Jump to content

Loxley

Społeczność Astropolis
  • Content Count

    904
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    9

Loxley last won the day on August 28

Loxley had the most liked content!

Community Reputation

3,728 Excellent

About Loxley

  • Rank
    Wega

Informacje o profilu

  • Płeć
    Mężczyna
  • Skąd
    Katowice, Częstochowa
  • Zainteresowania
    Księżyc - nie dlatego, że jest i świeci ale, że ma znaczenie.
    Słońce.
    Lotnictwo, fizyka, filozofia, kosmologia.
  • Sprzęt astronomiczny
    Refraktor achromatyczny TS 152/900, Barlow Ultima 2x, ASI 120 MM z filtrem Ha 35nm, EQ-ATM,...... MAK150, ED80, ATM CassegrainRC 9", EQ3-2, Bresser 8x56, Celestron Outland 10x42.

Recent Profile Visitors

11,193 profile views
  1. Księżyc w III kwadrze, 22 września 2019r, na wysokości ponad 50o nad horyzontem, w dobrych warunkach, przy temperaturze powietrza 10oC. Refraktor achromatyczny TS152/900, Barlow Celestron Ultima 2x (Fekw. 2270mm), ASI290MM, Filtr Baader Halpha 35nm, EQ-ATM, FireCapture2.6, Autostakkert!3 (400/2000), Registax6, Microsoft ICE. Czyste niebo, gwiazd roje mimo jasnego Księżyca, cienie kładące się na wystrzyżony trawnik. Ponad migotliwością gwiazd Oriona w czarne niebo wczepiona czysta połowa Srebrnego Globu - jak obietnica. Ładniejsza w naturze niż na ekranie laptopa. Majestatyczna południowa część. Miesiąc temu Clavius miał tylko resztki światła. Dzisiaj tonął w blasku, cienie mając tylko od zachodu i od wschodu. Za to Tycho cały był wypełniony czernią. Pionowo zawieszony trójkątny kształt, w kontrastach czerni, działa na wyobraźnię i chyba nigdy mi się nie znudzi. Cieniejące w kierunku krawędzi owale kraterów informują, że patrzy się na bryłę, a nie na płaski przedmiot z ornamentem kolistych figur. To zdjęcie to mozaika dwóch kadrów. Splendor Sinus Iridum połączony z urokliwymi cieniami w kraterze Plato. Zachodnia libracja ponad 7o pomogła w obrazowaniu Mare Orientale. Wzrok sięga do wnętrza tego basenu pozwalając dojrzeć zarys krateru Maunder i ciemne połacie bazaltu na jeziorach wiosny i jesieni. Na krawędzi odznaczają się granie pierścieniowych gór.
  2. Refraktor achromatyczny TS152/900, ASI290MM, filtr Omegon Halpha 12nm, EQ-ATM, FireCapture2,6, Autostakkert!3, Registax6, Microsoft ICE. Stary Księżyc 3 dni i 8 godzin przed nowiem, na wysokości 25 stopni, z dużą zachodnią libracją (W-6.2o), 27 sierpnia 2019r. Bardzo dobre warunki. Bardzo cienki rogalik Starego Księżyca 2 dni i 8 godzin przed nowiem, na wysokości 19 stopni, 28 sierpnia 2019r. Niestety, turbulencje powietrza bardzo pogarszały obraz. Zdjęcie Księżyca w tym wieku samo w sobie nie jest czymś wyjątkowym. Jednak dobre obrazowanie powierzchni Srebrnego Globu gdy ten znajduje się nisko, już jest. Chociaż jakość obrazu nie dorównuje tej z poprzednich dni, to w moim subiektywnym odczuciu uzyskałem obraz, na którym widać bardzo dużo detali. Nawet struktury leżące blisko krawędzi są dość dobrze widoczne. Mam na myśli południowy róg z kraterami Bailly i Hausen, na północy zaś, kompleks: Xenophanes-Cleostratus-Boole. Ten obraz, to dobre trofeum a taki zestaw fotograficzny właśnie miał służyć do uwieczniania bardzo późnych lub wczesnych faz Księżyca. To moje nowe "poletko doświadczalne upraw" na lata.
