Skocz do zawartości

mawmarecki

Społeczność Astropolis
  • Zawartość

    25
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

Reputacja

10 Neutral

O mawmarecki

  • Tytuł
    Alderamin
  • Urodziny 14 Październik

Informacje o profilu

  • Płeć
    Mężczyna
  • Skąd
    prawie Lublin
  • Zainteresowania
    Astro, space, science, QED, IT, SF, paper model, german shepherd, PCP, gardening.
  • Sprzęt astronomiczny
    BKP15075

Kontakt

  • Facebook / Messenger
    https://www.facebook.com/mawmarecki

Ostatnie wizyty

Blok z ostatnimi odwiedzającymi dany profil jest wyłączony i nie jest wyświetlany użytkownikom.

  1. Fajny temat, a moja odpowiedź w profilu, ogólnie rzecz biorąc... Pozdr. M.
  2. mawmarecki

    Astro Quiz Astrozagadki

    @szuu bardzo precyzyjna odpowiedź :-)
  3. mawmarecki

    Astro Quiz Astrozagadki

    @szuu oczywiście masz rację, chodzi o wskazania zegarów.
  4. mawmarecki

    Astro Quiz Astrozagadki

    Jakie dwa efekty relatywistyczne są związane z pomiarem położenia za pomocą satelitów GPS i w jaki sposób wpływają na sam pomiar (czy istnienie tych zjawisk wymaga korekty)?
  5. mawmarecki

    Astro Quiz Astrozagadki

    No to może znowu ja, krótko: nigdzie, nie, tak. :-) a na poważnie: Zakładamy że obecny wszechświat wmyśl modelu LambdaCDM jest płaski, jednorodny, izotropowy i rozszerza się przyśpieszając (ale nie wiemy czy jest nieskończony cokolwiek to oznacza), wtedy na pytanie Gdzie jest środek wszechświata? są co najmniej 3 odpowiedzi: wszędzie, nigdzie, w miejscu obserwacji (tak, tak, wtedy Ziemia leży w centrum wszechświata). Dlaczego? jeśli przyjąć że otacza nas objętość Hubble'a (horyzont poza którym obiekty oddalają się od nas z prędkością większą niż prędkość światła - ok. 14mld ly), to takich sfer można wyznaczyć nieskończenie wiele (w dowolnym punkcie przestrzeni), ale tylko jedną widoczną z Ziemi (z miejsca obserwatora). Ponieważ rozszerzanie Wszechświata przyspiesza, to objętość Hubble'a kurczy się, co oznacza ze coraz więcej więcej obiektów leżących przy granicy "przechodzi na drugą stronę" i światło od nich nigdy do nas nie dotrze. Dlatego na pytanie Czy istnieją obiekty poza naszym aktualnym horyzontem? odpowiedź jest twierdząca. Docelowo po pewnym czasie dla wszystkich obserwowanych przez nas obiektów ich obrazy przesuną się ku czerwieni poza zakres obserwacji a kosmos stanie się martwy i ciemny. Co do kwazarów to ulegają one ewolucji - w uproszczeniu "wypalają się" stąd prowadząc obserwacje wstecz (obserwując coraz dalsze i starsze obiekty) napotykamy ich więcej. Przyjmuje się że od ostatnich 7-9 mld lat ich liczba systematycznie spada. To tyle jeśli chodzi o kosmologię. @shiryupopraw mnie, jeśli coś namieszałem.
  6. mawmarecki

    Astro Quiz Astrozagadki

    @shiryu jest bliżej prawdy: masa układu podwójnego: M1+M2=a^3/P^2 jeśli a jest w [au], a P w [y] to wynik dostajemy w masach Słońca. Stąd niewidoczny obiekt ma 2 masy Słońca - nierotująca NS. Skąd taki wzór? Tu jest wytłumaczenie https://www.astrovision.pl/index.php?post=40. Jest to bardzo pomocne przybliżenie do łatwego oszacowania mas z danych obserwacyjnych. Tak więc jak wcześniej zauważył @Behlur_Olderys obecnie górny limit masy na nierotującą NS wynosi ok. 2,16 mas Sł. (wg różnych prac naukowych). Wg innych prac nie powinno być gwiazdowych BH o masie mniejszej niż 3 masy Sł. Dane obserwacyjne to potwierdzają - najlżejsza dotychczas odkryta kandydatka na BH w układzie podwójnym to GRO J0422+32 - waży ok 4 mas Sł. @shiryu pytaj!
  7. mawmarecki

