Skocz do zawartości

Rekomendowane odpowiedzi

image.png


image.png

W konstelacji Rufy, która jest gwiazdozbiorem Południowego Nieboskłonu, znajduje się dość jasna gwiazda podwójna Pi Puppis. Niestety, obiekt jest niemal niedostępny dla obserwatorów z Polski (jedynie zimą, ok. 2o nad horyzontem), ale z uwagi na wyjątkową budowę, warto dowiedzieć się czegoś na temat tej niezwykłej gwiazdy.
Pi Puppis jest jasna (niespełna 3- magnitudowa) i należy do typu widmowego K3Ib. Jest więc zaawansowanym ewolucyjnie pomarańczowym chłodnym nadolbrzymem. Z racji swojej barwy, mocno kontrastuje z niezbyt jasnymi, ale błękitnymi gwiazdami otoczenia. W odległości ok 66’’ od głównej składowej jest obecny znacznie ciemniejszy, ale za to o wiele bardziej gorący komponent wtórny zaliczany do typu B5.
Pi Puppis jest oddalona od Ziemi o blisko 925 l.ś. Świeci z jasnością absolutną 19.000 wyższą niż Słońce. Ma średnicę ok. 290 od niego większą. Gdyby gwiazda ta znalazła się w centrum Układu Słonecznego, sięgnęłaby ziemskiej orbity, a jej powierzchnia znalazłaby się między orbitą Ziemi i Marsa. Pi Puppis prawdopodobnie jest obecnie na etapie „spalania” helu. A więc przekształcania go m.inn. w węgiel oraz tlen, na skutek fuzji termojądrowej. Jest niezwykle ciężka (ok. 13- 14 M
ʘ), więc po wyczerpaniu zapasów paliwa, ulegnie wybuchowi jako supernowa. Składnik wtórny jest o wiele mniej masywny (blisko 2,5 Mʘ). Wg obserwatorów wizualnych pierwsza z gwiazd jest czerwonawa, a wtórna zbliżona do błękitnej. Wskaźnik barwy pierwszej z nich jest wysoki i wynosi ok. +1,6 (B-V), podobnie jak u Aldebarana i Betelgezy.
Obie składowe grawitacyjnie przynależą do większego obiektu- do gromady oznaczanej jako Collinder 135. Gomada ta jest widoczna jako niewielkie zagęszczenie przeważnie błękitnych i białych gwiazd ciągu głównego, 5- i 6-magnitudowych, pośród których jaśnieje pomarańczowa pi Puppis, najmasywniejsza i najokazalsza z nich. Jako najbardziej masywna najszybciej uległa ewolucji i stała się nadolbrzymem. Szacuje się, że zaledwie 15 milionów lat temu, pi Puppis była gorącą gwiazdą wczesnego typu widmowego B, podobnie jak większość pozostałych gwiazd należących do obiektu. Jasność wizualna gromady Collinder 135 to aż 2,1m. Jej średnica wynosi ok. 50’. Jest więc bez problemu widoczna gołym okiem. Niekiedy określa się ją Gromadą Pi Puppis. Istnieją badania, wg których Coll 135 oraz gromada NGC 2451A współtworzą większą formację, będącą asocjacją znajdującą się na pograniczu gwiazdozbiorów Wielkiego Psa oraz Rufy.
Pi Puppis wykazuje zmienność o niewielkiej amplitudzie. Jasność wizualna gwizdy waha się w granicach ok 2,70 – 2,85.

 

image.png

  • Lubię 3
  • Kocham 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

ee jest szansa zobaczyć ją wieczornym niebie nie daleko Syriusza poniżej :D

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

  • Przeglądający   0 użytkowników

    Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.

  • Polecana zawartość

    • Odszedł od nas Janusz Płeszka
      Wydaje się nierealne, ale z kilku źródeł informacja ta zdaje się być potwierdzona. Odszedł od nas człowiek, któremu polskiej astronomii amatorskiej możemy zawdzięczyć tak wiele... W naszym hobby każdy przynajmniej raz miał z nim styczność. Janusz Płeszka zmarł w wieku 52 lat.
        • Smutny
      • 156 odpowiedzi
    • Małe porównanie mgławic planetarnych
      Postanowiłem zrobić taki kolaż będący podsumowaniem moich tegorocznych zmagań z mgławicami planetarnymi a jednocześnie pokazujący różnice w wielkości kątowe tych obiektów.
      Wszystkie mgławice na tej składance prezentowałem i opisywałem w formie odrębnych tematów na forum więc nie będę się rozpisywał o każdym obiekcie z osobna - jak ktoś jest zainteresowany szczegółami bez problemu znajdzie fotkę danej mgławicy na forum.
        • Kocham
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 20 odpowiedzi
    • SN 2018hhn - "polska" supernowa w UGC 12222
      Dziś mam przyjemność poinformować, że jest już potwierdzenie - obserwacja spektroskopowa wykonana na 2-metrowym Liverpool Telescope (La Palma, Wyspy Kanaryjskie). Okazuje się, że mamy do czynienia z supernową typu Ia. Poniżej widmo SN 2018hhn z charakterystyczną, silną linią absorpcyjną SiII.
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 11 odpowiedzi
    • Zbiórka: Obserwatorium do poszukiwania nowych planet pozasłonecznych
      W związku z sąsiednim wątkiem o zasadach przyjmowania stypendiów, po Waszej radzie zdecydowałem się założyć zbiórkę crowdfundingową na portalu zrzutka.pl. W tym wątku będę informował o wszelkich aktualizacjach, przychodzących także po zakończeniu.
        • Kocham
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 85 odpowiedzi
    • Mamy polską zmienną z zaćmieniowym dyskiem protoplanetarnym
      W ten weekend, korzystając z danych ASAS-SN (All Sky Automated Survey for Supernovae), wykryłem nieznaną do tej pory zmienną typu R Coronae Borealis. To jedna z najrzadszych typów gwiazd zmiennych - do tej pory odnaleziono zaledwie ~150. Ich poszukiwanie nie należy do najprostszych, gdyż swoimi wskaźnikami barwy (B-V, J-K etc.) nie wyróżniają się zbytnio, dlatego szybciej jest przeszukać krzywe blasku.
        • Lubię
      • 20 odpowiedzi
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.