Jump to content

Recommended Posts

Najciekawszy jest może ten ostatni patent. Stosowanie szalonego prawie powiększenia przy szukaniu bladziutkich kłaków, komet.

 

Może to wynikać z tego co onegdaj napisał McArtii: Pręcik łapiący kwanty (np. 20 na sekundę) informuje o tym mózg. Jednak gdy jest ich mniej niż 10 / sek pręcik nie jest rozpatrywany.

Zatem jak tło spada średnio do 9 kwantów na sekundę a mgiełka do 12 kwantów na sekundę to nagle tło dla człowieka spada do zera i różnica robi się 12 a nie 3.

Już może zauważalna?!

 

Pozdrawiam

p.s.

Pręciki są to komórki wrażliwe na światło na dnie oka szczególnie cenne w nocy.

To ten pamarańczowy łuk na przekroju oka na moim obrazku ("skąd się bierze wzór na powiększenie kątowe teleskopu" - swego czasu był nawet na Wikipedii link doń ale obrazek wyparował z jakiegoś bezpłatnego miejsca)

 

pow.jpg

Edited by ekolog
  • Like 5
Link to post
Share on other sites

Czas chłodzenia teleskopu to ok.:

  • 30 min. na każde 10*C różnicy dla newtonów <=8"
  • 30 min. na każde 10*C różnicy dla refraktorów <=4"
  • 60 min. na każde 10*C różnicy dla newtonów >8"
  • 60 min. na każde 10*C różnicy dla refraktorów >4"
  • 60 min. na każde 10*C różnicy dla maksutowów i innych katadioptryków

 

nie straszmy początkujących potrzebą wielogodzinnego chłodzenia teleskopu

 

czas chłodzenia w niewielkim stopniu zależy od różnicy temperatur między teleskopem i otoczeniem

gdy ta różnica jest duża to chłodzenie staje się efektywniejsze. Dopiero gdy temperatura teleskopu zbliży się na kilka stopni do temperatury powietrza wyrównanie temperatur postępuje wolniej. W efekcie schłodzenie teleskopu o 10o trwa niewiele krócej niż o 40o

 

duże teleskopy nie zawsze potrzebują też znacznie dłuższego czasu chłodzenia. Wiele zależy od konstrukcji teleskopu, za to gdy temperatura powietrza spada te duże konstrukcje (szczególnie zamknięte) nie zawsze nadążają za tym spadkiem. Z tego powodu do dużych teleskopów, a zwłaszcza SCT montuje się aktywne chłodzenie

 

inny też jest czas chłodzenia dla obserwacji wizualnych, a inny dla astrofotografii. Inny też do obserwacji DSO, a inny do obserwacji planetarnych. Po dojechaniu na miejscówkę i wyciągnięciu teleskopu z samochodu gwiazdy w teleskopie wyglądają jak placki i nie daje się uzyskać ostrego obrazu nawet w małych powiększeniach. Po 15-20 minutach daje się już obserwować DSO. Dla planet to jeszcze za mało i zwykle trzeba odczekać 30-40 minut. Gdy fotografuję planety zawsze i niezależnie od różnicy temperatur i wielkości teleskopu odczekuję około 60 minut na wychłodzenie. Tyle wystarczy nawet gdy wyniosę teleskop z mieszkania na mróz -20o. Podane czasy dotyczą Maków, Newton zwykle potrzebuje nieco mniej czasu. Teleskopy kratownicowe zwykle wychładzają się też szybciej niż w pełnej tubie

 

pozdrawiam

  • Like 4
Link to post
Share on other sites
  • 4 years later...
W dniu 10.12.2016 o 02:09, ekolog napisał:

 

pow.jpg

 

W dyskusji w statusach o powyższym poście w kontekście:
"Dlaczego powiększenie lunety liczymy dzieląc ogniskową obiektywu przez ogniskową okularu?"


Padła subtelna akceptacja Szuu ale też coś jeszcze.


Wracając jednak najpierw do mojej powyższej grafiki dodam:


Dla małych kątów na niebie jakie zwykle mamy w astronomii tangens kąta (w radianach) jest zbliżony do kąta.
Dlatego wzór dokładny (iloraz tangensów) można przybliżyć ilorazem kątów (tego wlotowego z nieba i tego finalnego do oka).
Dlatego ostatecznie mamy banalne:

 

Beta/Alfa = ogniskowaobiektywu/ogniskowaokularu.

 

Alfa to kąt pod jakim widać Marsa gołym okiem (faktyczny).

Beta to kąt pod jakim człowiek widzi Marsa "za teleskopem" - co skutkuje oświetleniem dna oka fotonami lecącymi z Marsa na czaszy,

której przekrój zaznaczyłem na pomarańczowo.
Gdyby powiększenie było mniejsze to i czasza oświetlona byłaby mniejsza na dnie oka,
co oznacza, że dno oka człowieka jest takim małym ekranem kinowym, na którym mózg ogląda świat (w miniaturkach).

