Jump to content

LibMar

Moderator
  • Content Count

    2,799
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    3

LibMar last won the day on March 4

LibMar had the most liked content!

Community Reputation

5,447 Excellent

1 Follower

About LibMar

  • Rank
    Syriusz
  • Birthday 09/27/1996

Kontakt

  • Strona WWW
    https://www.facebook.com/ObserwatoriumSOTES/

Informacje o profilu

  • Płeć
    Mężczyna
  • Skąd
    Suwałki/Białystok
  • Zainteresowania
    Obserwacje fotometryczne (gwiazdy zmienne i tranzyty planet pozasłonecznych).
  • Sprzęt astronomiczny
    ZWO ASI1600MM-c, Newton 203/800, NEQ6 mod, koło elektryczne EFW 5x1.25", filtry fotometryczne BVRI, lornetka Eschenbach Trophy 10x50.

Recent Profile Visitors

24,027 profile views
  1. Zachęcam też do innych tranzytów niż tylko tego jutrzejszego :))

    1. MateuszW

      MateuszW

      Ten, no, daj mi inny taki tranzyt, żebym widział tarczę, to pogadamy :) 

    2. LibMar

      LibMar

      @MateuszW a może wersja demo? :D

  2. Na podstawie krzywej jasności ZTF udało mi się całkiem precyzyjnie wymodelować układ dwóch ciał. Z precyzją co do 0.1, stosunek rozmiarów obu obiektów wynosi 24.0 : 13.0, a zaćmienia są niemal centralne. Prawdopodobnie mamy do czynienia z czerwonym karłem o promieniu 2.5-3.0 Rj i typie spektralnym ~M4, choć efekt refleksji sugeruje ciało jeszcze ciemniejsze (M5+), lecz dość duże rozmiarem. Jasność w minimum podczas zaćmienia głównego dla filtra r wynosi najprawdopodobniej między 21.0-22.0 mag. Dość spory odstęp dla pomiaru g=19.9 mag sugeruje, że wskaźnik g-r ma dużą wartość, a w minimum może sięgać nawet g=23+ mag. Wówczas amplituda zaćmień będzie sięgała nawet 8+ mag. Do tej pory mamy 10 przeprowadzonych obserwacji zaćmień głównych MGAB-V266, a kolejne będą wykonywane średnio raz na cztery dni.
  3. 1) Dovetail 22 cm GSO - https://www.teleskopy.pl/product_info.php?products_id=2113&lunety=Szyna dovetail 220 mm GSO FF514 Stan używany, są ślady po bokach od mocowania do montażu. Cena: 25 złotych. 2) Dovetail 21 cm Vixen - https://www.teleskopy.pl/Szyna-montażowa-dovetail-21-cm-teleskopy-1943.html Stan nowy, brak śrub widocznych z linku powyżej. Cena 40 złotych. 3) Kabel Baader RS232-USB - https://www.astroshop.pl/kable-do-przesylania-danych/baader-konwerter-usb-rs-232-z-kablem/p,25206 Stan nowy - otwarty tylko raz, aby po chwili dowiedzieć się, że kupiłem niewłaściwy kabel. Cena: 90 złotych. Do każdego przedmiotu - koszt wysyłki 10 złotych.
  4. Nawiązałem pewną współpracę w temacie gwiazd zmiennych i egzoplanet... :)

     

    73069247_2397104723874424_11158098819080

    1. Marcinos

      Marcinos

      super! planewave?

