Jump to content

Tomi

Społeczność Astropolis
  • Content Count

    380
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

74 Neutral

About Tomi

  • Rank
    Altair
  • Birthday 05/24/1985

Kontakt

  • Strona WWW
    http://
  • Facebook / Messenger
    7588001

Informacje o profilu

  • Płeć
    Mężczyna
  • Skąd
    Lublin
  • Zainteresowania
    Astronomia, astrofizyka, kosmologia, sport
  • Sprzęt astronomiczny
    TAURUS 270/1300, SK 80/400, Skylux, platforma LJ, Nagler 9mm, WO SWAN 33 mm, Vixen ZOOM 8-24 mm, Soligor Barlow 2", filtry Baader UHC-S, Orion UltraBlock, kolimator laserowy Baader, Nasadka bino SV, CG5, Canon 300D

Recent Profile Visitors

546 profile views
  1. Odnalazłem 2 wątki dotyczące problemów z kontrolą temperatury kamer QHY: https://www.indilib.org/forum/ccds-dslrs/4817-alccd-qhy-9-not-supported-by-indi.html#36476 https://www.qhyccd.com/bbs/index.php?topic=6705.0 Cytat z ostatniego posta pierwszego wątku: "The trick was to either connect in 'local mode' or to start indiserver with my regular user and without systemd. I am sure, there is a way to start it with systemd too, but for now I am doing it without." Co oznacza uruchomienie indiserver bez systemd? W drugim wątku QinXiaoXu radzi, aby zamienić program indi_qhy_ccd na ten, który zamieścił na forum? Jak to zrobić?
  2. Po wykonaniu przedstawionych na powyższej stronie czynności zegar ruszył Jednak nie zamieniałem ds1307 na ds3231, gdyż w takiej formie nie chciało działać. Z kolei po aktualizacji systemu nadal występuje problem z chłodzeniem QHY. Da się coś jeszcze w tej materii zrobić?
  3. Dziękuję za odpowiedź. Sprawdziłem napięcie na baterii - miernik pokazał ponad 3,6 V. Czy to znaczy, że jest rozładowana?
  4. Całkiem niedawno stałem się posiadaczem Raspberry Pi 3 Model B z Astroberry na pokładzie Mam jednak problem z obsługą kamery QHY9, konkretnie z niepoprawną kontrolą temperatury. Znalazłem w internecie opisy podobnych przypadków, ale nie mogę odnaleźć rozwiązania problemu. Być może pomogłaby aktualizacja sterownika kamery, ale moje umiejętności obsługi Linuksa nie są wystarczające by to zrobić. Może ktoś z Was mógłby mi w tym pomóc? Drugą bolączką jest poprawne uruchomienie zegara czasu rzeczywistego. Zakupiłem ten moduł: https://kamami.pl/moduly-rozszerzajace-rpi-3-model-ab/233506-rpi-raspberry-pi-rtc-ds3231-modul-zegara-rtc-dla-raspberry-pi.html Próbowałem kierować się poniższym poradnikiem, ale po wykonaniu wszystkich czynności, po każdym włączeniu urządzenia nadal widnieje data z 2016 roku: https://geek.net.pl/poradniki/instalujemy-zegar-czasu-rzeczywistego-raspberrypi/ Pomożecie?
  5. Gratulacje Gabrielu! Choć można się było tego spodziewać Istnieje jeszcze możliwość dołączenia do KELT Follow-Up Network? Aktualnie prowadzę obserwacje w ramach TFOP
  6. Nie życzę 100 lat, bo patrząc jedynie przez pryzmat dotychczasowych osiągnięć LibMar powinien zbliżać się do tego sędziwego wieku Także 200 zarówno lat jak i odkryć planet pozasłonecznych!
  7. Obecnie staram się rejestrować coraz trudniejsze tranzyty egzoplanet, aby w przyszłości osiągnąć dokładność pozwalającą na „zaobserwowanie” planety skalistej, „drugiej Ziemi”. Aktualnie wydaje się to nieosiągalne, ponieważ jedyny znany mi układ planetarny z planetami skalistymi gdzie głębokość tranzytu jest na tyle duża, aby móc zarejestrować go amatorskim teleskopem to TRAPPIST-1. Niestety gwiazda TRAPPIST-1 świeci na niebie z jasnością zaledwie 18,8 magnitudo, czyli zdecydowanie zbyt słabo, aby pokusić się o wystarczająco dokładne pomiary fotometryczne. Jej absolutna wielkość gwiazdowa wynosi 18,4 mag, czyli aby osiągnęła 14,9 mag musiałaby znajdować