Jump to content

Niebo przez lornetkę - Vol. 37 - Jesienne klasyki w 10x50


Paweł Sz.
 Share

Recommended Posts

02.10.2022, Mosina

 

Mój tegoroczny wrześniowy kalendarz był tak napięty, że w zasadzie niemożliwe było prowadzenie jakichkolwiek obserwacji. Gdy tylko uwolniłem się od wszystkich obowiązków głód astronomiczny dał o sobie znać, a ja nerwowo wyczekiwałem na okienko pogodowe. Zupełnie niespodziewanie w niedzielny wieczór pojawiła się szansa na kilka przejaśnień, więc po prostu wziąłem w rękę lornetkę 10x50 i poszedłem spontanicznie pod miejskie niebo.

 

Na dzień dobry przywitał mnie Jowisz, przy którym orbitowały cztery galileuszowe księżyce: Ganimedes, Io, Kalisto i Europa. Tutaj chciałbym wspomnieć o pewnym wyzwaniu, które męczyłem przez następne kilka dni. Warto zlokalizować chociażby dwa księżyce bez spoglądania do mapy nieba. Ganimedes jest najjaśniejszy, Io natomiast daje delikatnie pomarańczową barwę. Wbrew pozorom nie jest to takie trudne, a po zweryfikowaniu w Sky Safari okazało się, że dobrze wytypowałem ich położenie.

 

Miejskie niebo nie oferuje zbyt wiele, więc skupiłem się na klasykach. Na start wycelowałem w okolice konstelacji Andromedy i od razu w pole widzenia wpadła Galaktyka Trójkąta M33. Pojawiła się jako delikatna, nieco większa plamka. Potem szybki przeskok do Galaktyki Andromedy M31. Tutaj już trochę lepiej - widoczne jądro i pojaśnienie, ale M32 obok bardzo słabo widoczna, podobnie jak malutka M101, która była na granicy dostrzeżenia. Zaświetlenie nieba skutecznie obniżyło jasność tych obiektów, ale i i tak byłem zadowolony - po takiej przerwie w obserwacjach człowiek cieszy się z każdego widoku.

 

triangle_galaxy_m33_10x50.thumb.png.f881a5f161aed586d47c31006d9fc651.png

 

andromeda_galaxy_m31_10x50.thumb.png.26879d61eebc400aa2bba91be96065c6.png

 

Chwilę potem przeskoczyłem do kilku gromad otwartych. Najpierw NGC 752 w Andromedzie - ciekawa gromada z „kijem golfowym”, a zaraz obok M34 - równie jasny i spory obiekt w Perseuszu. Przechodząc przez „Głowę Demona” czyli gwiazdę zmienną Algol dotarłem do NGC 1342. Tutaj już zdecydowanie gorzej. Widać mgiełkę, ale nie jest tak wyraźna jak poprzedniczki. Wycelowałem w środek Perseusza. Melotte 20, czyli Alpha Persei Cluster. Przepięknie wypełniła całe pole widzenia, duża ilość barw, gdzie najjaśniej daje o sobie znać oczywiście gwiazda Mirfak. Widok, który może zapewnić tylko niewielka lornetka o sporym polu widzenia. Będąc w tej okolicy zaliczyłem oczywiście NGC 884 i NGC 869 - gromadę Podwójną w Perseuszu, a także Stock 2.

 

ngc752_10x50.thumb.png.3db2c8414f3a7e0bdc19d79c63b82d97.png

 

ngc869_ngc884_double_cluster_10x50.thumb.png.84518749c4bf6a487b976a4d65dfcbbd.png

 

Na niebie coraz wyżej wznosiły się Plejady. Klasyk w postaci M45 zawsze cieszy oko. Siedem sióstr niczym kierunkowskazy wskazały mi drogę do Aldebarana, gdzie przez dłuższą chwilę podziwiałem Hiady. Obiekt równie duży co Alpha Persei Cluster. Tej nocy położony był niestety dość nisko, przez co widok zdawał się być mocno przytłumiony.

 

plejady_m45_10x50.thumb.png.21afa73659ed9b8dd0d11ee3d903ab1a.png

 

Spojrzałem w stronę Woźnicy. Niestety zaczęły nadciągać chmury, więc przeskoczyłem na zachodnią cześć nieba - tam podobnie. Szybka weryfikacja na radarze w Sat24 pokazała, że powinna pojawić się jeszcze jedna, chyba ostatnia dziura w chmurach tej nocy. Po 15 minutach pojawiła się iskrząca Kapella, więc szybko wycelowałem lornetką bez zastanowienia w środek konstelacji. Od razu zauważyłem asteryzm „Kot z Cheshire”, a zaraz obok kolejno wyłapałem gromady M38, M36 i M37. Nie były jeszcze wyraźne, ich czas dopiero nadchodzi, ale bez problemu wyłoniły się z tła.

