Jump to content

diver

♥ Konto Płatne
  • Content Count

    744
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    7

Everything posted by diver

  1. Niem wiem czy słyszysz @Jarzyna B. moją szczękę (ciągle jeszcze naturalną), uderzającą o podłogę. Z taką ilością takiego materiału można poszaleć. Brawo za obróbkę!
  2. diver

    M 110

    Fajne odwzorowanie. Intrygują mnie te dwie ciemne plamy w obszarze galaktyki. Z początku myślałem że to jakiś błąd Twojego obrazu, ale przejrzałem inne fotki tego obiektu i okazuje się, że te ciemne plamy tam są. Materiału więc stosunkowo niedużo. A jednak udało Ci się uzyskać mało szumiący obrazek. Odszumiałeś podczas obróbki?
  3. No tak, z taką aperturą można próbować z ekspozycją 8 s. A skala pozwala wydobyć szczegół. Ten szczegół w galaktyce wyszedł znacznie lepiej niż gwiazdy. I ten galaktyki wraz z kolorystyką budzą u mnie pewien podziw i szacunek dla tej pracy.
  4. Przyjemne. Niemniej proszę o zdjęcie nadmiaru niebieskości z wielu gwiazd i tym samym purpury z kilku gwiazd. Szum przeszkadza mi w odbiorze nieco mniej.
  5. Tutaj masz przykład z mojego pierwszego doświadczenia z UHC-S Baadera. Ja jednak na co dzień do zmniejszania (nie eliminowania!) skutków LP używam filtra Astronomik CLS. Filtr UHC-S ma jeszcze bardziej "agresywną" charakterystykę mającą wzmacniać kontrast słabych mgławicowych obiektów. Moim zdaniem do gwiazd (gromad gwiazd) i galaktyk nie ma raczej sensu używać UHC-S.
  6. Ze trzy miesiące bezczynnie przeleżał u mnie filtr Baader UHC-S. Zimą w dogodnej dla mnie północno-wschodniej części nieba mgławic nie uświadczysz. Przyszła wiosna i na północy powoli zaczyna wyłaniać się Droga Mleczna. Cefeusz jest już przed północą w miarę wysoko (ok. 35 st.), a w nim mgławica NGC7023 Irys (C4). Postanowiłem więc przetestować filtr UHC-S. Chciałem zebrać kilkanaście może klatek, żeby zobaczyć czy na obiektach mgławicowych będzie z filtra jakiś uzysk. Ponieważ noc była super pogodna, a seeing stał niemal "jak drut", mój test przedłużył się do godz. 03:45 gdy przyszły chmury. Zdołałem zebrać prawie 5 godz. materiału. Zmieniłem też "taktykę" zbierania, wydłużając klatki do 300 s i zwiększając gaina do 180. Liczyłem na to, że w ten sposób uzyskam nieco więcej słabych szczegółów. Ze słabymi szczegółami (mam na myśli ciemną pyłową otoczkę mgławicy) wyszło tak sobie. Bortle5 robi swoje, a 5 godz. to nie jest dla takich obiektów duży czas. Eech, gdyby tak po niebem Bortle3 i dwa razy więcej materiału... Przy obróbce nie wyciągałem na siłę "słabości", bo szum zmasakrowałby estetykę obrazka. Świadomie pozostałem więc na poziomie w miarę przyzwoitego szumu, rezygnując z uwydatniania ciemnych czerwonawych pyłów. Stracił na tym niestety obraz charakteru otoczenia tej mgławicy. W ostatecznym rozrachunku postanowiłem wrzucić również mocniej wyciągniętą, ale bardziej szumiącą wersję. Nigdy tak nie robię, bo zawsze staram się pokazywać jakiś finalny w miarę przyzwoity moim zdaniem obrazek. Tym razem jednak ze względu na test filtra UHC-S potraktowałem to bardziej doświadczalnie. Czy filtr Baader UHC-S poprawił mi widoczność (chodzi głównie o kontrast) mgławicy? Nie mam materiału porównawczego, ale wydaje mi się że odrobinę tak. Jestem mile zaskoczony tym, że filtr nie zniekształcił mi właściwie wcale kolorystyki. Zaobserwowałem jednak okrągłe i niezbyt centryczne otoczki wokół jaśniejszych gwiazd z dala od centrum kadru. Przy zwykle używanym filtrze CLS takowych nie obserwowałem. Zastanawiam się, z czego może wynikać niecentryczność otoczek. Pewnie z niedoskonałej korekcji pola, a może z błędów kolimacji?... Dla "naukowego" porządku. NGC7023 to mgławica refleksyjna, rozświetlana przez centralnie położoną gwiazdę SAO19158 (HD200775) mag 7,4 typu widmowego B2. Rozmiar obserwowalny 18' x 18', jasność mag ~7; odległość ~ 1300 ly Setup: HEQ5 belts, UNC 1000/f5, ZWO ASI294 Pro, filtr Baader UHC-S Zbieranie: APT, 58 x 300 s RGB, gain 120, temp. -10 Obróbka: DSS, PIX, GIMP2, crop 3720 x 2790 , resize 2000 x 1500 Wersja spokojniejsza. Wersja bardziej szumiąca. No i mapa. Z wersji bardziej szumiącej.
  7. Pewnie tak, ale nie jestem pewien czy pod miejskim niebem byłaby jakaś radykalna zmiana. Chyba większość z nas "walczy" pod zaświetlonym miejskim niebem, więc warto zaznaczyć, ale w sumie nie ma co się z LP tłumaczyć. Wiadomo - LP zabija słaby szczegół i tyle. Bardzo fajny kadr, który obejmuje właściwie wszystkie galaktyki łańcucha. Może odrobinkę brakuje mi niebieskiego.
  8. Całkiem fajny szeroki kadr wyszedł. Kolorystyka bardzo mi odpowiada. Zdjąłbym może troszkę tło, bo ono tu niczego nie wnosi. A wtedy kolory na ciemniejszym tle wyglądałyby soczyściej.
  9. Pewnie tak, ale żeby to z całą pewnością stwierdzić, trzeba byłoby mieć materiał porównawczy w tej samej skali zrobiony w RGB. Odpowiem tak: pewnie masz rację. Ten Twój komentarz sprowokował mnie do zebrania tych gwiazdek w mojej skali. Materiał umieściłem w ostatnim temacie "moich podwójnych": WDS J10178+7104 w UMa
  10. diver