się w odległości 2 parseków (około 6,5 roku świetlnego). Tak bliskich nam gwiazd jest zaledwie kilka. Ale można wziąć pod uwagę gwiazdy o promieniu <0,3 R Słońca (absolutne wielkości gwiazdowe około 15 mag) położone do 10 pc od nas. Nie wiem ile ich jest, ale odnalezienie tranzytujących skalistych planet krążących wokół takich gwiazd dałoby możliwości ich rejestracji amatorskim teleskopem. TESS jeszcze takich nie odnajdzie, ale na pewno pojawią się kolejne misje i związane z nimi odkrycia. Warto być przygotowanym... HAT-P-52 b (jasność 14,068 mag, głębokość 0,0146 mag) HAT-P-3 b (jasność gwiazdy 11,86 mag, głębokość tranzytu 0,0145 mag) HAT-P-5 b (jasność 12 mag, głębokość 0,0142 mag) WASP-57 b (jasność 13,04 mag, głębokość 0,0137 mag, pomiary uśrednione) KOI 0196 b (jasność 14,465 mag, głębokość 0,0109 mag) TrES-4 b (jasność 11,3 mag, głębokość 0,0105 mag) Kepler-5 b (jasność 13,9 mag, głębokość 0,0078 mag) HAT-P-23 b (jasność 12,43 mag, głębokość 0,0076 mag według Exoplanet Transit Database, w rzeczywistości około 0,015 mag) KELT-1 b (jasność 10,7 mag, głębokość 0,0066 mag, pomiary uśrednione) WASP-60 b (jasność 12,18 mag, głębokość 0,0065 mag) Dla porównania 2 głębsze tranzyty: EPIC-211089792 b (jasność 12,526 mag, głębokość 0,0215 mag, pomiary uśrednione) WASP-10 b (jasność 12,7 mag, głębokość 0,0394 mag, pomiary uśrednione)
  8. Dziękuję, zobaczymy czy rzeczywiście są nowe. Zgłaszanie trochę potrwa, gdyż jest ustalony limit do jednej zmiennej dziennie. Za jakiś czas poinformuję o rezultatach.
  9. Przeanalizowałem Muniwinem klatki udostępnione przez Adama. Okazuje się, że materiał zawiera przynajmniej kilka nowych gwiazd zmiennych. Nie ma ich w bazach VSX i SIMBAD. Planuję wykonanie własnych obserwacji tych gwiazd, ale dotychczas pogoda temu nie sprzyja. Lokalizacja pierwszej zmiennej: Fotometria programem Muniwin: Wykres fazowy: Lokalizacja drugiej zmiennej: Fotometria programem Muniwin: Wykres fazowy: Lokalizacja trzeciej zmiennej: Fotometria programem Muniwin: Wykres fazowy: Lokalizacja czwartej zmiennej: Fotometria programem Muniwin: Wykres fazowy: Adamie, mógłbym je zgłosić do AAVSO?
  10. 3 tranzyty z 24 maja (HAT-P-37 b), 29 maja (TrES-5 b) i 4 czerwca (Kepler-17 b): HAT-P-37 b znajduje się w Smoku. Gwiazda HAT-P-37 ma jasność 13,23 mag. Długość tranzytu to 139,8 minuty, zaś jego głębokość wynosi 0,0204 mag. HAT-P-37 b jest nieco większa i cięższa od Jowisza (1,178 Rᴊ,1,169 Mᴊ). Okrąża gwiazdę nieco mniejszą od Słońca. Planeta została odkryta w 2012 roku. http://exoplanet.eu/catalog/HAT-P-37_b/ Gwiazda, wokół której krąży TrES-5 b znajduje się w gwiazdozbiorze Łabędzia i ma jasność 13,7 mag. Długość tranzytu wynosi 111 minut, a jego głębokość 0,0215 mag. TrES-5 b jest nieco większa od Jowisza (1,209 Rᴊ) i wyraźnie od niego cięższa (1,778 Mᴊ). Gwiazda, wokół której krąży jest nieco mniejsza od Słońca. Planeta została odkryta w 2011 roku. http://exoplanet.eu/catalog/tres-5_/ Kepler-17 b okrąża gwiazdę Kepler-17 o jasności 14,14 mag i znajduje się w Łabędziu. Długość tranzytu to 136,6 min, głębokość 0,0213 mag. Kepler-17 b jest planetą większą od Jowisza (1,312 Rᴊ) i dużo cięższą (2,45 Mᴊ). Okrąża gwiazdę podobną rozmiarami do Słońca. Planeta została odkryta w 2011 roku. http://exoplanet.eu/catalog/Kepler-17_b/
  11. Oczywiście! Masz absolutną rację Dotychczas nie wysyłałem obserwacji do ETD, gdyż chciałem wcześniej nabrać pewnego doświadczenia. Myślę, że mogę zacząć wysyłać
