Jump to content
  • 0

Akcesoria do Celestron C90


ManBehindTheSun
 Share

Question

Witam.

z początku chciałbym się przywitać. A teraz do rzeczy: niedawno zostałem posiadaczem Celestrona C90 a z racji tego, że jestem laikiem w kwestii sprzętu optycznego mam kilka pytań.

Pierwsze z nich to jaki statyw polecacie do tego sprzętu (tak aby było jak najmobilniej).

Drugie jaki okular wybrać aby uzyskać największe powiększenie przy najlepszej jakości obrazu (oczywiście coś w rozsądnej cenie;)).

Gdzieś czytałem, że ogniskowa 9 mm to już max. Jeszcze gdzie indziej ,że to już za krótka ogniskowa i będzie kiepski obraz. Może mi ktoś coś doradzić? Jeśli chodzi o obserwowane obiekty to klasycznie księżyc, planety no i też dosyć sporo krajobrazów. Wiem, że w internecie sa artykuły na ten temat ale te które akurat znalazłem to jak to zwykle bywało jedna osoba chwaliła taki okular podczas gdy druga pisała ,że absolutnie się nie nadaje. Dzięki za pomoc.

 

Link to comment
Share on other sites

14 answers to this question

Recommended Posts

  • 0

W swoim maku C90 podczas idealnych warunków seeingowych dochodziłem maksymalnie do powiększeń 200x ale rzeczywiście w większości przypadków powiększenie do 150 x to max dla tego teleskopu.Ja w swoim modelu musiałem wypełnić czarnym welurem (flock) rurkę wewnątrz teleskopu z powodu potwornych odblasków i spadku kontrastu przy obserwacji jasnych obiektów,po tym zabiegu obrazy diametralnie się poprawiły.Musisz sprawdzić pod światło patrząc od tyłu teleskopu czy rurka w środku ,, świeci,, jeśli tak to taki zabieg jest nieunikniony,niestety te modele mają w większości taką fabryczną przypadłość .

Jeśli chodzi o okulary wystarczy zastosować dobre Plossle np: GSO ,lub coś bardziej szerokokątnego w standardzie 1,25" do szerokich pól i obserwacji plenerowych.

Edited by krzysiek81
Link to comment
Share on other sites

  • 0

Im mniejsza światło siła tym mniejsze wymagania co do okularów. Tak jak wyżej nawet najzwyklejsze plossle się już sprawdzą. Poszukaj czegoś z możliwie największym polem i wygodnym er. Poniżej 7mm bym nie schodził.

Link to comment
Share on other sites

  • 0
4 godziny temu, ManBehindTheSun napisał:

Gdzieś czytałem, że ogniskowa 9 mm to już max. 

To nie jest reguła. Są teleskopy, które dadzą świetny obraz z okularem 3mm, są takie, które dadzą słaby z 10 mm.

Maksutov to bardzo dobrze skorygowany telskop i warto całkowicie wykorzystać jego potencjał, korzystając z dobrych i bardzo dobrych okularów. 9mm masz świetnego Morpheusa, sporo tańszego Omegona Super LE, Celestrona X-Cell LX i całe stado coraz tańszych (i coraz słabszych....) okularów, na Sky-Watcherze kończąc.

Zobacz jaki wybór

https://deltaoptical.pl/okulary?at[890]=50828&at[891]=g18&red=0

Edited by Marcin_G
Link to comment
Share on other sites

  • 0

Jeśli chodzi o powiększenia, czyli odpowiedni okular, to proponuję okular o zmiennej ogniskowej, np. https://deltaoptical.pl/okular-sky-watcher-zoom-8-24mm-1-25-quot?from=listing daje on powiększenia od 52 do 156 x. co mieści się w rozsądnych granicach. tego teleskopu.

Natomiast statyw może być jakiś fotograficzny do obserwacji ziemskich, ale one nie mają mikro ruchów, co jest ważne przy obserwacjach ciał niebieskich, bo ręcznie trudno jest utrzymać ruchomy cel przy większym powiększeniu, kiedy np. Księżyc przemieszcza się w poziomie i pionie. Jeśli Cię stać, to proponuję statyw z azymutalnym montażem i mikro ruchami, np. dostępny jest taki: https://www.astrozakupy.pl/p/montaz-azymutalny-vixen-mobile-porta-ze-statywem/ 

Edited by lemarc
  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

  • 0
W dniu 18.12.2021 o 20:16, krzysiek81 napisał:

W swoim maku C90 podczas idealnych warunków seeingowych dochodziłem maksymalnie do powiększeń 200x ale rzeczywiście w większości przypadków powiększenie do 150 x to max dla tego teleskopu.Ja w swoim modelu musiałem wypełnić czarnym welurem (flock) rurkę wewnątrz teleskopu z powodu potwornych odblasków i spadku kontrastu przy obserwacji jasnych obiektów,po tym zabiegu obrazy diametralnie się poprawiły.Musisz sprawdzić pod światło patrząc od tyłu teleskopu czy rurka w środku ,, świeci,, jeśli tak to taki zabieg jest nieunikniony,niestety te modele mają w większości taką fabryczną przypadłość .

Jeśli chodzi o okulary wystarczy zastosować dobre Plossle np: GSO ,lub coś bardziej szerokokątnego w standardzie 1,25" do szerokich pól i obserwacji plenerowych.

Witam,

też o tym myślę bo widziałem, że ludzie polecają. Możesz napisać jaki welur zamówiłeś i jak go umieściłeś, na klej czy jakoś luzem?

W dniu 19.12.2021 o 16:18, lemarc napisał:

Jeśli chodzi o powiększenia, czyli odpowiedni okular, to proponuję okular o zmiennej ogniskowej, np. https://deltaoptical.pl/okular-sky-watcher-zoom-8-24mm-1-25-quot?from=listing daje on powiększenia od 52 do 156 x. co mieści się w rozsądnych granicach. tego teleskopu.

Natomiast statyw może być jakiś fotograficzny do obserwacji ziemskich, ale one nie mają mikro ruchów, co jest ważne przy obserwacjach ciał niebieskich, bo ręcznie trudno jest utrzymać ruchomy cel przy większym powiększeniu, kiedy np. Księżyc przemieszcza się w poziomie i pionie. Jeśli Cię stać, to proponuję statyw z azymutalnym montażem i mikro ruchami, np. dostępny jest taki: https://www.astrozakupy.pl/p/montaz-azymutalny-vixen-mobile-porta-ze-statywem/ 

A jak wyjdzie jakość obrazu przy tym okularze zoom, bo gdzieś widziałem opinie, że przy zoomie traci się sporo na jakości.

 

Możecie mi jeszcze na koniec napisać jaka jest różnica w obrazie pomiędzy tańszymi a droższymi okularami? Bo jeśli chodzi o ceny to widziałem że są i za 70 zł i za 3000 zł. Czy dla "niedzielnego" użytkownika będzie mocno zauważalna różnica między takim okularem za 80 zł a takim np. za około 300?

Link to comment
Share on other sites

  • 0

Nie kupuj do Maka 90 drogich okularów, poniewaz nie ma to większego sensu. Lepiej pieniądze  zainwestować w nasadkę bino do Księżyca. Miałem Maka 102 i z bino dawał świetne obrazy. Eksperymentowałem nawet z bino w Maku 60 i było OK, więc z Makiem 90 też powinno być dobrze, pomimo stosunkowo niewielkiej apertury tego teleskopu. Jako były uzytkownik kilku różnych maków, ze 180, 127 i 102 włącznie napiszę, że gdybym zakupił taką tubkę, nasadka bino byłaby priorytetem jeśli chodzi o obserwacje przez taki sprzęt.  

Edited by lumen
Link to comment
Share on other sites

  • 0
Godzinę temu, lumen napisał:

Nie kupuj do Maka 90 drogich okularów, poniewaz nie ma to większego sensu. Lepiej pieniądze  zainwestować w nasadkę bino do Księżyca. Miałem Maka 102 i z bino dawał świetne obrazy. Eksperymentowałem nawet z bino w Maku 60 i było OK, więc z Makiem 90 też powinno być dobrze, pomimo stosunkowo niewielkiej apertury tego teleskopu. Jako były uzytkownik kilku różnych maków, ze 180, 127 i 102 włącznie napiszę, że gdybym zakupił taką tubkę, nasadka bino byłaby priorytetem jeśli chodzi o obserwacje przez taki sprzęt.  

Nawet jak kiedyś zmienisz aperturę na większą to nasadka bino z Tobą zostanie, a widoki z niej to tak zwany "gamechanger". Za radą kolegi lumena, gdy po raz pierwszy spojrzałem na Księżyc i planety w niej to już wiedziałem ile traciłem patrząc na pirata. Kup parkę orciaków od Baadera 18mm lub tańszych SW WA 15mm 66 stopni, bądź spróbuj na giełdzie zdobyć nasadkę William Optics z dołączonymi okularami 20mm.

