Jump to content

majer

Społeczność Astropolis
  • Posts

    887
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by majer

  1. Ja też tak robiłem, tylko nie z katką, ale z nakładką z czarnego brystolu, o średnicy jakieś 2-3 cm większej od średnicy obiektywu. Użycie wężyka spustowego, nawet takiego długiego na metr czy dwa spowoduje, że po jego naciśnięciu podniesienie lusterka i ruch migawki wprawi aparat zawsze w jakieś drgania i obraz raczej będzie nieostry.
  2. Kiedyś tak fociłem Księżyc przez MTO 11CA Prakticą na kliszy. Bywało, że i 2 godziny ustawiałem ostrość i ciągle byłem niezadowolony. Aż w końcu kark mnie bolał na tyle, że wracałem do domu bez fotki. Niestety nie było wtedy widoku na żywo, a co tak naprawdę wyszło można było się przekonać dopiero po wywołaniu filmu i zrobieniu odbitek.
  3. Jeszcze a propos przebiegu pasów zakryć na Ziemi. To jest tylko prognoza i obliczenie najbardziej prawdopodobnego przebiegu pasa. Jak w każdym rachunku także i tutaj są błędy obliczeń i w rzeczywistości pas zakrycia może być przesunięty na północ lub na południe. We wspomnianym przeze mnie programie Occult Watcher pokazują to w postaci najprawdopodobniejszego przebiegu pasa, ale dodatkowo pokazują pas +/- jedno, +/- dwa i +/- 3 odchylenia standardowe od niego. I faktyczny pas powinien się mieścić w tym zakresie +/- 3 odchylenia, ale im bliżej tej granicy +/- 3, tym mniejsze prawdopodobieństwo, że dojdzie tam do zakrycia. W każdym razie próbę rejestracji zjawiska można, a nawet należy podjąć nawet jak się przebywa kilkadziesiąt, a czasami i ponad 100 km od obliczonego przebiegu pasa. Obserwacja negatywna, czyli brak zakrycia też ma znaczenie.
  4. Zanistalowalibyście u siebie appkę, która pokazuje Marsa na północ od Łabędzia? Z tym Trójkątem Letnim też jest coś nie teges.
  5. Tak, dobrą opcją jest instalacja OccultWatchera. Jeśli ktoś radzi sobie z angielskim, to ze strony IOTA w dziale "Helpful Informations" można pobrać podręcznik Chasing the Shadow: The IOTA Occultation Observer's Manual. I tam jest wiele ciekawych informacji. Natomiast na forum PTMA można znaleźć kilka jego rozdziałów przetłumaczonych na polski (mam nadzieję, że nie robię niczego złego udostępniając ten link tutaj, gdyby było jednak inaczej, proszę go skasować).
  6. Na stronie Steve'a Prestona z zakryciami gwiazd przez planetoidy podają, że za 2 tygodnie dojdzie do zakrycia całkiem jasnej gwiazdy przez planetoidę. W zjawisku wezmą udział ciała wymienione w tytule, a pas zakrycia według prognoz ma przejść m.in. przez północną Polskę. Jest to najjaśniejsza gwiazda zakrywana w ten sposób do połowy listopada br., której pas zakrycia przebiega przez Polskę. Gwiazda HD72722 jest łatwa do odnalezienia tuż na zachód od głowy Hydry i jest łatwo dostrzegalna przez lornetkę: Natomiast planetoida (21546)Windmanstatten ma jasność około +18,5 magnitudo, czyli w momencie zakrycia jasność gwiazdy spadnie na chwilę o jakieś 12 wielkości gwiazdowych. Zjawisko nie potrwa długo, mniej więcej 1 sekundę, a więc obserwując gwiazdę wzrokowo łatwo je przegapić. O ile chmury pozwolą, to zjawisko będzie całkiem dobrze widoczne u nas, gdyż o tej porze ten fragment nieba wznosi się na wysokość mniej więcej 20 stopni ponad widnokrąg. W obserwacjach nie przeszkodzi także Księżyc przez I kwadrą, przebywający wtedy od dawna pod horyzontem. Jak już wspomniałem gołym okiem zjawisko jest niestety łatwe do przegapienia, bo trwa bardzo krótko, ale można spróbować nagrać je na filmie, nagrywając dobre kilka minut przed i po przewidywanym czasie zakrycia. Takie nagłe zgaśnięcie gwiazdy, a potem pojawienie się jej ponownie może wyglądać efektownie. Czas nagrywania warto przedłużyć do nawet +/- 20 minut od zjawiska, bo zawsze jest szansa, prawda, że niewielka, na odkrycie w ten sposób ewentualnego księżyca planetoidy. Natomiast jeśli ktoś dysponuje odpowiednim sprzętem (oprócz teleskopu i kamery ważna jest też tzw. służba czasu, czyli urządzenie precyzyjnie podające aktualny czas i inserter, czyli urządzenie zapisujące m.in. ten czas na każdej z klatek nagrywanego filmu), to warto wykonać obserwację tego zakrycia, która wtedy może mieć znaczenie naukowe. Obserwacja pojedynczego obserwatora może ma nieduże znaczenie, ale jeśli się doda obserwacje różnych obserwatorów z różnych miejsc można np. próbować wyznaczyć kształt profilu planetoidy, czy jej rozmiar. Gdyby ktoś chciał się poważniej zająć obserwacjami takich zjawisk, to polecam zainstalować u siebie program OccultWatcher.
  7. O czym będzie jubileuszowy wpis Taysona?

