Jump to content

majer

Społeczność Astropolis
  • Content Count

    867
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

473 Good

About majer

  • Rank
    Wega
  • Birthday 02/11/1977

Kontakt

  • Strona WWW
    http://gallery.astronet.pl/index.cgi?389
  • Facebook / Messenger
    9047486
  • Skype
    ariel_majcher

Informacje o profilu

  • Płeć
    Mężczyna
  • Skąd
    Warszawa
  • Zainteresowania
    poza astronomią brydż i inne rozrywki intelektualne
  • Sprzęt astronomiczny
    Przy sobie MTO 11 CA na montażu SkyViewPro Oriona (EQ5) z napędem.

Recent Profile Visitors

4,209 profile views
  1. majer

    Mira

    Tutaj jest zdjęcie Miry z jesieni 2011 roku. W opisie zdjęcia piszą, że mogła mieć +2,3 magnitudo wtedy. A tutaj to samo zdjęcie na APOD-zie z 1 kwietnia 2012 r. Oczywiście tą jasną żarówą jest planeta Jowisz. Na podstawie jej położenia można wnioskować, że zdjęcie wykonano gdzieś 27-28 września 2011 r. Wtedy Mira też miała jasność porównywalną z Menkarem, którego jasność obserwowana, to +2,5 wielkości gwiazdowej.
  2. Powtórzę tu, co napisałem już w statusie: w czasie koniunkcji na tarczy Jowisza znajdą się dwa księżyce galileuszowe i ich cienie, a dodatkowo Kallisto muśnie tarczę Jowisza od północy. Poniższy obrazek pokazuje symulację o godzinie 18 (obraz niedwrócony). Przy prawej krawędzi jest Europa, Io i Kallisto przy południku centralnym, a potem cienie Europy i Io.
  3. W czwartek 31 października bliska koniunkcja Księżyca z Jowiszem, a na tarczy Jowisza znajdą się Io z Europą oraz ich cienie, a Kallisto muśnie tarczę Jowisza od północy. Szkoda, że wszystko tak nisko nad horyzontem.

     

    Na obrazku pokazującym sytuację o godzinie 18 Europa jest z prawej strony, Io blisko południka centralnego, potem cienie Europy i Io, zaś Kallisto przy północnym brzegu tarczy Jowisza.

    jowisz_paz_31_18_00.png

    1. Alice

      Alice

      Dobra okazja do zaliczenia Jowisza za dnia dla tych, którzy jeszcze nie próbowali. Będzie bardzo łatwo trafić/.

       

  4. To raczej nie Orionid, bo leci z nieco innego kierunku (porównaj z animacją wyżej).
  5. W tym tygodniu warto co najmniej 2-krotnie przyjrzeć się Jowiszowi oraz jego księżycom. We wtorek 22 października, gdy początkowo po obu stronach tarczy da się zaobserwować wszystkie cztery księżyce galileuszowe, ale do godziny 19:20 najpierw Europa skryje się Jowiszem, a potem Ganimedes wejdzie w jego cień i pozostaną tylko dwa księżyce, Io i Kallisto. Druga data, to czwartek 24 października, gdy już od zachodu Słońca na jowiszowej tarczy widoczne będą dwa cienie księżyców i właściciel jednego z nich. Zarówno cienie, jak i ów właściciel zdążą zejść z tarczy przed zachodem Jowisza w Polsce.

