Skocz do zawartości

LibMar

Moderator
  • Zawartość

    2161
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    21

Ostatnia wygrana LibMar w Rankingu w dniu 15 Sierpień

LibMar posiada najczęściej lubianą zawartość!

Reputacja

3686 Excellent

O LibMar

  • Tytuł
    Syriusz
  • Urodziny 27.09.1996

Kontakt

  • Strona WWW
    https://www.facebook.com/1000CiekawostekAstronomicznych

Informacje o profilu

  • Płeć
    Mężczyna
  • Skąd
    Suwałki/Białystok
  • Zainteresowania
    Astrofotografia, fotometria, popularyzacja astronomii.
  • Sprzęt astronomiczny
    Kamera ASI178MM-c, montaż EQ5, Canon 300mm f/2.8 L, lornetka Eschenbach Trophy 10x50.

Ostatnie wizyty

6702 wyświetleń profilu
  1. Nie lubię stać w miejscu i zawsze chciałem iść naprzód Na podstawie moich poprzednich obserwacji ustaliłem nowe cele obserwacyjne. Jedynym z nich jest obserwacja tranzytu kandydatki na planetę pozasłoneczną (taka, która jeszcze nie została odkryta, jednak obecnie oczekuje na potwierdzenie). EPIC 220303276 zawiera jedną, która może być widoczna w warunkach amatorskich. Tranzyty będą widoczne dwukrotnie w sierpniu, a później będą następowały jedynie za dnia. Oczywiście to nie oznacza, że EPIC 220303276 b to egzoplaneta - równie dobrze może to być układ binarny. Jednak starałem się wyselekcjonować dane, aby wybrać te najbardziej prawdopodobne. Krzywa jasności tej gwiazdy z danych K2 pokazuje, że bliżej jest do tranzytu niż zaćmienia w układzie dwóch gwiazd. Obecnie dostępne są też dane C12, jednak wymagają detrendowania. Obejmuje on fragment Wodnika i Ryb, które teraz są dość dobrze widoczne (jednak to końcówka tak dobrej widoczności). Od tego służy specjalnie napisany software, który publicznie raczej nie jest dostępny. Jednak najbardziej oczekuję na C13, który zawiera informacje o gwiazdach z Byka. Już za parę miesięcy będzie on dobrze dostępny na nocnym niebie, a noce są bardzo długie. W ten sposób być może uda się znaleźć parę interesujących obiektów. Trochę informacji o tej gwieździe. Jest nieco większa od Słońca, a spadek wynosi 0.0075 magnitudo. To już na oko oznacza, że musi być rozmiarów Jowisza (byłby to gazowy gigant). Potwierdzeniem istnienia obiektu zająłby się ktoś inny - ja mogę najwyżej spróbować zarejestrować tranzyt, aby później inni mogli odnieść się do mojej obserwacji. Gwiazda leży w Rybach i ma niemal około 11.01 mag, a tranzyt trwa około 300 minut (5 godzin!). https://exofop.ipac.caltech.edu/k2/edit_target.php?id=220303276 Pierwszy tranzyt ma miejsce w nocy z 23 na 24 sierpnia 2017 roku. Moment maksimum to 3:28, czyli rozpocznie się gdzieś koło 2:00, a skończy koło piątej nad ranem. Czyli widoczny jedynie częściowo. Drugi ma miejsce 27/28 sierpnia 2017 roku z maksimum o 4:35. To już będzie zbyt jasno, więc tutaj może leeedwo załapiemy jeszcze początek i nawet nie sięgniemy połowy. Słońce wówczas znajdzie się (u mnie) już tylko 8 stopni pod horyzontem. Czyli znacznie lepiej będzie widoczny ten pierwszy, sięgając nawet do 2/3 zjawiska. Obserwacje trzeba by zacząć długo przed rozpoczęciem - nawet dwie godziny. Szkoda oszczędzać czasu na tak rzadką okazję - dla kampanii C8, zdarza się średnio raz na miesiąc w miesiącach letnich i jesiennych. Trzeba spróbować, gdyż na daną chwilę prognoza pogody wygląda całkiem w porządku. Co da nam pozytywna obserwacja? Na pewno pozwoli poprawić parametry orbitalne, skoro obserwujemy bardzo długi czas po ostatnim obserwowanym tranzycie przez K2. Myślę, że to nie byłoby też odkrycie. Ale jak ktoś zajmie się ewentualną publikacją związaną z ogłoszeniem odkrycia, to byłoby mi miło, aby ktoś odniósł się do moich obserwacji w artykule. W razie udanej obserwacji, postaram się skontaktować z paroma osobami (poza wrzuceniem na ETD), aby pomiary dotarły do odpowiedniego miejsca. Podobnie płytki tranzyt już miałem okazję spróbować zaobserwować na przykładzie HAT-P-7 b. Obserwacja jedynie prawdopodobna, jednak to wina nie dokładności, lecz problemu z programem do zbierania danych oraz chmur. Przy takiej dokładności, EPIC 220303276 "b" byłaby w zasięgu. https://astropolis.pl/topic/59785-hat-p-7-b-w-łabędziu-1050-mag-00067-mag/ Projekt obserwacyjny jest związany z tym tematem na forum: https://astropolis.pl/topic/59560-obserwacje-kandydatek-na-planetyukłady-binarne-z-misji-k2-keplera/
  2. Ciekawe wydarzenie Postaram się wkrótce dorzucić od siebie parę obserwacji w filtrze V oraz B, zanim Cefeusz zniknie mi za budynki i będzie u mnie niedostępny przez dłuższy czas.
  3. Termin: 4 dni i 10 godzin

