Jump to content

OBERON RD

Społeczność Astropolis
  • Content Count

    654
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    2

OBERON RD last won the day on April 15

OBERON RD had the most liked content!

Community Reputation

343 Good

About OBERON RD

  • Rank
    Procjon
  • Birthday 12/30/1961

Kontakt

  • Strona WWW
    http://www.oberon.pl

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Ja też siedziałem wczoraj, ale przed kamerą. Babbage zdecydowanie przykuwał uwagę, fajne cienie, urzeźbienie ścian krateru. Ale pogoda nie dopisała, powietrze solidnie falowało degradując obraz. Mam nadzieję, że masz kątówkę i nie wyginasz się za mocno. Bo ja po filmowaniu próbowałem przez okular patrzeć na "wysokie" obiekty, blisko zenitu, a nie chciało mi się iść do domu po kątówkę. No i klęczałem przed panią Astronomią zadzierając głowę Tak na szybko wyżej wymieniony Babbage, ale zdjęcie nie powala szczegółami. Zdecydowanie 14 i 15 kwietnia była lepsza pogoda.
  2. Zakamarek wspomniany ostatnio z uwagi na krater Marth (7km) w 2008 roku. Tak, to ten "dwa w jednym" w centrum Palus Epidemiarum czyli Bagna Epidemii ! Okoliczne większe kratery to na dole po lewo ukryty w cieniu Ramsden (25 km średnicy) i całkiem po prawo od niego Capuanus (60 km). Na górze obrazu większy krater, podobnie nazwany do kolegi po przekątnej - Campanus (48 km) i po prawo od niego Mercator (47 km). A u mnie chmury, wykrakałem Ale się wyśpię
  3. Scheiner jest dużo łatwiejszy do rysowania od leżącego obok Claviusa, nie chciało się popracować bardziej ?! Miałem problem, co Ty tam namalowałeś. A potem olśnienie, bo ja w kamerze widzę obraz prosty, z reguły zorientowany według współrzędnych, a Ty z okularu widzisz obrócony. Podziwiam, a jeszcze numer 377 sugeruje, że karteczek było więcej.
  4. Uff, Lemarc, dzięki. Nie muszę swoich obrabiać Wczoraj też filmowałem, ale dziś stackowałem jeszcze przedwczorajsze. Ale wiecie - przezorny zawsze ubezpieczony - w maju chmury, latem będzie zły seeing, trzeba nakręcić na zapas. U mnie też trochę wiało i falowało, ale chyba Ty robiłeś po fotki po 21.00, bo Gassendi ma więcej światła niż ten z mojego filmu. Ładnie wyszły fale na Mare Humoru. Widać, że to ciemne na Księżycu to Morze, a to ze zdjęć to w dodatku Morze Wilgoci!
  5. Zasługa bardziej pogody - w marcu, kwietniu jakoś Księżyc najlepiej wychodzi. Co do pytania o warunki techniczne - STC chłodzę coolerem wkładanym przez wyciąg okularowy. Z reguły 2 - 3 h przed zdjęciami. Teleskop stoi w obserwatorium z odsuwanym dachem, tzn. raczej przewiew też go schładza. Bez coolera nie był w stanie się wystudzić, tak samo latem, nie pomagają worki z lodem Naprawdę, próbowałem schładzaczy do mrożonek. Za szybko zmieniają się temperatury. Gain 210 tj. 41% Maksymalnie dawałem 49%. Czas naświetlania 24 ms, histogram lekko w lewo, żeby nie wypalić świateł. Cienie można rozjaśnić potem krzywymi itd. Zależnie od wielkości rejestrowanych klatek 60 - 30 kl/s. 3000 x 2000 - się nie da. Płynnie zrzuca na dysk SATA 1500 x 1000 pikseli. Sensor przyniesiony z domu na początku sesji, po 19.00 20 C, po 23.00 zjechał na 9 C, przy powietrzu 4 C. Jeszcze dowód, ze nie tylko Platon ma na dnie krateru dziurki, inni filozofowie też - piję tu do Archimedesa, rzecz jasna. Poniżej prawdziwy księżycowy zakamarek - mi chodziło o ten łańcuszek kraterów, może powstałych jak coś tworzyło Tycho? Aby ułatwić poszukiwanie tego tworu przyrody w atlasach: na dole klatki Lexell, Hell a łańcuch kraterków leży w zrujnowanym kraterze Deslandres. Dziś wieczór atakujcie teleskopy!
