Jump to content

Moje podwójne


Recommended Posts

 

3 godziny temu, diver napisał:

ZWO ASI294 Pro

Fajna kamerka, tak samo czuła na Ha jak i OIII :)

 

Edited by HAMAL
Link to post
Share on other sites
20 godzin temu, HAMAL napisał:

Fajna kamerka, tak samo czuła na Ha jak i OIII :)

Hmm, skoro z tą jej czułością w różnych pasmach tak Panie mówisz, to pewnie tak jest. Ja mam raczej blade pojęcie o czułości kamerek w różnych pasmach. ;)

Duże większe pojecie mam np. na temat czułości mojej żony w różnych pasmach. :)

  • Haha 1
Link to post
Share on other sites

ζ Lyr

 

Zbierając w zeszłym roku podwójne w Lutni, jakoś pominąłem tę piękną dość jasną podwójną o separacji bardziej "przytulonej". Nadrabiam więc tę zaległość. ;)

Zet Lyr występuje również pod dość egzotyczną (arabską zapewne) nazwą własną Nasr Alwaki. Odnotowana jest w katalogu WDS po numerem 18448+3736.

 

Katalog WDS odnotowuje 6 składników A-F. Jednak tylko układ dwóch najjaśniejszych składników A i D został rozpoznany jako grawitacyjny. Pozostałe składniki są bardzo słabe, jasność nie przekracza mag 13. Składniki AD posiadają separację 43,7". Układ leży w odległości ~156 ly.

 

Składnik A HIP91971 (6 Lyr, zet01): mag 4,4; typ widmowy F0
Składnik D HIP91973 (7 Lyr, zet02): mag 5,6; typ widmowy F1

 

Setup: HEQ5 belts, UNC 1000/f5, ZWO ASI294 Pro, filtr Astronomik CLS
Zbieranie: APT, 200 x 8 s RGB, gain 180, temp. -10
Obróbka: DSS, PIX, GIMP2, crop 2800 x 2100 , resize 1600 x 1200

 

6_Lyr_crop_2800_2100_resize_1600_1200.jpg.deee45bb905a57e72b084df5bccb7985.jpg

6_Lyr_crop_2800_2100_resize_1600_1200_grey_Annotated.jpg.92534b78b4925196746f89b8c1762a1a.jpg

  • Like 6
Link to post
Share on other sites
  • 3 weeks later...

μ Her

 

Układ gwiazd Herkulesa jest dość charakterystyczny, choć nie ma w nim jasnych spektakularnych gwiazd. Rysunek gwiazdozbioru wynikający z układu gwiazd z trudem dostrzegamy na miejskim zaświetlonym niebie.

 

μ (86) Her, WDS 17465+2743 - to moja pierwsza podwójna w Herkulesie. Właściwie jest to układ poczwórny grawitacyjny, odległy o ~27 ly.

Układ AbAb (A): separacja 1,53"; składniki mag 3,49 i 12,7; typy widmowe G5 i M4
Układ BC: separacja 0,64"; składniki mag 10,2 i 10,7: typ widmowy M3


Układ A,BC: separacja 35,5"; składniki mag 3,49 i 9,78; typy widmowe G5 i M3. Tę parę dobrze widać na obrazku.

 

W katalogu WDS wyróżniono jeszcze składnik D o separacji z A 321"; mag 12,3. Jednak ten układ nie jest jednak grawitacyjny i nie usiłowałem go na fotce identyfikować. Nie trzyma się kupki. ;)

 

Setup: HEQ5 belts, UNC 1000/f5, ZWO ASI294 Pro, filtr Astronomik CLS
Zbieranie: APT, 200 x 8 s RGB, gain 180, temp. -10
Obróbka: DSS, PIX, GIMP2, crop 2800 x 2100 , resize 1600 x 1200

 

86_Her_1_crop_2800_2100_resize_1600_1200.jpg.51e5a3ba27ad70198c34bdd722f4dfd6.jpg

86_Her_1_crop_2800_2100_resize_1600_1200_grey_Annotated.jpg.2dc4ec7001de7666767886a9c67281f6.jpg

 

  • Like 7
Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

HIP94076 w Lutni

 

Po jesienno-zimowej przerwie Lutnia jest już widoczna na wschodzie wystarczająco wysoko nad horyzontem. Najbardziej spektakularne podwójne tego gwiazdozbioru zbierałem i pokazywałem w zeszłym roku. Teraz wynajduję te mniej okazałe, które jednak mogą dać przy odwzorowaniu jakiś ciekawy efekt.

