Jump to content

Recommended Posts

18 minut temu, Mariusz Psut napisał:

A jak się ma taką jasność ponad 16 mag do średnicy lustra. Teoretycznie oczywiście i o dostępnych kupnych teleskopach mówimy???

To jest chyba jasność skumulowana* całej powierzchni. Jak byś skumulował to wszystko w jednym punkcie. Im wiekszy obiekt mgałwicowy/rozciagły o takiej samej jasności tym jest słabiej widoczny.

 

EDIT

*czasem podają jasność powierzchniową, ale częściej skumulowaną. http://www.teleskopy.pl/skala.html

Edited by JSC
Link to post
Share on other sites

Nie miałem pojęcia, że istnieją galaktyki o takim kształcie (gdyby Hoaga była ustawiona brzegiem w naszą stronę, a nie ..en face", to wszyscy nie mielibyśmy pojęcia o ich istnieniu).

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Przy obserwacji Jowisza możesz spróbować dostrzec cienie jego księżyców podczas przejścia na tle tarczy.  A także chowanie się księżyców za tarczą (początki zakryć) i ich wychodzenie z cienia planety (końce zaćmień). To teraz, po opozycji. Po koniunkcji ze Słońcem, w pierwszej połowie przyszłego roku, będzie odwrotnie: da się obserwować wejścia księżyców w cień (początki zaćmień) i wyjścia zza tarczy (końce zakryć).  Cienie księżyców galileuszowych powinny być widoczne jako kropki na tarczy już nawet w niezbyt dużym powiększeniu. Nieco większe powiększenie i lepsze warunki obserwacyjne są potrzebne, by dostrzec na tle tarczy same księżyce. Szczególnie efektowne są wejścia w cień i wyjścia z cienia Jowisza, czyli początki i końce zaćmień, gdy księżyce w ciągu paru minut znikają z pola widzenia (na zachód od planety), względnie pojawiają się na nim (na wschód od niej). Obecnie mamy do czynienia z tą drugą sytuacją. A już za  2 lata, w sezonie 2021, podczas jowiszowej równonocy księżyce będą się zakrywać i zaćmiewać wzajemnie. Warto się już teraz na to szykować. W sieci można znaleźć filmiki z poprzedniego takiego sezonu, w latach 2014/15.  Natomiast już w czwartek 22 sierpnia, od godziny 21:18 do zachodu Jowisza około 23:30 ostatnia szansa w tym sezonie obserwacyjnym na obserwację z Polski przejścia cienia Ganimedesa na tle tarczy planety.

 

Listę zjawisk zachodzących w układzie księżyców galileuszowych Jowisza można znaleźć m.in. w bardzo dobrym aplecie w Javie na stronie czasopisma "Sky and Telescope". Są tam też inne przydatne programy (na stronie  S&T podlinkowane, jako "Interactive observing tools").

  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Tu np. Piotr piszę jak jest z tą jasnością powierzchniową:

https://astropolis.pl/topic/23158-jasność-powierzchniowa-wzor-to-nie-wszystko/

 

W naszym przypadku, galaktyka Hoaga będzie miała dość dużą jasność pow. Samo jądro można dostrzec zapewne w 14-16". Jestem ciekaw co do galaktyki znajdującej się między pierścieniem a centrum (na zdj. na Wikipedii).

Link to post
Share on other sites

Czyli o ile dobrze zrozumiałem te 16,2 Magnitudo to średnia dla całej galaktyki.

Czyli o wiele jaśniejsze jądro (muszę poszukać info na ten temat) ,przy sprzyjających warunkach może udałoby się dostrzec nawet w 12" (zasięg teoretyczny 14,2mag) :emotion-5:. Pierścień jest dość spory więc powinien dużo ten wynik dla całego obiektu zawyżać.

Co do tej drugiej widocznej w pomiędzy jądrem a pierścieniem to chyba tylko z Chile i w sumie to nie wiem czym:haha:.

