Skocz do zawartości

Jagho

Społeczność Astropolis
  • Zawartość

    140
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

Reputacja

167 Good

O Jagho

  • Tytuł
    Regulus

Kontakt

  • Strona WWW
    http://www.supernowe.pl

Informacje o profilu

  • Płeć
    Mężczyna
  • Skąd
    53.4N 14.5E
  • Zainteresowania
    astronomia, sport, krótkofalarstwo SQ1RES
  • Sprzęt astronomiczny
    SW Quattro 250/1000 CF Newton, Gemini G-40, trochę ZWO ASI290MM-C, obserwatorium roll-off roof i niegasnący od 30 lat zapał.

Ostatnie wizyty

741 wyświetleń profilu
  1. Jasna supernowa w galaktyce NGC3941

    Obserwacja Adama w bazie LatestSN: http://www.rochesterastronomy.org/snimages/
  2. Jasna supernowa w galaktyce NGC3941

    @bajastro Z dużym zainteresowaniem przeglądałem kiedyś Twoje wyniki, które publikujesz w wątku: https://astropolis.pl/topic/35295-widma-gwiazd-czyli-co-da-cię-wycisnąć-ze-star-analysera/ Wycisnąłeś ze Star Analyser'a bardzo dużo (w sensie rozdzielczości). Faktem jest, że Twoje i moje cele tych obserwacji są zupełnie odmienne, więc na inne parametry kładziemy nacisk. Zastanawiałeś się nad rozbudowaniem zestawu o szczelinę, np. w układzie SEPSA, proponowanym przez Robina Leadbeatera? Pytam, bo właśnie jestem w tej chwili w trakcie budowy (chociaż nie ze względu na rozdzielczość tylko na eliminację tła nieba oraz innych obiektów z pola widzenia). @ANowak przepraszam Cię z zaśmiecanie wątku.
  3. Planety okołopodwójne- nagranie.

    Czołówka faktycznie dość "niefortunna" , ale sama późniejsza treść (o ile rzetelna) jest bardzo ciekawa. Do tej pory znałem tylko jedną planetę okołopodwójną. Nazywała się Tatooine
  4. Jasna supernowa w galaktyce NGC3941

    SN 2018pv jest faktycznie w niewielkiej odległości kątowej od jądra galaktyki. Zatem dla wyodrębnienia widma konieczne jest, aby kierunek offsetu supernowej był pod kątem prostym do kierunku dyspersji SA100. Klatka wyjściowa, z której wyodrębniałem widmo wygląda jak niżej. Położenie SN zaznaczone strzałką, a bardziej na prawo widoczne dwa widma z delikatną separacją (jądra galaktyki - wyżej i SN 2018pv - niżej). W przypadku SN już tu widać linie absorpcyjne. Dla galaktyki nie, ponieważ jest to obiekt rozciągły i dopiero spektroskopia szczelinowa mogłaby pokazać szczegóły. Określenie zakresu binningu i dalsza obróbka w RSpec ver. 1.8
  5. Jasna supernowa w galaktyce NGC3941

    Oczywiście. Rozdzielczość mógłbym też troszkę poprawić przez odsunięcie SA100 od matrycy. Tyle, że w tym wypadku jest to bezcelowe lub wręcz niepożądane. Nie mówimy tu o rejestracji gwiazdy o wielkości 0m jak Wega, czy też nawet innych 6m - 8m. SN 2018pv to obiekt o jasności zbliżającej się do 13m. Lepsza rozdzielczość jest okupiona gorszym zasięgiem. Przy identyfikacji widm supernowych rozdzielczość na poziomie 40-50Å (R~140) jest w zupełności wystarczająca. Co więcej, aplikacje klasyfikacyjne supernowych (np. GELATO) i tak redukują widmo wykonując jego transformację na filtrze dolnoprzepustowym 50Å (można to w ustawieniach zmienić do minimum 30Å, ale nie więcej)
  6. Jasna supernowa w galaktyce NGC3941