    Moje podwójne

    WDS J10178+7104 w UMa Ta gwiazda podwójna nie wpadłaby mi w oko, gdyby nie pomysł Bartka @Behlur_Olderys na obserwacje w podczerwieni. Bartek skierował swoją kamerkę na fragment Wielkiej Niedźwiedzicy, gdzie w pobliżu M81 wypatrzył parę kolorowych gwiazdek. Jedna z gwiazd tej pary okazała się grawitacyjnie podwójna o fajnej dla mojej skali separacji 16,6". Gwiazdy leżą w odległości ~1310 ly. HD88849: magV 6,6; typ widmowy A7 (biały) HD88850: magV 7,3: typ widmowy A (biały) W pobliżu czerwonawa gwiazda magV 9,8 nieznanego typu widmowego. Tym sposobem mam w swojej kolekcji kolejną podwójną w Wielkiej Niedźwiedzicy. Na załączonej mapie opartej na bazie CDS widać, jak w pobliżu prawie nic nie widać. Setup: HEQ5 belts, UNC 1000/f5, ZWO ASI294 Pro, filtr Astronomik CLS Zbieranie: APT, 140 x 8 s RGB, gain 180, temp. -10 Obróbka: DSS, PIX, GIMP2, crop 2800 x 2100 , resize 1600 x 1200
  11. diver