Link to post
Share on other sites
4 minuty temu, Mariusz Psut napisał:

Czyli o ile dobrze zrozumiałem te 16,2 Magnitudo to średnia dla całej galaktyki.

C

 

No chyba właśnie nie jest to średnia jsność powierzchniowa przypadajaca na jakąś tam powierzchnię. To raczej jasność skumulowana do jasności punktu.

Edited by JSC
  • Like 1
Link to post
Share on other sites
7 minut temu, JSC napisał:

No chyba właśnie nie jest to średnia jsność powierzchniowa przypadajaca na jakąś tam powierzchnię. To raczej jasność skumulowana do jasności punktu.

O losie...

Jasność skumulowana do jasności punktu? Czyli prościej najjaśniejsza część obiektu czyli jądro i to ono ma 16,2 mag. Znaczy jasność obserwowana to punkt o największej jasności na powierzchni danego obiektu???

Link to post
Share on other sites
4 minuty temu, Mariusz Psut napisał:

O losie...

Jasność skumulowana do jasności punktu? Czyli prościej najjaśniejsza część obiektu czyli jądro i to ono ma 16,2 mag. Znaczy jasność obserwowana to punkt o największej jasności na powierzchni danego obiektu???

Jasność skumulowana to cały obiekt zsumowany do punktu, a jasność powierzchniowa to ta jasność skumulowana podzielona przez powierzchnię obiektu.

Edited by oicam
Link to post
Share on other sites

Czyli termin "jasność obserwowana 16,2" to cała galaktyka zsumowana w jeden punkt. Ten punkt dzielimy przez pole powierzchni i otrzymujemy średnią dla całej galaktyki. Im większa tym słabiej będzie widoczna dla takiej samej jasności. 

A mama mówiła "ucz się synu matematyki, a ja historię wolałem".

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
3 godziny temu, Mariusz Psut napisał:

Czyli termin "jasność obserwowana 16,2" to cała galaktyka zsumowana w jeden punkt. Ten punkt dzielimy przez pole powierzchni i otrzymujemy średnią dla całej galaktyki. Im większa tym słabiej będzie widoczna dla takiej samej jasności. 

A mama mówiła "ucz się synu matematyki, a ja historię wolałem".

Od razu mówię, ze łatwe do wyliczenia to nie będzie, bo to logarytmy ;)

Inna sprawa, że środek jest o wiele jasniejszy niz obrzeża i w sumie to moze srodek dałoby sie zobaczyć w mniejszym teleskopie, z tym, że cały wic polega na tym, aby jednak zobaczyć ten słaby pierścień :)

Link to post
Share on other sites

Trafiłeś w sedno. Jedynie całość byłaby nagrodą. Już poznałem to uczucie na Andromedzie,gdzie moja radość z jej odnalezienia i widok czegoś tak niezwykłego zostały przyćmione przez myśl że to tylko samo jądro,że nie ma tego gigantycznego pochylonego dysku zawieszonego w pustce :happy:.

Jeszcze wrócę ,jak mawiał T800...

:haha:

Link to post
Share on other sites

Wyliczenia wyliczeniami, a upraszczając sprawę: w praktyce, im bardziej obiekt większy i rozmyty, tym ciężej dostrzec go (i potrzebny jest też wtedy nie za duży zoom). Także zasięg teoretyczny Twojego teleskopu dotyczy zdecydowanie obiektów skupionych, (np. gwiazd), "wyciskanych" z kolei na dużych zbliżeniach. W typowych polskich warunkach za miastem, czy nawet daleko na wsi - nie masz co liczyć na obserwacje rozmytych galaktyk powyżej około 13 magnitudo, a wypatrzenie większych rozmiarów kątowych obiektów 9-11 mag. też może być już bardzo trudnym wyzwaniem. Już zauważenie średniej wielkości mgiełki 11-12 mag wymaga dużej wprawy obserwacyjnej. Nieraz bez problemu zobaczysz natomiast mgławice planetarne 13 magnitudo i więcej - co najwyżej, niektóre będą trudne do odróżnienia od gwiazd -  z racji bardzo małej tarczki... Także różnie to bywa... Co do M31 - dopiero na wiejskim, ciemnym niebie, w małym powiększeniu - ukażą się jej ciekawsze niuanse. Zbliża się już wielkimi krokami jesień, a więc zdecydowanie najlepsza pora jej widoczności!