  3. Lunarne iglice przed świtem - sierpień 2019r Synteza i epilog kilkudniowego maratonu fotograficznego. Zestawienie obejmuje zdjęcia z czterech sierpniowych poranków: 25.08.2019r - Księżyc w wieku 5 dni i 9 godzin do nowiu (1dzień i 11 godzin po III kwadrze), 26.08.2019r - Księżyc w wieku 4 dni i 9 godzin do nowiu (2 dni i 11 godzin po III kwadrze), 27.08.2019r - Księżyc w wieku 3 dni i 8 godzin do nowiu, 28.08.2019r - Księżyc w wieku 2 dni i 8 godzin do nowiu. Refraktor achromatyczny TS152/900, Barlow Celestron Ultima 2x (F ekw. 2270mm), ASI290MM, filtr Baader Halpha 35nm, EQ-ATM, FireCapture2,6, Autostakkert!3, Registax6, Microsoft ICE. Zestawienie oryginalnych zdjęć zostało przeskalowane do F ekw. 1800mm. Z dnia na dzień malała niekorzystna libracja dla południowego bieguna i malała, ciągle duża libracja zachodnia. Można to zauważyć w zmieniającej się odległości struktur od krawędzi. Jeśli przyjrzeć się szczegółom, to nasuwają się dwie refleksje. Pierwsza dotyczy krateru Wargentin, którego charakterystyczne oblicze zmienia się bardzo widowiskowo. I druga dotycząca rozległego krateru Bailly, dla którego to zestawienie stanowi doskonałą okazję do śledzenia przez cztery noce zmian w wyglądzie jego wnętrza. Oczywiście to zestawienie jest przede wszystkim manifestacją mojej fascynacji smukłymi fazami Księżyca, szczególnie cieniejącymi z każdym dniem końcami rogalika, które, jak pamiętacie, nazywam - lunarnymi iglicami i porównuję je do pazurów drapieżników. W te dni, ostre atrybuty nocnego nieba nie raniły! Zatrzymam w pamięci zabawę z "drapieżnikiem", który był tak przyjemny, że mógłbym posadzić go na kolana i głaskać, głaskać, głaskać... aż do jego zaniku. Kompozycja z trzech kadrów, która trochę lepiej wygląda (tak mi się przynajmniej wydaje).
  4. Księżyc 2 dni i 11 godzin po trzeciej kwadrze, 26 sierpnia 2019r, na wysokości 30°, w bardzo dobrych warunkach widoczności. Duża korzystna libracja dla zachodniej krawędzi (W-7°). Od tej fazy cienki rogal Księżyca zyskuje bardzo na swoim wyglądzie. Rozsmakowałem się w mnogości widocznych struktur. Achromatyczny Refraktor TS 152/900, ASI290MM, Omegon Halpha 12nm, EQ-ATM, FireCapture v2.6, Autostakket!3 (350/2000), Registax6, Microsoft ICE.
  5. Księżyc 3 dni i 11 godzin po trzeciej kwadrze - 3 dni i 8 godzin przed nowiem, 27 sierpnia 2019r. Lekka mglistość rozlała się po niebie. Puchowe pasma otoczyły Księżyc, a on kołysał się pośród nich jak łódź na jeziorze. Gdy już zaczynało świtać, pióra z nieba, czy to wtopiły się w błękitniejące niebo, czy rozpłynęły się, zniknęły i aż do wschodu Słońca nad głową rozpościerało się przecudnie krystaliczne sklepienie. Jeśli pragnę czerni z jaśniejącym Księżycem, bo nie muszę martwić się o właściwe kontrasty, o tyle późna faza Staruszka na jeszcze bladym błękicie może mnie oczarować i zatrzymać w cichym zachwycie. Refraktor achromatyczny TS152/900, Barlow Celestron Ultima 2x (F ekw. 2270mm), ASI290MM, filtr Baader Halpha 35nm, EQ-ATM, FireCapture2,6, Autostakkert!3, Registax6, Microsoft ICE. Duża mozaika (z trzech paneli) południowej części księżycowego rogala, gdzie jeszcze Schickard i Bailly są najwyraźniejsze. Cieniejąc, iglica zatraca światło i tylko sam brzeg zachowuje resztki blasku. Tworząc tę mozaikę, w myśli, jak klamrą, spinałem pewien projekt, którym później się podzielę z Wami. Przy korzystnej zachodniej libracji błędem byłoby nie zerknąć na obszar przy krawędzi, gdzie leży Mare Orientale. Widoczna duża ilość charakterystycznych formacji - pierścieni, jezior, grzbietów na krawędzi, kraterów w obrębie basenu i jego okolicy. Wnętrze wyraźnie się odcina od górzystych pasm - gładkie, szare, jakby trochę zamglone ale dające patrzącemu na nie pewność, że to bazaltowa tafla Morza Wschodniego. Zachodni brzeg z kraterami: Grimaldi, Hevelius i Cavalerius, za nimi: Riccioli, Hedin i Olbers. Za Olbersem, schowany i jakby przygaszony krater Glushko - sprawca wspaniałych jasnych pióropuszy i pasm na Oceanie Burz. Dalej