Skocz do zawartości

Jagho

Społeczność Astropolis
  • Zawartość

    151
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

Reputacja

190 Good

O Jagho

  • Tytuł
    Antares

Kontakt

  • Strona WWW
    http://www.supernowe.pl

Informacje o profilu

  • Płeć
    Mężczyna
  • Skąd
    53.4N 14.5E
  • Zainteresowania
    astronomia, sport, krótkofalarstwo SQ1RES
  • Sprzęt astronomiczny
    SW Quattro 250/1000 CF Newton, Gemini G-40, trochę ZWO ASI290MM-C, obserwatorium roll-off roof i niegasnący od 30 lat zapał.

Ostatnie wizyty

974 wyświetleń profilu
  1. Tylko jedno Planetarium w Warszawie?

    Muzeum Techniki w Pałacu Kultury i Nauki. Oczywiście dużo starsza aparatura (Zeissa)od tej w CNK. Nie wiem też, czy muzeum jeszcze działa, bo coś czytałem o planach zamknięcia. Jakiś czas temu jeszcze tam byłem, choć ostatniej wizyty nie wspominam dobrze z powodu gościa, który podczas seansu próbował uparcie robić zdjęcia z fleszem (!!!). Skąd się tacy ignoranci biorą ?
  2. Jednoklatkowce

    Masz rację. Spójrz, linearna rozchwiana kompozycja zawiera w sobie niezwykłe pokłady emocji, które są udziałem człowieka zagubionego w dzisiejszym świecie. Jednocześnie ta szalenie interesująca biała, nieregularna forma wzbudza zaciekawienie, ale raczej graniczące z lekkim niepokojem. Tak, to niezwykłe, głębokie dzieło wprawi w zdumienie niejednego konesera prawdziwej sztuki (z dużym portfelem ).
  3. Próbowałeś się "przegryźć" z tym programem i jakimś własnym materiałem niepochodzącym z Alpy600? Zastanawia mnie bowiem jak dalece bezwzględne są wymagania sprzętowe opisane w dokumentacji: "You need an Alpy 600 spectroscope, or images coming from this instrument."
  4. Laptop do obserwatorium

    Temperatura dla komputera nie jest takim problemem. Gorsza jest wilgoć. U mnie jest Dell Optiplex 380 z Windows XP Prof. i działa niezawodnie od kwietnia 2014 roku w trudnej służbie w obserwatorium i wciąż nie chce umrzeć
  5. Kolejna jasna supernowa w ciekawym otoczeniu

