Jump to content

Recommended Posts

32 minuty temu, bajastro napisał:

...Ogromne odblaski od dwóch powierzchni dysku ze szczelinami..

Właśnie wczoraj montowałem dysk ze szczelinami i się zastanawiałem dlaczego warstwa odbijająca jest "od dołu". Przez to w module guidingu światło napotyka najpierw warstwę powierzchni "szklanej" a dopiero potem właściwą odbijającą. Zastanawiam się czy nie odwrócić dysku Ovio. Co prawda szerokości szczelin nie będą się wówczas zgadzać z opisami, ale sobie jakoś z tym można poradzić. 

Gratuluję obserwacji.

Edited by Jagho
Link to post
Share on other sites

Też nie wiem czemu dał od dołu, zrobię test z obróconymi powierzchniami, najwyżej kiedyś trzeba będzie przeprojektować element...w zasadzie do odwócenia byłaby tylko kolejność numerków na boku "kołowrotka".
Ovio też trochę zwalił sprawę, bo mogliby pomyśleć o wastwach antyodblaskowych, w PL chyba nikt ich nie na niesie, nawet gdyby dowiedział się z jakiego szkła jest dysk (głównie chodzi o współczynnik załamania i liczbę Abbego). Zacząłem się zastanawiać dlaczego niektóre spektrometry mają polerowane szczeliny z metalu, może chodzi właśnie o wyeliminowanie tych odbić całkowicie.

Edited by bajastro
Link to post
Share on other sites

@bajastro, obrazki nie są tak ładne jak te zwykłe obrazy z wizuala, więc nie wszystkim będą się podobać. ;)

Mnie się podobają. Gratuluję naukowego podejścia do "oglądania" gwiazd. Gdyby nie widma spektroskopowe gwiazd gwiazd, niewiele byśmy o nich widzieli. Więc życzę wielu udanych widm i wielu naukowych wniosków. :)

 

Link to post
Share on other sites
  • 2 months later...

Wczoraj przeprowadziłem test współpracy spektrografu Low Spec z refraktorem APO 107/700. Łatwo nie było, żeby wostrzyć obraz potrzebowałem extendera 2" z gwintem T2, brakło wyciągu, a z kątówką dielektryczną 2"  nie dało rady, po prostu obrócła się pod takim ciężarem. Potem niezsynchronizowany szukacz, itd. Zeszło przynajmniej 2 godz. na ustawienie setupu.

 

Profile linii wodorowych z serii Balmera w widmie Syriusza:

 

H-alpha - po prostu piękny profil14542854_SiriusHalphaeng.thumb.png.bae8545f9b5532f666ea37969255f29c.png

H-beta:

818889103_SiriusHbetaeng.thumb.png.53bc923f51778b88005b417f9d7e20ea.png

H-gamma:

614595100_SiruusHgammaeng.thumb.png.8c53ac521b2c3cc6fd2518ebbc334c6b.png

H-delta i H-epsilon

891227302_SiriusHdeltaandHepsiloneng.thumb.png.5212725915556a069569a779e47f1c80.png

Do analizy wybrałem najlepsze wizualnie klatki z serii (2 stacki nie złożyły się poprawnie).

  • Like 2
  • Love 1
Link to post
Share on other sites
  • 2 months later...

Porównanie szerokości linii H-alpha dla Aldebarana (K5III), Słońca (G2V) i Syriusza (A1V). Kalibracja m.in. na atmosferycznych liniach H2O występujących w rejonie linii H-alpha:

 

Halpha_comparison.thumb.png.fb847df5f93a707479134c3f2937e6c3.png

Aldebaran ma późniejszy typ, do tego jest olbrzymem, zawiera w widmie silniejsze i liczniejsze linie metali niż Słońce.
W widmie Syriusza oprócz bardzo szerokiej linii H-alpha występują w zasadzie tylko absorpcyjne linie pary wodnej zawartej w naszej atmosferze, które posłużyły do kalibracji.

Link to post
Share on other sites
Posted (edited)

Arcturus (α Boo) , pomarańczowy olbrzym, jedna z najjaśniejszych gwiazd na naszym niebie. Typ widmowy jest określony na K1III-K2III, choć znalazłem źródło, które podaje nawet G8III/K0III.
W VSX figuruje z oznaczeniem NSV 6603 jako gwiazda zmienna typu LB, czyli wolna i nieregularna zmienna późnego typu o małej amplitudzie zaledwie 0.02 mag (filtr Johnson V):
https://www.aavso.org/vsx/index.php?view=detail.top&oid=45227
Zaciekawiły mnie w widmie tej gwiazdy 2 linie spektralne wapnia: Ca II K i H. Okazuje się, że w dużej rozdzielczości uzyskiwanej przez spektrografy Echelle (R min. 20000) występują podwójne zwykle asymetryczne wzniesienia emisyjne w samym środku linii H i K. Wywołane jest to różnymi prędkościami wiatru w chromosferze. Efekt ten można wykorzystać do długoterminowego monitorowania zmienności związanej głównie z aktywnością magnetyczną. Mi jak dotąd nie udało się rozdzielić centralnych wzniesień na 2 emisyjne piki, chociaż same wzniesienia w rdzeniach obu linii Ca II udało się zarejestrować:

