Jump to content

HAT-P3b - pionierskie rozdziewiczenie


Recommended Posts

Jak łatwo stać się pionierem ;). Do egzoplanet przymiarkę robiłem już jakiś czas temu, niestety - głównie teoretyczną. Sprawy sprzętowe pochłonęły mnie w 90%. Wreszcie udało mi się zagłębić w temat i nagrać odpowiednią ilość materiału.

 

Muszę przyznać, że zadanie jest naprawdę proste (przy odpowiednim sprzęcie) i większość z Was może zarejestrować taką planetę dla siebie. Wrażenie mentalnie jest naprawdę duże, bo pozwala "namacalnie" dotknąć ten "nasz" inny świat.

 

Na pierwszy ogień poszła HAT-P3b. Efekt rejestracji poniżej. Na szybko, bez wyskalowania, z emocjami. Wieczorem jak będę miał trochę czasu to przygotuje jakieś opracowanie w tym temacie, choć pewnie Hans mnie uprzedzi ;).

 

Na razie dzielę się z Wami przeżyciami i przy okazji informuję o otwarciu nowego działu: Planety pozasłoneczne. Tu będziemy gromadzić nasze wspólne dokonania.

 

HAT-P3b

RA 13:44:23

DEC +48:01:43

GSC 3466:0819

Magnitude V 11.86

Tranzyt 123min

 

HAT_P3b_jesion.png

 

POSSI_hatp3.jpg

 

750px_Planetart_1.jpg

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

:szczerbaty:

 

Teraz będzie Adam z górki! Gratulacje.

 

(...) choć pewnie Hans mnie uprzedzi ;) .(...)

 

A pewnie.

 

Ta panienka to nie standardowy Goracy Jowisz. Mamuśka tego układu to gwiazda to GSC 03466-00819b typu widmowego K. Bardzo podobna do naszego Słońca tylko nieco chłodniejsza. Cała ta rodzinka jest od nas w odległóści 140 parseków. Planetka została odkryta przez HATNet Project niecałe dwa lata temu (VI 2007).

 

No ale co w niej takiego niestandardowego? Po pierwsze ten obcy świat ma idealnie kołową orbite, co jest nieczęste. Okres orbity to mniej więcej 2,8 dnia. Planeta obiega gwiazdę w odległości 0,039 AU czyli praktycznie dokładnie 10x blizej niż Merkury nasze Słońce (0,39AU). No i najwazniejsza różnica. Ten swiat jest za mały by nazywac go gorącym Jowiszem. Ma ledwie nieco ponad pół masy Jowisza (190 Mz). Na upartego mozna by ją nazywac Gorącym Saturnem.

 

To teraz i ja sie pochwale. Też ją mam :)

 

Kurde, chyba zaczne robić naciecia na teleskopie... Kurde... niezła myśl :szczerbaty:

 

200 klatek po 75 sekund

hatp_3_1.JPG

hatp_3_2.JPG

 

hatp_3_3.JPG

 

bez_tytu_u.JPG HAT_P_3b.jpg

 

Jakby ktoś miał ochote pobawić się wynikami, załączam plik (zminić .pdf na .txt)

 

hat_p3.pdf

 

Pozdrawiam.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Zrobiłem jeszcze mały eksperyment. Mając około 200 klatek z przeciągu paru godzin postackowałem je w pakiety po 5 szt. Po co? Uśredniając 5 klatek poprawiamy znacznie dokładność odczytu poprzez uśrednienie np. seeingu. Jak wzrasta rozdzielczość mag. można zobaczyć na tym wykresie z Maxima:

Obrazek_8.png

Link to post
Share on other sites

Kolejny trick zwiększający rozdzielczość. W Maximie zaznaczyłem 8 gwiazd referencyjnych (Ref, zamiast Check), zamiast jednej. Inaczej mówiąc, "poprzeczka" do której porównywana jest nasza egzoplaneta jest teraz wyliczana dokładniej (średnia 8 gwiazd referencyjnych).

 

Co Wy na to?