    • NA SPRZEDAŻ
    • Nowy

    Sprzedam nowy teleskop National Geographic 114/500 na montażu Dobsona. Pudełko nierozpakowane - nówka. Wszystkie akcesoria siedzą w środku (opis w linku poniżej). Cena obejmuje koszty wysyłki Pocztą Polską. http://www.teleskopy.pl/National-Geographic-114/500-compact-/-Dobsonian-teleskopy-3230.html

    350,00 zł

  4. HD 5843 - moja pierwsza odkryta gwiazda zmienna

    Wygląda super! Wyślij mi na PW listę swoich tranzytów, to dodam je do tabelki wszystkich obserwacji przeprowadzonych przez Polaków
  5. HD 5843 - moja pierwsza odkryta gwiazda zmienna

    Dziękuję Wam bardzo! Warto też wspomnieć, że filtr "V" został zakupiony dzięki pomocy osób chcących pomóc w obserwacjach PDS 110 (w sąsiednim wątku). Jak widać, może być użyteczny również do innych celów pokazując, że przekazane pieniążki są dobrze wykorzystane
  6. Dzisiejszy Księżyc

    Dzisiejszy sierp Księżyca z teleobiektywu ASI178MM-c, Canon FD 300mm f/2.8L, EQ5, filtr fotometryczny V (nie mogłem już zdjąć). Stack 625 klatek z 2500.
  7. Kolejna obserwacja (z 3:35-3:50, czyli chwilę temu), tym razem w nieco gorszych warunkach (przelatujące chmury). Zaryzykowałem i poświęciłem niecałą godzinkę czasu na rejestrację PDS 110. Opłacało się, gdyż z taką dokładnością (10.424 mag dla filtra V, błąd +/- 0.01 mag), obserwację spokojnie można wrzucić do AAVSO. Niedługo wrzucę poradnik w jaki sposób samodzielnie (bez potrzeby zakupu kamery) złapać to zjawisko naocznie.
  8. HD 5843 - moja pierwsza odkryta gwiazda zmienna