 

Na zakończenie sesji swoim blaskiem przywitał mnie Mars, a atrakcji dźwiękowych dostarczyły skrzeczące nad głową ptaki, które tej nocy zaczęły masowo przemieszczać się w cieplejsze regiony geograficzne. To tylko potwierdziło astronomiczny kalendarz - sezon na Oriona jest już coraz bliżej.

 

Do następnego razu!

Pozdrawiam, Paweł : - )

 

EDIT: nazwa cyklu "Szepty Kosmosu" w 2023 roku została zmieniona na "Niebo przez lornetkę"

Edited by Paweł Sz.
  • Like 2
  • Love 1
Link to comment
Share on other sites

Bardzo fajna relacja, jak zawsze! :D Przyjemnie się czyta. W końcu Twoje relacje są inspiracją do moich :)

26 minut temu, Paweł Sz. napisał:

Tutaj chciałbym wspomnieć o pewnym wyzwaniu, które męczyłem przez następne kilka dni. Warto zlokalizować chociażby dwa księżyce bez spoglądania do mapy nieba. Ganimedes jest najjaśniejszy, Io natomiast daje delikatnie pomarańczową barwę. Wbrew pozorom nie jest to takie trudne, a po zweryfikowaniu w Sky Safari okazało się, że dobrze wytypowałem ich położenie.

Ostatnio robiłam sobie takie wyzwanie, wytypowałam dobrze Ganimedesa i Kallisto (czasami jest trochę ciemniejszy od pozostałych) Co do Io, zgodzę się czasami widać lekko jego kolorek, chociaż raczej widzę go bardziej żółtego :) Ogólnie fajna nauka z tego wychodzi ;) 

30 minut temu, Paweł Sz. napisał:

Wycelowałem w środek Perseusza. Melotte 20, czyli Alpha Persei Cluster. Przepięknie wypełniła całe pole widzenia, duża ilość barw, gdzie najjaśniej daje o sobie znać oczywiście gwiazda Mirfak. Widok, który może zapewnić tylko niewielka lornetka o sporym polu widzenia.

Dla mnie to chyba jedna z najbardziej ,,błyskotliwych'' gromad otwartych. Pięknie prezentuje się w moim achromacie 300/70, z okularkiem 25 mm :) Idealna dla początkujących ;), ale nie tylko! 

 

 Przy okazji, w jakim regionie Kraju obserwujesz? Masz jakieś własne pole, czy po prostu tam obserwujesz? 

 Seeing słaby/dobry? ;) 

 

Oby tak dalej! :D

Miłego, 

Milena :) 

 

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Dzięki, pola własnego nie mam :D Mieszkam kilkanaście kilometrów na południe od Poznania.

 

Jak są tylko "dziury" i niepewna pogoda to po prostu obserwuje na "osiedlu", zaraz obok mam sporty otwarty teren z widokiem na południe bez zabudowań.

Nie bez powodu korzystam z lornetek. Cenię sobie mobilność - często podczas jednych obserwacji obserwuję z kilku miejsc. Mam inną miejscówkę do dobrego widoku na południowe niebo, inną na wschodnie rejony i jeszcze inną na zachodnie.

 

Natomiast jak jest pewna pogoda to jeździmy większą grupą tutaj pod ciemniejsze niebo:

https://www.forumastronomiczne.pl/index.php?/topic/20159-obserwacje-folwark-sulejewo-region-poznań/

 

 

  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

2 godziny temu, lucyinthesky napisał:

Pytanie co do szkiców: czy są to po prostu obrazy że Stellarium z ustawiona odpowiednią data, polem widzenia i ograniczeniem wielkości gwiazdowej? Jeśli tak, to w jaki sposób ustalasz te ostatnią wartość żeby jak najbardziej przybliżyć to, co widzisz?

