Jump to content

Rybi

Społeczność Astropolis
  • Content Count

    214
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

487 Good

About Rybi

  • Rank
    Antares

Kontakt

  • Strona WWW
    http://
  • Skype
    rybi2004

Informacje o profilu

  • Płeć
    Mężczyna
  • Skąd
    Szczecin
  • Zainteresowania
    Fizyka gwiazd / fotometria DSLR / CCD

Recent Profile Visitors

1,671 profile views
  1. Rybi

    Event Horizon

    Wreszcie chyba się doczekamy fotki horyzontu zdarzeń czarnej dziury Sagittarius A - 10 kwietnia 2019r. godz.15 (13 UTC, 9 EST) !!! https://www.sciencealert.com/the-event-horizon-telescope-is-about-to-make-a-hyuuuuge-announcement Tutaj ma być transmisja z tego wydarzenia:
  2. Polecam aktualnie najbardziej "zrozumiałą dla mnie" publikację z 2008r. J-P. Zahn "TIDAL DISSIPATION IN BINARY SYSTEMS": https://arxiv.org/pdf/0807.4870.pdf Póki co nic lepszego nie znalazłem. M.in. jest tam prosto na gruncie mechaniki newtonowskiej wyjaśnione pojęcie TEO: ... Ze względu na właściwości sprężyste gwiazda może drgać w wielu modach: mody akustyczne, wewnętrzne mody grawitacyjne, mody bezwładnościowe, w których odpowiednio siłą sprężystości jest ściśliwość gazu, pływalność w stabilnie rozwarstwionych obszarach i siła Coriolisa dla rotującej gwiazdy. Jeżeli częstotliwość tych drgań jest wystarczająco niska, to takie drgania (mody) mogą być wzbudzane przez okresowe potencjały pływowe. Taka reakcja jest nazywana pływem dynamicznym. ... (... Due to its elastic properties, a star can oscillate in various modes: acoustic modes, internal gravity modes, inertial modes, where the restoring force is respectively the compressibility of the gas, the buoyancy force in stably stratified regions, and the Coriolis force in the rotating star. If their frequency is low enough, these modes can be excited by the periodic tidal potential; the response is called the dynamical tide. ...) Mody grawitacyjne drgań gwiazdy ciągu głównego o masie 5 M⊙ o promieniu 1.88x10exp(11)cm wzbudzane przez potencjał pływowy o częstotliwości σ =0.00002/sek (okres~14 godzin), ξr - zmiany promienia gwiazdy, δp - zaburzenia ciśnienia.
  3. Nie wyraziłem się dokładnie. Tzn. w MACHO 80.7443.1718 obserwuje się zmiany jasności aż ∼40% podczas przejścia przez peryastron (="puls serca") i ∼10% poza tą fazą w wyniku TEO (Tidally Excited Oscillations). Widać to na rys. z poprzedniego postu. Wiadomo, że jedna z gwiazd tego układu jest gwiazdą typu widmowego B. Konieczne są dalsze obserwacje spektroskopowe tego unikalnego obiektu o jasności ∼13,5V.
  4. Może nie będzie tak źle ! Kepler "katował fotometrycznie" tylko fragment nieba, w którym odkryto ponad sto zmiennych HB o amplitudzie mniejszej od 1/1000 mag. Ale ostatnio "zabójcy supernowych" odkryli ten typ zmienności dla obiektu w Wielkim Obłoku Magellana o bardzo dużej amplitudzie aż 10% (!!!) MACHO 80.7443.1718 (ASASSN-V J052624.38-684705.6). Zobacz https://arxiv.org/abs/1901.00005
  5. Są to gwiazdy zmienne w obecnych czasach chyba możliwe do obserwacji tylko z satelitów fotometrycznych ze względu na minimalną amplitudę zmian <0,001 mag Póki co jestem zwolennikiem nazwy tych obiektów "gwiazdy zmienne pulsujące w rytmie serca" lub w skrócie "gwiazdy pulsujące w rytmie serca". Słowo "pulsujący" określa co jest bezpośrednim powodem zmian blasku.
  6. Więcej (... ale o mniejszych ) o gwiazdach pulsujących w rytmie serca można dowiedzieć się na innym wątku Astropolis:
  7. Spotkałem się ostatnio z bardzo interesującym pojęciem nowej klasy gwiazd zmiennych "heartbeat stars" (HB stars) odkrytych przez satelitę Kepler. Może ktoś z Szanownych Forumowiczów znajdzie bardziej eleganckie tłumaczenie tego pojęcia ? Gwiazdy zmienne, których krzywa blasku przypomina bicie ludzkiego serce ? Gwiazdy zmienne typu HB (HeartBeat) ? Gwiazdy pulsujące podobnie do serca ? ... ? Wizja artystyczna "heartbeat star" wzięta z [5]. W języku polskim znalazłem wzmiankę o tych gwiazdach np. na portalu Urania (szczegóły [3]), gdzie użyto określenia gwiazdy zmienne pulsujące w rytmie serca, czyli których jasność zmienia się jakoś tak: Przykładowe EKG ludzkiego serca wzięte stąd. Ta nazwa sugeruje, że są to pojedyncze gwiazdy. Tymczasem zjawisko dotyczy zjawisk w specyficznych gwiazdowych ciasnych układach podwójnych o okresach orbitalnych < 1 roku i mocno rozciągniętych eliptycznych orbitach (mimośród orbity e > 0,3), w których obserwuje się zmiany jasności przypominające kształtem elektro-kardiogram. Krzywe blasku tych układów podwójnych są zdominowane przez efekty działania sił pływowych oraz wzajemnego odbicia światła od gwiazd, gdy mijają one peryastron. Wtedy obserwuje się ten charakterystyczny "puls serca". Jednak gwiazdy zmienne typu HB pulsują przez cały okres orbitalny w wyniku TEO (ang.Tidally Excited Oscillations - drgań wzbudzanych siłami pływowymi). Są to minimalne zmiany jasności o amlitudzie poniżej 1/1000 magnitudo. Częstotliwości drgań TEO odpowiadają dokładnie całkowitym wielokrotnościom częstotliwości okresu orbitalnego. Po raz pierwszy TEO zostało odkryte w 2009r. w układzie podwójnym HD 174884 i następnie potwierdzone w 2012r. dla KOI-54 (=HD 187091) i kilku innych ciasnych układów podwójnych. Zgodnie z teorią (patrz [1]) największe zmiany jasność gwiazd wywołane przez TEO są oczekiwane dla gorących gwiazd o temperaturach efektywnych > 6500K, gdyż takie gwiazdy nie posiadają zewnętrznej strefy konwekcyjnej - co pozwala na rozchodzenie się drgań typu "g" znacznie bliżej powierzchni gwiazdy i generuje większe zaburzenia temperatury powierzchniowej. Wzorcową gwiazdą tego typu jest KOI-54. A obecnie jest znanych ponad 170 gwiazd zmiennych tego typu. Większość odkrytych gwiazd typu HB jest gwiazdami o względnie małych masach (typy widmowe A-F). Ale zjawsko HB rozciąga się również na bardziej masywne gwiazdy typów widmowych OB. Najbardziej masywnym znanym układem pulsującym w rytmie serca jest iota Orionis (ι Ori), który składa się ze składnika głównego O9 III i wtórnego B1 III-IV. Więcej informacji o iota Orionis można znaleźć np. pod następującym odnośnikiem AP. U góry: krzywa blasku gwiazdy pulsującej w rytmie serca KIC 8719324. Amplituda jest wyrażona we względnej skali [ppt], czyli w względne zmiany jasności ∆L/L ~ 1/1000. Puls podobny do "ludzkiego" EKG jest wzbudzany przez podczas przejścia przez peryastron (faza orbitalna = 0) i trwa około 2 dni. Ekstra efektem jest muskające zaćmienie dla tego konkretnego układu podwójnego (ang. grazing eclipse). Na dole: Transformacja Fouriera całej krzywej blasku KIC 8719324. Ciąg równo-odległych maksimów odpowiada wielokrotnościom orbitalnej częstotliwości. Natomiast maksimum o największej amplitudzie f~2,5 1/dzień jest generowane przez pulsacje wzbudzane siłami pływowymi dokładnie odpowiadające 26-krotności częstotliwości orbitalnej. I jeszcze kilka przykładowych "pulsów serca" obserwowanych w innych układach podwójnych wraz z krzywymi prędkości radialnej: Cztery gwiazdy zmienne typu HB - obserwowane krzywe blasku (kolor czerwony w [ppm] milionowych częściach strumienia / flux) i krzywe prędkości radialnych. Czarne punkty są obserwowanymi prędkościami radialnymi. Wykresy wzięte z [4]. Zachęcam do zgłębiania