    Bardziej mi chodziło, że już wcześniej ktoś wykorzystywał dane z K2. Wszystkie zmienne typu RR Lyrae z C8 są już wyczyszczone - dosłownie. Takie od razu rzucają się w oczy, ale nie... VSX ma już skatalogowane takie nawet po 18-19 mag. Zaćmieniowe (poza niektórymi EW) siedzą w Kepler Eclipsing Binary Catalog, z nimi też nie zdziałamy. Nigdzie tam nie znajdziesz zmiennej np. o amplitudzie >0.15 mag dla gwiazd jaśniejszych niż 16 magnitudo, której jeszcze nie ma w katalogu. Jeśli coś się znajdzie, szybko okaże się, że to błąd (planetoida?). Zostają same podejrzane przypadki zwykle o zmienności poniżej 0.05 mag. Tylko takie jeszcze możemy sprawdzić. A takie ślicznotki jak na Twojej klatce, to nie spodziewałbym się, aby w obszarze C8 pozostały niezauważone Od dawna mamy też dane ASAS (nieco mniej dokładne) z obserwacji całego nieba - zawsze warto wykorzystać do potwierdzenia zmienności znalezionego już podejrzanego obiektu. I jak wyszła obserwacja tranzytu? 0.02 mag to całkiem głęboko, jednak ze względu na jasność gwiazdy (14 mag), to pełen szacunek. Posiadasz gdzieś listę swoich obserwacji przejść egzoplanet?
  9. Testy z zastosowaniem ASI178MM-c

    Gromada kulista M15 w Pegazie. Tym razem mamy stack 125x15s na f/4 z ogniskowej 300mm.
  10. HD 5843 - moja pierwsza odkryta gwiazda zmienna