 

Miała być podwójna HIP94076, a wyszedł fajny chyba pejzaż z dwoma układami podwójnymi, różniącymi się radykalnie typem widmowym: jeden żółty, drugi niebieski. Istnienie drugiego pobliskiego wizualnie układu podwójnego HIP94043 zauważyłem dopiero podczas studiowania mapy nieba. Gwiazdki są dość słabe, więc "pejzaż" nie jest niestety dostępny dla nieuzbrojonego oka.

 

Główny "bohater" kadru to grawitacyjny układ podwójny HIP94076 (WDS 19091+3436) odległy o ~171 ly.
Jest to właściwie układ potrójny, bo składnik A jest ciasnym układem podwójnym o separacji 0,6".
Dwa widoczne składniki o separacji 15,6".
A: mag 6,8; typ widmowy G1 (+K1)
B: mag 7,9; typ widmowy G5

 

Dodatkowa niebieska para, która objawiła się "przy okazji" to wizualny układ podwójny HIP94043 (WDS 19088+3446) o separacji 13,8".
A: mag 7,0; typ widmowy B3; odległość ~1320 ly
B: mag 8,4; typ widmowy A2; odległość ~488 ly
Widać jak bardzo składniki tego wizualnego układu są od siebie oddalone.

 

Podwójne praktycznie zawsze zbieram "krótkoczasowo", w klatkach 8 s. Bo w tej "zabawie" chodzi o to, aby w obrazku pokazać rozdzielone składniki nawet dość ciasnych układów. Przy dłuższych czasach ekspozycji obrazy gwiazd na matrycy ewidentnie puchną. Tym razem jednak postanowiłem zmienić nieco "taktykę" i zastosowałem znacznie dłuższe 60 sekundowe czasy, chcąc uzyskać nieco bogatszy w gwiazdy pejzaż nieba. Tak też się stało, a dość ciasne podwójne są wyraźnie rozdzielone. Jednak obrazy gwiazdek siłą rzeczy urosły.

 

Setup: HEQ5 belts, UNC 1000/f5, ZWO ASI294 Pro, filtr Astronomik CLS
Zbieranie: APT, 60 x 60 s RGB, gain 120, temp. -10
Obróbka: DSS, PIX, GIMP2, crop 3000 x 2250 , resize 1600 x 1200

 

HIP94076_2crop_3000_2250_resize_1600_1200.jpg.8fe8bca4e97245a926f1d092ff1ecbf6.jpg

HIP94076_2crop_3000_2250_resize_1600_1200_grey_Annotated.jpg.1a706dba3349cd7400ba6848fa9e8078.jpg

Edited by diver
  • Like 8
Link to post
Share on other sites
6 godzin temu, diver napisał:

Miała być podwójna HIP94076, a wyszedł fajny chyba pejzaż z dwoma układami podwójnymi, różniącymi się radykalnie typem widmowym: jeden żółty, drugi niebieski.

Tak właśnie :) świetna robota jak zawsze :)

  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...

17 Cyg

 

Wiosna w pełni, więc Łabędź na wschodzie coraz wyżej. W Łabędziu najpiękniejszą podwójną jest pewnie Albireo, którą pokazywałem w tym wątku w zeszłym roku. Jednak w Łabędziu jest jeszcze kilka ciekawych układów podwójnych (wielokrotnych).
17 Cyg (HIP97295, WDS 19464+3344) jest arcyciekawy, gdyż katalog WDS naliczył w dość obszernej okolicy aż 11 składników. 17 Cyg jest odległa o ~69 ly.