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

  • 0

Tak jak radził lemarc, zainwestuj w dobry montaż azymutalny, najlepiej z mikroruchami. Do poważnych obserwacji planet i Księżyca nie wpakuj się np. w statyw fotograficzny, choćby nie  wiem jak solidny, bo typowa głowica foto/video ma paskudną cechę konstrukcyjną bardzo utrudniającą obserwacje z powiększeniami ponad ok. 60x (natomiast obserwacje przyrody z takiego statywu jak najbardziej będą O.K.).

 Vixen Porta jest tu bardzo dobrą propozycją, choć jeśli budżet pozwoli fajnie byłoby rozwojowo kupić montaż o większej nośności z myśla o wymianie kiedyś tego Maka na coś większego.  Na Porcie  (nośność chyba 4.5 kg) pójdzie ta 90-tka, Mak 127 tak samo, może też  SCT 150. Ale już Mak 150 to będzie za dużo. Jeśli stać Cie na coś klasy AZ5 to byłoby fajnie. Ale nie jest to warunek konieczny. Nie ubierz się tylko w prowizorkę typu AZ3, bo to nie jest za dobry montaż, nic większego od tej 90-tki już na nim nie powiesisz, będzie tylko można sprzedać. "Montażu" Celestron AZ unikaj jak zarazy, bo ma tę samą mechanikę działania, co głowice statywów foto i nie nadaje się do obserwacji planetarnych. Projektant tego bubla powinien wylecieć z branży :icon_twisted:

Generalnie Mak + dobry montaż AZ to jest świetny zestaw mobilny, jak ktoś np. w mieście mieszka i nie ma w domu warunków do obserwacji, więc musi biegać ze sprzętem 0.5-1 km po osiedlu żeby się gdzieś sensownie ustawić. Bo balkon nie w tę stronę albo drzewa/bloki dokoła i do tego seeing (rozmycie obrazu z powodu turbulencji powietrza) marny, bo: sąsiedzi piętro niżej zawsze wietrzą przez balkon, albo Jowisz wisi tuż nad dachem bloku naprzeciwko itp.

 Okulary mogą być tanie o prostej konstrukcji,  z racji  małej światłosiły teleskopu.

Pozdrawiam

-J.

Edited by Jarek
Link to comment
Share on other sites

  • 0

Dzięki za odpowiedzi. Trochę to mi rozjaśniło temat. Zastanawiam się nad tym okularem 8-24 zoom. Tylko gdzieś czytałem, że przez jego budowę obraz jest ciemniejszy jak przez zwykły okular. Może ktoś napisać czy serio jest spira różnica miedzy np 10 mm stało ogniskowego a 10 mm w tym okularze zoom? Bo nie wiem czy brać oddzielne czy zainwestować w jeden jak napisał tu czlonek grupy?

 

Taki statyw się nie sprawdzi? Patrzyłem na tą Portę tylko nie wiem jak to wygląda z mobilnością w porównaniu do tego Oriona.

 

https://teleskopy.pl/Orion-Tritech-II-field-tripod---statyw-polowy-z-głowicą-(-40808)-teleskopy-5486.html

Edited by ManBehindTheSun
Link to comment
Share on other sites

  • 0

ManBehindTheSun, problem nie w statywie, jego solidności/wykonaniu, a w samej zasadzie działania głowicy. Ten statyw z linku jest świetny, ale nie do powiększeń powyżej 60-80x. Szczegółowe obserwacje planet czy Księżyca zwykle robi się z powiększeniami 100x +

Jeszcze raz: ten typ głowicy nie pozwala wyważyć powieszonego na niej sprzętu względem osi podniesienia (Alt). Środek ciężkości Twojego teleskopu zawsze jest gdzieś nad nią. To powoduje (tu pomijam tasiemcowy opis mechaniki tego problemu), że (o ile głowica nie posiada mikroruchu w tej osi, jak np. ma go AZ3): każdemu przestawieniu  teleskopu w osi Alt towarzyszy skokowe jego przemieszczenie już po zakończeniu tej operacji. Związane ze sprężystym skrętnym ugięciem całej konstrukcji teleskop-głowica-trójnóg. To jest kilka dziesiątych części stopnia. Przy małych powiększeniach bez znaczenia, łatwe do skompensowania. Ale przy dużych ten skok jest większy niż pole widzenia teleskopu (trochę pomaga duże pole widzenia okularu) i zamiast obserwacji zaczyna się ostra walka z gubieniem obiektu. Dodaj do tego, że przy powiększeniu powiedzmy 100x dryf obiektu wywołany ruchem obrotowym Ziemi jest już pokaźny i teleskop trzeba przestawiać dosłownie co kilka-kilkanaście sekund. A dodaj do tego, że każda ingerencja w teleskop, od jego przestawiania j.w. (prowadzenie za obiektem) po ustawianie ostrości wprowadza drgania, które nawet na dobrym, sztywnym montażu mogą wygasać 1-2 s. Czujesz pismo nosem?