    2. LibMar

      LibMar

      @Marcinos tak, CDK 24" :)

  5. W czasopiśmie Astronomia (numer listopadowy 2019) pojawił się artykuł będący podsumowaniem wszystkich 1000 znalezisk! Pełna tabelka dostępna tutaj: www.astronomia.media.pl/1000gwiazd
  6. Powoli wracamy do maksimum? Dzisiaj już 8 mag.
  7. Dzięki! 1) Co do wykresów, są to krzywe typu JD plot, nie fazowe. Czyli na osi X mamy po prostu datę, a w tym przypadku dni juliańskie. I to jest wdzięczny typ, gdyż nowe karłowate nie wymagają wyznaczania okresu, a więc przy każdej zaoszczędzi się minutę-dwie Wykresy JD plot można generować od razu ze ściąganych tabel, natomiast krzywe fazowe wymagają najpierw określenia w periodogramie, a potem wyznaczenia epoki itd. 2) Aby uniknąć przeglądania mało obiecujących obiektów, stosuję przeróżne filtry. Często porównuje się obserwacje wykonane przez różne obserwatoria. W przypadku ZTF istnieje bardzo duża powtarzalność i z czasem człowiek może wyuczyć się jakie dane są realne, a jakie nie. Kiedy są duże zmiany blasku, ale krzywa nie przypomina mi żadnego typu - sprawdzam czy nie przypadkiem pomiary są błędne z powodu obecności bliskiej gwiazdy obok. I często takie klatki przeglądało się ręcznie. Przykładowo, dla MGAB-V378, tutaj możesz zobaczyć wybuchy na zdjęcia Pan-STARRS1: https://ps1images.stsci.edu/cgi-bin/ps1cutouts?pos=359.977286+%2B61.433999&filter=color&filter=g&filter=r&filter=i&filter=z&filter=y&filetypes=warp&auxiliary=data&size=240&output_size=0&verbose=0&autoscale=99.500000&catlist= Musisz tylko poscrollować nieco i odnaleźć parę klatek, gdzie gwiazda w centrum faktycznie staje się jaśniejsza niż na pozostałych 3) Właśnie typ UGSS wiąże się z quasiperiodycznymi wybuchami (nadal nie wymagającymi krzywej fazowej) z dość przerwami pomiędzy trwającymi od tygodnia do kilku tygodni. W przypadku pierwszej krzywej - identyfikacja wiązała się z wykorzystaniem odpowiednich filtrów. Nie ma nic konkretnego, ale zmiany blasku są realne - stąd istnieje ogólna klasyfikacja CV (Cataclysmic Variable). Z kolei na dole (UG), zauważalne są mocne wzrosty i powolne opadanie - charakterystyczne dla tego typu. Normalnie tam ludzie widzą tylko rozrzucone dookoła punkty, jednak trzeba trochę wprawy
  8. Witam, W ostatnim czasie zająłem się poszukiwaniem gwiazd zmiennych na nieco szerszą skalę. Zamiast wysyłać zgłoszenia po jednej nowej zmiennej, pod zgodą moderatorów VSX założyłem stronę internetową, która stała się zaufanym miejscem do publikowania nowych gwiazd zmiennych. I teraz dzienne limity mnie nie dotyczą Będzie to w przyszłości strona, gdzie zamierzam wstawiać wyniki z różnych obserwacji, prac, projektów itd. https://sites.google.com/view/mgab-astronomy/mgab-variables Utworzyłem ją pod koniec września 2019 roku. Jako pierwszy test, w ciągu 20 godzin przygotowałem publikację o zgłoszeniu 250 nowych gwiazd zmiennych. Było to trochę żmudne zajęcie, ponieważ do każdej zmiennej należało przeprowadzać te same etapy, czasem trwające do kilku godzin. Ale udało się! W bazie danych VSX pojawiły się nowe zmienne, które uzyskały oznaczenia od MGAB-V301 do MGAB-V550. Niemal podwoiłem swój worek zmiennych. Liczba