Obrazek_9.png

Link to post
Share on other sites

Dokładnie tak - zaznaczenie kliku gwiazd porównania zwiększa dokładność pomiaru. I wypada z tej możliwości korzystać, o ile oprogramowanie na to pozwala (w sumie to nie znam softwar'u, które liczy differential photometry wyłącznie z jedną tylko gwiazdą porównania - choć prawdą jest, że miałem do czynienia z kilkoma zaledwie programami).

 

Natomiast, co może wynikać z mojej dość skromnej wiedzy, nie widzę sensu stosowania kilku gwiazd kontrolnych i jednej tylko gwiazdy porównania (a zauważyłem to na zrzucie klatki z obserwacji Hansa). Gwiazda kontrolna służy potwierdzeniu, że gwiazda porównania nie jest zmienną a tym samym V-C jest wiarygodne (tak długo, jak znana wartość K-C odpowiada wartości K-C z obserwacji; V-zmienna, C-gwiazda porównania, K-gwiazda kontrolna). Ale, jak już zaznaczyłem, mogę się mylić.

Link to post
Share on other sites

Heh, na moim "palomar wzgorze" mam FWHM od 0,9 piks. (przy dobrych warunkach) do 1,8 piks (gorszych nie miałem jeszcze). Problem w tym, że bardzo płynie mi punkt ostrości wraz z temp. W tej chwili waham się nad wyborem kwestii wyciągowych, więc dojdzie do tego kompensacja temperatury. W czasie wczorajszej sesji FWHM szło od 1,5 piksela na początku do 5 pikseli pod koniec. Buuu... dlatego końcówka już ma większy błąd statystyczny.

 

Wielkość piksela to 1,82 sek. kątowe. Czasy użyte to 60 sek. dające max ADU dla gwiazdy macierzystej c.a 50 tys. jednostek. Graniczny zasięg wg. Munipacka to 17,8 mag (przy tym czasie na jednej klatce).

Link to post
Share on other sites

Jeszcze jeden ciekawy wniosek - ostrość. Zdecydowanie powinna być możliwie najlepsza przy tego typu fotometrii. Zobaczcie, jak zmienia się rozrzut błędu wraz z jej spadkiem. Początek sesji to 1,5 piksela FWHM, koniec to już 5 pikseli.

Obrazek_10.png

Link to post
Share on other sites

Nie jestem pewny czy nie gadam teraz głupot, ale generalnie problem z ostrością powinien się zaczynać w chwili gdy rozmiary naszej gwiazdki przekroczą rozmiary apertury na której mierzymy. Nie mam jak sprawdzić tego empirycznie, bo wszystkie moje tranzyty były zrobione na ręcznie ustawianej ostrości, a wiec takiej sobie (no dobra, na słabej ;) ) Postaram się napisać kilka słów gdy popełnie pierwsze fotometrie z robofokusem.

 

Sprawdziłem też metodę z wieloma gwiazdami referencyjnymi . wykres ponizej to ciągle ta sama moja wczorajsza sesja, ale tym razem policzona pod pinpointem na bazie 13 najbardziej stabilnych gwiazd jakie odnalazłem na klatkach.

 

hatp_3_13.JPG

 

Pytanie czy widać różnice... ja jakoś masakrycznej poprawy nie widze.

 

Pozdrawiam.

 

Ps. Jeszcze mi jedna myśl przyszła do głowy. Jak mamy jasną , naprawdę jasną exo, np. 8Mag, musimy dawać ekstremalnie krótkie czasy aby nie wysycić jej obrazu. (Pamiętajcie że jezeli jakikolwiek piksel na naszym celu osiagnął te 65K to wszystko nad, zostało uciete i pomiar bedzie przekłamany. Z praktyki, to np. munipack, w ogóle nie chce mieć z takim obiektem doczynienia, pominie klatke. Pinpoint walczy na takich klatkach, ale trzeba mieć tego świadomosć). Więc jak nam przyjdzie np. zbijac czasy klatek do 5 sek. (ja najszybsze fotometryczne czasy miałem w okolicach 10 sek przy którejs zmiennej) Tak sobie mysle, czy przypadkiem niepełna ostrość nie była by jakimś rozwiązaniem. Byle sie nie zmieniała w trakcie. Bo gwiazdka X o FWHM 1 na 10 sek da nam np. 60K, a z FWHM 3 na tych samych 10 sek. ta sama gwiazdka ledwo sięgnie 50K...

