Skocz do zawartości

Rekomendowane odpowiedzi

1 minutę temu, gawain74 napisał:

Super, wielkie dzięki :)

 

Jak będziesz sprawdzał to podczas sesji, to musisz zwrócić uwagę na zmiany, które następują w kolejnych klatkach :) Im krótszy czas, tym większe różnice mogą dotyczyć tego pojedynczego piksela. Zwykle, jak ja trzymam się 80%, to tak naprawdę lata raz 65%, raz 85%, potem 70% itd. Byle w żadnym przypadku nie przekraczało tej granicy :) Zwykle poświęcam na to 45 sekund lub minimum 6 klatek (jeśli to długie czasy, np. 10s to już potrzebuję minutkę) :)

  • Dziękuję 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
36 minut temu, MateuszW napisał:

@LibMar napisałbyś coś więcej o powstawaniu samego zjawiska?

To po prostu ustawienie ciała niebieskiego bezpośrednio po przeciwnej stronie niż Słońce. Promienie słoneczne odbijają się centralnie w naszym kierunku. Tarczę tego obiektu należy rozumieć jako płaską, dlatego zachodzi tylko i wyłącznie przy niemal idealnym ustawieniu. Może być małe wychylenie od elongacji 180 stopni, ale niezbyt duże. Redukuje się także ilość widocznych cieni do minimum. Takie coś z Plutonem może zajść, ponieważ znajduje się wystarczająco daleko - my nie zakrywamy naszego Słońca na tyle mocno, aby doszło do jego pociemnienia (zbyt głęboki tranzyt). Weźmy pod uwagę nasz Księżyc - takie centralne odbicie zaszłoby podczas całkowitego zaćmienia Księżyca. Tylko niestety, on jest zbyt blisko nas i Ziemia zakrywa Słońce za bardzo (całkowicie). Ale w pobliżu pełni to zjawisko także zachodzi - jest on zdecydowanie jaśniejszy niż przy innych fazach. Gdy mamy I kwadrę, widzimy pół tego, co podczas pełni. I wtedy Księżyc wcale nie jest jaśniejszy 2x, lecz 4x. Przy fazie 50% mamy jasność -11 mag, a w pełni nawet -12.5 mag.

 

A samo odbicie wiąże się z charakterem danego obiektu - im większe albedo, tym większa będzie widoczna różnica. Pluton ma lodową powierzchnię, więc fajnie będzie odbijał światełko :)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

@LibMar rozumiem te wszystkie zjawiska, ale nie mogę zrozumieć, jak powodują to, co na Plutonie. W przypadku Księżyca, cienie o których mówisz, powodują wzrost jasności, ale nie tylko w krótkim czasie około opozycji, tylko przez cały czas.

moonbright.gif.22ceedd1cef53a10000db7533bfdd6cf.gif

Widać na tym wykresie faktycznie coraz szybszy wzrost jasności, ale on przyspiesza powoli, "jednostajnie", a nie skokowo. W przypadku Plutona mówimy o zmianie rzędu 4 mag w przeciągu max kilku dni, co w porównaniu do 248 lat obiegu wokół Słońca jest niczym.

2 godziny temu, LibMar napisał:

Tarczę tego obiektu należy rozumieć jako płaską

Zaintrygowałeś mnie tym stwierdzeniem. Możesz rozwinąć? Czy kąt, jaki tworzy się między kierunkiem światła słonecznego, a powierzchnią planety, w zależności od odległości od środka, nie ma znaczenia? Brzeg planety powinien być ciemniejszy niż środek (ale czy tak jest?) i dlatego jej kulistość powinna mieć znaczenie.

Ale sam już nie wiem, zastanawiam się nad tą płaskością i zastanawiam i ciągle wymyślam sprzeczne teorie :)

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Nie można traktować powierzchni kulistej jako płaskiej. Tutaj chodzi wyłącznie o zanik cieni na chropowatej powierzchni przy idealnym ustawieniu Słońca Ziemi i Plutona. Nawet na zdjęciach z powierzchni Księżyca widać niekiedy to zjawisko, kiedy astronauci fotografowali grunt wzdłuż swojego cienia, widać takie pojaśnienie. 

AS11-40-5906.jpg.2d203bde8ff2d477f3aaf114e2f59ec5.jpg

Edytowane przez lemarc

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
7 godzin temu, MateuszW napisał:

Widać na tym wykresie faktycznie coraz szybszy wzrost jasności, ale on przyspiesza powoli, "jednostajnie", a nie skokowo.

Nie wiem czy zwróciłeś uwagę ale Księżyc podczas pełni gdy wypada ona u nas w nocy gdy Księżyc jest na niebie jest wyjątkowo jasna, o wiele jaśniejsza niż gdy obserwujemy Księżyc parę godzin przed/po pełni. Nie wiem czy są jakieś dokładne pomiary tego zjawiska ale wizualnie to widać doskonale.

 

Na tej samej zasadzie zadziała pojaśnienie Plutona.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
12 godzin temu, LibMar napisał:

Limax, a bierzesz pod uwagę prędkość światła? I ciekawa plansza, zupełnie co innego, niż pokazuje Stellarium ;)

No właśnie program zdaje się uwzględnia prędkość światła.

 

Co do topografii jaką pokazuje Stellarium to raczej jest błędna. Celestia i Eyes of the Solar System od NASA pokazują inaczej tak jak załączyłem powyżej.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
7 minut temu, Limax7 napisał:

No właśnie program zdaje się uwzględnia prędkość światła.