    M 13

    Maciek, jestem pod wrażeniem obróbki. Ładny kolor i pięknie udało Ci się wydobyć słabe gwiazdy "otoczki".
  12. DS Ds-owi nie równy: - gromady gwiazd (szersze kadry); - galaktyki (oprócz M31 wąskie kadry); - gromady galaktyk (szersze kadry); - mgławice "gwiezdne" (szerokie kadry); - mgławice planetarne (bardzo wąskie kadry). Co z tego najbardziej Cię interesuje?
  13. Jest w tym coś, co lubię - zrównoważona nie przesadzona kolorystyka. Troszkę szumu w tle. Więc nawet pod ciemnym niebem 5 godz. to trochę mało. A może chcąc uzyskać słaby szczegół, w obróbce troszkę zanadto wyciągnąłeś histogram w cieniach?... Znam tę pokusę i zawsze zastanawiam się, czy tak warto. Czy może jednak pozostawić troszkę mniej wyraziste światło za cenę lepszego tła? Ale i tak gratuluję szczegółu. Ja jeszcze tego nie znam. Ale chyba mnie to czeka. Bo stanąłem pod ścianą mojego LP i pojąłem granicę jakości materiału w miejskich warunkach.
  14. O szczegółach "oponki" nawet nie marzyłem. Zamarzyłem o szczegółach w głównym dysku, ale i tutaj moje "marzenia" słabo się spełniły.
  15. No i gratulacje! Trochę nie rozumiem, jak to zrealizowałeś. Skąd wziąłeś kanały tylko G i B bez użycia żadnego filtra? Jeżeli bez filtra, to masz chyba raczej full RGB? Możesz powiedzieć, który dokładnie filtr ZWO umożliwia Ci zebranie jedynie 850nm+? Zasięg trochę większy. Pozwoliłem sobie pokazać to na analizie Twojego obrazu na postawie katalogu CDS. Są tam gwiazdy z katalogu Tycho II nawet Vmag 13. Moja pamięciowa mapa nieba jest dość słaba. Więc i moje mało wprawne oko nie byłoby żadną miarą zlokalizować na niebie tego kadru, gdybyś nie napisał że to UMa. Wtedy już zgadłem o której parze galaktyk napisałeś. I znów pozwoliłem sobie na podstawie bazy CDS sporządzić nieco inną mapkę Twojego kadru. Wyciąłem tutaj opisy słabszych gwiazd, żeby łatwiej móc dalej analizować Twoje spostrzeżenia. Piękna jest. Z analizy komparacyjnej obrazków Twojego i mojego z opisami Zgaduję, że chodzi Ci o TYC4387-1730-1 (HD88849). To gwiazda podwójna WDS J10178+7104 typu widmowego A7 o separacji składników ~16,6" i jasności łącznej Vmag ~6,5. Czerwony kolega to faktycznie IRAS 10136+7114 o jasności Vmag 9,77. Niestety katalog CDS nie podaje jej typu widmowego. Widać jednak, ze świeci intensywnie pomarańczowo, więc może to faktycznie typ widmowy M. Ok Bartek. Pooglądaliśmy sobie Twój kadr, potwierdziliśmy identyfikację obiektów. Nie jestem jednak do końca przekonany do tego, czy w mojej kolorowej kamerze ASI 294 bez żadnych filtrów nie zobaczyłbym zupełnie podobnego obrazu (jasności) gwiazdek. Mógłbyś wskazać w tym kadrze gwiazdki, które dzięki Twoim filtrowym zabiegom byłyby jaśniejsze, bo świecą mocno w 850nm+?... O te gwiazdki mi chodzi. Które to są w Twoim kadrze? Potrafisz wskazać je na załączonych przeze mnie mapkach?
  16. Pewnie kiedyś "zrobię" je w lepszej wersji, niż poprzednio.
  17. Dziś wczesnym wieczorem gwiazdy były jeszcze całkiem niezłe. Wystawiłem więc setup, ale gdy się schłodził przyszły chmury. Setup wrócił więc do poczekalni, a ja wziąłem się za obróbkę ostatniego obiektu, który zebrałem w ciągu kilku ostatnich pogodnych nocy. M94 (NGC 4736) - Oko Krokodyla albo Kocie Oko. Ciekawe alternatywne nazewnictwo, bo oczy tych zwierzaków są zupełnie do siebie niepodobne. Dlaczego akurat ta? W Psach Gończych "popełniłem" już M106 i M51. Z jaśniejszych galaktyk pozostały tam dwie "pełnokształtne": M63 (Słonecznik) i M94 właśnie. Trochę wahałem się, której tym razem poświęcić czas - padło na trochę nietypową M94. Przypuszczałem, że łatwo nie będzie. Sprawdziło się - po zebraniu moim amatorskim setupem pod miejskim niebem M94 okazała się dla mnie arcytrudna w obróbce. 