Skocz do zawartości

Loxley

♥ Konto Płatne
  • Zawartość

    866
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    5

Ostatnia wygrana Loxley w dniu 2 Październik 2018

Użytkownicy przyznają Loxley punkty reputacji!

Reputacja

3345 Excellent

O Loxley

  • Tytuł
    Wega

Informacje o profilu

  • Płeć
    Mężczyna
  • Skąd
    Katowice, Częstochowa
  • Zainteresowania
    Księżyc - nie dlatego, że jest i świeci ale, że ma znaczenie.
    Słońce.
    Lotnictwo, fizyka, filozofia, kosmologia.
  • Sprzęt astronomiczny
    Refraktor achromatyczny TS 152/900, Barlow Ultima 2x, ASI 120 MM z filtrem Ha 35nm, EQ-ATM,...... MAK150, ED80, ATM CassegrainRC 9", EQ3-2, Bresser 8x56, Celestron Outland 10x42.

Ostatnie wizyty

10305 wyświetleń profilu
  1. Loxley

    Astrowiersze

    Cześć Ewa. Dla Lunarysty, każda liryka księżycowa podnosi poziom endorfin i tak było, gdy czytałem pierwszy wiersz: "Księżycowy krajobraz". Najbardziej spodobała mi się przedostatnia strofa, która lakonicznie, ale niezwykle trafnie oddaje i fizyczność księżycowej powierzchni i pewną filozofię postrzegania Księżyca. Z zazdrością - sam nie wpadłem na taki pomysł - odbieram liczbę mnogą rzeczownika "cisza", nie wspominając, że są tam jeszcze "cisz pokolenia", które mą zazdrość jeszcze spotęgowały. Uświadomiłem sobie, że to co czują fizycy mówiąc o "krajobrazie multiświata" można odnieść do krajobrazu multicisz, wzbogacając znaczeniowy sens tej konstrukcji aż do granic wyobraźni. Pozdrawiam.
  2. Loxley

    Pokaż swoją choinkę

    W tym roku, eksperymentalnie, postawiłem na lunar art-tree. :-)
  3. „(…) Kometa jest wapor gorący y suchy, tłusty y lepki mocą gwiazd z Ziemie wyciągnieny aż pod Sphere Ognia wyniesiony y tamże zapalony bieg swoy oraz z trzecią powietrza krainą w koło Ziemie odprawujący (…)” wg Kaspra Stanisława Ciekanowskiego ... a według mnie: kometa, w wieczór zimny i wilgotny, wietrzny i ciemny, prezentuje się w lornetce Breser 8x56 jako duży rozmyty obiekt - nie tak okazały jak się spodziewałem, ale łatwy do lokalizacji (pomógł mi ogon Wieloryba). Pewnie teraz jest bardziej obiektem teleskopowym niż lornetkowym, ale przed nią kilka dni rozwoju. Obawiam się tylko, że to moja jedyna jej obserwacja.
  4. Loxley

    Astro Quiz Astrozagadki

    W Puszczy Białowieskiej obserwowaliśmy ekspansję ciemnoty i ucieczkę drewnianych galaktyk poza horyzont zdarzeń. :-]]] A na poważnie - najlepszym analogiem powinien być "ciemny las". Pasuje do paradoksu Olbersa.
  5. Kiedyś widziałem piękne animacje Kopernika i Tycho, dające efekt 3D, autorstwa grupy Astronominsk. Ich sprzęt (Klewcow 12") dawał piękny detal. Wzorując się na tych animacjach, spróbowałem uzyskać podobny efekt na moim materiale. Cały pomysł polega na wykonaniu dwóch zdjęć powierzchni Księżyca w tej samej fazie, ale przy innej libracji. Powinien wystąpić efekt widzenia stereoskopowego (raczej pseudo). Oto co mi wyszło w przypadku Petaviusa. Wykorzystałem dwa zdjęcia, wykonane 19 maja i 17 czerwca br. przy różnicy libracji w długości 2.2*, co powinno odpowiadać sytuacji, "gdy rozstaw oczu dorównuje średnicy Ziemi". In minus - deformacja geometryczna bardzo przeszkadza w uzyskaniu złudzenia kolebania się Srebrnego Globu. Jeśli jednak skupimy się na centralnej górce Petaviusa, powinien wystąpić oczekiwany efekt stereoskopowy. Refraktor achromatyczny TS 152/900, Barlow 2x (ekw. F-2270mm), ASI 120M, Baader Halfa 35 nm. Easy GIF Animator.
  6. Loxley