  6. No, pogoda wreszcie była, do tego niedziela w domu, więc coś nakręciłem. Zrobiłem trochę takich "przeglądówek" jak Loxley, ale też parę zbliżeń, bo pogoda pozwalała dostrzec szczegóły 1 - 1,5 km średnicy, przynajmniej w okresie do 22.00, potem znów mocniej wiało. Miesiąc temu pisałem, że kąt oświetlenia ma znaczenie. No i teraz światło było lepsze dla Platona. Teleskop Meade STC 14", ogniskowa 3500 mm, kamera ASI 178MM filtr IR. Jeszcze raz wczoraj sprawdziłem eksperymentując, że żaden barlow czy teleekstender szczegółów nie dodaje, co najwyżej niszczy kontrast (czyli zrobiłem 4 filmiki po parę GB danych niepotrzebnie). I na bazie fotek Platona odkryłem, że wielkość pola do alignowania w AS!2 ma znaczenie. Ale inne niż myślałem. Drobne szczegóły, te 1 km, są widoczne przy polu 104 i 200 pikseli. Wielkość pola 24 i 48 pikseli zamiast pomóc - raczej szkodziła szczegółom. Zostawały tylko te 2,5 km ipowyżej. A, pisałem że sprawdzę i sprawdziłem. Stackowanie na dysku SSD zajmuje 25% czasu w porównaniu z dyskiem 5400 obr/min. Ale nagrywam na tradycyjnym SATA, bo nie mam tak dużych SSD. Wczorajszy wieczór to ponad 350 GB a Windows też chce być na dysku Jak się obrobię (święta za pasem!) to może wieczorem wrzucę mniej oklepane widoki. Pozdrawiam i pogody życzę!
  7. Dziękuję, poczułem się od razu lepiej Ale jak to przy astrofotografii - wszystko zasługą pogody (a była mglista, plus 4oC) i wysokości nad horyzontem. Na szczęście miałem suszarkę do włosów i co 5 filmików suszyłem przednią szybę Z tej samej sesji zdjęciowej z 23 marca Petavius, tym razem składany w AutoStakkert!2. Petavius ma średnicę 177 km, jest większy od krateru Cleomedes. Ale i więcej się w nim dzieje. Górki, kraterki, spękania ze szczelinami, do tego ciemniejsze i jaśniejsze miejsca. Jest co oglądać. W atlasie Rukla na 59 stronie: Petavius, wł. Denis Petau, 1583 - 1652, francuski teolog i historyk. Studiował chronologię.
  8. Mam zwolnienie na chore gardło więc z czystym sumieniem mogę oddać się hobby. A skoro nie wychodzę - zostaje obróbka ostatniej sesji. Poniżej na zdjęciu największy krater to Cleomedes (średnica ok. 126 km). Krater leżący nad Morzem Przesileń (Mare Crisium), na które to morze z reguły kierujemy teleskop kiedy w okolicy przebiega linia terminatora, pomijając okolice tego morza. Czyli pokazuję raczej zakamarek Cleomedes jest dobrze widoczny (większy niż Plato), z górką centralną i czasem dostrzegalnym rowem Rima Cleomedes. Na zdjęciu widać kraterek na początku rowu biegnącego z kierunku godziny 10 na godzinę 4 (powiedzmy). Kraterek ma jakieś 2,4 km, poniżej niego słabiej widoczny mniejszy ma ok 1,5 km średnicy. Setup 3500 mm, ASI 178MM, filtr IR 3000 kl składane w AviStack2.
  9. No właśnie, więcej szczegółów i pomiarów np. po wczytaniu mapy z LRO http://wms.lroc.asu.edu/lroc
  10. Wywołany do tablicy odpowiem mocno ogólnie, bo w domu będę dopiero w czwartek wieczór. Nie mam atlasu w laptopie, może ktoś z kolegów podeśle link do pomiarów gdzieś z netu, były przecież przekroje, to i średnice by zmierzył? Platon ma średnicę 104 km, Szczelina w Alpejskiej Dolinie ma szerokość 500 - 900 m i na zdjęciu widać ją częściowo. Małe kraterki na południowych zboczach Plato 5 km te większe, maluśkie ok 2 km. Problemem tej fotki jest nierówna ostrość, patrz np. rozmycie lewej części brzegu Platona. Dodatkowo kąt oświetlenia nie był tu najlepszy do wydobycia szczegółów - a sporo w fotografii Księżyca zależy od światła. Poniżej dużo mniejsza fotka z kwietnia 2009 roku z DMK-31 i barlowa 2x. Skośne światło dało 2 km kraterki wewnątrz Platona i 1 km na zboczach.