  12. Z Twoim tematem o egzoksiężycach i metodzie TTV zapoznałem się jakiś czas temu. Bardzo interesujący. Jeśli dobrze rozumiem, aby móc samodzielnie zarejestrować takie zjawisko potrzebna jest jak najlepsza rozdzielczość czasowa (dość krótki czas naświetlania) i jak największa dokładność pojedynczego pomiaru. Obecnie największą dokładność pomiarową uzyskuję dla gwiazd o jasnościach 12-14 mag przy czasach naświetlania od kilku do kilkunastu sekund (bin2). Będę zwracał uwagę na ewentualne przesunięcia wykresu.
  13. 11 maja zarejestrowałem 2 tranzyty: Qatar-1 b, który opisałem w poprzednim temacie oraz HAT-P-36 b. Gwiazda HAT-P-36, której jasność wynosi 12,26 mag znajduje się w gwiazdozbiorze Psów Gończych. Tranzyt egzoplanety HAT-P-36 b trwa 132,9 minuty, zaś głębokość tranzytu to 0,0204 mag (dokładnie tyle ile wynosi dla Qatar-1 b). W tym przypadku uzbierałem 260 dziesięciosekundowych klatek i złapałem drugą część zjawiska. HAT-P-36 b jest nieco większa od Jowisza (1,264 Rᴊ) i prawie dwukrotnie od niego cięższa (1,832 Mᴊ). Okrąża gwiazdę bardzo podobną do naszego Słońca. Planeta została odkryta w 2012 roku. http://exoplanet.eu/catalog/HAT-P-36_b/ Dzień później (12 maja) za cel obrałem gwiazdę WASP-153 (12,8 mag) w gwiazdozbiorze Lutni i krążącą wokół niej planetę oznaczoną literą b. Moim celem było zarejestrowanie po raz pierwszy pełnego tranzytu. Dodatkowymi utrudnieniami były dość wczesna godzina rozpoczęcia tranzytu (22:26) oraz przechodzące cirrusy. Również mała głębokość (0,0092 mag) zjawiska spowodowała, że na wykresie jest ono słabo zarysowane. Zebrałem blisko 1000 klatek o czasie naświetlania 10 sekund. Wykres sporządziłem po uśrednieniu każdych sześciu kolejnych pomiarów. Przy okazji rejestracji odnalazłem wśród pobliskich gwiazd zmienną o jasności około 14 mag. Jak się później okazało, została już wcześniej odkryta i nosi oznaczenie LO Lyr. Według Exoplanet.eu WASP-153 b jest dość dużą planetą (1,55 Rᴊ), ale jednocześnie bardzo lekką (0,39 Mᴊ). Swoją gwiazdę – wyraźnie większą od Słońca – okrąża w nieco ponad 3 dni. Planeta została odkryta w 2017 roku. http://exoplanet.eu/catalog/wasp-153_b/ Kolejnego dnia pomimo niesprzyjających warunków pogodowych postanowiłem zapolować na WASP-103 b. Gwiazdę WASP-103 o jasności 12,1 mag odnajdziemy w gwiazdozbiorze Herkulesa. Cały tranzyt trwa ponad 155 minut, zaś jego głębokość wynosi 0,0129 mag. Przechodzące chmury umożliwiły uchwycenie jedynie końcowej fazy zjawiska. Na wykresie połączyłem każde cztery kolejne pomiary z ponad 300 dziesięciosekundowych klatek. WASP-103 b jest półtora raza większa i masywniejsza od Jowisza. Okrążenie macierzystej gwiazdy zajmuje jej zaledwie 22 godziny! Planeta została odkryta w 2014 roku. http://exoplanet.eu/catalog/wasp-103_b/
  14. Masz rację, rozdzielczość jest duża, choć mogłaby być jeszcze lepsza. Ogranicza ją kilka aspektów: bardzo małe pole widzenia zestawu: około 10' x 7' (z reduktorem ogniskowej f/6,3) i związana z tym mała liczba gwiazd porównania. Może dobrym rozwiązaniem byłoby zastosowanie reduktora f/3,3? niedokładne prowadzenie azymutalnego montażu widłowego - konieczność stosowania binningu nawet przy czasach naświetlania rzędu kilku sekund. Rotacja pola tak bardzo nie przeszkadza, Muniwin radzi sobie z nią całkiem nieźle. Większym problemem są poruszone klatki, dlatego aktualnie stosuję czasy naświetlania do kilkunastu sekund. Guiding niestety nie pomaga, czasem wręcz przeszkadza. lokalizacja (Lublin) - znaczne zanieczyszczenie światłem. Niewielkie pole widzenia zestawu jest w tym przypadku plusem - nie występują duże różnice jasności tła w różnych miejscach pojedynczej klatki. Planuję wyłapywać coraz delikatniejsze tranzyty. Dotychczas najpłytszy, który zarejestrowałem przedwczoraj miał 0.0076 mag (HAT-P-23 b). Jutro postaram się go opisać.
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.