Jump to content

metody wyznaczania jasności


xpiox
 Share

Recommended Posts

Temat związany z gwiazdami zmiennymi był już kilka razy poruszany ale nic nie było o technikach oceny jasności gwiazd. Jakich technik używacie do obliczania jasności danej gwiazdy?

Link to comment
Share on other sites

Nie chodziło mi o rodzaje metod (byłem na tej stronie i czytałem o metodach pare dni temu) tylko chodzi mi o to jakich Wy obserwatorzy z doświadczeniem używacie. Czytałem ,że NBA jest najbardziej sprawdzającą się ale jeszcze się pytam. Przecież ktoś może używać innej ,która mu bardziej przypadła do gustu i chodzi mi o to jaka metoda Wam przypadła do gustu.

Link to comment
Share on other sites

Zgodnie z wczorajszą obietnicą podaję kilka uwag do metodyki wizulnnej oceny jasności gwiazdy zmiennej.

 

Już Argelander, opisując swoją stopniową metodę obserwacji gwiazd zmiennych, wskazał na niedokładność wyznaczenia dużych różnic jasności gwiazd. Uważał on, że ocena 4 stopnie już jest niedokładna, natomiast ocena 5 stopni faktycznie może odpowiadać ocenie 6, 7 a nawet 8 stopni.

 

Stopień Argelandera jest różny dla różnych obserwatorów, 0.2-0.15 mag dla początkujących do 0.07 mag dla doświadczonych. Dla przeciętnego obserwatora przyjmuje się, że stopień ten wynosi 0.1 mag.

 

W metodzie NBA, w stopniach Argelandera wyraża się mniejszą z różnic jasności gwiazdy zmiennej i jednej z pary gwiazd porównania i ocenia się ile razy różnica jasności gwiazdy zmiennej i drugiej z gwiazd porównania jest większa od tej mniejszej różnicy.

Gdy zatem różnica jasności gwiazd porównania jest większa od 0.8 mag (0.6 mag dla doświadczonego obserwatora) i jasność zmiennej jest mniej więcej w środku tego przedziału to trudno jest dokładnie ocenić w stopniach Argelandera mniejszą z różnic jasności i metody NBA nie należy stosować. Pozostaje wtedy do dyspozycji metoda Pickeringa. Pamiętać jednak należy, by różnica jasności gwiazd porównania nie przekraczała 1 mag, gdyż wówczas ocena jasności jest i tak mało dokładna.

 

Polecam też koniecznie do przeczytania artykuł R. Cnoty o systematycznych błędach w obserwacjach gwiazd zmiennych.

 

Ja, na podstawie wieloletniej praktyki obserwacyjnej, szacuję swój stopień Argelandera na poziomie 0.07-0.08 mag. Metodę NBA stosuję gdy różnica jasności gwiazd porównania nie przekracza 0.6 mag, gdy jest większa, stosuję metodę Pickeringa.

 

PS.

pod niebieskim tekstem są odnośniki do odpowiednich miejsc na mojej stronie. ;)

Link to comment
Share on other sites

Przed paroma minutami postanowiłem sprawdzić skutecznośc tych metod. Wyznaczałem jasność epsilona w Koronie Północnej. Po uśrednieniu otrzymałem wynik 4,1375!!! W CdC jasność jej wynosi 14 więc pomyliłem się o 0,0025!!! :) :) :)

Pierwsza próba z tymi metodami i od razu taaki fart ;D

Link to comment
Share on other sites

Gratuluję pierwszego sukcesu w określeniu jasności wizualnej gwiazdy eps CrB i podzielam Twoją radość!

 

Prawdziwego badacza powinien jednak cechować daleko posunięty krytycyzm wobec otrzymanych wyników. Czy aby na pewno wyznaczona przeż Ciebie jasność eps CrB wynosiła 4.1375 mag?.

Zapewne posługiwałeś się gwiazdami porównania z CdC, dla których jasności są podane z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku. Twój wynik powinien zawierać też co najwyżej dwa miejsca po przecinku czyli 4.14 mag. Powiedziałbyś wtedy, że uzyskałeś wynik bezbłędny bo identyczny z CdC?.

W samym CdC można odczytać różne jasności dla eps CrB, 4.14 w katalogu TYC2 (Tycho 2 Catalog) i 4.15 w katalogu BSC (Bright Star Catalog). Gdyby sprawdzić w innych katalogach, mogłoby okazać się, że jest jeszcze nieco inaczej. Jest tak dlatego, że nie ma bezbłędnych wyników pomiarów. Z którą więc wartością katalogową masz porównać swój wynik? Otóż z żadną!.