niewielkie: Cardanus i Krafft i zarys starego, rozległego Eddingtona. Na dole zdjęcia, Reiner Gamma koło krateru Reiner i wzgórza Marius Hills, w które "zaplątał się" ogon tej eterycznej i tajemniczej formacji, przypominającej kometę lub kijankę. Północna iglica z wyraźnym Pythagorasem, a obok, już zalany w połowie czernią Anaximander i równie zacieniony Carpenter. Kadr pokazuje tę część księżycowego rogala jako posępną i melancholijną krainę, której splendor już przeminął. Dziękuję wszystkim za wytrwałe asystowanie mi w tym maratonie fotograficznym. W podobnych warunkach (temperatura, stabilność i ostrość obrazu) mógłbym fotografować jeszcze dłużej. Kolejny dzień, choć byłem świadomy wyzwania związanego z wysokością Księżyca nad horyzontem, przyniósł niestety gorszą jakość powietrza. Pozdrawiam i do następnego razu.
  6. Panowie, bardzo mi miło i dziękuję. Jeśli nie macie jeszcze dość, to wkrótce wstawię ostatnią porcję zdjęć z wielodniowego nocnego maratonu.
  7. W dalekiej perspektywie chciałbym wykorzystać Newtona 12-14 cali w konfiguracji typowo planetarnej. Kusi mnie skala 4-5 metrów, czyli dwukrotnie większa od tej, którą mam. To nawet naturalne, bo w ciągu 2-3 lat fotograficzne wyeksploatuję Księżyc. Jestem wdzięczny za słowa, którymi wspierasz mnie. Pozdrawiam.
  8. Nie mam własnej strony, ale jeśli chciałbyś obejrzeć większą ilość wybranych zdjęć, to zapraszam na Astrobin, do galerii na moim koncie: https://www.astrobin.com/users/Loxley/ Bardzo dziękuję za życzliwe, miłe i motywujące słowa. -Jurek
  9. Ciąg dalszy sesji zdjęciowej z 26 sierpnia 2019r. Księżyc 2 dni i 11 godzin po trzeciej kwadrze. Refraktor achromatyczny TS152/900, Barlow Celestron Ultima 2x (F ekw. 2270mm), ASI290MM, filtr Baader Halpha 35nm, EQ-ATM, FireCapture2,6, Autostakkert!3, Registax6, Microsoft ICE. Duża mozaika (z czterech paneli) południowej części księżycowego rogala. Obszar pomiędzy północnym skrajem Mare Humorum z kraterami: Gassendi i Letronne, a przepiękną okolicą z parą kraterów - Kepler i Encke. Ta wydawałoby się nudna powierzchnia Oceanu Burz zawiera dużą ilość łukowatych form - zalanych częściowo starych kraterów. Jest ich kilkanaście. Pod warstwą lawy ukrywają się nawet kratery wielkości Gassendiego (100 km średnicy). Pomimo zaskakujących i złożonych form cienia koło Keplera, o ileż uboższa w światłocień jest teraz ta część księżycowej powierzchni. W połowie oświetlone Mare Humorum, Gassendi z długimi cieniami, otwarty Letronne. Jaka różnorodność faktury powierzchni w różnych miejscach.
  10. Bardzo dziękuję. Miło mi, że tak odbierasz moje zdjęcia. Większość z nich i tak wymaga późniejszej nowej edycji. Prawdą jest, że duża część kadrów jest wcześniej zaplanowana, ale sam efekt zdjęciowy czasem mnie zaskakuje. Niespodziewane formy cieni, czy pomarszczona powierzchnia tworzą ornament, który jest zachwycający - nie przez to, że je fotografuję ale przez niezwykłą estetykę. Cudownie jest móc odkrywać subtelności, które dodają wartości wielu kadrom. Będę się starał utrzymywać odpowiedni poziom następnych zdjęć. Dziękuję Ryszard. Dziękuję za komplement. Miło mi, że trafiam w Twój gust. Dziękuję. Cassegren miał swoje lata świetności, ale jest ciężko go kolimować a dryf termiczny bardzo daje się we znaki. Trochę to może zakrawać na przechwałki, ale poziom zdjęć z refraktora 6" jest wyższy niż w CRC 9". Dużo przyczyn składa się na to. Jestem podekscytowany planami na 16/17 września, kiedy po długiej przerwie będę mógł podziwiać cienie na Mare Crisium. Gdybym mógł utrzymać ten poziom zdjęć co teraz, cieszyłbym się fantastycznym widokiem. Dziękuję wszystkim za miłe komentarze. Bardzo mnie one motywują. Pozdrawiam.