tematu "Heartbeat stars"! ( Zapewnie odezwę się jeszcze po bardziej szczegółowej lekturze - kolejny ciekawy temat np. do Proximy / Uranii?) Literatura: [1] Jim Fuller (2017) "Heartbeat Stars, Tidally Excited Oscillations, and Resonance Locking" - https://arxiv.org/pdf/1706.05054.pdf [2] K. Hambleton i inni (2013) "Physics of Eclipsing Binaries: Heartbeat Stars and Tidally Induced Pulsations" - https://www.eas-journal.org/articles/eas/abs/2013/06/eas1364039/eas1364039.html lub wersja do prywatnego użytku - http://clok.uclan.ac.uk/14587/1/14587_ContentServer.pdf [3] Krótki materiał w j. polskim --> (2014) - https://www.urania.edu.pl/wiadomosci/gwiazdy-pulsujace-rytmie-serca-potwierdzone-nowych-badaniach-2574.html Materiały popularno-naukowe w j.angielskim --> [4] https://astrobites.org/2014/08/27/whats-in-a-heartbeat/ [5] https://www.jpl.nasa.gov/news/news.php?feature=6659 [6] https://www.iflscience.com/space/astronomers-know-what-makes-heartbeat-stars-flutter/ [7] https://cosmosmagazine.com/space/whirling-dance-of-vibrating-heartbeat-stars [8] http://keplerlightcurves.blogspot.com/2012/09/three-giant-heartbeats.html [9] http://time.com/4670863/nasa-spitzer-telescope-star-heartbeat/
  8. Gabriel, dziękuje za poradnik zgłaszania nowych gwiazd zmiennych do VSX i gratuluję wyróżnienia AAVSO za pracę nad tym manualem: Oryginalny PDF z AAVSO AWARD możesz pobrać tutaj (... zapewne już dawno to zrobiłeś ): https://www.aavso.org/sites/default/files/images/awards-murawski-special.pdf Lista wszystkich wyróżnionych: https://www.aavso.org/special-recognitions Informacja na ten temat na stronie AAVSO: https://www.aavso.org/congratulations-2018-aavso-award-recipients
  9. Ciekawa idea, ale dość drogi jest ten dyfuzor z mikrosoczewkami od 193 nm to 10.6 µm ... Póki co można spróbować alternatywnej metody, w której przed obiektyw teleskopu nakłada się znacznie tańszą "siatkę ogrodniczą" o oczkach 1,5mm x 1,5mm i uzyskuje się dla jasnych gwiazd dokładność nawet 0,0045 mag przy 150-sekundowej ekspozycji w kiepskich warunkach centrum miasta (... Poznania), wykorzystując teleskop Orion 20cm F/4 z kamerą SBIG ST-8 na montażu Celestron CGE Pro. Efekt na rys. poniżej: Od ponad 100 lat jest znana ww. metoda wykorzystania do fotometrii jasnych gwiazd zjawiska dyfrakcji (używali tego np. Kapteyn / Hertzprung). Parę lat temu przetestowali ją we współczesnych realiach astronomowie z CAMKu (A. Schwarzenberg-Czerny) i UAM w Poznaniu (K.Kamiński i M.Zgórz) i ww. rysunek pochodzi z pracy ich autorstwa. Autorzy wykonali przykładową fotometrię jasnej wizualnie podwójnej β Cephei (V≈3.2 mag). Jako gwiazdę porównania wykorzystali gwiazdę "Ref 2" 8.2V, a testową "Ref 1" 9.0V. Szczegóły 2014AJ....147..158K : Kamiński Krzysztof; Schwarzenberg-Czerny Aleksander; Zgórz Marika, "CCD Photometry of Bright Stars Using Objective Wire Mesh" http://iopscience.iop.org/article/10.1088/0004-6256/147/6/158/pdf lub https://arxiv.org/pdf/1404.3440.pdf
  10. Zaćmienie w potrójnym układzie b Per rozpoczęło się przedwczoraj, ale nieco później. Wczoraj w nocy (... a jednak pogoda dopisała!!!) rejestrowałem przez 8 godz. spadek jasności do ok.5,7V, ale tych danych jeszcze nie opracowałem. Poniżej podałem porównanie dotychczasowych obserwacji z bazy AAVSO vs prognoza D.F.Collinsa. Dzisiaj jasność powinna wahać w zakresie 4,6 - 4,8 mag (JD...1444,5 to godz. 1:00 dzisiaj w nocy).
  11. Zaćmienie b Per chyba się rozpoczęło ... PO-GO-DY !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
  12. Zaćmienie b Persei zbliża się wielkimi krokami - najprawdopodobniej rozpocznie się 20 listopada 2018r.

