Skocz do zawartości

Loxley

♥ Konto Płatne
  • Liczba zawartości

    870
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    5

Ostatnia wygrana Loxley w dniu 2 Październik 2018

Użytkownicy przyznają Loxley punkty reputacji!

Reputacja

3368 Excellent

O Loxley

  • Tytuł
    Wega

Informacje o profilu

  • Płeć
    Mężczyna
  • Skąd
    Katowice, Częstochowa
  • Zainteresowania
    Księżyc - nie dlatego, że jest i świeci ale, że ma znaczenie.
    Słońce.
    Lotnictwo, fizyka, filozofia, kosmologia.
  • Sprzęt astronomiczny
    Refraktor achromatyczny TS 152/900, Barlow Ultima 2x, ASI 120 MM z filtrem Ha 35nm, EQ-ATM,...... MAK150, ED80, ATM CassegrainRC 9", EQ3-2, Bresser 8x56, Celestron Outland 10x42.

Ostatnie wizyty

10483 wyświetleń profilu
  1. Nie będę oryginalny, ale powtórzę - wspaniały. Dziękuję młoda lunarystko.
  2. Księżyc 2 dni i 21 godzin po pierwszej kwadrze, 15.02.2019r. Lekka mglistość i seeing wg. MB 1.4". Obraz bardzo stabilny i dość ostry. Temperatura +5°C, bezwietrznie, mała wilgotność. Pierwsza sesja zdjęciowa w tym roku. Refraktor Achromatyczny TS152/900, Barlow GSO 3x (F-3190mm), ASI120MM, Baader Halpha 35 nm, EQ-ATM, FireCapture, Autostakkert!2 (400/2000), Registax6.
  3. Słowami jak z wiersza Juliana Tuwima, pytam, Panie: ... dlaczego nie zostawiłeś go na drugie życie, jak na drugi rok w tej samej klasie...? :'-(
  4. Świeże spojrzenie na wpływy Księżyca, budzi dreszcz emocji... i we mnie. "Pocałunki wieczności" to takie, kiedy juz się nie pamięta początku, a nie pragnie ich końca... Piękne.
  5. Cześć Ewa. Dla Lunarysty, każda liryka księżycowa podnosi poziom endorfin i tak było, gdy czytałem pierwszy wiersz: "Księżycowy krajobraz". Najbardziej spodobała mi się przedostatnia strofa, która lakonicznie, ale niezwykle trafnie oddaje i fizyczność księżycowej powierzchni i pewną filozofię postrzegania Księżyca. Z zazdrością - sam nie wpadłem na taki pomysł - odbieram liczbę mnogą rzeczownika "cisza", nie wspominając, że są tam jeszcze "cisz pokolenia", które mą zazdrość jeszcze spotęgowały. Uświadomiłem sobie, że to co czują fizycy mówiąc o "krajobrazie multiświata" można odnieść do krajobrazu multicisz, wzbogacając znaczeniowy sens tej konstrukcji aż do granic wyobraźni. Pozdrawiam.
  6. W tym roku, eksperymentalnie, postawiłem na lunar art-tree. :-)
  7. „(…) Kometa jest wapor gorący y suchy, tłusty y lepki mocą gwiazd z Ziemie wyciągnieny aż pod Sphere Ognia wyniesiony y tamże zapalony bieg swoy oraz z trzecią powietrza krainą w koło Ziemie odprawujący (…)” wg Kaspra Stanisława Ciekanowskiego ... a według mnie: kometa, w wieczór zimny i wilgotny, wietrzny i ciemny, prezentuje się w lornetce Breser 8x56 jako duży rozmyty obiekt - nie tak okazały jak się spodziewałem, ale łatwy do lokalizacji (pomógł mi ogon Wieloryba). Pewnie teraz jest bardziej obiektem teleskopowym niż lornetkowym, ale przed nią kilka dni rozwoju. Obawiam się tylko, że to moja jedyna jej obserwacja.
  8. W Puszczy Białowieskiej obserwowaliśmy ekspansję ciemnoty i ucieczkę drewnianych galaktyk poza horyzont zdarzeń. :-]]] A na poważnie - najlepszym analogiem powinien być "ciemny las". Pasuje do paradoksu Olbersa.
