Jump to content

Półregularna - EU DEL


dja.obserwator
 Share

Recommended Posts

EU Del - odkryta przez Te Espin w 1895 roku,to gwiazda zmienna półregularna typu SRB i jest położona w północnej części gwiazdozbioru Delfina oddalona około 360 lat świeltnych.

Współrzędne położenia: (2000) RA 20h 37min 54.73s , Dec +18 16’ 06.9’’

EU Delphini to czerwony olbrzym typu widmowego M6III,a jego temperatura wynosi 3243 K. Według katalogu GCVS jasność waha się (5.79-6.9 mag V) w ciągu 60 dni.

Jego masa wynosi nie co wyższa od słońca,a promień rozciąga się do orbity Wenus,gdyby ją umieścić w naszym układzie słonecznym. Te gwiazdy czerwone są o małej amplitudzie SO,które wahania jasności są niższe niż gwiazdy zmienne typu Mira( o Ceti)! Ta gwiazda zmienna pięknie się prezentuje w lornetce podczas obserwacji szczególnie jej barwa świeci blaskiem koloru czerwonego aż zapiera dech w piersiach. Jasność EU Del obecnie utrzymuje się na poziomie poniżej 6 magnitudo,ale według mojej obserwacji w ostatnich dniach staje się coraz jaśniejsza.

Ten czerwony olbrzym jest w końcowych etapach ewolucji , ponieważ stała się niestabilną gwiazdą i podczas pulsacji rozszerzy się aż gwiazda wyrzuci swoje zewnętrzne warstwy będzie tworzyć się w białego karła!

Warto obserwować te gwiazdę zmienną w każdej pogodnej nocy i można ją znaleźć 2* stopnie na północny-zachód od gwiazdy Sualocin (3.80 mag) w Delfinie.


Dane z GCVS:

[2000] RA: 20 37 54.7 DEC: +18 16 07

Amplituda: 5.79-6.9 mag(V) średnia (AAVSO): 5.41-6.72 mag V

To =2441156.00; P = 59.7 d

Typ widmowy: M6.4III


Polskie obserwacje: http://sswdob.republika.pl/obs_polskie/EUDEL.htm

Źródło: Mapka: Stellarium,krzywa jasności AAVSO i mapka.

 

post-25639-0-79873600-1467143263_thumb.jpg

post-25639-0-92730200-1467143272_thumb.jpg

post-25639-0-04509900-1467143284_thumb.jpg

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

Guest Bellatrix

Ciekawy obiekt, dzięki, że o niej wspomniałeś. Zastanawia mnie tylko jedna rzecz: typ widmowy M6 III oraz wskaźnik barwy 1,17. Wydaje się niewiele, jak na późną emkę. To już Etamin należąca do typu K5, ma sporo wyzszy wskaźnik, jakieś półtora.

A słuchaj, ten opis, że EU Del świeci na zachwycający kolor czerwony, to Twoje własne obserwacje, czy napisałeś ten fragment w oparciu o książkę/lub opracowanie z neta? A może Stellarium błędnie pokazuje ten wskaźnik barwy... :/ Sprawdziłam w katalogach temperaturę EU Del. Wynosi zaledwie 3200 K. Powinna być bardziej czerwona :(

Pójdę ją obczaić przy najbliższym czystym niebie.

Link to comment
Share on other sites

Czy temperatura pulsuje czy rozmiar? Albo inaczej. Co uważa się za główną przyczynę zmian jasności "tam i z powrotem"?

Pytanie nie jest bez znaczenia bo to nasza przyszłość (sic!) i gdzieś to trzeba będzie jakoś przeczekać, aż się uspokoi i zmaleje drastycznie. Nie wszyscy polecą pod inną gwiazdę.

 

Pozdrawiam

Edited by ekolog
Link to comment
Share on other sites

 

 

No niby wychodziłoby na to że za zmiany magnitudo odpowiada zmiana rozmiarów?! Czy aby ona i tylko ona?

 

"Stan takiego obiektu jest zazwyczaj niestabilny to w końcowej fazie rozmiary się na przemian zwiększają i zmniejszają i takie obiekty nazywamy gwiazdami zmiennymi pulsacyjnie. W końcowej fazie otoczka gazowa ucieknie w przestrzeń kosmiczną i jeżeli jest podświetlona to nazywana jest mgławicą planetarną. Pozostałe jądro czerwonego olbrzyma przekształca się natomiast w białego karła."

 

i czemu są tak regularnie? (spadek i wzrost)

 

Pozdrawiam

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Na południowy-zachód 1,5 stopni* od EU Del,również posiada sąsiednią gwiazdę półregularną Srb U Del tylko o jasności w zakresie (7.6-8.9 V mag) w ciągu 110 dni typu widmowego M5II-III. W tym czasie można spojrzeć na tą i na tą jak to woli. tylko te gwiazdy są o małej amplitudzie około 1 mag

Link to comment
Share on other sites

 

 

No niby wychodziłoby na to że za zmiany magnitudo odpowiada zmiana rozmiarów?! Czy aby ona i tylko ona?