  11. Dzięki anomalii pogodowej doświadczam kilkudniowego maratonu fotograficznego. Może już jesteście znużeni (przynajmniej mam takie wrażenie)? Ja wręcz przeciwnie - jestem nakręcony dobrymi warunkami i ciekawymi zdjęciami. Księżyc 2 dni i 11 godzin po trzeciej kwadrze, 26 sierpnia 2019r. Refraktor achromatyczny TS152/900, Barlow Celestron Ultima 2x (F ekw. 2270mm), ASI290MM, Filtry: Baader Halpha 35nm oraz Omegon Halpha 12nm, EQ-ATM, FireCapture2,6, Autostakkert!3, Registax6, Microsoft ICE. Mozaiki z dwóch paneli. Północna część księżycowego rogala. Południowa część księżycowego rogala. Okolice Krateru Kepler, z koroną promieni i nagromadzeniem wielu struktur, które rzucają ładne długie cienie. Wyraźne wzgórza koło krateru Marius - Marius Hills. Po prawej, słynna kobra czyli Vallis Schróteri. Aristarchus Plateau z rozpiętym baldachimem Montes Agricola. Vallis Schróteri nigdy na moich zdjęciach nie była wyraźniejsza. Niedaleko po prawej - struktura Prinz, a jeszcze dalej - kopuły Gruithuisen. To cały kompleks artefaktów dawnego księżycowego wulkanizmu. Naliczyłem 14 włosowatych tworów (rowów, dolin, rozpadlin?), którymi kiedyś płynęła lawa.
  12. Ciąg dalszy sesji z 25 sierpnia 2019r. Refraktor achromatyczny TS152/900, Barlow Celestron Ultima 2x (F ekw. 2270mm), ASI290MM, Filtr Baader Halpha 35nm, EQ-ATM, FireCapture2,6, Autostakkert!3, Registax6. Microsoft ICE. Mozaika z czterech paneli. Południowa iglica i okolice Mare Humorum. Kepler i teren na zachód od Kopernika z częścią Karpat. Pięknie i wyraźnie widoczne kopuły magmowe. Część Mare Humorum z kraterem Gassendi a na dole zdjęcia, Montes Riphaeus czyli Góry Ural ze wspaniałymi cieniami, grzbietami i zakolami. Zatoka Tęcz i Montes Jura. Północna iglica z Pythagorasem i zacienionym kraterem Philolaus.
  13. Księżyc 1 dzień i 11 godzin po trzeciej kwadrze, 25 sierpnia 2019r. Gdybym polegał na portalu pogodowym MB, tej sesji by nie było. Niebo sprawiło niespodziankę, bo warunki były całkiem dobre (seeing 1.20", 5/4). Refraktor achromatyczny TS152/900, Barlow Celestron Ultima 2x (F ekw. 2270mm), ASI290MM, Filtr Baader Halpha 35nm, EQ-ATM, FireCapture2,6, Autostakkert!3, Registax6. Microsoft ICE. Mozaiki dwupanelowe. Południowa iglica, w której ciągle znajduję cechy czarno-białej grafiki (redukcja odcieni szarości). Mare Humorum i okolice. Mozaika z trzech paneli. Ognisko główne TS152/900, filtr Omegon Halpha 12nm. Microsoft ICE.
  14. Ciąd dalszy zdjęć z dzisiejszej sesji fotograficznej. Refraktor achromatyczny TS152/900, Celestron Ultima 2x (ekwiwalentnie F-2270mm), ASI290MM, Baader Halpha 35 nm, EQ-ATM, FireCapture2,6, Autostakkert!3, Registax6.
  15. Księżyc 11 godzin po trzeciej kwadrze, 24 sierpnia 2019r. Portal pogodowy MB zapowiadał bardzo dobre warunki (1,42" i 5/4) i prognoza się sprawdziła. Refraktor achromatyczny TS152/900, ASI290MM, Filtr Omegon Halpha 12nm, EQ-ATM, FireCapture2,6, Autostakkert!3, Registax6, Microsoft ICE. Ekspresyjne kadry. Część sesji zdjęciowej, podczas której chciałem wzmocnić przy oglądaniu wrażenie atrakcyjności księżycowej powierzchni. Czy mi się to udało? Barlow Celestron Ultima 2x (F ekw. 2270mm), filtr Baader Halpha 35nm. Wyrazisty Longomontanus, mocno zacieniony Clavius i Blancanus, zbliżające się do krawędzi Klaproth i Casatus. Wiszący w czarnej przestrzeni graniastosłup. Piramida lub tetraedr? Zawieszony, graniasty Srebrny Glob. Zatoka Tęcz jak rozwarte szczęki rekina. Kopernik i okolice krateru Fra Mauro, z geometrycznymi formami cieni i prostą ścianą.
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.