 

Wśród jedenastu składników odnotowano cztery układy grawitacyjne, z których jeden jest super szeroki: składniki AF są odległe od siebie o 792" (ponad 13')!
W tej gromadce gwiazd mamy jakby "łańcuchowo" zależne układy grawitacyjne.
AB: główny układ o separacji 26.1", składniki mag 5,1 i 9,2 o typach widmowych F7 i K6.
AF: tutaj jest jak na układ grawitacyjny super wielka separacja 792"
FG (HIP97222): F tworzy ze składnikiem G ciasny układ podwójny o separacji ~3"; razem mag 8,5; typ widmowy K5
GJ: separacja 20,4", składnik J mag 11,7

 

Jest to obszar Drogi Mlecznej, więc nawet przy tak skromnej ekspozycji w kadrze pojawiło się wiele słabych gwiazdek.

Materiał był zbierany w raczej słabych warunkach, a 17 Cyg nie jest bardzo jasną gwiazdą, więc efekt wizualny super może nie jest.

 

Tym razem nie "mazałem" po kolorowej fotce. Oznaczenia składników ABFGJ dokonałem na załączonej czarno-białej mapie.

 

Setup: HEQ5 belts, UNC 1000/f5, ZWO ASI294 Pro, filtr Astronomik CLS
Zbieranie: APT, 196 x 8 s RGB, gain 180, temp. -10
Obróbka: DSS, PIX, GIMP2, crop 2800 x 2100 , resize 1600 x 1200

 

17_Cyg_crop_2800_2100_resize_1600_1200.jpg.9beba89938707c32bb1d95930a804c06.jpg

17_Cyg_crop_2800_2100_resize_1600_1200_grey_Annotated.jpg.58b1ed92c0b50268ea6fc259025ce2be.jpg

  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
  • 2 months later...

1 Peg (WDS 21221+1948)

 

Ostatnie warunki (silny wiatr) uniemożliwiły mi zbieranie dłuższych klatek. Wzbogaciłem jednak swoją kolekcję podwójnych. Materiał zbierałem metodą chybił-trafił, po weryfikacji wykorzystałem ok. 25% klatek.

 

Grawitacyjny układ podwójny o separacji 36" leży w odległości ~156 ly.
1 Peg (A), HIP105502: magV 4,1; typ widmowy K1; olbrzym o średnicy ok. 12 dS i temp. ~4600 K; gwiazda o dużym ruchu własnym - zbliża się do Słońca z prędkością radialną ~11 km/s
TYC1671-987-1 (B): magV 7,5; typ widmowy K0; gwiazda podwójna spektroskopowo.

 

Inne gwiazdy w kadrze, jaśniejsze niż magV 10
TYC1671-492-1: magV 9,51; typ K0
TYC1671-36-1: magV 9,98; typ ?
HIP105517: magV 8,71, typ G5
TYC1671-495-1: magV 8,34; typ K5
TYC1671-111-1: magV 9,18; typ F5

 

Setup: HEQ5 belt, UNC 1000/f5, ZWO ASI294 Pro, filtr Baader IR Cut Moon&Skyglow
Zbieranie: APT, RGB, 58 x 30 s gain 180 temp. -10
Obróbka: DSS, PIX, GIMP2, crop 3400 x 2550 , resize 1600 x 1200

 

1_Peg_crop_3400_2550_resize_1600_1200.jpg.9f8f89a1cd3388db32e27417669b3cde.jpg

1_Peg_crop_3400_2550_resize_1600_1200_Annotated.jpg.ba69d8703494736740cb02460a7c558f.jpg

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • 4 weeks later...