Edited by Hans
Link to post
Share on other sites

Dla pełnej jasnosci przemieliłem dane pod munipackiem (wczesniejsze pomiary zrobine pinpointem)

 

Wygląda to tak:

 

compare.jpg

 

plot.JPG

 

Na podstawie danych wynikowych Joao Gregorio (http://www.atalaia.org/gregorio/exoplanetas.php) wygenerował plot pro softem

 

hatp3marcin.png

 

Wykres nie jest tak czysty jak w przypadku ostatniego tranzytu TrES-3b, but is usable .

 

Jak widać wszystkie softy na podstawie moich danych generują praktycznie taką samą krzywą. Róznice są w skalowaniu i elementach graficznych.

 

Zobaczymy jeszcze co powie AXA, ale trzeba dać im chwile ze względu na róznice czasowe.

 

Pozdrawiam.

Link to post
Share on other sites

a też przystąpiłem do tych pomiarów

niestety u mnie kompletna klapa

 

Hat_P_3B_chart.jpg

 

zapewnie zbyt mała apertura i ogniskowa do takich zamierzeń

focone atikiem 314L 80ED f/6 w sumie nadawało się 211 klatek po 60 sekund expozycji

FWHM 1,285-1,875

 

 

i jeszcze zoom wykresu samej gwiazdki:

 

Hat_P_3B_chart_zoom.jpg

 

gratulacje Adam, u Ciebie wyszła piękna widoczna krzywa tranzytu

Edited by sumas
Link to post
Share on other sites
Byle sie nie zmieniała w trakcie. Bo gwiazdka X o FWHM 1 na 10 sek da nam np. 60K, a z FWHM 3 na tych samych 10 sek. ta sama gwiazdka ledwo sięgnie 50K...

 

Piszesz tu o całkowitej liczbie zliczeń, czy o wartości w maksimum? Jeżeli zmienia się FWHM, to fotometrię aperturową ciężko jest robić. Dość ciekawą techniką jest stosowanie różnych apertur w zależności o jasności gwiazdy i liczenia poprawek aperturowych na najjaśniejszych nieprześwietlonych gwiazdach. Nie słyszałem by ktoś to stosował zmieniając rozmiar apertury dla danej gwiazdy co ekspozycję.

 

Moim zdaniem nie ma sensu robić zdjęć z więcej niż połową maksymalnej liczby zliczeń w maksimum profilu gwiazdy. Po pierwsze kamera może się już robić lekko nieliniowa, a po drugie lepiej zrobić więcej krótszych zdjęć i potem uśredniać. Zauważcie, że ilość zliczeń podlega statystyce Poissona, czyli dyspersja wyniku jest równa jego pierwiastkowi. Jeśli w jednym pikselu mamy 10 tysięcy zliczeń, to jest to 10 tyś +/- 100, czyli niepewność względna jest 1%.

 

Dodawanie kolejnych gwiazd kalibracyjnych nie koniecznie musi znacząco poprawiać jakości fotometrii. Istnieje pewna graniczna dokładność, którą można wycisnąć z danego zbioru ekspozycji i być może jest ona osiągana np. już przy 3 lub 2 gwiazdach porównania. Nie należy też dodawać do ** porównania gwiazd o małej liczbie zliczeń - wprowadzają tylko szum. Przy kilku gwiazdach porównania lepiej jest używać mediany zamiast średniej - jest ona bardziej odporna na odstające punkty np. jakąś zmienną wśród gwiazd porównania.

 

A gwiazda kontrolna służy do sprawdzenia, czy cała fotometria ma sens. Nie chodzi tu tylko o ewentualną zmienność gwiazdy porównania, ale także np. chmury lub problemem z nieuwzględnieniem poprawki związanej ze zmianą kolorów gwiazd wraz z masą powietrza.