  11. Jeszcze okolice południowego bieguna Księżyca z sobotniego ranka. Były co prawda omawiane w innym wątku Loxleya o górach Leibnitza. Ale skoro wyszła mi mozaika z trzech mniejszych zdjęć ? . Zdjęcie "do góry nogami", ale jakoś tak mi się lepiej ogląda. Kto chce to obróci południem w dół. Na "szczycie" fotografii jednak nie biegun, ten leży po lewej stronie zdjęcia, około 20% od lewej krawędzi. Środek zdjęcia, niejako usytuowany na szczycie, zajmuje krater Drygalski. Erich von Drygalski był polarnikiem, logiczne, że upamiętniono go koło bieguna, prawda? Drygalski mimo polsko brzmiącego nazwiska miał przed nim szlacheckie von, pochodził z okolic Elbląga (?), zmarł w 1949 w Monachium. Krater ma 149 km średnicy, przy setupie złożonym z kamerki ASI 178MM i teleskopu o ogniskowej 3500 mm na zdjęciu Księżyca wypada około 5 pikseli na km. Większe zdjęcie ma 3500 na 1056 pikseli. Dla szukających von Drygalskiego w natłoku szarych plam dodaję ściągę.
  12. Morze Żyzności czyli Mare Fecunditatis to duży obiekt na powierzchni Księżyca (średnica 900 km). To na nim są kraterki Messier. Na północy Morza Żyzności znajduje się, a jakże: Sinus Successus czyli Zatoka Sukcesu. To ta dolna, gładsza część mojego zdjęcia. Nierówny teren powyżej, z niezbyt dużymi kraterami Ameghino (9 km) i powyżej Bombelli (10 km) jest ciekawy historycznie jak chodzi o podbój kosmosu przez ZSRR. Pomiędzy tymi kraterami rozbiła się sonda Łuna 18 (1971 rok), ale już Łuna 20 ( w roku 1972) wylądowała poprawnie i jej tzw. „powrotnik” dostarczył na Ziemię 30 g księżycowego gruntu. Myślę, że chcieli wylądować z Zatoce Sukcesu, ale parę kilometrów na północ nie było już tak łatwo. Powyżej tych gór leży Morze Przesileń (łac. Mare Crisium). Tam z kolei „lądowały” Łuna 15 i Łuna 24. Jeszcze ciekawostka – Łuna 15 rozbiła się w czasie, kiedy na Księżycu byli astronauci z Apollo 11. W sumie tylko, a może aż, trzy Łuny przesłały ładunki powrotne: 16, 20 i 24. Dobrze, że nie wysyłali na Księżyc ludzi. Zdjęcie można porównać ze stroną 38 atlasu Rukla’a. Tam zaznaczone są miejsca lądowań Łun. Ciekawe, czy platformy powrotników widać na zdjęciach z orbity Księżyca, tak jak ślady Łunochodów? Lokalizację zdjęcia i miejsc lądowań próbników na mapie naszego satelity może Wam ułatwić krater na środku dolnej krawędzi zdjęcia – Webb. Jego średnica to 22 km.
  13. Zakamarki może znane, ale pogoda wczoraj była niesamowita. Mimo nachodzącej niskiej mgły, bo temperatura spadła do 3 C, potężnej rosy powietrze było względnie nieruchome. Zrobiłem z 60 filmów, próbka poniżej. Setup ten co ostatnio. Składane w AviStack 2.0.
  14. Jeszcze jedno zdjęcie, podobne do poprzedniego ale z mniejszej klatki. I tu wniosek jakim chciałbym się podzielić. ASI 178 fajnie łapie szczegóły, ale przy rejestracji mniejszych klatek. Rozdzielczość 3000 x 2000 - lepiej zapomnieć, 1400 x 1800 wyczerpuje RAM po 400 - 600 klatkach. Tradycyjne 1024 x 700 itp. - kręci się 30 - 60 kl/sek. a nie 10 - 15 na sek. Chyba że w przyszłości użyję dysk SSD i wtedy spróbuję czy to coś zmienia? Komunikat jest jednak o ubywającej pamięci RAM. Jak filmuję w dziurze między chmurami lepsze szczegóły rejestruję przy krótszych czasowo filmach i 2000 tys. klatek. Filmik ma 2 GB a nie 6 - 7 GB. Jeszcze raz Mairan i Sharp - tu widać obie części Rima Sharp, szeroka powyżej cieńszej, słabiej widocznej. Drugie zdjęcie to Hansteen i Billy (ten ciemny, wypełniony lawą). Jasna górka pomiędzy to Mons Hansteen, a jakże Czekam na pogodę w weekend!
  15. Krater na środku to Mairan (40 km). PO lewo i do góry to Sharp (tez 40 km). Udało się uchwycić Rima Mairan ( na lewo od Mons Gruithuisen), szerszą część Rima Sharp. Ciekawostką jest kopuła Mairan T z kraterem na szczycie (3 km). To ten kraterek przypominający kluskę śląską, a rzucający spiczasty cień. Setup jak poprzednio, bez barlowa. Dziś u mnie chmury, więc zostaje obróbka filmów. PS. Po kliknięciu na obrazek - otwórz w nowej karcie będzie widać większy format (szerokość 1490, wysokość 1840 pikseli). Gdybym wycelował trochę niżej byłaby idealnie odwzorowana strona 51 atlasu Rukla.
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.