Skocz do zawartości

gawain74

Społeczność Astropolis
  • Zawartość

    220
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

Reputacja

658 Excellent

O gawain74

  • Tytuł
    Antares

Kontakt

  • Strona WWW
    https://www.flickr.com/photos/128958471@N07/

Informacje o profilu

  • Płeć
    Mężczyna
  • Skąd
    Twardogóra

Ostatnie wizyty

346 wyświetleń profilu
  1. Księżycowe zakamarki.

    Zmierzch w kraterze Archimedes i okolicy. Na lewo grzebieniaste, długie cienie rzucane przez Montes Spitzbergensis, którego najwyższy szczyt sięga 1410 metrów.Idąc dalej w lewo, tak naprawdę na północ mijając po drodze krater Kirch trafiamy na dwie samotne góry Pico, następnie Montes Teneriffe. Bliżej terminatora, krater Plato z pojedynczym, ostrym cieniem, obierając kurs ku nocnej stronie, napotykamy Alpy przypominające w tej grze światła i cieni, krzyż, idąc dalej obraną ścieżką do Archimedesa, mijamy kolejne dwie samotne góry Piton, już tylko od zachodu w promieniach Słońca, podobnie ma się rzecz z kraterem Aristillus, gdzie tylko jedna część wału broni się przed zapadającym mrokiem. 13.10.2017. ED 80 / Barlow Hyperion 2,25 / 20 % z 2400 klatek Załączone zdjecie to nr 10 z całej serii tego obszaru, który fotografowałem z myślą o animacji gry światłocieni. Materiał jest, tylko muszę to ogarnąć.
  2. Saturn 2017

    Moje ostatnie zdjęcia Saturna w tym sezonie. Dopiero w tym tygodniu znalazłem czas aby nad nimi popracować. foto 1 - z 29 lipca 2017 - po AS!3 i Ragistaxie, wrzuciłem zdjęcie do Lightrooma i tam spróbowałem wydobyć z tła cztery księżyce, nie "niszcząc" przy tym Saturna (ED 80/Barlow 2,25/ASI 224) foto 2 - z 31 lipca 2017 - tym razem ED 80 bez barlowa, byłem ciekaw jak wyjdzie sama planeta na tak krótkiej ogniskowej, ale był też drugi cel bardziej dla mnie istotny - Japetus - księżyc na którym toczyła się akcja opowiadania Poula Andersona - Psychodrama - taka moja sentymentalna podróż do przełomu lat 80/90 gdy czytałem takie opowiadania, a teleskop był odległym o lata świetlne marzeniem
  3. M45 z Pentaxa 135

    Oczywiście, ale wieczorem dopiero, bo nie mam teraz dostępu do kompa
  4. M45 z Pentaxa 135

    Dziękuję za cenną wskazówkę. Mam Lightrooma i aż wstyd się przyznać, ale nie widziałem, że można w nim usunąć aberrację. Maro21 - ostrość była ok. Nieostrość na finalnym zdjęciu może wynika z tego, że około połowa z 31 była lekko pojechana. Nie chciałem ich usuwać, bo zostałoby by mi tylko 15 klatek do złożenia Już wcześniej odrzuciłem 10 najgorszych klatek. Spory odrzut jak widać, ale dopiero dzisiaj zauważyłem, że miałem źle wyważony montaż, może i baterie do EQ5 miały wpływ na dokładność prowadzenia - nie wiem jak sprawdzić na ile są zużyte, ale używam ich od wiosny z ED80... Peter5 - tło może i mogłoby być jaśniejsze - całkiem możliwe, ale twierdzenie o smolistości nieba wydaje mi się lekką przesadą Agent Smith - surowa klatka już poszła na priv-a
  5. M45 z Pentaxa 135

    28.09.2017 Jedno z moich pierwszych zdjęć z prowadzeniem za ruchem nieba, ale numer jeden z większą ilością materiału, choć wiem, że powinno być trzy razy tyle. EQ5 - ustawienie na biegun metodą dryfu, bo z mojego balkonu nie widać Polarnej. Dążyłem do ISO 800 i czas 90 sekund - chyba optymalna ekspozycja dla mojej miejscówki LP, ale nie byłem w stanie ustawić montażu na tyle dokładnie mimo, że wiosną przy próbnych zdjęciach z powodzeniem uzyskiwałem 90 sekund. Czas mnie gonił, chciałem zebrać jak najwięcej materiału zanim Plejady będą zbyt wysoko (ograniczona widoczność przez balkon) Pentax K3 / Pentax M135mm 3,5@5,6 31 x 60 sek, ISO 1600 DSS / Fitswork / LR
  6. Gwiazdozbiory przy horyzoncie

    właśnie tę gwiazdę miałem na myśli i faktycznie można dalej, po zdjęciu widać, że jest jeszcze rezerwa
  7. Gwiazdozbiory przy horyzoncie

