia tysiąca gwiazd Drogi Mlecznej. Ja mam zamiar wytypować go 2-3 noce przed zjawiskiem (i tu potrzebna jest mapka z zasięgiem ok 15.0 mag) i śledzić jego wędrówkę jak i jasność w kolejnych nocach. Najlepszą mapkę jaką znalazłem w sieci to https://theskylive.com/pluto-tracker

  • Lubię 3

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Libmar, ale Ci zazdroszczę tego Plutona. Ja niestety tak nisko nad horyzontem nie mam szans na obserwacje. Domy, drzewa, lampy... :(

 

16 minut temu, DARK napisał:

Ta mapka jet stanowczo za słaba by wyłuskać bezsprzecznie Plutona z mrowia tysiąca gwiazd Drogi Mlecznej.

Polecam wydrukowanie mapki ze strony AAVSO. Wchodzisz w zakładkę variable star plotter, bierzesz z calsky.com współrzędne Plutona na dany moment, określasz FOV, jaki cię interesuje, wpisujesz zasięg (masz gwiazdy do 18 magnitudo) i voila!

Zawsze tak robię przy identyfikacji słabych obiektów.

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
46 minut temu, Grzędziel napisał:

Libmar, ale Ci zazdroszczę tego Plutona. Ja niestety tak nisko nad horyzontem nie mam szans na obserwacje. Domy, drzewa, lampy... :(

Też łatwo nie mam :) Do 23:40 mam czas, zanim schowa się za budynek. Jeśli chciałbym rejestrować dłużej (o pół godziny), musiałbym przenieść się z całym sprzętem nieco dalej. I jeszcze trafić w okno pogodowe :)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Druga noc - skurczybyk sporo się przesunął :)

 

image.png

  • Lubię 7

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
2 godziny temu, Piotrek Guzik napisał:

A jak z jasnością? Masz jakieś wyniki fotometrii?

Dokładną fotometrię przeprowadzę na koniec, jak będą wszystkie pomiary. Wrzuciłem na szybko stacki i wyszło, że w obu filtrach Pluton był jaśniejszy o 0.08-0.10 mag niż dobę temu.

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Ostatniej nocy (9/10 lipca) około 1:00 widziałem Plutona w 33 cm teleskopie, w powiększeniu 265x. Jego jasność oceniłem na dokładnie 14.0 mag.

  • Lubię 4

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

  • Przeglądający   0 użytkowników

    Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.

  • Polecana zawartość

    • Odszedł od nas Janusz Płeszka
      Wydaje się nierealne, ale z kilku źródeł informacja ta zdaje się być potwierdzona. Odszedł od nas człowiek, któremu polskiej astronomii amatorskiej możemy zawdzięczyć tak wiele... W naszym hobby każdy przynajmniej raz miał z nim styczność. Janusz Płeszka zmarł w wieku 52 lat.
        • Smutny
      • 156 odpowiedzi
    • Małe porównanie mgławic planetarnych
      Postanowiłem zrobić taki kolaż będący podsumowaniem moich tegorocznych zmagań z mgławicami planetarnymi a jednocześnie pokazujący różnice w wielkości kątowe tych obiektów.
      Wszystkie mgławice na tej składance prezentowałem i opisywałem w formie odrębnych tematów na forum więc nie będę się rozpisywał o każdym obiekcie z osobna - jak ktoś jest zainteresowany szczegółami bez problemu znajdzie fotkę danej mgławicy na forum.
        • Kocham
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 20 odpowiedzi
    • SN 2018hhn - "polska" supernowa w UGC 12222
      Dziś mam przyjemność poinformować, że jest już potwierdzenie - obserwacja spektroskopowa wykonana na 2-metrowym Liverpool Telescope (La Palma, Wyspy Kanaryjskie). Okazuje się, że mamy do czynienia z supernową typu Ia. Poniżej widmo SN 2018hhn z charakterystyczną, silną linią absorpcyjną SiII.
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 11 odpowiedzi
    • Zbiórka: Obserwatorium do poszukiwania nowych planet pozasłonecznych
      W związku z sąsiednim wątkiem o zasadach przyjmowania stypendiów, po Waszej radzie zdecydowałem się założyć zbiórkę crowdfundingową na portalu zrzutka.pl. W tym wątku będę informował o wszelkich aktualizacjach, przychodzących także po zakończeniu.
        • Kocham
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 85 odpowiedzi
    • Mamy polską zmienną z zaćmieniowym dyskiem protoplanetarnym
      W ten weekend, korzystając z danych ASAS-SN (All Sky Automated Survey for Supernovae), wykryłem nieznaną do tej pory zmienną typu R Coronae Borealis. To jedna z najrzadszych typów gwiazd zmiennych - do tej pory odnaleziono zaledwie ~150. Ich poszukiwanie nie należy do najprostszych, gdyż swoimi wskaźnikami barwy (B-V, J-K etc.) nie wyróżniają się zbytnio, dlatego szybciej jest przeszukać krzywe blasku.
        • Lubię
      • 20 odpowiedzi
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.