polskich odkryć wzrosła do około 1400. Co później? Ciąg dalszy. Po tygodniu rozpocząłem pracę nad nieco większą ilością zmiennych. Udało mi się skrócić kilka etapów, a jego wynikiem jest 570 nowych zmiennych. Teoretycznie, starą metodą, powinno to zająć niecałe 60 godzin. W praktyce wyszło już 30h. Drugi set został wydany wczoraj - są to zmienne o oznaczeniu od MGAB-V551 do MGAB-V1120. Kolejne podwojenie (już x4 ) Jeszcze w lipcu świętowaliśmy 1000-tą polską amatorską zmienną, a już liczba przekroczyła 2000! Odkrywanie nowych gwiazd zmiennych z wykorzystaniem archiwalnych baz danych daje mi naprawdę dużo frajdy. Osobiście wolę tego typu metodę poszukiwań, choć niektóre obiekty wciąż będą wymagały obserwacji. Jest to także kierunek, który przez amatorów może być ciągle rozwijany. To, że zajmuję się tym od października 2017 roku nie znaczy, że zatrzymałem się na tym samym etapie Na początku stycznia 2019 roku udało mi się odkryć pierwszą nową karłowatą: MGAB-V190. Gwiazdę wybuchową, będąca często głównym celem obserwatoriów poszukujących tego typu obiekty. Była to chwila, którą uznałem za bardzo ważną - w swoich poszukiwaniach nie spodziewałem się, że kiedyś na taką trafię i zawsze była marzeniem poszukiwaczy zmiennych. Nie coś, co zaćmiewa lub pulsuje, lecz wybucha! Dzisiaj takich obiektów mam na koncie około 500 i stanowi 5.7% udział wszystkich znanych nowych karłowatych. Piszę ten post, ponieważ możliwość publikowania zmiennych na masową skalę rozpoczął u mnie kolejny etap. Ponieważ nie obejmują mnie ograniczenia związane z ilością zmiennych na dobę, nie muszę tracić czasu na wybieranie tych najciekawszych obiektów, a mogę zgłaszać wszystkie po kolei. Są takie typy, gdzie należałoby zgłosić jakąkolwiek - świetnie wyraźną na krzywej blasku, ale także i takie ledwo zauważalne, choć pozwalające na odpowiednią klasyfikację. I takimi głównie się zajmuję. Nie mam konkretnego rodzaju zmiennych, na których się skupiam. Wyznacznikiem jest tylko rzadkość. A co znalazło się wśród tych 820 niedawno wysłanych zgłoszeń na gwiazdy zmienne? W większości są to nowe karłowate. Udział jest bardzo istotny w środowisku naukowym, podobną jak wartość odkrywanych supernowych w odległych galaktykach. %UG% (wszystkie nowe karłowate): ~500/8710 (5.7%) %UG%+E% (wszystkie nowe karłowate z zaćmieniowym komponentem): 22/166 (13%) %NL/VY% (wszystkie zmienne typu VY Scl): 34/135 (25%) %UG+NL/VY% (wszystkie zmienne typu VY Scl ze składnikiem rozbłyskowym): 2/5 (40%) %UGZ% (wszystkie zmienne typu Z Camelopardalis): 43/141 (30%) %UGZ/IW% (wszystkie zmienne typu Z Camelopardalis podtypu IW Andromedae): 15/38 (39%) %UGZ/IW+E% (wszystkie zmienne typu Z Camelopardalis podtypu IW Andromedae z komponentem zaćmieniowym): 2/3 (67%) %UGER% (wszystkie zmienne typu ER Ursae Majoris): 10/25 (40%) %UGSS% (wszystkie zmienne typu SS Cygni): 34/142 (24%) Choć wśród ogólnego typu "UG" kryje się zapewne wiele konkretnych typów, to zaledwie garstka ma wystarczającą ilość pomiarów do określenia poprawnej klasyfikacji. Dlatego, analizując wiele spraw ręcznie powoduje, że faktycznie możemy wnieść jakąś cegiełkę zgłaszając tę poprawną, szczególnie jeśli