Skocz do zawartości

JSC

Społeczność Astropolis
  • Zawartość

    827
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

Reputacja

435 Good

O JSC

  • Tytuł
    Wega

Informacje o profilu

  • Płeć
    Mężczyna
  • Skąd
    Gdańsk/Słupsk
  • Sprzęt astronomiczny
    refraktory: Vixen 80/1200 (EQ Vixen NP), Bresser Lyra 70/900 (EQ Astro3), pryzmat Vixen, Zoom Vixen LV 8-24, Abbe BGO 5mm, Plossl Antares 10mm, Kellner Barsta 12,5mm + wiaderko innych, o których nie warto wspominać. Lornetka 20x60 TENTO.
  1. Gwiazdy podwójne w czerwcową noc

    Dziękuję za relację - czyta się z zapartym tchem PS Polecam wątek tym wszystkim, którzy nie wiedzą po co daje się powiększenia rzędu 2,5xD
  2. Messier 57

    Czyli tak ja bys miał okular 6,666mm - nic dziwnego, ze piekielnie dobrze widać A tak serio - teoria sie sprawdza. Źrenica ok.2mm (2,3mm) i pow. takie aby widać było obwarzanek, w sumie to tez można je odnieść do wielkości receptorów oka (jeden dysk airego na jednego czopka/pręcika- ale to nie jest taka prosta matematyczna sprawa, więc na razie nie mieszajmy). Wielkość teleskopu musi wynikać z tych parametrów, ale to sprawa wtórna. Właściwie to rozpatrywałem dwie teorie, ale o tym po tym - jak będzie więcej danych. Chodzi przede wszystkim o zależność źrenicy wyjściowej i aberracji w oku. Aberracja przy 2,3mm źrenicy jest jeszcze znośna, przy większej robi sie makabra. Żeby nie byc gołosłownym - tak wygląda źródło punktowe światła w naszym oku w zależności od średnicy źrenicy oka. Sorry ale teoria i nauka to podstawa - potem można podziwiać widoczki
  3. Messier 57

    ^^ Dla mnie 80mm to juz cięzki i niewygodny klamot, gdzie ja bym miał się mozolić z 300mm... Zresztą... M57 widziałem nawet w SkyLuxie to po co mi większy
  4. Messier 57

    Przy jakich źrenicach wyjściowych (i powiększeniach) wydaje się Wam najlepiej widoczna? Jestem ciekaw czy teoria się sprawdzi
  5. Messier 57