    1. Show previous comments  1 more
    2. fornax

      fornax

      :laughing1:

      Moge w kazdej chwili to rzucic, jeśli tylko bede chciał ;)

      O rzucaniu astrofotografii przez  "taysona".

    3. jupiter1969

      jupiter1969

      O jubileuszowym wpisie Tysona.

    4. Herbert West

      Herbert West

      Będzie to ostra jak brzytwa krytyka zdjęcia @wessel. Szykujcie popcorn!

  8. Na stronie IMO (Międzynarodowa Organizacja Meteorowa) piszą, że maksimum aktywności w tym roku przewiduje się 12 sierpnia około 19:30 UT, czyli 21:30 naszego czasu. A zatem jak tylko zrobi się ciemno już będzie ich dużo.
  9. W tym tygodniu także będzie się działo w układzie księżyców galileuszowych Jowisza. W nocy z 29 na 30 lipca od wschodu Jowisza cień Kalisto na tarczy, potem dołączy cień Io i przez ponad 40 minut dwa cienie na tarczy, a po zejściu cienia Kalisto na tarczy zamelduje się Io, a następnie sama Kalisto i przez ponad godzinę cień i dwa księżyce na tarczy.

     

    Natomiast w nocy z 1 na 2 sierpnia jedno z nielicznych w tym sezonie obserwacyjnym możliwe do obserwacji z Polski częściowe zakrycie Europy przez Ganimedesa, mniej więcej od godziny 24 do 2, z fazą maksymalną około 1:05. Pod spodem symulacja tego zakrycia w Stellarium web:

     

    image.png.97ef60d7cd444f3ff83ac6a1501aaf09.png

    1. piotrkusiu

      piotrkusiu

      Może załóż jakiś temat z takimi wydarzeniami. Nie każdy na statusy patrzy

  10. Udało się Marsa dostrzec gołym okiem, czy bez lornetki nie dałoby się?
  11. 4 października bardzo rzadko możliwe do obserwacji zjawisko na Jowiszu: jednoczene przejście cieni Kalisto i Ganimedesa przez tarczę planety bardzo dobrze widoczne z Polski. O zmierzchu Ganimedes na południku centralnym, przed 19 wejście cienia Kalisto, przed 20:30 zejście Ganimedesa, około 20:50 wejście jego cienia i do mniej więcej 23:30 oba cienie na tarczy. Gdzieś o 0:20 zejście cienia Kalisto, gdy Jowisz wciąż 13 stopni nad horyzontem. Zachód Jowisza około 2:10.  Na załączonym obrazku symulacja widoku tarczy Jowisza o 22:00 ze Stellarium. Cień Kalisto po prawej, cień Ganimedesa po lewej. Powinno dać się to dostrzec nawet w lornetce.

    jowisz_2021_paz_04_22_00.png.cc9cbc4ca7054786f82ea38e2a5d3a87.png

    1. Pathfinder

      Pathfinder

      Dzięki.

      To właśnie są informacje dla których tu wchodzę :) 

    2. alinoe

      alinoe

      Zanotowane w kalendarzu.

    3. Alice

      Alice

      Ależ mi przypomniałeś moje dawne obserwacje potrójnego cienia na Jowiszu...

       

  12. Na googlemaps sklep wciąż jest (i jakiś Taurus za szybą):
  13. Proponuję obejrzeć widmo posolonej świeczki (uważając, by nie spalić spektrografu). Sód aż razi w oczy.
  14. Na tym nieco prześwietlonym zdjęciu na prawo od Saturna widać chyba jeszcze dwa księżyce (jeden na pewno, a drugi mam wrażenie, że też jest). Sprawdziłem na stronie Sky and Telescope, że to są Dione (bliżej i bardziej na północ) i Rea (dalej i nieco na południe, wyraźniejsza). Mam wrażenie, że widać też Tetydę po lewej stronie, Enceladusa chyba już nie (ale te starałem się wypatrzeć, jak mi S&T pokazało, że powinny tam być):
  15. https://www.youtube.com/watch?v=6Va6aEbEn5I

     

    Pierwszy filmik przysłał ktoś z naszych 

    1. ekolog

      ekolog

      Trzeba uważać non stop i patrzeć na prawo i lewo trzy razy ;)