to jest nieznana zmienna (a tylko takie zgłaszam). Albo całą ścianę, wysyłając bulk-uploady, tak jak to było w ostatnich dniach Można stawiać na ilość, jak i na jakość. Tylko w danej chwili nie wiem czy jesteśmy w stanie odnajdywać dobre jakościowo zmienne, skoro Polacy ciągle zgłaszają te z górnej półki ("pięciogwiazdkowych" nowych klasycznych itp. nie da się odkryć metodą data mining). Zgłoszenia nowych zmiennych metodą szperania w archiwalnych bazach danych (czyli znajdowanie tego, co pominięto i wciąż nie zostało zgłoszone) jest prowadzone przez wielu amatorów, w tym kilku z Polski. Na razie tylko kilkanaście indywidualnych osób na świecie zgłosiło więcej niż 1000 nowych zmiennych. Ale, żeby dotrzeć do okrągłego 10000, będę potrzebował odnaleźć jeszcze więcej sposobów na skrócenie swojej pracy W kwietniu 2018 roku, jak działałem do pracy naukowej (którą jednak przestałem kontynuować na rzecz innej), potrzebowałem około 15 minut na przygotowanie zgłoszenia. A gdzie jeszcze napisanie samej pracy? Obecnie, przy 30 godzinach, potrzeba było średnio 3 minuty na zmienną. Aby 10K było realne, trzeba skrócić jeszcze co najmniej do 1 minuty na jeden obiekt. Ale może to już zbyt odległe plany?
  9. Aaa! Myślałem, że mówiąc o znikającej gwieździe, chodziło o gifa kilka postów wyżej, którego umieściłem w prelekcji Jeśli chodzi o naszą obserwację zaćmienia na żywo, wątek jeszcze się pojawi
  10. Przedwczoraj przeprowadziłem obserwacje MGAB-V266 z wykorzystaniem ASI1600MM-c i teleskopu GSO 203/800 na NEQ6. Pojedyncza klatka odpowiada 2x30s, zasięg gwiazdowy wynosi około 19.3 magnitudo. Oraz krzywa jasności MGAB-V266, ale jeszcze bez korekcji do HJD. Tych punktów w minimum w zasadzie nie ma, to tylko określenie, że we flux wartość wynosi zero.
  11. Witam! Dzisiaj w nocy miałem bardzo dobrą pogodę, po raz pierwszy od kilkunastu dni. Niby była też wczoraj, ale północno-wschodniej Polski tego nie dotyczyło Celem obserwacji było zaćmienie główne MGAB-V266 i dwie planety pozasłoneczne. Tuż przed ustawieniem celu na pierwszą egzoplanetę (Qatar-1 b) okazało się, że źle zapisałem jej pozycję na niebie i była za budynkiem Więc na szybko zmieniłem cel na inną gwiazdę zmienną. Ale od 1:00 mogłem już obserwować tę drugą planetę pozasłoneczną, czyli HAT-P-32 b. I ten wątek jej dotyczy. W ubiegłym roku udało mi się przeprowadzić jedną obserwację tranzytu HAT-P-32 b. Wówczas do dyspozycji miałem ASI178MM-c, Newtona 203/800 i EQ5. Wynik obserwacji wygląda następująco: Wynik uznałem za dość dobry, choć nie rewelacyjny. Precyzję fotometryczną na obiektach o takiej jasności uzyskiwałem czasem lepszą. I dziś (kilka godzin temu) pojawiła się możliwość porównania możliwości z drugim zestawem: ASI1600MM-c, Newton 203/800 i NEQ6. Istotne jest to, że korzystałem z tego samego teleskopu. Montaż... no prowadzi tutaj i tutaj, tyle że z NEQ6 mam większą stabilizację. Wcześniej nie korzystałem z korektora komy i kolimacja była dobra, dziś z kolei na odwrót. Wynik 1:1. Można niemal powiedzieć, że porównywałem w obu przypadkach możliwości obu kamer. Wynik z dzisiaj przedstawia się następująco: Wyszła fantastyczna dokładność pomiarowa