    Astro Quiz Astrozagadki

    Odpowiedź w kategoriach analizy ilościowej jest poprawna. Ponieważ nie oczekiwałem ścisłej analizy, tylko ogólną wizję. Jeśli ktoś ma cierpliwość, żeby przeczytać dłuższą wypowiedź, to chętnie teraz doprecyzuję. Plato leży na południku - 10*W i na równoleżniku 50*N. Już z tego wynika, że z tego miejsca Ziemia powinna być widoczna w takim kierunku, w jakim my na Ziemi widzimy Słońce w czasie równonocy o godzinie 11ej, czyli mniej więcej, na wysokości 40 stopni i 10 stopni na wschód od południka miejscowego (tj azymut około 170*). Ten kierunek w rzeczywistości jest tylko pewnym przybliżeniem, a to dlatego, że Księżyc kolebie się w ruchu po orbicie (libracja - to: 15* w długości i 13* w szerokości) i to powinno odzwierciedlać pozorny ruch Ziemi na księżycowym niebie. Czyli Ziemia powinna się poruszać (poprawka) po ósemce(15* na 13*), której środek wskazałem na początku. Dziękuję. Zadajesz następne pytanie.
  7. Loxley

    Dzisiejszy Księżyc

    Wspaniały widok. Gratuluję. I wzgórza Marius Hills też się załapały.
  8. Loxley

    Czy jesteśmy sami we wszechświecie?

    Ja widziałem jeden raz latający talerz, który się rozbił i nawet oglądałem jego szczątki, tuż po tym, jak wypadł mi na podłogę przy zmywaniu, ale chyba nie mogę go nazwać pozaziemskim, choć napewno był wytworem cywilizacji technicznej. Tylko czy ktoś mi uwierzy?
  9. Loxley

    Timelapse terminatora jak wykonać?

    Nic prostszego, tylko trzeba zrobić kilka zdjęć w odstępach kwadransa lub pół godziny i złożyć z tego animację GIF. Krótsze odstępy między zdjęciami wygładzą ruch w animacji, ale z własnego doświadczenia wiem, że pół godziny to wystarczający odstęp bo przecież dynamika zmian nie jest duża. Wszystko zależy też od skali zdjęcia. Pamiętaj też, że zwykle nie dysponujesz dowolnie długim czasem rejestracji - dwie, trzy godziny, to już dużo. Przy ogniskowej 500 mm wiele w ciągu tych 3 godzin nie zmieni się. Ja rejestrowałem obrazy przy ogniskowej F-2270 mm. W porównaniu do 500 mm będą to ponad czterokrotnie mniejsze zmiany, więc trudniej dostrzegalne. TUTAJ jest przykład mojego GIFa, który jest swego rodzaju timelapsem.
  10. Loxley

    Powitanie

    @megrez23- witam w gronie lunarystów.
  11. Loxley

    Astro Quiz Astrozagadki

    Dziękuję. Zadam podobną zagadkę. Załóżmy, że w niedalekiej przyszłości w kraterze Plato na Księżycu ląduje statek i kosmonauci zakładają tam bazę. Chciałbym zapytać, czy gdy widzieliby Ziemię ze swojej bazy, to jaką pozycję na księżycowym niebie zajmowałaby nasza planeta (przybliżone: kierunek i wysokość) i jak poruszałaby się po tamtejszym niebie?
  12. Loxley