 

 

i czemu są tak regularnie? (spadek i wzrost)

 

Pozdrawiam

 

To są gwiazdy półregularne bardzo wolne pulsujące o słabszej amplitudzie niż mirydy! może się zdarzyć ich stały blask czyli jej jasność może się przedłużyć do nawet kilku miesięcy są to gwiazdy nieprzewidywalne czerwone olbrzymy zachodzące w procesy w termojądrowe o dużych masach niż słońce i dlatego warto je obserwować raz na tydzień albo i więcej!

 

Jeżeli zaobserwujemy że EU Del nam pojaśniała na przykład na 6.0 mag to mamy do czynienia jej rozmiar się powiększył czyli spuchła i wtedy staje się jaśniejsza temperatura się podnosi a potem się kurczy czy spada jej objętość i jasność to tak jak z mirydami.

 

SRB - półregularne późnych typów widmowych o słabo zaznaczonej periodyczności lub z następującymi kolejno przedziałami okresowości i wolnych nieregularnych zmian, a nawet okresów stałości blasku. Okresy zawierają się w przedziale 20 do 2300 dni. Dla wielu z tych gwiazd obserwuje się dwa lu więcej nałóżonych na siebie okresów pulsacji.

 

Link to comment
Share on other sites

  • 2 months later...
  • 2 years later...

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
  • Our picks

    • Droga Mleczna w dwóch gigapikselach
      Zdjęcie jest mozaiką 110 kadrów, każdy po 4 minuty ekspozycji na ISO 400. Wykorzystałem dwa teleskopy Takahashi Epsilon 130D i dwa aparaty Nikon D810A zamocowane na montażu Losmandy G11 wynajętym na miejscu. Teleskopy były ustawione względem siebie pod lekkim kątem, aby umożliwić fotografowanie dwóch fragmentów mozaiki za jednym razem.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 48 replies
    • Przelot ISS z ogniskowej 2350 mm
      Cześć, po kilku podejściach w końcu udało mi się odpowiednio przygotować cały sprzęt i nadążyć za ISS bez stracenia jej ani razu z pola widzenia. Wykorzystałem do tego montaż Rainbow RST-135, który posiada sprzętową możliwość śledzenia satelitów.
      Celestron Edge 9,25" + ZWO ASI183MM. Czas ekspozycji 6 ms na klatkę, końcowy film składa się z grup 40 klatek stackowanych, wyostrzanych i powiększonych 250%.
      W przyszłości chciałbym wrócić do tematu z kamerką ASI174MM, która z barlowem 2x da mi podobną skalę, ale 5-6 razy większą liczbę klatek na sekundę.
      Poniżej film z przelotu, na dole najlepsza klatka.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 72 replies
    • Big Bang remnant - Ursa Major Arc or UMa Arc
      Tytuł nieco przekorny bo nie chodzi tu oczywiście o Wielki Wybuch ale ... zacznijmy od początku.
       
      W roku 1997 Peter McCullough używając eksperymentalnej kamery nagrał w paśmie Ha długą na 2 stopnie prostą linie przecinajacą niebo.
       
      Peter McCullough na konferencji pokazał fotografię Robertowi Benjamin i obaj byli pod wrażeniem - padło nawet stwierdzenie: “In astronomy, you never see perfectly straight lines in the sky,”
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 16 replies
    • Jeśli coś jest głupie, ale działa, to nie jest głupie - o nietypowych rozwiązaniach sprzętowych
      Sformułowanie, które można znaleźć w internetach jako jedno z "praw Murphy'ego" przyszło mi na myśl, gdy kolejny raz przeglądałem zdjęcia na telefonie z ostatniego zlotu, mając z tyłu głowy najgłośniejszy marsjański temat na forum. Do rzeczy - jakie macie (bardzo) nietypowe patenty na usprawnienie sprzętu astronomicznego bądź jakieś kreatywne improwizacje w razie awarii czy niezabrania jakiegoś elementu sprzętu  Obstawiam, że @HAMAL mógłby samodzielnie wypełnić treścią taki wątek.
        • Haha
        • Like
      • 43 replies
    • MARS 2020 - mapa albedo powierzchni + pełny obrót 3D  (tutorial gratis)
      Dzisiejszej nocy mamy opozycję Marsa więc to chyba dobry moment żeby zaprezentować wyniki mojego wrześniowego projektu. Pogody ostatnio jak na lekarstwo – od początku października praktycznie nie udało mi się fotografować. Na szczęście wrzesień dopisał jeśli chodzi o warunki seeingowe i udało mi się skończyć długo planowany projekt pełnej mapy powierzchni (struktur albedo) Marsa.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 134 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.