Skocz do zawartości

Rekomendowane odpowiedzi

1 minutę temu, gawain74 napisał:

Super, wielkie dzięki :)

 

Jak będziesz sprawdzał to podczas sesji, to musisz zwrócić uwagę na zmiany, które następują w kolejnych klatkach :) Im krótszy czas, tym większe różnice mogą dotyczyć tego pojedynczego piksela. Zwykle, jak ja trzymam się 80%, to tak naprawdę lata raz 65%, raz 85%, potem 70% itd. Byle w żadnym przypadku nie przekraczało tej granicy :) Zwykle poświęcam na to 45 sekund lub minimum 6 klatek (jeśli to długie czasy, np. 10s to już potrzebuję minutkę) :)

  • Dziękuję 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

@LibMar napisałbyś coś więcej o powstawaniu samego zjawiska?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
36 minut temu, MateuszW napisał:

@LibMar napisałbyś coś więcej o powstawaniu samego zjawiska?

To po prostu ustawienie ciała niebieskiego bezpośrednio po przeciwnej stronie niż Słońce. Promienie słoneczne odbijają się centralnie w naszym kierunku. Tarczę tego obiektu należy rozumieć jako płaską, dlatego zachodzi tylko i wyłącznie przy niemal idealnym ustawieniu. Może być małe wychylenie od elongacji 180 stopni, ale niezbyt duże. Redukuje się także ilość widocznych cieni do minimum. Takie coś z Plutonem może zajść, ponieważ znajduje się wystarczająco daleko - my nie zakrywamy naszego Słońca na tyle mocno, aby doszło do jego pociemnienia (zbyt głęboki tranzyt). Weźmy pod uwagę nasz Księżyc - takie centralne odbicie zaszłoby podczas całkowitego zaćmienia Księżyca. Tylko niestety, on jest zbyt blisko nas i Ziemia zakrywa Słońce za bardzo (całkowicie). Ale w pobliżu pełni to zjawisko także zachodzi - jest on zdecydowanie jaśniejszy niż przy innych fazach. Gdy mamy I kwadrę, widzimy pół tego, co podczas pełni. I wtedy Księżyc wcale nie jest jaśniejszy 2x, lecz 4x. Przy fazie 50% mamy jasność -11 mag, a w pełni nawet -12.5 mag.

 

A samo odbicie wiąże się z charakterem danego obiektu - im większe albedo, tym większa będzie widoczna różnica. Pluton ma lodową powierzchnię, więc fajnie będzie odbijał światełko :)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

@LibMar rozumiem te wszystkie zjawiska, ale nie mogę zrozumieć, jak powodują to, co na Plutonie. W przypadku Księżyca, cienie o których mówisz, powodują wzrost jasności, ale nie tylko w krótkim czasie około opozycji, tylko przez cały czas.

moonbright.gif.22ceedd1cef53a10000db7533bfdd6cf.gif

Widać na tym wykresie faktycznie coraz szybszy wzrost jasności, ale on przyspiesza powoli, "jednostajnie", a nie skokowo. W przypadku Plutona mówimy o zmianie rzędu 4 mag w przeciągu max kilku dni, co w porównaniu do 248 lat obiegu wokół Słońca jest niczym.

2 godziny temu, LibMar napisał:

Tarczę tego obiektu należy rozumieć jako płaską

Zaintrygowałeś mnie tym stwierdzeniem. Możesz rozwinąć? Czy kąt, jaki tworzy się między kierunkiem światła słonecznego, a powierzchnią planety, w zależności od odległości od środka, nie ma znaczenia? Brzeg planety powinien być ciemniejszy niż środek (ale czy tak jest?) i dlatego jej kulistość powinna mieć znaczenie.

Ale sam już nie wiem, zastanawiam się nad tą płaskością i zastanawiam i ciągle wymyślam sprzeczne teorie :)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

Nie można traktować powierzchni kulistej jako płaskiej. Tutaj chodzi wyłącznie o zanik cieni na chropowatej powierzchni przy idealnym ustawieniu Słońca Ziemi i Plutona. Nawet na zdjęciach z powierzchni Księżyca widać niekiedy to zjawisko, kiedy astronauci fotografowali grunt wzdłuż swojego cienia, widać takie pojaśnienie. 

AS11-40-5906.jpg.2d203bde8ff2d477f3aaf114e2f59ec5.jpg

Edytowane przez lemarc
  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
7 godzin temu, MateuszW napisał:

Widać na tym wykresie faktycznie coraz szybszy wzrost jasności, ale on przyspiesza powoli, "jednostajnie", a nie skokowo.