    Astro Quiz Astrozagadki

    Tylko i wyłącznie w okolicach koniunkcji że Słońcem obu planet (dla planety dolnej będzie to oczywiście koniunkcja górna).
  13. Loxley

    Dzisiejszy Księżyc

    Myślałem, że będę dzisiaj oryginalny, a tu Bellatrix zamieściła pierwsza bardzo ładne zdjęcia. Stary Księżyc na 3 dni przed nowiem, 6 października 2018r. i jego światło popielate. Na godzinę przed wschodem Słońca naświetliłem 18 klatek, które później zestakowałem. Struktury na oświetlonej światłem Ziemi części naszego satelity są doskonale widoczne. Chciałbym zwrócić uwagę na księżycowe morza leżące na krawędzi: Mare Humboldtianum, Mare Marginis, Mare Smythii i Mare Australe, które tak jak morza w głębi lądu odznaczają się bardzo wyraźnie. Można bez trudu zidentyfikować większe kratery i formacje górskie. Krater Tycho ze swoją koroną promieni stanowi oczywiście wyróżniający się akcent. Na końcach jasnego rogalika błyszczą pojedyncze świetliste perły. Refraktor SW ED 80/600, Lumix G3, UV/IR-cut, ISO800, ekspozycja 2s, EQ 3-2, Autostakkert!2, Registax6 (18 klatek).
  14. Refraktor achromatyczny TS 152/900, ASI 120M z filtrem Baader H-alpha 35nm, Barlow Celestron Ultima 2x (ekwiwalentnie F-2270 mm), EQ-ATM, AutoStakkert!2 (400/2000), Registax 6, Mcrosoft ICE. 1 października 2018r. Księżyc 1 dzień i 9 godzin przed ostatnią kwadrą, na wysokości 40 stopni, otoczony lekką poświatą. Temperatura tylko 6 stopni powyżej zera ale bezwietrzna pogoda nie jest tak uciążliwa jakby się oczekiwało patrząc tylko na termometr. Jakość obrazów powierzchni Księżyca była już niestety gorsza niż w poprzednich dniach. Nie lubię tej fazy Księżyca! Kiedy terminator podążając do trzeciej kwadry mija południk 25* długości wschodniej (czyli przekracza TCC i Mare Necaris), przemieszcza się przez spauperyzowane terytorium, gdzie mnogość kraterów nie idzie w parze z ich wartością... estetyczną - indywidualności tu się nie pojawiają. Nie ma praktycznie większego znaczenia, czy się fotografuje "do góry nogami" czy orientując kadr: "w lewo" lub "w prawo". Wąskie kadry wyglądają prawie tak samo. Miałem jednak nadzieję, że w dużej skali F-3190 mm trafię na ciekawe oświetlenie w paru miejscach. Zawiedziony jakością obrazu, nie chciałem zupełnie odejść z niczym. Te kadry z mniejszej ogniskowej F-2270 są trochę na pocieszenie. Hipparchus i Albategnius. Z lewej, Rima Hyginus. Trochę ciekawych cieni w kraterach w górnej części zdjęcia. Nawet przy takim rozmyciu obrazu, cienie Kaukazu są wspaniałe. Mozaika, na której chyba jedynie trójka kraterów: Ptolemaeus, Alphonsus, Arzachel oraz Rupes Recta zasługuje na wyróżnienie. Dziękuję. To już koniec reportażu.
  15. Wiem, że to jest ta mniejsza wartość w Firecapture, ale zabij mnie, nie jestem w stanie powiedzieć, czy to jest 10 czy 12 bitów (chyba 12). Zjawiska cieniowe powtarzają się co drugi miesiąc. W przyszłym miesiącu trójka kraterów TCC będzie trochę inaczej oświetlona.
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.