 

Nie wiem w czym problem, ale widzę, że "Loss+1" macie stały na wykresach z AXA. To czasem ułatwia analizę wyniku. Może jest tak, że Bruce chce oddzielnie jasności * zmiennej i porównania, sam liczy różnicę, a z jasności * porównania liczy ów "Loss+1", a Wy dajecie mu tylko ową różnicę jasności?

 

Gratuluję udanych obserwacji!

Link to post
Share on other sites

Na 3. roku nie jestem. Nie mało czasu spędziłem na analizie obserwacji tranzytów wykonanych przez amatorów (w tym Bruce'a Garry'ego) i sam nie raz fotometrię robiłem. Same planety pozasłoneczne jakoś mało lubię, ale nie raz przyszło mi się nimi zajmować.

Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Our picks

    • Big Bang remnant - Ursa Major Arc or UMa Arc
      Tytuł nieco przekorny bo nie chodzi tu oczywiście o Wielki Wybuch ale ... zacznijmy od początku.
       
      W roku 1997 Peter McCullough używając eksperymentalnej kamery nagrał w paśmie Ha długą na 2 stopnie prostą linie przecinajacą niebo.
       
      Peter McCullough na konferencji pokazał fotografię Robertowi Benjamin i obaj byli pod wrażeniem - padło nawet stwierdzenie: “In astronomy, you never see perfectly straight lines in the sky,”
        • Like
      • 14 replies
    • Jeśli coś jest głupie, ale działa, to nie jest głupie - o nietypowych rozwiązaniach sprzętowych
      Sformułowanie, które można znaleźć w internetach jako jedno z "praw Murphy'ego" przyszło mi na myśl, gdy kolejny raz przeglądałem zdjęcia na telefonie z ostatniego zlotu, mając z tyłu głowy najgłośniejszy marsjański temat na forum. Do rzeczy - jakie macie (bardzo) nietypowe patenty na usprawnienie sprzętu astronomicznego bądź jakieś kreatywne improwizacje w razie awarii czy niezabrania jakiegoś elementu sprzętu  Obstawiam, że @HAMAL mógłby samodzielnie wypełnić treścią taki wątek.
        • Haha
        • Like
      • 21 replies
    • MARS 2020 - mapa albedo powierzchni + pełny obrót 3D  (tutorial gratis)
      Dzisiejszej nocy mamy opozycję Marsa więc to chyba dobry moment żeby zaprezentować wyniki mojego wrześniowego projektu. Pogody ostatnio jak na lekarstwo – od początku października praktycznie nie udało mi się fotografować. Na szczęście wrzesień dopisał jeśli chodzi o warunki seeingowe i udało mi się skończyć długo planowany projekt pełnej mapy powierzchni (struktur albedo) Marsa.
        • Like
      • 130 replies
    • Aktualizacja silnika Astropolis - zgłaszanie uwag
      Dzisiaj zaktualizowaliśmy silnik Astropolis do najnowszej wersji (głównie z powodów bezpieczeństwa). Najpoważniejsze błędy zostały już naprawione, ale ponieważ aktualizacja jest dosyć rozbudowana (dotyczy także wyglądu), drobnych problemów na pewno jest więcej. Bez was ich nie namierzymy. Dlatego bardzo proszę o pomoc i wrzucanie tu informacji o napotkanych problemach/błędach.
        • Thanks
      • 250 replies
    • Insight Investment Astrophotographer of the Year 2020 – mój mały-wielki sukces :)
      Jestem raczej osobą która nie lubi się chwalić i przechwalać… ale tym razem jest to wydarzenie dla mnie tak ważne, że postanowiłem podzielić się z Wami tą niezwykle radosną dla mnie wiadomością.
       
      Moja praca zajęła pierwsze miejsce w kategorii „Planety, komety i asteroidy” podczas tegorocznego konkursu Insight Investment Astronomy Photographer of the Year 2020.
        • Like
      • 85 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.