5,5 godziny materiału to już coś, jednak o wydobyciu subtelności i szczegółu nie ma mowy. Dość jasny dysk "właściwy" galaktyki i dużo słabsze halo wokół niego. Jak to pogodzić? Urobiłem się przy obróbce "po pachy", przerobiłem kilka wersji różnie parametryzowanych staków. Efekt tej roboty podsumowałbym tak: oprócz szumu jakieś w miarę kolorowe oko tam widać. Jak zwykle dla "naukowego" porządku o M94. Jasność widoma: mag 9 Rozmiar obserwowalny: 11,2' x 9,1' Odległość: ~16 mln ly Setup: HEQ5 belts, UNC 1000/f5, ZWO ASI294 Pro, filtr Astronomik CLS Zbieranie: APT, 83 x 240 s RGB, gain 120, temp. -10 Obróbka: DSS, PIX, GIMP2, crop 3200 x 2400 , resize 2000 x 1500
  18. Ooo! Choć bardzo cenię sobie Twoje teoretyczne rozważania, to równie chętnie zobaczę praktyczne dokonania z tego setupu. Wiem, że do takie hobby dla lekko "stukniętych" , ale bardzo chętnie zobaczę Twój świat gwiazdek w infrared.
  19. Ależ skąd, tylko bardzo konkretny i odrobinkę oschły. No wiesz, zabrakło choć jednego małego słowa pochwały dla kolegi... Za ostrość pewnie mu się nie należy, ale za całokształt moim zdaniem tak. Merytorycznie dodałbym jeszcze coś od siebie. Trochę brakuje mi kolorów w tych galaktykach. Pewnie da się coś z tym zrobić. Próbuj @astrocola!
  20. Ja też się cieszę, że wyszło "coś" całkiem fajnego. Gratuluję wytrwałości. Choć @kubaman ma trochę racji, mógłby jednak odezwać się w nieco cieplejszym tonie. Byłoby równie merytorycznie, a pewnie bardziej miło.
  21. Maciek, mam podobny problem. Tuba ze wszystkim daje mi ok. 12 kg, co dla HEQ5 jest sporym wyzwaniem. Mam tyle samo (12 kg) przeciwwag. Więc też miewam problemy z prowadzeniem. Jednak jeżeli nie wieje precyzja prowadzenia jest praktycznie zawsze lepsza niż 1 px. Zwykle wahania oscylują w granicach nie przekraczających 0,5 px. Jeżeli nie wieje, głównym problemem jest u mnie nie precyzja prowadzenia. Więcej problemów mam raczej z kolimacją i płaskim obrazem w całym kadrze. Coś u Ciebie jest nie tak... Ile waży Twoja kompletna tuba?
  22. Gromady kuliste to bardzo ciekawe układy bardzo wielu gwiazd mocno związanych ze sobą grawitacyjnie. W przeciwieństwie do gromad otwartych są to obiekty stare i bardzo stare. Nie uczestniczą w ruchu rotacyjnym Galaktyki, koncentrują się bliżej jej jądra ale występują raczej poza płaszczyzną równika, więc raczej poza Drogą Mleczną. Jest ich stosunkowo niewiele - obecnie znanych jest w naszej Galaktyce ok. 160 gromad kulistych. Koledzy @kubaman i @Duser wycelowali niedawno w M3. Ja podczas ostatnich bardzo pogodnych nocy dla odmiany wycelowałem w dość nisko jeszcze chodzącą M13. M13 w Herkulesie to najjaśniejsza wizualnie gromada kulista naszego (północnego) nieba. Choć nie najbardziej obszerna - większa wizualnie jest gromada M5 w Wężu. Kilka parametrów M13. Jasność widoma: mag 5,8 Rozmiar obserwowalny: ~20 Odległość: ~22200 ly Średnica: ~84 ly Liczebność gwiazd: kilkaset tysięcy Jądra gromad kulistych są bardzo jasne, więc odwzorowanie na obrazku całej gromady nie jest sprawą prozaiczną. Trzeba jakoś próbować wydobyć z szumu tła tę bardziej rozległą znacznie słabszą wizualnie otoczkę gwiazdek, pozostających na rubieżach. Materiał zebrany amatorskim budżetowym setupem pod jasnym miejskim niebem jest więc pewnym wyzwaniem. Setup: HEQ5 belts, UNC 1000/f5, ZWO ASI294 Pro, filtr Astronomik CLS Zbieranie: APT, 100 x 120 s RGB, gain 60, temp. -10 Obróbka: DSS, PIX, GIMP2, crop 3200 x 2400 , resize 2000 x 1500
  23. Teraz rozumiem, skąd u Ciebie tyle ładnych fotek, a u mnie same "brzydkie" z kiepskim tłem itp. Ja do tej pory pory nie ruszyłem tyłka z mojego miejskiego tarasu, więc póki co jestem straceńcem z definicji.
  24. Rewelacyjny materiał w sensie zarówno wizualnym jak i edukacyjnym. Moja czapka z głowy.
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.