  6. Przepraszam, że nie w temacie wątku, ale mam pytanie, czy byłaby szansa na pojawienie się tutaj jakiejś relacji z tego latania na bosaka po wulkanie? Pamiętam kiedyś wrzucałeś co jakiś czas takie relacje z wypraw i przyznam, że fajnie się je czytało. Pamiętam też, że pisałeś (piszesz?) kiedyś blog, ale potem wpisy przestały się tam pojawiać, no i przestałem zaglądać. Możesz przypomnieć adres (jeśli jeszcze blog istnieje)? Może być na PW, jeśli nie chcesz się reklamować.
  7. Poza tym nieprawdą jest, że widać je tylko z półkuli południowej i że aby je dostrzec, trzeba pojechać w okolice Zwrotnika Koziorożca (bo tak wynika z jedego podanego w filmie zdania). Na równiku Wielki Obłok wznosi się maksymalnie na 18°, Mały - na 21, więc widać je z całkiem sporego fragmentu półkuli północnej (choć niezbyt wysoko nad horyzontem).
  8. Jeden z członków PTMA Warszawa dysponuje takim sprzętem. Być może pojawi się na Dniu Otwartym. Nie wiem, jaka jest na to szansa, ale parę razy już użyczał swojego teleskopu przy podobnych okazjach.
  9. Co do obejm, to powinno dać się je kupić. Wpisałem do googla "obejmy do teleskopu" i wyrzuciło mi sporo wyników, w tym powszechnie znane w Polsce sklepy. Natomiast 1 cal (1") = 2,54 cm, a więc podane tam wymiary trzeba pomnożyć przez 2,5. Możesz spotkać się też ze stopą. 1 stopa (1') = 30,48 cm. Z dobrym przybliżeniem można wtedy pomnożyć przez 30, ewentualnie przez 30,5.
  10. Na zdjęciu przy dolnej krawędzi jest Lutnia, przy prawym boku głowa Smoka, zaś lewy bok zajmuje Łabędź od Albireo do Sadra i gwiazd o1 i o2 Cygni. Kierunek lotu meteoru zgadza się z radiantem Perseidów, choć kształt smugi trochę chyba za bardzo regularny.
  11. Przy obserwacji Jowisza możesz spróbować dostrzec cienie jego księżyców podczas przejścia na tle tarczy. A także chowanie się księżyców za tarczą (początki zakryć) i ich wychodzenie z cienia planety (końce zaćmień). To teraz, po opozycji. Po koniunkcji ze Słońcem, w pierwszej połowie przyszłego roku, będzie odwrotnie: da się obserwować wejścia księżyców w cień (początki zaćmień) i wyjścia zza tarczy (końce zakryć). Cienie księżyców galileuszowych powinny być widoczne jako kropki na tarczy już nawet w niezbyt dużym powiększeniu. Nieco większe powiększenie i lepsze warunki obserwacyjne są potrzebne, by dostrzec na tle tarczy same księżyce. Szczególnie efektowne są wejścia w cień i wyjścia z cienia Jowisza, czyli początki i końce zaćmień, gdy księżyce w ciągu paru minut znikają z pola widzenia (na zachód od planety), względnie pojawiają się na nim (na wschód od niej). Obecnie mamy do czynienia z tą drugą sytuacją. A już za 2 lata, w sezonie 2021, podczas jowiszowej równonocy księżyce będą się zakrywać i zaćmiewać wzajemnie. Warto się już teraz na to szykować. W sieci można znaleźć filmiki z poprzedniego takiego sezonu, w latach 2014/15. Natomiast już w czwartek 22 sierpnia, od godziny 21:18 do zachodu Jowisza około 23:30 ostatnia szansa w tym sezonie obserwacyjnym na obserwację z Polski przejścia cienia Ganimedesa na tle tarczy planety. Listę zjawisk zachodzących w układzie księżyców galileuszowych Jowisza można znaleźć m.in. w bardzo dobrym aplecie w Javie na stronie czasopisma "Sky and Telescope". Są tam też inne przydatne programy (na stronie S&T podlinkowane, jako "Interactive observing tools").
  12. Na początku września  Neptun (opozycja 10 września), Ziemia, Słońce, Merkury (koniunkcja górna 4 września) i Mars (koniunkcja 2 września) ustawią się prawie na jednej linii. Niewiele braknie, by do nich dołączyła jeszcze Wenus (koniunkcja górna 14 sierpnia). Nie wiem, co z tego wynika, ale kiedyś słyszałem od jednej kobiety, że gdy planety ustawiają się na jednej linii, to na Ziemi dzieją się złe rzeczy. Trzeba uważać.

    1. Show previous comments  3 more
    2. szuu

      szuu

      ustawianie się planet w jednej linii nie jest jeszcze takie złe, najgorsza wróżba to gdy w jednej linii ustawi się oś optyczna celownika karabinu snajperskiego oraz nasza głowa ^_^

    3. zbignieww

      zbignieww

      W jednej linii to nigdy nie beda, juz z racji faktu roznych katow ich orbit do plaszczyzny ekliptyki. Teoretycznie

      mogla by to byc ( ale tylko teoretycznie ) zygzakowata linia na plaszczyznie prostopadlej do ekliptyki . 

      Mozna by powiedziec, ze " w jednej linii " - to potoczny skrot myslowy. Czy tak , mam racje ?  :) 

       

       

       

    4. ekolog

      ekolog

      Niemniej jak wszystkie większe planety znajdą się w opozycji to mogą jednak z deczko odciągnąć Ziemię od Słońca. Jakby jeszcze Wenus i Merkury odleciały na ten czas na druga stronę od Słońca to tym lepiej.

      I w ten sposób zmniejszą nam to okropne ... ocieplenie ;)

      A co nas mocniej przyciąga w takiej sytuacji: Mars czy Jowisz?

      Siema

  13. Przy tej okazji warto wspomnieć o gwieździe Almach, czyli gamma Andromedy, którą można porównać z Albireo. W tym przypadku gwiazdy są nieco jaśniejsze (+2,1 i +4,8 magnitudo, różne źródła różnie podają), ale odległe od siebie o niecałe 10". Potrzebny jest zatem trochę mocniejszy sprzęt do ich rozdzielenia. Dodatkowo słabszy składnik jest też układem podwójnym (a nawet potrójnym), lecz tutaj słabsza gwiazda, o jasności +6 mag jest oddalona od jaśniejszego składnika o zaledwie 0,3 sekundy kątowej. Dwie najjaśniejszej gwiazdy układu, podobnie jak w Albireo wyraźnie różnią się barwą, są to olbrzymy typów widmowych odpowiednio K3 i B9,5. Almach dobrze nadaje się, jako wskazówka do odszukania pobliskich obiektów mgławicowych. Tuż na północ od linii, łączącej tę gwiazdę z odległym o 12° Algolem z Perseusza znajduje się jasna gromada otwarta M34. Dodatkowo prawie dokładnie na tej linii, 3,5 stopnia od Almacha znajduje się jaśniejsza od 11 magnitudo galaktyka spiralna NGC 891, ustawiona bokiem do nas, a więc podobna do słynnej Igły (NGC 4565 z Warkocza Bereniki). Niedaleko są również nasze galaktyczne sąsiadki, czyli M31, 32, 33 i 110. Dołączam jeszcze mapkę okolic Almacha z programu Starry Night:
  14. Wychodźcie na zewnątrz, Jowisz będzie widoczny przez lornetkę!!
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.