 

Co do topografii jaką pokazuje Stellarium to raczej jest błędna. Celestia i Eyes of the Solar System od NASA pokazują inaczej tak jak załączyłem powyżej.

Co do Stellarium to fakt, niepewne źródło danych. Jednak co do czasu, wydaje mi się, że nie uwzględnia. Stellarium (on na pewno bierze pod uwagę) oraz JPL HORIZONS NASA przedstawiają to samo - obraz dotrze do nas 5h później, czyli ta 16:30.

 

I co do wątpliwości jak wygląda zjawisko - w końcu znalazłem animację, którą chciałem wstawić wcześniej. Moim zdaniem są tu dwa efekty - jedno z cieniem, drugie z centralnym odbiciem (a nie same cienie).

rhea_oppos_effect.gif

  • Lubię 3

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
21 minut temu, Limax7 napisał:

Co do topografii jaką pokazuje Stellarium to raczej jest błędna. Celestia i Eyes of the Solar System od NASA pokazują inaczej tak jak załączyłem powyżej.

 

Porównanie Celestii i Nasa Eyes

 

 

Pluton w opozycji MAX faza-ver-z-nasa-eyes.jpg

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
35 minut temu, Limax7 napisał:

No właśnie program zdaje się uwzględnia prędkość światła.

 

Jednak chyba nie uwzględnia i faktycznie faza maksymalna wystąpi o 14:30 UT (16:30 naszego czasu)

 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
17 godzin temu, LibMar napisał:

Gdy mamy I kwadrę, widzimy pół tego, co podczas pełni. I wtedy Księżyc wcale nie jest jaśniejszy 2x, lecz 4x. Przy fazie 50% mamy jasność -11 mag, a w pełni nawet -12.5 mag.

Przy fazie 50% Księżyc ma jasność około -10 mag, czyli jest 10-krotnie słabszy niż w pełni. 

  • Dziękuję 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
59 minut temu, Piotrek Guzik napisał:

Przy fazie 50% Księżyc ma jasność około -10 mag, czyli jest 10-krotnie słabszy niż w pełni. 

O, to jeszcze mniej. Te -11 mag wziąłem akurat ze Stellarium.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

  • Przeglądający   0 użytkowników

    Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.

  • Polecane

    • Unikalna opozycja Plutona (2018)
      Naukowcy już zacierają ręce, aby przygotować się do tych obserwacji. Ostatnie takie zjawisko miało miejsce w 1931 roku, jednak nie było obserwowane z powodu braku informacji na temat wydarzenia. Mowa tutaj o tzw. opposition surge/opposition effect które polega na odbiciu promieni słonecznych z lodowej powierzchni Plutona bezpośrednio w naszym kierunku. Wszystkie trzy ciała (Słońce, Ziemia, Pluton) znajdą się w jednej linii.
        • Lubię
      • 31 odpowiedzi
    • HAT-P-36 b, WASP-153 b, WASP-103 b
      11 maja zarejestrowałem 2 tranzyty: Qatar-1 b, który opisałem w poprzednim temacie oraz HAT-P-36 b. Gwiazda HAT-P-36, której jasność wynosi 12,26 mag znajduje się w gwiazdozbiorze Psów Gończych. Tranzyt egzoplanety HAT-P-36 b trwa 132,9 minuty, zaś głębokość tranzytu to 0,0204 mag (dokładnie tyle ile wynosi dla Qatar-1 b). W tym przypadku uzbierałem 260 dziesięciosekundowych klatek i złapałem drugą część zjawiska.
        • Lubię
      • 16 odpowiedzi
    • Tabela czasów subekspozycji dla CMOS (ASI1600MM)
      Przypadkowo natknąłem się na bardzo wartościowy wątek na CN przedstawiający tabele długości subekspozycji dla kamer CMOS (autor Shiraz) - w kontekście różnych warunków (LP, Księżyc, narrowband) oraz jasności optyki. To pytania pada na forum i PW bardzo często, a ja nigdy nie znalazłem czasu, żeby to samemu poprzeliczać. Nie ma co ameryki odkrywać na nowo. Świetny materiał i potwierdzam te wyniki z moich empirycznych doświadczeń.
        • Lubię
      • 13 odpowiedzi
    • Wielka opozycja Marsa - 2018
      Rozpoczynam wyjątkowy wątek, który dotyczy obserwacji Marsa w 2018 roku (ale i też końcówka 2017 i początek 2019). W dniach 30-31 lipca dojdzie do wielkiej opozycji Czerwonej Planety. Osiągając odległość 57.6 milionów kilometrów od nas, znajdzie się najbliżej Ziemi od 2003 roku.
        • Lubię
      • 72 odpowiedzi
    • Repozytorium wielkich plików na Astropolis
      Przed chwilą uruchomiłem rozszerzoną wersję repozytorium plików na Astropolis, które ma być odpowiedzią na potrzebę zamieszczania przez naszych użytkowników dużych, surowych klatek (nierzadko całych sesji). Od teraz nie musicie wysyłać siebie do zewnętrznych serwisów, które bardzo często udostępniając powierzchnie serwerów za darmo, kradną wasze dane osobowe, albo instalują wirusy. Uważajcie.
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 11 odpowiedzi
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.