    γ Gru , deklinacja - 37 stopni z minutami To już naprawdę daleko na południu. W pewnym sensie odwiedzamy półkulę południową, jak James Cook na przykład. p.s. Heweliusz - na twoich zdjęciach, poniżej i na lewo od γ Gru, widoczna jest gwiazda HD 208737 - deklinacja - 38 stopni 20 minut - gratuluję.
  8. Uran 2017

    Ogniskowa 600 mm. Te małe punkciki są właśnie takie bo możemy w pewnym sensie dotknąć tego odległego świata, który żyje może nie w sensie biologicznym, ale np: zaćmieniowym. Wyobrażam sobie te małe globy obiegające planetę... Fajne jest to, że wystarczy niewielki teleskop. Na żywo, metodą klasyczną przez okular, refraktorem ED 80 nie dostrzegłbym Trytona, czy księżyców Urana, ale kamerka pozwoliła mi na to. Fakt na ekranie monitora, ale cóż z tego, że nie przez okular ? Cudowne jest uczucie obserwować na żywo migocące białe kropki, czasami zlewające się z planetą...:)
  9. Dzisiejszy Księżyc

    Dwa panele z wczoraj 1.10.2017 Nowy twardy dysk, pozwolił mi zbierać klatki dużo szybciej - różnica ogromna. Niestety ilość klatek 3000 nie przełożyła się na jakość. Zestackowałem z tego 8 %, mało materiału wznosiło w AS2 ponad 75 %. Herodotus jeszcze w mroku, ale za to obok Aristarchusa mogłem podziwiać Prinza z towarzyszącym mu pasmem Montes Harbinger. Szkoda tylko, że ostrość w tym obszarze jakaś nie bardzo. Dużo lepiej pod tym względem jest w Sinus Iridum - chyba moje najlepsze ujęcie tej zatoki. Pierwszy raz od dłuższego czasu obserwowałem Księżyc, w ogóle zaczyna mi bardziej brakować obserwacji niż fotografii...:) ED 80 / Barlow Hyperion 2,25 / ASI 224
  10. Uran 2017

    Plutona mam, Charona jeszcze nie. A tak poza tym to jestem zachwycony ASI 224. Kupiłem ją aby komfortowo fotografować Jowisza, Saturna i Księżyc - wcześniej próbowałem z lustrzanką. Nie spodziewałem się, że tą kamerką będę mógł sięgać aż tak daleko w głąb US, a nawet DS-y - czego przykładem są Próbne strzały w Twoim wykonaniu Hamal tą właśnie planetarną kamerką.
  11. Uran 2017

    Uran i jego księżyce. Kolejny mój cel, marzenie. O Titanię i Oberona odkryte przez W.Lassella byłem spokojny i faktycznie już na podglądzie były doskonale widoczne. ED-ek na Mirandę to pewnie za mało, ale po cichu liczyłem na kolejne dwa odkryte przez W.Herschela. Podczas nagrywania, coś od czasu do czasu przy tarczy migało, ale nie byłem pewien, czy to tylko zakłócenia obrazu, seeing nie był też najlepszy. Dzisiaj zestackowałem zdjęcie i wygląda na to, że jednak Ariel i Umbriel są na fotografii Można mieć wątpliwości, może to artefakty, ale pozycja zgadza się idealnie. 1,8 sek x 80 z 400 klatek gain 550 (91%) ED 80 / ASI 224 28.09.2017 godz 23:33
  12. Neptun 2017

    GIC 185 ma jasność 16.99 komponent 2, dlatego nie widać jej na moim zdjęciu. Nie wiem tylko dlaczego komponent 1 ma jasność 8,03 - może jakiś błąd w programie i ta wartość dotyczy HD 216777 (HIP 113231) ? Bo nie wiem jak inaczej wytłumaczyć fakt, że na foto, nad Neptunem jest tylko jedna gwiazda. Dołączam zrzut ze Stellarium. Poniżej HD 216777 jest gwiazda o jasności 15,05, której na fotografii też nie dostrzegam i nie dziwię się, jest za blisko HD 216777
  13. Neptun 2017

    Neptun duża, jasna przeswietlona kropa, bo chciałem zarejestrować Trytona. Mam też avik, z ładnym, punktowym Neptunem, ale już bez widocznego księżyca. Może na innych ekspozycjach rozdzielona by została ta gwiazda powyżej, o której wspomina JaLe. Nie wiem jaki jest też stopień separacji tych gwiazd
  14. Neptun 2017

    Neptun i Tryton po raz pierwszy widziałem i sfotografowałem ten księżyc Radość ogromna, widoczny był już na podglądzie, początkowo niemal zlewał się z planetą lecz z czasem warunki się poprawiły. Próbowałem też z barlowem, ale za mało klatek zebrałem... Prezentuję więc zdjęcie bez barlowa 2,5 sek x 40 klatek z 200 gain 550 18.09.2017 ED 80 / ASI 224
  15. Piękna koniunkcja, komplet planet typu ziemskiego w jednym kadrze plus Księżyc - fotografie marzenie
×