Piszesz, że końcowy wynik uzyskałeś z uśrednienia. Musiałeś zatem wykonać więcej niż jeden pomiar. Oblicz na podstawie tych pomiarów i wartości uśrednionej niepewność pomiarową, np. maksymalne lub średnie odchylenie od wartości uśrednionej, czy odchylenie standardowe (możesz użyć funkcji Excela). Dopiero wtedy, o ile wartości katalogowe mieszczą się w przedziale niepewności Twojego wyniku, możesz mieć pełną satysfakcję ze swoich pomiarów.

 

Gorąco zachęcam do podjęcia obserwacji gwiazd zmiennych. ;)

Link to comment
Share on other sites

SSW ładnie to opisał. Teraz popróbuj obserwować gwiazdy zmienne. A ja proponuję Ci uśredniać do 0,1 mag. Poobserwuj jaką gwiazdę przez kilka tygodni to zobaczysz jaka to satysfakcja. Teraz możesz np. oceniać g Herculis i X Herculis, które leżą blisko gwiazdy którą oceniałeś - epsilon CrB.

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Czy zna może ktoś obecną jasność Z Ursae Majoris?(może ktoś ją niedawno oceniał?) Przed chwilą ją oceniałem , wyszło mi 8,4m i jestem ciekaw o ile się pomyliłem. Będę wdzięczny za odpowiedź.

Link to comment
Share on other sites

Przepraszam, że z braku czasu dopiero teraz odpowiadam.

 

Z Ursae Maioris (Z UMa) jest bardzo interesującą gwiazdą zmienną półregularną typu SRb (do tego typu należą chłodne olbrzymy późnych typów widmowych M, C i S). Jej jasność w zakresie wizualnym zmienia się w przedziale od ok. 6.5 mag do ok 9 mag.

 

zuma1.gif

zuma2.gif

zuma3.gif

 

Powyższe wykresy przedstawiają krzywą jasności Z UMa otrzymaną na podstawie obserwacji wielu miłośników z różnych krajów, od 9.10.1995 do 31.03.2003, którzy wyniki swoich obserwacji przesłali do AFOEV (Francuskie Towarzystwo Obserwatorów Gwiazd Zmiennych).

Podstawowy okres zmian wynosi ok. 195 dni. Na zmiany z tym okresem nakładają o innych okresach (istotnieiszym jest okres ok. 100 dni), czego skutkiem jest bardzo ciekawa krzywa jasności. Na pierwszym wykresie widać pojedyncze (w zasadzie) maksima i minima, na środkowym podwójne maksima i pojedyncze minima, na trzecim odwrotnie, pojedyncze maksima i podwójne minima.

 

Aktualna krzywa jasności Z UMa z polskich obserwacji jest dostępna na mojej stronie. Ja ostatnią ocenę jasności tej gwiazdy wykonałem w nocy z 16/17.07.2003 i uzyskałem wynik (8.3 +- 0.1) mag. Obserwacje obserwatorów AAVSO z ostatnich 10 dni mieszczą się w przedziale 7.9 - 8.5 mag. dając średni wynik (8.2 +- 0.2) mag.

 

Twój wynik jest zatem bardzo dobry!

 

Z UMa w okresie najbliższych kilku tygodni powinna zwiększać swoją jasność i osiągnąć maksimum jasności pod koniec sierpnia gdzieś w przedziale 6.5 - 7 mag.

 

Po tak udanym debiucie zachęcam Cię do podjęcia systematycznych obserwacji tej (a także innych) gwiazd zmiennych i przesyłanie wyników do bazy danych polskich obserwatorów gwiazd zmiennych, którą prowadzę. ;)

Link to comment
Share on other sites

Dziękuję bardzo za tak wyczerpującą odpowiedź! Jednak jeszcze mam kilka pytań :-)

Jeśli już się wykona obserwacje danej gwiazdy to w jakiej formie należy wysyłać wyniki? Napisać w wordzie, exelu?

Jak często wysyłać wyniki?- (nie chodzi mi oto jak często obserwować tylko o to czy z całego miesiąca wysyłać wyniki obserwacji czy może z jeszcze dłuższego okresu czasu).

Link to comment
Share on other sites

Najbardziej pożądaną formą raportu jest plik tekstowy z nazwiskiem i imieniem obserwatora oraz danymi zapisanymi w kolumnach: Gwiazda, dd-mm-rrrr, h:m[uT], mag, jasności gwiazd porównania, źródło gwiazd por. (mapa AAVSO, katalog Tycho itp).