Nie wiem czy zwróciłeś uwagę ale Księżyc podczas pełni gdy wypada ona u nas w nocy gdy Księżyc jest na niebie jest wyjątkowo jasna, o wiele jaśniejsza niż gdy obserwujemy Księżyc parę godzin przed/po pełni. Nie wiem czy są jakieś dokładne pomiary tego zjawiska ale wizualnie to widać doskonale.

 

Na tej samej zasadzie zadziała pojaśnienie Plutona.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
12 godzin temu, LibMar napisał:

Limax, a bierzesz pod uwagę prędkość światła? I ciekawa plansza, zupełnie co innego, niż pokazuje Stellarium ;)

No właśnie program zdaje się uwzględnia prędkość światła.

 

Co do topografii jaką pokazuje Stellarium to raczej jest błędna. Celestia i Eyes of the Solar System od NASA pokazują inaczej tak jak załączyłem powyżej.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
7 minut temu, Limax7 napisał:

No właśnie program zdaje się uwzględnia prędkość światła.

 

Co do topografii jaką pokazuje Stellarium to raczej jest błędna. Celestia i Eyes of the Solar System od NASA pokazują inaczej tak jak załączyłem powyżej.

Co do Stellarium to fakt, niepewne źródło danych. Jednak co do czasu, wydaje mi się, że nie uwzględnia. Stellarium (on na pewno bierze pod uwagę) oraz JPL HORIZONS NASA przedstawiają to samo - obraz dotrze do nas 5h później, czyli ta 16:30.

 

I co do wątpliwości jak wygląda zjawisko - w końcu znalazłem animację, którą chciałem wstawić wcześniej. Moim zdaniem są tu dwa efekty - jedno z cieniem, drugie z centralnym odbiciem (a nie same cienie).

rhea_oppos_effect.gif

  • Lubię 3
  • Dziękuję 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
21 minut temu, Limax7 napisał:

Co do topografii jaką pokazuje Stellarium to raczej jest błędna. Celestia i Eyes of the Solar System od NASA pokazują inaczej tak jak załączyłem powyżej.

 

Porównanie Celestii i Nasa Eyes

 

 

Pluton w opozycji MAX faza-ver-z-nasa-eyes.jpg

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
35 minut temu, Limax7 napisał:

No właśnie program zdaje się uwzględnia prędkość światła.

 

Jednak chyba nie uwzględnia i faktycznie faza maksymalna wystąpi o 14:30 UT (16:30 naszego czasu)

 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
17 godzin temu, LibMar napisał:

Gdy mamy I kwadrę, widzimy pół tego, co podczas pełni. I wtedy Księżyc wcale nie jest jaśniejszy 2x, lecz 4x. Przy fazie 50% mamy jasność -11 mag, a w pełni nawet -12.5 mag.

Przy fazie 50% Księżyc ma jasność około -10 mag, czyli jest 10-krotnie słabszy niż w pełni. 

  • Dziękuję 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
59 minut temu, Piotrek Guzik napisał:

Przy fazie 50% Księżyc ma jasność około -10 mag, czyli jest 10-krotnie słabszy niż w pełni. 

O, to jeszcze mniej. Te -11 mag wziąłem akurat ze Stellarium.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Zostały niecałe trzy tygodnie. Choć zjawisko wypada w pobliżu nowiu Księżyca (na szczęście!), już teraz warto zrobić zdjęcie porównawcze przed zjawiskiem. Łysy zbliża powoli do pełni i Pluton może być pod koniec miesiąca słabiej dostępny.

 

Bardzo możliwe, że przyjmowaniem obserwacji zajmie się AAVSO.

 

A w Internecie nadal cisza o zjawisku :D

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
W dniu 14.06.2018 o 08:37, lemarc napisał:

Nawet na zdjęciach z powierzchni Księżyca widać niekiedy to zjawisko, kiedy astronauci fotografowali grunt wzdłuż swojego cienia, widać takie pojaśnienie. 

Dodam, że efekt dokładnie jak na tym zdjęciu można zobaczyć stojąc na odblaskowych pasach dla pieszych ze Słońcem dokładnie za głową ;) Źródło to samo, czyli niektóre drobne cząstki powierzchni (o odpowiednim kształcie i wsp. załamania) działają jak retroreflektory.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Czy asteroidy podczas takich dokładnych opozycji (elongacja ok 180 stopni) też jakoś szczególnie jaśnieją?

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
1 godzinę temu, Limax7 napisał:

Czy asteroidy podczas takich dokładnych opozycji (elongacja ok 180 stopni) też jakoś szczególnie jaśnieją?

Tak, Gajowy pisał kiedyś o tym na forum, ale jakoś nie potrafię tego odnaleźć :)

 

Na razie podlinkuję to :)

https://arxiv.org/abs/1406.4913

  • Dziękuję 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
9 godzin temu, LibMar napisał:

Tak, Gajowy pisał kiedyś o tym na forum, ale jakoś nie potrafię tego odnaleźć :)

 

Na razie podlinkuję to :)

https://arxiv.org/abs/1406.4913

Czyli zmiana jasności Vesty w grudniu 2006 to ok 0,2 mag dla fazy 0-1 stopnia ?