Edited by PiotrTheUniverse
  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites

Witajcie.

Pogoda i praca nie pozwala mi na razie na obserwację ale nów się zbliża i może chmurki też sobie pójdą.

Chciałbym zobaczyć jakieś mgławice.

Podsuńcie jakieś obiekty tego typu,które mógłbym zobaczyć pod miejskim niebem w kitowcach bez filtrów.

Link to post
Share on other sites
21 godzin temu, PiotrTheUniverse napisał:

Wyliczenia wyliczeniami, a upraszczając sprawę: w praktyce, im bardziej obiekt większy i rozmyty, tym ciężej dostrzec go (i potrzebny jest też wtedy nie za duży zoom). Także zasięg teoretyczny Twojego teleskopu dotyczy zdecydowanie obiektów skupionych, (np. gwiazd), "wyciskanych" z kolei na dużych zbliżeniach. W typowych polskich warunkach za miastem, czy nawet daleko na wsi - nie masz co liczyć na obserwacje rozmytych galaktyk powyżej około 13 magnitudo, a wypatrzenie większych rozmiarów kątowych obiektów 9-11 mag. też może być już bardzo trudnym wyzwaniem. Już zauważenie średniej wielkości mgiełki 11-12 mag wymaga dużej wprawy obserwacyjnej. Nieraz bez problemu zobaczysz natomiast mgławice planetarne 13 magnitudo i więcej - co najwyżej, niektóre będą trudne do odróżnienia od gwiazd -  z racji bardzo małej tarczki... Także różnie to bywa... Co do M31 - dopiero na wiejskim, ciemnym niebie, w małym powiększeniu - ukażą się jej ciekawsze niuanse. Zbliża się już wielkimi krokami jesień, a więc zdecydowanie najlepsza pora jej widoczności!

To nie takie proste jak piszesz. Jest np. galaktyka o jasności całkowitej 13 mag z jasnym jądrem i ją zobaczysz a jest taka, która nie ma wyraźnie jasnej części i jej nie zobaczysz. 

21 godzin temu, PiotrTheUniverse napisał:

Już zauważenie średniej wielkości mgiełki 11-12 mag wymaga dużej wprawy obserwacyjnej

Dla obserwatora nie stanowi to żadnego problemu.

 

Początkujący najlepiej niech pyta lub szuka w necie czy konkretny obiekt zobaczy w swoim teleskopie. Doświadczona osoba wie czy dany obiekt zobaczy (tzn. ocenia prawdopodobieństwo). 

Link to post
Share on other sites
2 minuty temu, kos10 napisał:

Polecam M57 może i jest mały ale łatwo go znaleźć i rzuca się w oczy. Oglądałem go nawet w okularze 9mm ale pierwszy raz jak szukałem to użyłem 15mm

Ta już jest w planie.

A coś jeszcze?