 Dlatego zobacz, jak są skonstruowane głowice porządnych montaży AZ, np. AZ4 czy wspominany Vixen Porta (oraz wiele innych). Tam tuba teleskopu jest zawieszona (z boku) bezpośrednio na osi Alt. To nie jest przypadek. Tym samym można środek ciężkości tuby umieścić praktycznie na tej osi (wyważenie), co opisywane wyżej problemy ze "skokiem" teleskopu w pionie eliminuje. Dodatkowy bonus jest taki, że jeśli montaż posiada mikroruchy, to ten pionowy będzie chodził równomiernie w całym zakresie kątów podniesienia (opory ruchu takie same). Taki AZ3 z racji braku wyważenia ma np. z tym poważny problem, szczególnie, jeśli powiesimy na nim cięższy teleskop.

 Nie zlekceważ tej kwestii, bo pozorne oszczędności się zemszczą i szybko wydasz kasę 2x.

Pozdrawiam

-J.

P.S. Z tego co wiem, to faktyczna znajomość istoty opisywanego problemu wśród użytkowników sprzętu obserwacyjnego na montażach AZ i statywach foto jest niewielka. Przy małych powiększeniach efekt nieistotny, a obserwowane problemy przy większych zwalają na mityczne luzy, kiepską jakość, niską sztywność/solidność. Ja miałem okazję głębiej przeanalizować to zjawisko tylko dlatego, że oryginalnie zetknąłem się z nim na dosyć pancernym statywie foto/video z b. solidną głowicą. Co ciekawe, drugi z moich statywów, teoretycznie słabszy, generował problem w takim samym lub nawet mniejszym stopniu. To dało impuls poznawczy :)

Edited by Jarek
uzupełnienie
  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

  • 0

Na dokładnie jak pisze Jarek. Oś podniesienia (wyskości) w montażu AZ musi "przebijać" oś teleskopu. W przeciwnym wypadku powstaje ramię siły. Im bardziej  podniesiesz tubę do pionu tym większa siła działa na hamulec osi wysokości i tuba leci do tyłu.

Link to comment
Share on other sites

  • 0

Poużywałem swojego MAKA ze statywem fotograficznym i tak jak mówicie celowanie przy większych powiększeniach to już wyższa szkoła jazdy. Teleskop opada pod swoim ciężarem i jest to denerwujące. Znalazłem w internecie taki montaż: https://teleskopy.pl/product_info.php?cPath=32_24&products_id=5353&lunety=Monta Orion Versago E Series ALT AZ 52587. Z opisu widać, że ma mikroruchy itp. Czy ktoś z Was miał z nim do czynienia? Warto go wziąć? 

Link to comment
Share on other sites

  • 0

Nie używałem ani w rękach nie miałem, więc trudno powiedzieć. Orion to popularna firma w USA. Znany i sprawdzony Vixen Porta o zbliżonej konstrukcji ma deklarowaną podobną nośność, ale statyw na oko (po zdjęciach) nieco solidniejszy od tego (za to cena x2 - Vixen zawsze się drożył). Niemniej do Twojej malutkiej C90 ten zalinkowany wynalazek powinien absolutnie wystarczyć, o ile nie ma jakichś ukrytych wad, które ewentualnie mógłby zdradzić jedynie użytkownik-praktyk.

 Osobna sprawa, to może pomyśleć o czymś solidniejszym, ale wyłącznie po to, by móc kiedyś powiesić na montażu znacząco większy sprzęt. C90 to raczej nie jest teleskop docelowy. Więc jeśli Ci gotówka pozwoli to może AZ5? To już kwestia Twojej oceny czy możesz/chcesz pójść w tym kierunku.

 Z trzeciej strony ten montaż, który tu rozważasz, powinien bez problemu unieść nawet Maka127.