 

 

Capture+_2018-06-24-10-23-48.png

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
32 minuty temu, Limax7 napisał:

Czyli zmiana jasności Vesty w grudniu 2006 to ok 0,2 mag dla fazy 0-1 stopnia ?

Trochę więcej - w zależności od kąta elongacji, przejście z 176 stopni na 180 stopni dało wzrost jasności o około 0.3-0.4 mag w poszczególnych pasmach :)

Zapewne bardziej by interesowała różnica między typową jasnością, jak jest daleko od opozycji. Na tym autorzy nie skupili się. Gdzieś indziej z kolei znalazłem, że elongacja 173 stopni dla Ceres daje wzrost jasności o 0.25 magnitudo niż byłoby to wstępnie przewidywane z ocen wykonanych daleko poza opozycją. Przy idealnej opozycji (czerwiec 2052) możliwe, że sięgnąłby 6 magnitudo.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

Czy można gdzieś znaleźć dokładną mapkę z lokalizacją Plutona, żeby można ją było wydrukować? Jeśli pogoda dopisze, to zapoluję na niego :emotion-5:

Edytowane przez angelscorpion

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
3 minuty temu, angelscorpion napisał:

Czy można gdzieś znaleźć dokładną mapkę z lokalizacją Plutona, żeby można ją było wydrukować? Jeśli pogoda dopisze, to zapoluję na niego :emotion-5:

Dzisiaj obserwowałem Plutona korzystając ze Stellarium i powiem, że pozycja jest dokładnie pokazana :) Ale jeśli jakaś większa mapka jest potrzebna, to prześlę coś po południu.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

  • Przeglądający   0 użytkowników

    Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.

  • Polecane

    • Gwiazda, która zmieniła wszechświat
      Od lat twierdzę, że każde, nawet pozornie nieciekawe zdjęcie kosmosu, nosi w sobie jakąś ukrytą „tajemnicę”. M31 to pewnie najczęściej fotografowany przez amatorów obiekt na nocnym niebie. Tak wyeksploatowany i pocztówkowy, że nikt już w niego nie klika. Tym razem przebiegle nie nazwałem wpisu M31 – lubię, jak ktoś czyta, czy ogląda moje wypociny. Co więc ciekawego można znaleźć na kolejnej fotce M31?
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 14 odpowiedzi
    • Superbolid w Rosji. Jest szansa na „mundialowy” meteoryt!
      W mediach społecznościowych pojawiły się nagrania superbolidu, który był widoczny 21 czerwca nad południowo-zachodnią Rosją! To może oznaczać, że spadł tam „mundialowy” meteoryt…
        • Lubię
      • 2 odpowiedzi
    • Astrofotografia krótkoczasowa by Lukasz83
      Postanowiłem założyć temat w którym będę gromadził moje kolejne próby i efekty zmagań z astrofotografią krótkoczasową tak żeby wszystko było w jednym miejscu. Celowo nie piszę "lucky imaging" bo ta nazwa powinna być zarezerwowana dla bardzo krótkich czasów tak poniżej 100ms. W moim przypadku czasy pojedynczych klatek będą oscylować w granicach 1s-10s.
        • Lubię
      • 94 odpowiedzi
    • Unikalna opozycja Plutona (2018)
      Naukowcy już zacierają ręce, aby przygotować się do tych obserwacji. Ostatnie takie zjawisko miało miejsce w 1931 roku, jednak nie było obserwowane z powodu braku informacji na temat wydarzenia. Mowa tutaj o tzw. opposition surge/opposition effect które polega na odbiciu promieni słonecznych z lodowej powierzchni Plutona bezpośrednio w naszym kierunku. Wszystkie trzy ciała (Słońce, Ziemia, Pluton) znajdą się w jednej linii.
      • 77 odpowiedzi
    • HAT-P-36 b, WASP-153 b, WASP-103 b
      11 maja zarejestrowałem 2 tranzyty: Qatar-1 b, który opisałem w poprzednim temacie oraz HAT-P-36 b. Gwiazda HAT-P-36, której jasność wynosi 12,26 mag znajduje się w gwiazdozbiorze Psów Gończych. Tranzyt egzoplanety HAT-P-36 b trwa 132,9 minuty, zaś głębokość tranzytu to 0,0204 mag (dokładnie tyle ile wynosi dla Qatar-1 b). W tym przypadku uzbierałem 260 dziesięciosekundowych klatek i złapałem drugą część zjawiska.
        • Lubię
      • 16 odpowiedzi
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.