1522172047_ArcturusCaKandH.png.fa3f1799d4b286d7457300b6bbc58c4e.png

Centralne wzniesienie w K jest wyższe niż w H, co dobrze zgadza się z literaturą (oznaczyłem czerwonymi strzałkami):

image.png.e9624026d65032faf28757c593b6d0b2.png

Źródło: Lexen E.; et al., 2010, The outer atmospheric layers of the early M dwarf Gliese 1

Link: https://www.researchgate.net/publication/41712893_The_outer_atmospheric_layers_of_the_early_M_dwarf_Gliese_1

 

Pomimo tego, że Arcturus jest olbrzymem późniejszego typu a Słońce znajduje się na ciągu głównym, obszar Ca II H i K jest bardzo podobny.

Edit: W Capelli występuje ten sam efekt, wcześniej nie zwróciłem na to uwagi:

image.png.bd08a4d74b1fbd4bc838107d8ab9b7bf.png

Zmienia kształt w zależności od fazy:

image.png.48e15a2eed4fd8270ee8a6b91db8b5be.png

Źródło: Cha, G.; et. al., 1996, High Resolution H-alpha and Ca II K Spectroscopic Observations of Capella and the Analysis

Link: http://articles.adsabs.harvard.edu//full/1996PASP..108..594C/0000597.000.html

 

Wygląda na to, że to zjawisko typowe dla olbrzymów typu widmowego G i K.

Edited by bajastro
  • Like 5
  • Love 1
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Our picks

    • Jeśli coś jest głupie, ale działa, to nie jest głupie - o nietypowych rozwiązaniach sprzętowych
      Sformułowanie, które można znaleźć w internetach jako jedno z "praw Murphy'ego" przyszło mi na myśl, gdy kolejny raz przeglądałem zdjęcia na telefonie z ostatniego zlotu, mając z tyłu głowy najgłośniejszy marsjański temat na forum. Do rzeczy - jakie macie (bardzo) nietypowe patenty na usprawnienie sprzętu astronomicznego bądź jakieś kreatywne improwizacje w razie awarii czy niezabrania jakiegoś elementu sprzętu  Obstawiam, że @HAMAL mógłby samodzielnie wypełnić treścią taki wątek.
        • Haha
        • Like
      • 17 replies
    • MARS 2020 - mapa albedo powierzchni + pełny obrót 3D  (tutorial gratis)
      Dzisiejszej nocy mamy opozycję Marsa więc to chyba dobry moment żeby zaprezentować wyniki mojego wrześniowego projektu. Pogody ostatnio jak na lekarstwo – od początku października praktycznie nie udało mi się fotografować. Na szczęście wrzesień dopisał jeśli chodzi o warunki seeingowe i udało mi się skończyć długo planowany projekt pełnej mapy powierzchni (struktur albedo) Marsa.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 117 replies
    • Aktualizacja silnika Astropolis - zgłaszanie uwag
      Dzisiaj zaktualizowaliśmy silnik Astropolis do najnowszej wersji (głównie z powodów bezpieczeństwa). Najpoważniejsze błędy zostały już naprawione, ale ponieważ aktualizacja jest dosyć rozbudowana (dotyczy także wyglądu), drobnych problemów na pewno jest więcej. Bez was ich nie namierzymy. Dlatego bardzo proszę o pomoc i wrzucanie tu informacji o napotkanych problemach/błędach.
        • Like
      • 208 replies
    • Insight Investment Astrophotographer of the Year 2020 – mój mały-wielki sukces :)
      Jestem raczej osobą która nie lubi się chwalić i przechwalać… ale tym razem jest to wydarzenie dla mnie tak ważne, że postanowiłem podzielić się z Wami tą niezwykle radosną dla mnie wiadomością.
       
      Moja praca zajęła pierwsze miejsce w kategorii „Planety, komety i asteroidy” podczas tegorocznego konkursu Insight Investment Astronomy Photographer of the Year 2020.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 85 replies
    • Zobaczyć powierzchnię Wenus.... - mapa promieniowania termicznego (sezon 2020)
      Zacznę od zdjęcia a potem będą technikalia, opisy zbierania materiału oraz informacje o obróbce
      6 maja faza Wenus zmalała poniżej 20% więc zaczął się najlepszy okres kiedy możemy podejmować próby rejestracji promieniowania termicznego powierzchni Wenus. Czas ten potrwa mnie więcej 17-18 maja kiedy to planeta będzie już zbyt blisko Słońca i kontrast zmaleje uniemożliwiając (lub utrudniając) rejestrację tego zjawiska.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 30 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.