Pozdrawiam

-J.

Link to comment
Share on other sites

  • 0

AZ jest do malych i srednich powiekszen.  Do srednich jesli masz okulary szerokokatne,  ale ten Mak ma tak maly przelot, ze i tak pole jest przez to zawezane. Jak dla mnie mikroruchy w AZ sa niepotrzebne,  a nawet upierdliwe i szkodliwe,  bo co chwile dotykasz to jednego pokretla,  to drugiego,  a i trzeciego ostrosci w teleskopie.  Wszystko to wprowadza drgania. Juz lepiej przesunac tube jednym pchnieciem reki niz bawic sie w te pokretla. 

Do duzych powiekszen (i malego pola)  to ja osobiscie preferuje EQ np.  do tego teleskopu EQ Astro3 Bressera (bardzo lekki montaz http://www.hoydalsvik.net/astrofoto/astro3/astro3_a.jpg ). Sam mam takie polaczenie (mak 100/1400+EQAstro 3+ naped w jednej osi) i sprawuje sie wysmienicie, i jest bardzo mobilne. 

Edited by JSC
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Answer this question...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
  • Our picks

    • Droga Mleczna w dwóch gigapikselach
      Zdjęcie jest mozaiką 110 kadrów, każdy po 4 minuty ekspozycji na ISO 400. Wykorzystałem dwa teleskopy Takahashi Epsilon 130D i dwa aparaty Nikon D810A zamocowane na montażu Losmandy G11 wynajętym na miejscu. Teleskopy były ustawione względem siebie pod lekkim kątem, aby umożliwić fotografowanie dwóch fragmentów mozaiki za jednym razem.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 48 replies
    • Przelot ISS z ogniskowej 2350 mm
      Cześć, po kilku podejściach w końcu udało mi się odpowiednio przygotować cały sprzęt i nadążyć za ISS bez stracenia jej ani razu z pola widzenia. Wykorzystałem do tego montaż Rainbow RST-135, który posiada sprzętową możliwość śledzenia satelitów.
      Celestron Edge 9,25" + ZWO ASI183MM. Czas ekspozycji 6 ms na klatkę, końcowy film składa się z grup 40 klatek stackowanych, wyostrzanych i powiększonych 250%.
      W przyszłości chciałbym wrócić do tematu z kamerką ASI174MM, która z barlowem 2x da mi podobną skalę, ale 5-6 razy większą liczbę klatek na sekundę.
      Poniżej film z przelotu, na dole najlepsza klatka.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 72 replies
    • Big Bang remnant - Ursa Major Arc or UMa Arc
      Tytuł nieco przekorny bo nie chodzi tu oczywiście o Wielki Wybuch ale ... zacznijmy od początku.
       
      W roku 1997 Peter McCullough używając eksperymentalnej kamery nagrał w paśmie Ha długą na 2 stopnie prostą linie przecinajacą niebo.
       
      Peter McCullough na konferencji pokazał fotografię Robertowi Benjamin i obaj byli pod wrażeniem - padło nawet stwierdzenie: “In astronomy, you never see perfectly straight lines in the sky,”
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 16 replies
    • Jeśli coś jest głupie, ale działa, to nie jest głupie - o nietypowych rozwiązaniach sprzętowych
      Sformułowanie, które można znaleźć w internetach jako jedno z "praw Murphy'ego" przyszło mi na myśl, gdy kolejny raz przeglądałem zdjęcia na telefonie z ostatniego zlotu, mając z tyłu głowy najgłośniejszy marsjański temat na forum. Do rzeczy - jakie macie (bardzo) nietypowe patenty na usprawnienie sprzętu astronomicznego bądź jakieś kreatywne improwizacje w razie awarii czy niezabrania jakiegoś elementu sprzętu  Obstawiam, że @HAMAL mógłby samodzielnie wypełnić treścią taki wątek.
        • Haha
        • Like
      • 43 replies
    • MARS 2020 - mapa albedo powierzchni + pełny obrót 3D  (tutorial gratis)
      Dzisiejszej nocy mamy opozycję Marsa więc to chyba dobry moment żeby zaprezentować wyniki mojego wrześniowego projektu. Pogody ostatnio jak na lekarstwo – od początku października praktycznie nie udało mi się fotografować. Na szczęście wrzesień dopisał jeśli chodzi o warunki seeingowe i udało mi się skończyć długo planowany projekt pełnej mapy powierzchni (struktur albedo) Marsa.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 134 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.