Dane można przesyłać po każdej sesji obserwacyjnej lub z dowolnych przedziałów czasu, nie dłuższych jednak niż miesiąc. ;)

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Mam jeszcze jedno pytanko: na stronie www.ssw... w polskich obserwacjach np. eta Aql sa przedziałki czasowe 0.50 0.75 1.00 itd. tzn są takie oznaczenia wszędzie ale zabardzo nie wiem co to są za jednostki czasu. Ile godzin upływa od 0,50 do 0,75?

Będę wdzięczny za odpowiedź.

Link to comment
Share on other sites

Wyniki obserwacji gwiazd krótkookresowych (cefeid i zaćmieniowych) prezentuję na tzw. krzywych fazowych, gdzie faza obliczana jest z elementów liniowych To i P. Proszę przeczytać na mojej stronie dział wprowadzenie.

Jeżeli to Cię nie usatysfakcjonuje to jutro wyjaśnię to szerzej bo dziś chciałbym jeszcze nieco poobserwować. ;)

Link to comment
Share on other sites

Dziękuję za odpowiedź. Ja też ostatniej nocy obserwowałem (zmienne). Przed chwilą wysłałem wyniki :) i mam nadzieje ,że nie popsuję krzywej jasności:-).

Link to comment
Share on other sites

Guest
This topic is now closed to further replies.
 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
  • Our picks

    • Migracja Astropolis na nowy serwer - opinie
      Kilka dni temu mogliście przeczytać komunikat o wyłączeniu forum na dobę, co miało związek z migracją na nowy serwer. Tym razem nie przenosiłem Astropolis na większy i szybszy serwer - celem była redukcja dosyć wysokich kosztów (ok 17 tys rocznie za dedykowany serwer z administracją). Biorąc pod uwagę fakt, że płacę z własnej kieszeni, a forum jest organizacją w 100% non profit (nie przynosi żadnego dochodu), nie znalazłem w sobie uzasadnienia na dalsze akceptowanie tych kosztów.
        • Like
      • 60 replies
    • Droga Mleczna w dwóch gigapikselach
      Zdjęcie jest mozaiką 110 kadrów, każdy po 4 minuty ekspozycji na ISO 400. Wykorzystałem dwa teleskopy Takahashi Epsilon 130D i dwa aparaty Nikon D810A zamocowane na montażu Losmandy G11 wynajętym na miejscu. Teleskopy były ustawione względem siebie pod lekkim kątem, aby umożliwić fotografowanie dwóch fragmentów mozaiki za jednym razem.
      • 48 replies
    • Przelot ISS z ogniskowej 2350 mm
      Cześć, po kilku podejściach w końcu udało mi się odpowiednio przygotować cały sprzęt i nadążyć za ISS bez stracenia jej ani razu z pola widzenia. Wykorzystałem do tego montaż Rainbow RST-135, który posiada sprzętową możliwość śledzenia satelitów.
      Celestron Edge 9,25" + ZWO ASI183MM. Czas ekspozycji 6 ms na klatkę, końcowy film składa się z grup 40 klatek stackowanych, wyostrzanych i powiększonych 250%.
      W przyszłości chciałbym wrócić do tematu z kamerką ASI174MM, która z barlowem 2x da mi podobną skalę, ale 5-6 razy większą liczbę klatek na sekundę.
      Poniżej film z przelotu, na dole najlepsza klatka.
        • Like
      • 73 replies
    • Big Bang remnant - Ursa Major Arc or UMa Arc
      Tytuł nieco przekorny bo nie chodzi tu oczywiście o Wielki Wybuch ale ... zacznijmy od początku.
       
      W roku 1997 Peter McCullough używając eksperymentalnej kamery nagrał w paśmie Ha długą na 2 stopnie prostą linie przecinajacą niebo.
       
      Peter McCullough na konferencji pokazał fotografię Robertowi Benjamin i obaj byli pod wrażeniem - padło nawet stwierdzenie: “In astronomy, you never see perfectly straight lines in the sky,”
      • 17 replies
    • Jeśli coś jest głupie, ale działa, to nie jest głupie - o nietypowych rozwiązaniach sprzętowych
      Sformułowanie, które można znaleźć w internetach jako jedno z "praw Murphy'ego" przyszło mi na myśl, gdy kolejny raz przeglądałem zdjęcia na telefonie z ostatniego zlotu, mając z tyłu głowy najgłośniejszy marsjański temat na forum. Do rzeczy - jakie macie (bardzo) nietypowe patenty na usprawnienie sprzętu astronomicznego bądź jakieś kreatywne improwizacje w razie awarii czy niezabrania jakiegoś elementu sprzętu  Obstawiam, że @HAMAL mógłby samodzielnie wypełnić treścią taki wątek.
        • Haha
      • 43 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.