    Bardzo ładny i realistyczny szkic! Tak to właśnie widać w małych teleskopach. W dużych niestety nie miałem jeszcze okazji (chodzi mi przede wszystkim o możliwość zobaczenia gwiazdy centralnej).
  6. Całkowicie pokrywa się to z moim odczuciem, ale... z wyjątkiem gwiazd podwójnych. Przy 100x powiększenia (nie mówiąc już o 35x pow. rozdzielczego) nie mogę rozdzielić przykładowego Izara (cały czas mowa o aperturze 80mm), mogę natomiast ładnie i bez problemów zobaczyć dwie oddzielne kropki różnokolorowych gwiazdek przy 200x powiększenia (bardzo możliwe, że to z uwagi na zależności blasku gwiazdy, ale mniemam, ze raczej nie zobaczyłbym tego przy mniejszym powiększeniu nawet z jakims filtrem, w sumie to moge zaryzykowc twierdzenie, ze tzw. "powiekszenie rozdzielcze" mozna sobie w tym wypadku - ciasnych gwiazd podwójnych - schować w kalosze ).
  7. Uściślijmy - rozdzielczość ludzkiego oka równa 60 sekund odnosi się dla dwóch jasnych punktów o określonej energii przypadającej na jednostkę powierzchni (i dla określonej długości fali oczywiście). Stąd też wszelkie wyliczenia sa tylko mocnym przybliżeniem i dlatego też tak bardzo różnią się opinie o optymalnym powiększeniu. Aby uzmysłowić w jak bardzo "płynnej" materii się poruszamy przykleję tu także obrazek, który umieściłem na sąsiednim forum. To obraz dwóch punktów - z lewej strony ciemnych po prawej jasnych - ten sam teleskop i to samo powiększenie. I teraz uwaga! Zarównio z lewej jak i z prawej średnica dysków airego jest taka sama, co nie znaczy, ze taka sama jest również średnica punktu centralnego. Cały wic polega na tym, ze średnica dysku airego to średnica połowy pierwszego ciemnego prążka, a ciemne prązki mogą być węższe (jasne obiekty) lub szersze (ciemne obiekty). Jasne prążki mogą się nawet ze sobą zlewać w jedną całość. Teoria teorią panie i panowie, ale wzory fizyczne są zwykle tylko przybliżeniem rzeczywistości. Jeszcze do przemyślenia - ściagniete z wykładów o optyce: Tak więc rozróżnialnośc detali (pewnie chodzi o to, ze wielu detali i o róznej jasności oraz kolorze) to raczej 5 minut - wiem - róznie piszą, ale patrząc na te wykłady o optyce (sporo ich w necie) wartość 5 minut powtarza sie dość często. Chociaż ja osobiście skłaniałbym sie jednak do 3 minut, czyli źrenicy ok. 0,8 w przypadku obserwacji planet.
  8. Teoretyczny wzór ma postać Dx2,7 http://www.telescope-optics.net/telescope_magnification.htm Teleskopy z bardzo dobrą optyką radzą sobie z takim powiększeniem - myślę tu o refraktorach tzw. APO, ale też i ED a nawet bardzo długich achromatach. Przy okazji - im mniejsza krotność średnicy teleskopu w światłosile tym mniejsza zdolność do uzyskiwania dużych powiększeń. Wskaźnik jest zależny tez od konstrukcji teleskopu i np. od użytego szkła w soczewkach. Samo powiększenie - zależy do czego i w jakich warunkach jest wykorzystywane. Jeśli do gwiazd podwójnych to dobry refraktor wyciągnie spokojnie 2,5D (np. na Izara oglądanego w 80mm), podobnie na Księżyc. Jeśli do planet to raczej 1...1,25...1,5xD chociaz zdarzało mi sie równiez 2,5D na Jowisza, aby rozpoznać jakiś szczegół, na zmianę z mniejszymi powiększeniami (nie mam 80ED - mam achromata 80mm f15, ale widoki sa podobne). Dużo zależy od seeingu i wysokości planety nad horyzontem, a także jasności obiektu, a nawet jego powierzchniowej struktury. Najwięcej jednak od oka obserwatora i jego osobistych preferencji.
  9. Jeśli nikt nie chce zestawu refraktor 70/900 + montaż (razem 150zł) + ewentualnie okulary kitowe 10mm i 6mm (dodatkowo po 25 zł). To będę rozbijał na części (z tym, ze kol. Sławomir111 jest w kolejce po montaż pierwszy). Poczekam jeszcze do końca dnia.
  10. Obiektyw SW ED 120.

    Tutaj cos o tym było http://astropolis.pl/topic/50399-skywatcher-100900-ed-vs-equinox-100900-ed/?p=610295 I tu jakiś test, ale po niemiecku... http://r2.astro-foren.com/index.php/de/10-beitraege/02-ed-optiken-halb-apos-und-frauenhofer-systeme/530-b007-sky-watcher-ed-120-900-halb-apo
  11. Widze, ze sama kopuła (wcale nie największa) to 80 tys. zl http://www.astroshop.pl/instrumenty/omegon-kopula-obserwatorium-astronomicznego-o-srednicy-4m/p,49606 Dla kogo ma być to obserwatorium? Macie teren?
  12. Pojawiły sie pytanie co do montażu... To typowy SkyLuxowy montaż, na aluminiowych nogach. Wysokość statywu bez głowicy: 120...125cm Wysokość statywu z głowicą w pozycji AZ z osią RA poziomą lub pionową: 140...145cm do miejsca mocowania szyny teleskopu. Wysokość nogi po rozłożeniu 127cm, po złożeniu 73cm. Ciężar samego statywu bez głowicy: 1,7 kg Ciężar głowicy 2,2 kg Ciężar pręta razem z ciężarkiem przeciwwagi - 1,3 Zdjęcia w pozycjach AZ Aktualna nadal tuba teleskopu 70/900 (Bresser Lyra) wraz z kitową kątówką lustrzaną oraz RedDotem (szukaczem). Cena za wszystko (teleskop + montaż) 150zł
  13. BGO i Antares w trakcie sprzedaży. Reszta aktualna. PS Gdyby co, to kol. Sławomir111 jest pierwszy na liście w sprawie montażu.
  14. Poz. 1 (BGO 5mm) w trakcie sprzedaży. Reszta aktualna.
×