    b_Per_800px-Unclesamwantyou.png.9837172aa9f0b85ef886856442533972.png

     

    https://astropolis.pl/topic/40246-zaćmienia-b-persei-nie-mylić-z-beta-persei/?do=findComment&amp;comment=741188

     

    1. LibMar
    2. Rybi

      Rybi

      Thx, bardzo by się przydała !!! :)

      Dzisiaj znalazłem 100 km dziurę w chmurach, zrobiłem fotki i będzie parę pomiarów fotometrycznych.

      Dziura_w_chmurach_100km(19_11_2018r).png.811d63eef8f2aa3512f652d5fb62bf63.png

       

       

  13. Zaćmienie b Persei zbliża się wielkimi krokami - najprawdopodobniej rozpocznie się 20 listopada i będzie wyglądało jakoś tak: Na razie obserwujemy zmienność elipsoidalną : A poza tym ...
  14. No,no,no ... HD 162826 jest bardziej masywna niż Słońce i tym samym szybciej niż Słońce odejdzie od Ciągu Głównego i "skończy" jak biały karzeł. HD 162826, gdy powstała miała praktycznie taką samą masę jak obecnie, czyli 1,15Mo (typ widmowy F8V). Utrata masy w wyniku wypromieniowania fotonów i korpuskuł jest zaniedbywalna w skali ewolucji takich gwiazd (np. masa Słonca 2x10exp(33) gram = 2x10x(27) ton vs wypromieniowanie 4 mln ton/sek w postaci fotonów). HD 162826 jest "rodzeństwem" Słońca w tym sensie, że najprawdopodobniej powstała z tego samego obłoku materii co Słońce ponad 20 lat galaktycznych temu - argumenty za: skład chemiczny zgodny ze słonecznym - w tym rzadkie pierwiastki jak Bar, Itr, a także analiza historii ewolucji orbit tych gwiazd w Galaktyce. Z pierwotnego obłoku materii powstała najprawdopodobniej otwarta gromada gwiazdowa z naszym Słońcem. W tej gromadzie gwiazdowej z "rodzeństwem" słonecznym był cały przekrój statystyczny mas gwiazdowych. W SA z 2009 jest wizja artystyczna jak mogło wyglądać ziemskie niebo (... Ziemia powstała kilkadziesiąt mln lat po Słońcu), gdy jeszcze byliśmy w tej gromadzie gwiazdowej z rodzeństwem naszego Słońca (1-10 tys? braci i sióstr) ... Ten widok jest może zbyt optymistyczny (... już woda na Ziemi, tak jak dzisiaj?), ale niebo mogło wyglądać jakoś tak. Szczegóły pod odnośnikiem: https://physics.ucf.edu/~britt/AST2002/R4-Zwart-Syblings of the Sun.pdf W artykule w SA podano, że po 27 obrotach wokół centrum Galaktyki rodzeństwo Słońca jest rozciągnięte w strumieniu gwiazdowym na kilkadziesiąt tysięcy lat świetlnych i tylko kilka procent (moje szacunki 50-500 ?) znajduje się w pobliżu Słońca w odległości ~300 lat świetlnych. Zapuściłem małego Google'a Ostatnio trochę się pisze o poszukiwaniach rodzeństwa słonecznego: https://arxiv.org/pdf/0903.0237.pdf https://arxiv.org/pdf/1411.5938.pdf Nawet praca magisterska (2016): http://home.strw.leidenuniv.nl/~cmartinez/Thesis.pdf I Wikipedia: https://en.wikipedia.org/wiki/HD_162826
  15. Fajny materiał o gwiazdach z parametrami fizycznymi zbliżonymi do Słońca. Dziękuję. I mała ciekawostka ... Podobno w świecie gwiazd, w przeciwieństwie do ludzi - pojęcie słonecznego rodzeństwa (ang.solar siblings) nie jest tożsame z pojęciem słonecznych bliźniaków (ang.solar twins). Jeżeli to jest prawda to jedyną znaną "siostrą" Słońca (... prawdopodobnie) jest HD 162826 , a ww. to są "bliźniaczki". Szczegóły można znaleźć np. pod poniższym odnośnikiem:
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.