Czy to prawda że epsilony 1 i 2 w Lutni są potrójnymi układami gwiazd, a nie jak powszechnie się mówi podwójnymi? Stellarium pokazuje dwa układy potrójne. Obserwował je ktoś przez dużą rurę i znacznym powerem? 

epsilon1.JPG

epsilon2.JPG

Link to post
Share on other sites

Też o układzie potrójnym w Epsilonach gdzieś kiedyś czytałem. Znalazłem w wiki potwierdzenie. Ale żeby to teleskopem zobaczyć, to chyba trudno będzie :)

 

Epsilon-2 Lyrae[edytuj | edytuj kod]

Układ Epsilon-2 Lyrae tworzą białe gwiazdy ciągu głównego, należące do typu widmowego A6 i A7[6]. Gwiazdy te obiegają wspólny środek masy w 724 lata, dzieli je średnio 145 au; zbliżają się na 95 i oddalają na 195 au[5]. Ponadto jaśniejszy składnik ma towarzyszkę zidentyfikowaną dzięki interferometrii plamkowej[8][5][11], która jest odległa o 0,1″ od jaśniejszej gwiazdy (pomiar z 2005 roku)[11]. Najprawdopodobniej jest ona piątym składnikiem tego systemu[5].

Edited by Hamster
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Our picks

    • Jeśli coś jest głupie, ale działa, to nie jest głupie - o nietypowych rozwiązaniach sprzętowych
      Sformułowanie, które można znaleźć w internetach jako jedno z "praw Murphy'ego" przyszło mi na myśl, gdy kolejny raz przeglądałem zdjęcia na telefonie z ostatniego zlotu, mając z tyłu głowy najgłośniejszy marsjański temat na forum. Do rzeczy - jakie macie (bardzo) nietypowe patenty na usprawnienie sprzętu astronomicznego bądź jakieś kreatywne improwizacje w razie awarii czy niezabrania jakiegoś elementu sprzętu  Obstawiam, że @HAMAL mógłby samodzielnie wypełnić treścią taki wątek.
        • Haha
        • Like
      • 17 replies
    • MARS 2020 - mapa albedo powierzchni + pełny obrót 3D  (tutorial gratis)
      Dzisiejszej nocy mamy opozycję Marsa więc to chyba dobry moment żeby zaprezentować wyniki mojego wrześniowego projektu. Pogody ostatnio jak na lekarstwo – od początku października praktycznie nie udało mi się fotografować. Na szczęście wrzesień dopisał jeśli chodzi o warunki seeingowe i udało mi się skończyć długo planowany projekt pełnej mapy powierzchni (struktur albedo) Marsa.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 117 replies
    • Aktualizacja silnika Astropolis - zgłaszanie uwag
      Dzisiaj zaktualizowaliśmy silnik Astropolis do najnowszej wersji (głównie z powodów bezpieczeństwa). Najpoważniejsze błędy zostały już naprawione, ale ponieważ aktualizacja jest dosyć rozbudowana (dotyczy także wyglądu), drobnych problemów na pewno jest więcej. Bez was ich nie namierzymy. Dlatego bardzo proszę o pomoc i wrzucanie tu informacji o napotkanych problemach/błędach.
        • Like
      • 214 replies
    • Insight Investment Astrophotographer of the Year 2020 – mój mały-wielki sukces :)
      Jestem raczej osobą która nie lubi się chwalić i przechwalać… ale tym razem jest to wydarzenie dla mnie tak ważne, że postanowiłem podzielić się z Wami tą niezwykle radosną dla mnie wiadomością.
       
      Moja praca zajęła pierwsze miejsce w kategorii „Planety, komety i asteroidy” podczas tegorocznego konkursu Insight Investment Astronomy Photographer of the Year 2020.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 85 replies
    • Zobaczyć powierzchnię Wenus.... - mapa promieniowania termicznego (sezon 2020)
      Zacznę od zdjęcia a potem będą technikalia, opisy zbierania materiału oraz informacje o obróbce
      6 maja faza Wenus zmalała poniżej 20% więc zaczął się najlepszy okres kiedy możemy podejmować próby rejestracji promieniowania termicznego powierzchni Wenus. Czas ten potrwa mnie więcej 17-18 maja kiedy to planeta będzie już zbyt blisko Słońca i kontrast zmaleje uniemożliwiając (lub utrudniając) rejestrację tego zjawiska.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 30 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.