    Astro Quiz Astrozagadki

    Bardzo blisko, podpowiem, że masę niewidocznego obiektu dokładnie oszacujemy z III prawa Keplera (bez problemu da się w pamięci), wtedy wyjaśni się sprawa wyboru pomiędzy BH a NS.
  8. mawmarecki

    Astro Quiz Astrozagadki

    Proszę bardzo z małym haczykiem :-) Układ podwójny składa się z gwiazdy porównywalnej ze Słońcem i niewidocznego towarzysza. Okres obiegu wynosi 36 miesięcy a odległość pomiędzy obiektami 4,5*10^8 km. Jaka jest masa układu (w masach słońca)? Czy niewidoczny obiekt możne być czarną dziurą - jeśli tak to jaką, jeśli nie - to czym może być?
  9. mawmarecki

    Astro Quiz Astrozagadki

    Mamy tu dwa efekty relatywistyczne - skrócenie Lorenza i dylatację czasu. Bliźniak który leci w kosmos ze swojej perspektywy podróżując z prędkością relatywistyczną ma krótszą drogę do przebycia (skrócenie Lorenza w kierunku ruchu), więc dla niego podróż będzie trwała krócej. Z drugiej strony dla bliźniaka na Ziemi zegar w rakiecie będzie chodził wolniej. W rezultacie bliźniak na Ziemi będzie starszy. Rozumowanie, że obydwaj z własnej perspektywy doświadczają takiej samej dylatacji czasu (dla każdego z nich to ten drugi porusza się relatywistycznie) jest błędne - poprzez przyśpieszenie, zwrot i decelerację zaburzamy inercjalność układu odniesienia bliźniaka w rakiecie. Typowy przykład paradoksu bliźniąt jako konsekwencja szczególnej teorii względności.
  10. mawmarecki

    Astro Quiz Astrozagadki

    Gdynia?
  11. mawmarecki

    Akrecja materii na czarną dziurę

    Aha, pamiętaj że w ciągu 1mln lat ilość masy przedostającej się poza horyzont zdarzeń (zwiększających masę BH) jest o 10% niższa od całkowitej masy ulegającej akrecji (bo te 10% wyświeca się w postaci fotonów).
  12. mawmarecki

    Akrecja materii na czarną dziurę

    Jasność obserwowana gwiazdy we wzorze wyraża całkowitą energię emitowaną przez źródło i zależy tylko o mocy promieniowania (jasności) gwiazdy i jej odległości od Ziemi. Pytanie jest: wyznacz tempo akrecji w masach Słońca na rok - policzyłeś waty dla 3C 273? Jasność Słońca (L☉) = 3,827·10^26 W, odległości do kwazara i Słońca w pc. Jak policzysz Lkwazar będziesz miał całkowitą moc wypromieniowaną przez kwazar. Zamień waty na kilogramy (E=mc^2), dostaniesz masę zamienianą na fotony, pomnóż przez 10 i podziel przez masę Słońca - dostaniesz ile mas Słońca na sekundę wpada do BH. Następnie pomnóż przez liczbę sekund w roku i voilà - gotowe.
  13. mawmarecki

    Akrecja materii na czarną dziurę

    Mając masę ulegającą anihilacji możemy obliczyć strumień masy wpadających na kwazar w masach Słońca (W=J/s, J=kg*(m/s)^2). Pomnóż przez 1 mln lat stabilnego wzrostu i otrzymasz masę minimalną czarnej dziury w obecnej chwili. Nie wiemy jakie jest pochodzenie BH w kwazarze - może to być gwiazda neutronowa lub zapadnięta duża gwiazda, dlatego nie wiemy jaka była masa początkowa BH, ale po milionie lat akrecji materiału gwiazdowego na pewno można to zaniedbać. Tu masz artykuł na ten temat: https://www.aanda.org/articles/aa/pdf/2005/21/aa1206-04.pdf a tu resztę informacji http://isdc.unige.ch/3c273/. Pozdr. M.
  14. mawmarecki

    Akrecja materii na czarną dziurę

    Zakładamy, że świeci wyłącznie materia zamieniona w czystą energię E=mc^2. Ze wzoru na jasność obserwowaną można obliczyć moc promieniowania gdzie r odległości, L moc promieniowania, m obserwowane wielkości gwiazdowe. Ze wzoru Einsteina znajdziemy masę zamienianą na energię i po pomnożeniu przez 10 otrzymamy masę całkowitą wpadającą do czarnej dziury. Chyba. Pozdr. M.
  15. mawmarecki

    Tabela Wimmera v3

    Działa, tylko trzeba usunąć .com - błąd w nazwie domeny. Proszę administratora o korektę linku. http://www.astro-art.pl/wp-content/uploads/tabela_wimmera_v3-2.pdf Pozdr. M.
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.