Link to post
Share on other sites
5 minut temu, kos10 napisał:

Polecam M57 może i jest mały ale łatwo go znaleźć i rzuca się w oczy. Oglądałem go nawet w okularze 9mm ale pierwszy raz jak szukałem to użyłem 15mm

M57 jest łatwiutkim obiektem i zrobi na pewno na @Mariusz Psut duże wrażenie. Zaraz blisko jest M56. Kolejne to M27 w Lisku i asteryzm Wieszak stąd już bliziutko do M71 w Strzale. A i koniecznie M11 w Tarczy, bardzo łatwe dojście po gwiazdkach. Znajdź też dwie gromady otwarte w Łabędziu M29 i M39. To są obiekty na dobry start. A w trakcie nowiu poszukasz komety C/2018 W2 Africano.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
1 godzinę temu, astrokarol napisał:

Jest np. galaktyka o jasności całkowitej 13 mag z jasnym jądrem i ją zobaczysz 

 

Napisałem, że nie zobaczysz tych POWYŻEJ 13 mag - zakładając w sumie te od 14 magnitudo. Podam przykład takiej realnie na granicy 12 cali, lub 10 cali w super warunkach: NGC5981, jasność 13,2 mag; zerkanie tu niezbędne, nawet przy dość niewielkich rozmiarach kątowych tej kreseczki.

Edited by PiotrTheUniverse
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Our picks

    • Jeśli coś jest głupie, ale działa, to nie jest głupie - o nietypowych rozwiązaniach sprzętowych
      Sformułowanie, które można znaleźć w internetach jako jedno z "praw Murphy'ego" przyszło mi na myśl, gdy kolejny raz przeglądałem zdjęcia na telefonie z ostatniego zlotu, mając z tyłu głowy najgłośniejszy marsjański temat na forum. Do rzeczy - jakie macie (bardzo) nietypowe patenty na usprawnienie sprzętu astronomicznego bądź jakieś kreatywne improwizacje w razie awarii czy niezabrania jakiegoś elementu sprzętu  Obstawiam, że @HAMAL mógłby samodzielnie wypełnić treścią taki wątek.
        • Haha
        • Like
      • 21 replies
    • MARS 2020 - mapa albedo powierzchni + pełny obrót 3D  (tutorial gratis)
      Dzisiejszej nocy mamy opozycję Marsa więc to chyba dobry moment żeby zaprezentować wyniki mojego wrześniowego projektu. Pogody ostatnio jak na lekarstwo – od początku października praktycznie nie udało mi się fotografować. Na szczęście wrzesień dopisał jeśli chodzi o warunki seeingowe i udało mi się skończyć długo planowany projekt pełnej mapy powierzchni (struktur albedo) Marsa.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 119 replies
    • Aktualizacja silnika Astropolis - zgłaszanie uwag
      Dzisiaj zaktualizowaliśmy silnik Astropolis do najnowszej wersji (głównie z powodów bezpieczeństwa). Najpoważniejsze błędy zostały już naprawione, ale ponieważ aktualizacja jest dosyć rozbudowana (dotyczy także wyglądu), drobnych problemów na pewno jest więcej. Bez was ich nie namierzymy. Dlatego bardzo proszę o pomoc i wrzucanie tu informacji o napotkanych problemach/błędach.
        • Like
      • 236 replies
    • Insight Investment Astrophotographer of the Year 2020 – mój mały-wielki sukces :)
      Jestem raczej osobą która nie lubi się chwalić i przechwalać… ale tym razem jest to wydarzenie dla mnie tak ważne, że postanowiłem podzielić się z Wami tą niezwykle radosną dla mnie wiadomością.
       
      Moja praca zajęła pierwsze miejsce w kategorii „Planety, komety i asteroidy” podczas tegorocznego konkursu Insight Investment Astronomy Photographer of the Year 2020.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 85 replies
    • Zobaczyć powierzchnię Wenus.... - mapa promieniowania termicznego (sezon 2020)
      Zacznę od zdjęcia a potem będą technikalia, opisy zbierania materiału oraz informacje o obróbce
      6 maja faza Wenus zmalała poniżej 20% więc zaczął się najlepszy okres kiedy możemy podejmować próby rejestracji promieniowania termicznego powierzchni Wenus. Czas ten potrwa mnie więcej 17-18 maja kiedy to planeta będzie już zbyt blisko Słońca i kontrast zmaleje uniemożliwiając (lub utrudniając) rejestrację tego zjawiska.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 30 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.