    10-calowy SkyWatcher Quattro w karbonowej tubie ze skróconą ogniskową do 830mm (f/3.3)
  6. Dnia 2018 03 03.836 dostrzegłem niezbyt jasny obiekt (ponad 17 magnitudo) w galaktyce NGC 2146. Moja ekscytacja została jednak szybko zgaszona, gdy sprawdziłem, że dzień wcześniej odkrył ją Koichi Itagaki. Szkoda, tym bardziej że SN 2018zd to obecnie najjaśniejsza supernowa. Przed chwilą obserwowałem ją znowu - 13,8m. Imponujący wzrost jasności ! Gorąco zachęcam więc do jej obserwacji, bo i sama NGC 2146 to bardzo urokliwa galaktyczka. Data zdjęcia: 2018 03 18.824 UT; ekspozycja 5 x 9s; 0.25m f/3.3 reflektor; ASI290MM-C bin2 @30dB; 13.8m; Typ: IIn; J2000.0 pos: 06h 18m 03.25s +78° 22' 00.9"
  7. Ze spisu treści zapowiada się nieźle. Ja natomiast mogę polecić inną książkę tego samego autora. Bardzo dobra, szczególnie dla rozpoczynających zabawę ze spektroskopią. Napisana "ludzkim" językiem, ale to już pewnie taka zaleta tego autora.
  8. Na wyniki rozdzielczości spektroskopii bezszczelinowej bardzo mocno wypływa np. seeing, ale są i inne. Dla celów poznawczych uruchom sobie np. ten arkusz. Osiągnięcie wyników, które mają tzw. znaczenie naukowe nie jest warunkowane osiągnięciem określonej rozdzielczości obserwacji spektroskopowej. Do czego innego będzie służyć spektroskopia niskiej, a do czego innego wysokiej rozdzielczości. Mnie np. bardziej interesuje ta pierwsza. Pytasz o obserwacje widm, które mogą być ważne z naukowego punktu widzenia. Pisałem o tym w tych wątkach: https://astropolis.pl/topic/61704-amatorska-spektroskopia-supernowych-ważne-obserwacje-klasyfikacyjne/?tab=comments#comment-706996 https://astropolis.pl/topic/62169-jasna-supernowa-w-galaktyce-ngc3941/?tab=comments#comment-711231
  9. Kalkulując zestaw warto wprowadzić prawidłową wartość (1) oraz skontrolować wynik (2). Należy też uwzględnić zapas (obliczenia obejmują bowiem CAŁĄ długość klatki), aby gwiazda nie wypadała zaraz przy jednej krawędzi, a koniec widma (zakres czerwieni) przy drugiej. Niektórzy "małoklatkowcy" stosują metodę osi dyspersji po przekątnej, ale nie jest to zalecane. Z drugiej strony (jak słusznie pisze @bajastro) obraz zerowy nie jest niezbędny do kalibracji. Już dawno (astrograf Drapera i pryzmat obiektywowy) astronomowie radzili sobie bez niego.
  10. Potwierdzając to co opisał @Hans dodam tylko, że wynika to z różnicy w dyspersji uzyskanej przy obu siatkach. Przy SA200 (i tej samej odległości od matrycy) widmo jest po prostu dwa razy bardziej "rozciągnięte". Dlatego właśnie wymaga dłuższych ekspozycji. Jeżeli jednak zmniejszysz odległość od matrycy o połowę (i nie będzie ku temu innych przeciwwskazań), to osiągasz podobny efekt jak przy SA100. Wiele wyjaśnia znany pewnie wszystkim i linkowany już chyba kalkulator opublikowany na tej stronie.
  11. Jasna supernowa w galaktyce NGC3941

    Obserwacja Adama w bazie LatestSN: http://www.rochesterastronomy.org/snimages/
  12. Jasna supernowa w galaktyce NGC3941

    @bajastro Z dużym zainteresowaniem przeglądałem kiedyś Twoje wyniki, które publikujesz w wątku: https://astropolis.pl/topic/35295-widma-gwiazd-czyli-co-da-cię-wycisnąć-ze-star-analysera/ Wycisnąłeś ze Star Analyser'a bardzo dużo (w sensie rozdzielczości). Faktem jest, że Twoje i moje cele tych obserwacji są zupełnie odmienne, więc na inne parametry kładziemy nacisk. Zastanawiałeś się nad rozbudowaniem zestawu o szczelinę, np. w układzie SEPSA, proponowanym przez Robina Leadbeatera? Pytam, bo właśnie jestem w tej chwili w trakcie budowy (chociaż nie ze względu na rozdzielczość tylko na eliminację tła nieba oraz innych obiektów z pola widzenia). @ANowak przepraszam Cię z zaśmiecanie wątku.
  13. Planety okołopodwójne- nagranie.

    Czołówka faktycznie dość "niefortunna" , ale sama późniejsza treść (o ile rzetelna) jest bardzo ciekawa. Do tej pory znałem tylko jedną planetę okołopodwójną. Nazywała się Tatooine
  14. Jasna supernowa w galaktyce NGC3941

    SN 2018pv jest faktycznie w niewielkiej odległości kątowej od jądra galaktyki. Zatem dla wyodrębnienia widma konieczne jest, aby kierunek offsetu supernowej był pod kątem prostym do kierunku dyspersji SA100. Klatka wyjściowa, z której wyodrębniałem widmo wygląda jak niżej. Położenie SN zaznaczone strzałką, a bardziej na prawo widoczne dwa widma z delikatną separacją (jądra galaktyki - wyżej i SN 2018pv - niżej). W przypadku SN już tu widać linie absorpcyjne. Dla galaktyki nie, ponieważ jest to obiekt rozciągły i dopiero spektroskopia szczelinowa mogłaby pokazać szczegóły. Określenie zakresu binningu i dalsza obróbka w RSpec ver. 1.8
×