To raczej grafiki w stylu szkiców, nie rysuję ich ręcznie. Screeny ze Stellarium służą jako baza (rozmieszczenie i wielkość gwiazd), którą potem przerabiam w Photoshopie wg określonych kroków (jasność, kontrast itp.). Zdjęcie samego DSa nanoszę na osobnej warstwie i robię z tego „mgiełkę” o określonym nasyceniu / przezroczystości. Każdy obiekt staram się odzwierciedlić w taki sposób jaki zapamiętałem, niestety nie jest to łatwe szczególnie gdy coś jest na granicy widoczności. Trzeba do tego dodać różne monitory / urządzenia użytkowników, tak aby nie było sytuacji, że ktoś widzi tylko czarną plamę :) Jak widać proces jest często indywidualny w zależności od obiektu, ale jakiś tam workflow udało mi się już wypracować i każdą grafikę robię o wiele szybciej niż rok temu :) 

Link to comment
Share on other sites

  • Paether changed the title to Niebo przez lornetkę - Vol. 37 - Jesienne klasyki w 10x50 (relacja z obserwacji)
  • Paweł Sz. changed the title to Niebo przez lornetkę - Vol. 37 - Jesienne klasyki w 10x50

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
  • Our picks

    • Migracja Astropolis na nowy serwer - opinie
      Kilka dni temu mogliście przeczytać komunikat o wyłączeniu forum na dobę, co miało związek z migracją na nowy serwer. Tym razem nie przenosiłem Astropolis na większy i szybszy serwer - celem była redukcja dosyć wysokich kosztów (ok 17 tys rocznie za dedykowany serwer z administracją). Biorąc pod uwagę fakt, że płacę z własnej kieszeni, a forum jest organizacją w 100% non profit (nie przynosi żadnego dochodu), nie znalazłem w sobie uzasadnienia na dalsze akceptowanie tych kosztów.
        • Thanks
        • Like
      • 60 replies
    • Droga Mleczna w dwóch gigapikselach
      Zdjęcie jest mozaiką 110 kadrów, każdy po 4 minuty ekspozycji na ISO 400. Wykorzystałem dwa teleskopy Takahashi Epsilon 130D i dwa aparaty Nikon D810A zamocowane na montażu Losmandy G11 wynajętym na miejscu. Teleskopy były ustawione względem siebie pod lekkim kątem, aby umożliwić fotografowanie dwóch fragmentów mozaiki za jednym razem.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 48 replies
    • Przelot ISS z ogniskowej 2350 mm
      Cześć, po kilku podejściach w końcu udało mi się odpowiednio przygotować cały sprzęt i nadążyć za ISS bez stracenia jej ani razu z pola widzenia. Wykorzystałem do tego montaż Rainbow RST-135, który posiada sprzętową możliwość śledzenia satelitów.
      Celestron Edge 9,25" + ZWO ASI183MM. Czas ekspozycji 6 ms na klatkę, końcowy film składa się z grup 40 klatek stackowanych, wyostrzanych i powiększonych 250%.
      W przyszłości chciałbym wrócić do tematu z kamerką ASI174MM, która z barlowem 2x da mi podobną skalę, ale 5-6 razy większą liczbę klatek na sekundę.
      Poniżej film z przelotu, na dole najlepsza klatka.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 73 replies
    • Big Bang remnant - Ursa Major Arc or UMa Arc
      Tytuł nieco przekorny bo nie chodzi tu oczywiście o Wielki Wybuch ale ... zacznijmy od początku.
       
      W roku 1997 Peter McCullough używając eksperymentalnej kamery nagrał w paśmie Ha długą na 2 stopnie prostą linie przecinajacą niebo.
       
      Peter McCullough na konferencji pokazał fotografię Robertowi Benjamin i obaj byli pod wrażeniem - padło nawet stwierdzenie: “In astronomy, you never see perfectly straight lines in the sky,”
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 17 replies
    • Jeśli coś jest głupie, ale działa, to nie jest głupie - o nietypowych rozwiązaniach sprzętowych
      Sformułowanie, które można znaleźć w internetach jako jedno z "praw Murphy'ego" przyszło mi na myśl, gdy kolejny raz przeglądałem zdjęcia na telefonie z ostatniego zlotu, mając z tyłu głowy najgłośniejszy marsjański temat na forum. Do rzeczy - jakie macie (bardzo) nietypowe patenty na usprawnienie sprzętu astronomicznego bądź jakieś kreatywne improwizacje w razie awarii czy niezabrania jakiegoś elementu sprzętu  Obstawiam, że @HAMAL mógłby samodzielnie wypełnić treścią taki wątek.
        • Haha
        • Like
      • 43 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.