 

Pomysł forowicza @fornax

 

"Można podzielić średnicę źrenicy wyjściowej okularu przez średnicę obiektywu i też otrzymamy powiększenie układu optycznego" :icon_idea:

 

na wyznaczenie powiększenia teleskopu ze źrenicy wyjściowej okularu wpiętego do tego teleskopu też jest dobry ale wymaga pewnej staranności i odwagi/ryzyka(?).


Kierujemy teleskop na Słońce (lub na Łysego w pełni) i tuż za okularem w powietrzu przesuwamy cienki biały papier aż jasne kółeczko będzie najmniejsze.
Wtedy zaznaczamy jego obrys cienkim flamastrem i liczymy jego średnicę w milimetrach (zwykle jest to coś między 1 a 5 mm).


Średnicę obiektywu łatwo policzyć tylko zaglądajcie czy zaraz pod soczewkami nie ma rantu zmniejszającego nieco przelot.
W lornetkach tanich tak bywa niekiedy na pewno.

 

Wracając do głównego tematu wątku.


Jak obserwować? Z autopsji powiem. Pod możliwie ciemnym niebem (idź dalej choćby na sąsiednie podwórko lub jedź dalej choćby do innej dzielnicy)
i nie zniechęcając się długimi poszukiwaniami docelowego obiektu - oczywiście z udziałem wydrukowanej mapki oświetlanej czerwonym światłem
(wprawa przychodzi z czasem).

 

Siema

latarka_tpl_dual_flashlight_main.JPG

Edited by ekolog
Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Our picks

    • Big Bang remnant - Ursa Major Arc or UMa Arc
      Tytuł nieco przekorny bo nie chodzi tu oczywiście o Wielki Wybuch ale ... zacznijmy od początku.
       
      W roku 1997 Peter McCullough używając eksperymentalnej kamery nagrał w paśmie Ha długą na 2 stopnie prostą linie przecinajacą niebo.
       
      Peter McCullough na konferencji pokazał fotografię Robertowi Benjamin i obaj byli pod wrażeniem - padło nawet stwierdzenie: “In astronomy, you never see perfectly straight lines in the sky,”
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 12 replies
    • Jeśli coś jest głupie, ale działa, to nie jest głupie - o nietypowych rozwiązaniach sprzętowych
      Sformułowanie, które można znaleźć w internetach jako jedno z "praw Murphy'ego" przyszło mi na myśl, gdy kolejny raz przeglądałem zdjęcia na telefonie z ostatniego zlotu, mając z tyłu głowy najgłośniejszy marsjański temat na forum. Do rzeczy - jakie macie (bardzo) nietypowe patenty na usprawnienie sprzętu astronomicznego bądź jakieś kreatywne improwizacje w razie awarii czy niezabrania jakiegoś elementu sprzętu  Obstawiam, że @HAMAL mógłby samodzielnie wypełnić treścią taki wątek.
        • Haha
        • Like
      • 21 replies
    • MARS 2020 - mapa albedo powierzchni + pełny obrót 3D  (tutorial gratis)
      Dzisiejszej nocy mamy opozycję Marsa więc to chyba dobry moment żeby zaprezentować wyniki mojego wrześniowego projektu. Pogody ostatnio jak na lekarstwo – od początku października praktycznie nie udało mi się fotografować. Na szczęście wrzesień dopisał jeśli chodzi o warunki seeingowe i udało mi się skończyć długo planowany projekt pełnej mapy powierzchni (struktur albedo) Marsa.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 130 replies
    • Aktualizacja silnika Astropolis - zgłaszanie uwag
      Dzisiaj zaktualizowaliśmy silnik Astropolis do najnowszej wersji (głównie z powodów bezpieczeństwa). Najpoważniejsze błędy zostały już naprawione, ale ponieważ aktualizacja jest dosyć rozbudowana (dotyczy także wyglądu), drobnych problemów na pewno jest więcej. Bez was ich nie namierzymy. Dlatego bardzo proszę o pomoc i wrzucanie tu informacji o napotkanych problemach/błędach.
        • Like
      • 238 replies
    • Insight Investment Astrophotographer of the Year 2020 – mój mały-wielki sukces :)
      Jestem raczej osobą która nie lubi się chwalić i przechwalać… ale tym razem jest to wydarzenie dla mnie tak ważne, że postanowiłem podzielić się z Wami tą niezwykle radosną dla mnie wiadomością.
       
      Moja praca zajęła pierwsze miejsce w kategorii „Planety, komety i asteroidy” podczas tegorocznego konkursu Insight Investment Astronomy Photographer of the Year 2020.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 85 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.