  9. Kiedyś widziałem piękne animacje Kopernika i Tycho, dające efekt 3D, autorstwa grupy Astronominsk. Ich sprzęt (Klewcow 12") dawał piękny detal. Wzorując się na tych animacjach, spróbowałem uzyskać podobny efekt na moim materiale. Cały pomysł polega na wykonaniu dwóch zdjęć powierzchni Księżyca w tej samej fazie, ale przy innej libracji. Powinien wystąpić efekt widzenia stereoskopowego (raczej pseudo). Oto co mi wyszło w przypadku Petaviusa. Wykorzystałem dwa zdjęcia, wykonane 19 maja i 17 czerwca br. przy różnicy libracji w długości 2.2*, co powinno odpowiadać sytuacji, "gdy rozstaw oczu dorównuje średnicy Ziemi". In minus - deformacja geometryczna bardzo przeszkadza w uzyskaniu złudzenia kolebania się Srebrnego Globu. Jeśli jednak skupimy się na centralnej górce Petaviusa, powinien wystąpić oczekiwany efekt stereoskopowy. Refraktor achromatyczny TS 152/900, Barlow 2x (ekw. F-2270mm), ASI 120M, Baader Halfa 35 nm. Easy GIF Animator.
  10. Odpowiedź w kategoriach analizy ilościowej jest poprawna. Ponieważ nie oczekiwałem ścisłej analizy, tylko ogólną wizję. Jeśli ktoś ma cierpliwość, żeby przeczytać dłuższą wypowiedź, to chętnie teraz doprecyzuję. Plato leży na południku - 10*W i na równoleżniku 50*N. Już z tego wynika, że z tego miejsca Ziemia powinna być widoczna w takim kierunku, w jakim my na Ziemi widzimy Słońce w czasie równonocy o godzinie 11ej, czyli mniej więcej, na wysokości 40 stopni i 10 stopni na wschód od południka miejscowego (tj azymut około 170*). Ten kierunek w rzeczywistości jest tylko pewnym przybliżeniem, a to dlatego, że Księżyc kolebie się w ruchu po orbicie (libracja - to: 15* w długości i 13* w szerokości) i to powinno odzwierciedlać pozorny ruch Ziemi na księżycowym niebie. Czyli Ziemia powinna się poruszać (poprawka) po ósemce(15* na 13*), której środek wskazałem na początku. Dziękuję. Zadajesz następne pytanie.
  11. Wspaniały widok. Gratuluję. I wzgórza Marius Hills też się załapały.
  12. Ja widziałem jeden raz latający talerz, który się rozbił i nawet oglądałem jego szczątki, tuż po tym, jak wypadł mi na podłogę przy zmywaniu, ale chyba nie mogę go nazwać pozaziemskim, choć napewno był wytworem cywilizacji technicznej. Tylko czy ktoś mi uwierzy?
  13. Nic prostszego, tylko trzeba zrobić kilka zdjęć w odstępach kwadransa lub pół godziny i złożyć z tego animację GIF. Krótsze odstępy między zdjęciami wygładzą ruch w animacji, ale z własnego doświadczenia wiem, że pół godziny to wystarczający odstęp bo przecież dynamika zmian nie jest duża. Wszystko zależy też od skali zdjęcia. Pamiętaj też, że zwykle nie dysponujesz dowolnie długim czasem rejestracji - dwie, trzy godziny, to już dużo. Przy ogniskowej 500 mm wiele w ciągu tych 3 godzin nie zmieni się. Ja rejestrowałem obrazy przy ogniskowej F-2270 mm. W porównaniu do 500 mm będą to ponad czterokrotnie mniejsze zmiany, więc trudniej dostrzegalne. TUTAJ jest przykład mojego GIFa, który jest swego rodzaju timelapsem.
  14. Loxley

    Powitanie

    @megrez23- witam w gronie lunarystów.
  15. Dziękuję. Zadam podobną zagadkę. Załóżmy, że w niedalekiej przyszłości w kraterze Plato na Księżycu ląduje statek i kosmonauci zakładają tam bazę. Chciałbym zapytać, czy gdy widzieliby Ziemię ze swojej bazy, to jaką pozycję na księżycowym niebie zajmowałaby nasza planeta (przybliżone: kierunek i wysokość) i jak poruszałaby się po tamtejszym niebie?
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.