jak na obiekt o takiej jasności (11.3 mag). Tutaj akurat jeden pomiar odpowiada 150s, natomiast w ubiegłorocznej obserwacji - 120s. Ale, gdybym zbinował poprzedni także do 150s, to tam i tak wyszłaby niewielka poprawa. Dzisiejsza obserwacja ją miażdży. I ta obserwacja dała dużo do przemyślenia ASI1600MM-c jest lepszą kamerą od ASI178MM-c do fotometrii, ale nie spodziewałem się tak znacznej różnicy. Obie kamery nie indukują dużego szumu, więc powinienem spodziewać się podobnych wyników. ASI1600MM-c pozwoliło mi trochę powiększyć pole widzenia, bo używałem 14 gwiazd referencyjnych zamiast siedmiu. To też delikatnie poprawiło, choć w zasadzie różnica między użyciem 12 a 14 była już praktycznie znikoma (błąd standardowy zmalał tylko z 0.00101 do 0.00098 mag). Jaki był tego sekret? Wydłużyć czas ekspozycji! Stosowanie krótkich czasów w zasadzie jest średnio zalecane, ale ma też swoje plusy. Dzisiaj wydłużyłem czas do 30s zamiast 5s, jak w ubiegłym roku. I tutaj raczej nie jest problemem kwestia szumu czy scyntylacji. Po prostu sumowanie (czy stackowanie) 6 klatek po 5s coś w sobie ma, że stack wcale tak dokładny nie wychodzi... I czego się dziwię? Przecież z astrofoto wiemy, że jakiegoś DSa lepiej sfotografujemy mając np. 50x30s zamiast 250x6s. To samo występuje w fotometrii. Z drugiej strony, CMOSami fotografuje się głównie po 1-3 min, natomiast dłuższe czasy są bliżej CCD. Czy to ma swoje przełożenie w fotometrii? Trudno powiedzieć. Gdybym miał guiding, wydłużyłbym czas do 60s. Dłużej w zasadzie nie ma potrzeby. Ale PE niestety się ujawnia, dlatego obecnie jestem ograniczony do trzydziestu sekund. I na koniec, tradycyjne przedstawienie razem z gwiazdami referencyjnymi i modelem tranzytu. Aż szkoda, że końcówki nie wyłapało, bo już gwiazda mi się schowała za budynek
  12. Niebo mam u siebie takie dość ciemne, tylko po prostu kilka jaśniejszych lamp stoi obok. Gdyby były wyłączone, zasięg gołym okiem wynosiłby pomiędzy 5.5 a 6.0 mag w bezksiężycową noc. Myślę, że z zasięgiem mogło być też znacznie lepiej z kilku powodów. Na początku obserwowałem niżej nad horyzontem (niecałe 30 stopni), a te klatki także włączyłem do stacka. Kolejne, że tam było też trochę cirrusów. 22 magnitudo jest osiągalne, tym bardziej jeśli bardziej skupię się na ostrości i utrzymywaniu ostrych gwiazd przez całą noc. Dzisiaj jest trochę czyściej i właśnie łapię kolejny obiekt na podobnych parametrach. Jednak, leży na tle Łabędzia i będę obserwował już tylko 2.5 godziny. Myślę, że końcowo wciąż wyjdzie 21 mag zasięgu
  13. Dzisiaj w nocy zebrałem się na obserwacje słabej gwiazdy zmiennej mającej blisko 18 magnitudo w Andromedzie. Zebrałem 577 klatek po 30 sekund (GSO 203/800, NEQ6 bez guide, ASI1600MM-c) przez całą noc i z ciekawości całość zestackowałem. W kadrze znalazłem takie dwie gromady galaktyk mające po 20+ mag Nie spodziewałem się, że tak głęboko dało radę zejść z zasięgiem. Mój poprzedni rekord (sprzed 3 lat) wynosił 19.6 mag. Tym razem opadła szczęka, jak zidentyfikowałem na klatce gwiazdy do V=21.8 mag (i to najpierw na klatce, a dopiero potem ze zdjęć Pan-STARRS1)
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.