  16. To mogła być Konica Super SR. Chyba te były czulsze na czerwień.
  17. Jedna poprawka: ta skala na teleskopie to nie rektascensja, tylko kąt godzinny. Rektascensja jest w układzie równikowym II, który jest przytwierdzony do nieba, porusza się razem z nim i jest niezależny od położenia obserwatora. Natomiast w teleskopach jest kąt godzinny z układu równikowego I, który jest związany z obserwatorem i zmienia się, jeśli zmienia się jego położenie. Kąt godzinny rośnie w przeciwną stronę, niż rektascensja. Kąt godzinny na zachód od południka centralnego, rektascensja -- na wschód od punktu Barana. Oczywiście jak już mamy teleskop ustawiony na jakiś obiekt o znanej rektascensji i deklinacji, to przestawiając go na inny obiekt o znanych współrzędnych na montażu równikowym wystarczy przesunąć teleskop o ich różnicę (o ile oś rektascensji jest ustawiona dokładnie na biegun niebieski). Z kątem godzinnym i rektascensją związany jest tzw. czas gwiazdowy, który jest równy rektascensji gwiazd górujących w danym momencie. A związek między nimi jest taki: czas gwiazdowy = kąt godzinny + rektascensja
  18. A mnie wciąż dziwi, jak wiele osób nie odróżnia liczby pojedynczej od mnogiej, pisząc: "...dzięki jasnym gwiazdką które...", albo: "...i jakiś tam aberracji...", czy: '...usunięcia jakiś gwiazd..." (te ostatnie z jednego postu, więc na pewno nie literówka). To tylko najjaskrawsze przykłady z nieodległej przeszłości. Inne często się pojawiające, to pisanie "na prawdę" zamiast "naprawdę", czy 'tym nie mniej" zamiast "tym niemniej" (ale za to pisze się "na pewno", czy "nie mniej od iluś tam"). Nie chce mi się szukać przykładu. Niestety automat ich nie podkreśla, bo nie rozróżnia kontekstu. Przydałoby się u nas coś takiego, jak Grammarly w angielskim. Kiedyś były tu wątki o poprawnej pisowni i najczęstszych błędach ortograficznych (nie przeze mnie założone) świadczące o tym, że jest tutaj więcej osób, którym to przeszkadza, ale dawno już gdzieś przepadły w otchłani forum wraz z ich autorem niestety, bo ciekawie pisał na różne tematy.
  19. https://www.aavso.org/apps/webobs/results/?star=BETELGEUSE&num_results=200 - tutaj podają, że +1,7 mag. Widać tam też, że to czerwony olbrzym: w paśmie U ma zaledwie +5 mag a w poczerwieni (pasmo H) nawet -4.
  20. Zgrywa się jakoś nie do końca. Np. Procjon wyszedł podwójny.
  21. Przed chwilą nad Londynem. Tyle udało mi się uchwycić biedaaparatem w telefonie:
  22. To tylko takie złudzenie optyczne związane z położeniem obserwatora w jakimś miejscu i porównywaniem jego wyglądu z elementami widnokręgu. Kąt nachylenia terminatora zależy od szerokości geograficznej. Najlepiej to widać, gdy Księżyc nie jest w za dużej fazie, np. w I kwadrze: gdy wschodzi, to jego oświetlona część jest na górze, a nocna - na dole. Gdy góruje, to linia terminatora jest ustawiona pionowo, a gdy zachodzi, wtedy dzienna część Księżyca jest na dole, a nocna na górze. Widać to też na gwiazdozbiorach. Np. Bliźnięta jak wschodzą, to leżą prawie poziomo u nas, a gdy zachodzą, to stoją prawie pionowo. W trakcie przemieszczania się po niebie stopniowo się podnoszą. Czy Orion: gdy wschodzi, to Rigel jest wyżej od Betegezy, a gdy zachodzi, to jest niżej (ten przykład to może bliżej równika, gdzie Orion wschodzi bardziej poziomo; u nas tak nie jest, bo Orion wschodzi i zachodzi na stojąco). Fachowo to się nazywa rotacją pola i pokazuje, dlaczego montaże azymutalne, na których aparat/kamera ma cały czas takie samo położenie względem horyzontu, nie nadają się do długoczasowej astrofotografii. Po prostu na kolejnych zdjęciach fotografowany obiekt zajmuje inne położenie względem brzegów kadru. I gdy się to potem doda, to ostry pozostanie tylko środek zdjęcia. Efektu tego nie ma, gdy używa się montaży paralaktycznych, na których aparat/kamera obraca się tak samo, jak niebo (co łatwo zauważyć już nawet po kilkudziesięciu minutach).
  23. "Czy Betelgeza już wybuchła?" Te pytanie przypomniało mi inną stronę: http://hasthelargehadroncolliderdestroyedtheworldyet.com/
  24. Tutaj jest zdjęcie Miry z jesieni 2011 roku. W opisie zdjęcia piszą, że mogła mieć +2,3 magnitudo wtedy. A tutaj to samo zdjęcie na APOD-zie z 1 kwietnia 2012 r. Oczywiście tą jasną żarówą jest planeta Jowisz. Na podstawie jej położenia można wnioskować, że zdjęcie wykonano gdzieś 27-28 września 2011 r. Wtedy Mira też miała jasność porównywalną z Menkarem, którego jasność obserwowana, to +2,5 wielkości gwiazdowej.
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.