    Gratuluję i bardzo się cieszę Adam, że ta tuba dalej służy do rejestracji i poszukiwań supernowych Jeżeli chodzi o SN 2018pv, to tydzień temu wykonałem jej obserwację spektroskopową. Teleskop 0.25m f/4 (SW Quattro CF) ekspozycja 100 x 10 sekund, kamera ASI 290MM-C (-20°C) @ 30dB Star Analyser 100, dyspersja 24 A/piksel Poniżej uzyskane przeze mnie widmo (czerwone) w porównaniu z rejestracją wykonaną przez teleskop Kanata (niebieskie)
  7. Prawo Hubble'a wiąże odległość z prędkością ucieczki: v = H0 x r gdzie r to odległość w Mpc a v to prędkość w km/s zależność między v a przesunięciem ku czerwieni jest natomiast następująca: √ 1 + v/c z + 1 = ———————— √ 1 - v/c gdzie c to oczywiście prędkość światła, dla wartości nierelatywistycznych można w uproszczeniu przyjąć: v z ≈ — c
  8. Zabawę w astro-foto czas zacząć

    Ten obiekt bardziej na południe (u Ciebie po prawej) to spiralna UGC 3873 a ten drugi to pewnie też jakaś anonimowa galaktyka (widać ją na DSS2)
  9. EQDrive Standard w wersji 2 lub 3

    Wymieniłem już kilka e-maili z firmą i jestem niemal zdecydowany. Zamierzam w tym tygodniu złożyć zamówienie, ale moja (może nieco przesadzona) ostrożność każe mi jeszcze skonsultować się z kimś, kto urządzenie zakupił i go eksploatuje. Zgadzam się, że w tej cenie trudno o sterowniki podobnej klasy.
  10. EQDrive Standard w wersji 2 lub 3

    Montaż mam G-40 od Gemini. EQDrive może nim sterować. Zresztą zakres możliwych SM, które może zasilić jest szeroki (do 2A). Przekładnia też w dużym zakresie od 1:1 do 1:2000, więc można ustawić dla niemal każdego montażu. Do tej pory używałem AstroEQ - jest OK, choć ma pewne ograniczenia i drobne słabości. Szukam więc czegoś lepszego.
  11. Czy ktoś z Was użytkuje ten sterownik w wersji 2 lub 3 (lub może znacie kogoś kto to ma) ? http://astrodevices.net/accesories/equatorial-mount/eqdrive-standard-3 Z opisu wygląda to bardzo ciekawie, ale przed zakupem chętnie poznałbym opinie jakiegoś użytkownika (chociaż z mapki opublikowanej tu http://astrodevices.net/about boję się, że akurat tego ich produktu u nas nikt chyba nie ma).
  12. Setna odkryta gwiazda zmienna

    Wielkie gratulacje Gabrielu oraz wyrazy szacunku za upór, cierpliwość i wiedzę. Oczywiście życzę Ci kolejnej "setki".
  13. Tak, już wczoraj ta obserwacja została opublikowana. Chciałbym jednak zwrócić uwagę, że tę obserwację spektroskopową i raport klasyfikacyjny zgłosił astronom amator Etienne Bertrand. Wspomniałem o nim w tym moim niedawnym wpisie, w którym próbowałem (prawdopodobnie bezskutecznie ) zarazić koleżanki i kolegów ideą obserwacji spektroskopowych gwiazd supernowych.
  14. Kilka minut temu Patrick Wiggins (odkrywca SN 2017eaw) zgłosił odkrycie możliwej supernowej w NGC 6217. Obiekt 14.6m w otoczeniu ciekawej galaktyki spiralnej z poprzeczką w gwiazdozbiorze Małej Niedźwiedzicy. Słowem, bardzo łatwy cel na najbliższy nów. Zachęcam do wykonania zdjęć, bo pewnie będzie o nim głośno przez najbliższy czas. Przypuszczalnie jest jeszcze w okresie wzrostu jasności, więc może być ciekawie. Przed chwilą sam potwierdziłem "na szybko" ten obiekt wykonując zdjęcie z iTelescope.net (T21):
  15. Jak zautomatyzować sesję?

    Korzystam z oprogramowania, którego sam jestem autorem, ale wiem, że najczęściej używanym programem w innych amatorskich projektach przeglądowych jest CCD Commander. Korzysta z niego wiele zagranicznych obserwatoriów oraz kilku znanych mi polskich astroamatorów (G. Duszanowicz, W. Caban, Michały z Rantigi). Ma wszystko co potrzeba do tworzenia automatycznych sesji przeglądowych. Cena też jest przyzwoita - 99$
×