    Z kilkoma astronomami (między innymi odkrywczyni Gwiazdy Tabby) mamy wspólny projekt, aby znaleźć coś jeszcze ciekawszego A samemu nie byłbym w stanie tego zrobić. Dziękuję wszystkim za gratulacje, cieszę się bardzo! I Adamowi również za wykonanie fotki HD 5843, wygląda super!
  11. Ładnie! Mnie udało się pięknie złapać zakrycie, natomiast odkrycie miało miejsce w chmurach. Na szczęście, niezbyt gęstych - stąd zjawisko również dobrze się złapało. Niedługo wrzucę materiał w formie wideo
  12. Na podstawie możliwych wahań blasku gwiazdy HD 5843 zarejestrowanych przez sondę Kepler w trakcie misji K2 (Campaign 8), podejrzewałem jej zmienność typu EW lub DSCT. Utrata dwóch kół spowodowała, że zebrany materiał jest pełen śmieci. Krzywa blasku wymaga kalibrowania i detrendowania, dlatego nie może stanowić jako bezpośredni dowód zmienności obiektu. Stąd nie używa się danych K2 do stworzenia listy gwiazd zmiennych, szczególnie o małych spadkach jasności. Do tego potrzebne są dodatkowe obserwacje, które potwierdzą czy gwiazda jest faktycznie zmienna. Ponieważ w jej przypadku nikt wcześniej tego nie zrobił, postanowiłem sam zająć się tym i sprawdzić. HD 5843 (oznaczona na żółto) jako potencjalna gwiazda zmienna. W nocy z 1 na 2 sierpnia 2017 roku przeprowadziłem fotometryczne obserwacje gwiazdy HD 5843 leżącej w konstelacji Ryb. Ze względu na dość silne LP, musiałem poczekać aż wzniesie się na odpowiednią wysokość nad horyzontem. Około godziny 00:15 rozpocząłem zbieranie materiału, które przewidywałem do godziny 03:00. Niestety, około 02:00 przybyły cirrusy i dalsza rejestracja nie miała już sensu. W tym czasie (105 minut) zebrałem 1300 klatek po pięć sekund ekspozycji korzystając z kamery ASI178MM-c i Canona FD 300mm f/2.8L postawionym na montażu EQ5. Do tego oczywiście potrzebny był filtr fotometryczny V (Johnsona). W okolicy 2457967,468 zarejestrowałem minimum blasku, które zgadza się z przewidywaniami według danych z K2 (Campaign 8). Dorwałem też do danych ASAS i HIPPARCOS, które również to potwierdzają. Okres ten wynosi 0.07902951 dni, a wyznaczona przeze mnie epoka to HJD=2457405.2882. Gwiazda ma 8.02-8.05 magnitudo, więc okres zmienności jest niewielki (zaledwie 0.03 mag amplitudy). Złapanie takiej zmiany blasku stanowi wyzwanie, gdyż jest to nieco trudniejszy cel niż tranzyt planety pozasłonecznej HD 189733 b (7.67 mag i 0.028 mag, przy czym spadek jasności jest tam bardziej gwałtowny). Krzywa jasności dla głównego okresu według danych Keplera, HIPPARCOS, ASAS oraz moich (kod AAVSO: MGAB). Ze względu na typ widmowy A5 i dość krótki okres (113.8 minut), gwiazda zmienna należy do typu DSCT (Delta Scuti). To pulsujące gwiazdy zmienne, które są również wykorzystywane jako świece standardowe do wyznaczania odległości. Związane są ze zmianami kształtu gwiazdy po różnych stronach, stąd prawdopodobnie wypada kilka możliwych okresów. Wyznaczony okres (0.07902951d) to ten główny. Jednak krótsze okresy mogą też wynikać z błędów danych K2, o których mówiłem na początku. Więcej można poczytać na Wikipedii: https://en.wikipedia.org/wiki/Delta_Scuti_variable Skoro podejrzewałem zmienność, to komu powierza się odkrycie? Liczy się, kto pierwszy udowodni i poprze na podstawie własnych obserwacji. ASAS i HIPPARCOS obserwowały jeszcze wcześniej niż Kepler, jednak nikt nie spostrzegł, że HD 5843 jest faktycznie zmienna. Mając własne obserwacje mogłem skorzystać z archiwalnych danych, na podstawie których mogłem wspomóc swoją rejestrację w celu potwierdzenia lub wykluczenia sygnału zmian blasku. I w ten sposób odnalazłem, że HD 5843 faktycznie wykazuje zmienność typu Delta Scuti. I wcale niełatwo jest coś tam znaleźć. Okazuje się, że wszystkie łatwo dostępne zmienne są już poodkrywane i skatalogowane (ktoś pozostawił dla mnie zadanie). Wiele podejrzanych o zmienność to tak naprawdę śmieci (przelatujące planetoidy?). Samodzielnie przeprowadziłem obserwacje, wyznaczyłem okres i porównałem zgodność z innymi archiwalnymi danymi. Uwierzcie mi, prosto nie było - nawet właśnie mijają dwa tygodnie od moich obserwacji. Gwiazda zmienna jest dostępna na AAVSO (VSX) pod moim imieniem i nazwiskiem: https://www.aavso.org/vsx/index.php?view=detail.top&oid=512940 Czyli w skrócie - stałem się odkrywcą gwiazdy zmiennej typu DSCT
  13. WASP-10 b w Pegazie (12.70 mag | 0.0340 mag)

    W zasadzie ciężko o takim czymś mówić. Można porównywać obserwację do innych dokładniejszych (po nadaniu odpowiedniej skali), jednak w wielu przypadkach wychodzi różnie. Tutaj jeden przykład (kalibrowałem do dolnego wykresu): Cztery punkty nieco niżej to raczej nie jest przypadek - spadek blasku jest ciut głębszy niż przedstawia sugerowana linia. Trochę brakuje też danych z początku i końca, dlatego jest pewna różnica w długości trwania tranzytu. Po dołożeniu kolejnych 300 ocen (dostałem już odpowiedź zwrotną od softu w sprawie problemu) powinno to zbliżyć się bardziej do tych dokładniejszych krzywych. Widoczna jest różnica w spadku jasności - to w zasadzie też różni się u innych obserwatorów, u jednego jest 0.03 mag, u innych nawet 0.04 mag. To kwestia obróbki danych. EDIT: Teraz dopiero zauważyłem, że oś X nie dopasowałem (patrz jak blisko jest 0.49 i 0.77 oraz jak daleko 0.39 i 0.67). Po skalibrowaniu wyszło, że momenty transit begin oraz transit end znajdują się niemal w tym samym miejscu (o 2 minuty do środka).
×