Jump to content

M27 w narrowband


Tiamat
 Share

Recommended Posts

Oficjalnie: żeby stworzyć klasyczny układ kompozycji, reguła złotego podziału i takie tam...

A na serio w praktyce: zdjęcie zbierałem na różnych etapach zabawy z obserwatorium. Chaotycznie. Siarka była strzelona właściwie bez kadru. To nie jest całe pole tylko mały fragment. Zbiór wspólny z kilku eksperymentów z teleskopem.

Edited by Tiamat
Link to comment
Share on other sites

Wersja Ha bardzo fajna. Pokazuje dobrze dynamike obiektu ( jesli mozna o takowej mowic)

No tak, H-Alpha bardzo ładnie wyszło. Całośc także pięknie, tylko czy w całosći histogram nie został za mocno przycięty z lewej strony?

Na moim lapku trochę ciemne wygląda zdjęcie w porównaniu do reszty zdjęć :g:

Jako począdkujący zostałem uczulony na mocne cięcia sygnału. Zawsze dla począdkujących mówi się o tym, żeby nie ciąć tak mocno tej ciemnej strony a tu??

 

PRZEPRASZAM :Beer: bardzo Cię Tiamat, ale muszę się dowiedzieć czy w narrowband tego typu obiekty tak musi być, -stąd te pytanie.

Link to comment
Share on other sites

Za co Ty Mago przepraszasz? :)))

Jak pewnie wiesz w praktyce obcinanie sygnału z lewej strony Poziomów powodowało będzie, że tło, które jest najciemniejszą częścią zdjęcia bedzie stawało sie jeszcze ciemniejsze.

Całkiem czarne tło przede wszystkim w zwykłej fotografii RGBL nie wygląda zbyt fajnie (kwestia gustu!). Ładniej jest zazwyczaj gdy jest lekko szare i to jeszcze z delikatnym np granatowym odcieniem. Tutaj miałem kilka niezrównoważonych klatek (S, O i h-alpha), w ktorych były ogromne różnice w ilosci sygnału. Manewrując krzywymi musiałem je doprowadzić do jakiejś tam mocno umownej (sam się umówiłem ze sobą:)) równowagi.

Gdy to zrobiłem to okazało się, że tło wyglada makabrycznie. Dodatkowo efekt spotęgowany przez to że trzy kolory zbierane z różnego kadru, więc nie zflatowane klatki tworzyły ze sobą paskudny efekt. Wybrałem metodę najłatwiejszą, czyli przyciemnienie brudnego tła tak, aż się ujednolici - czyli sczernieje. Moim zdaniem w przypadku narrowbandów jak najbardziej mozna tak sie pobawić, bo przy tego typu obiekcie, gdzie naokoło jest "ciemno" jakieś szarości czy kolory byłyby pewnie artefaktem. Osobiscie staram się jak najmniej używać Poziomów. Krzywymi można zrobić prawie to samo a ma się kontrolę nad każdym fragmentem zdjęcia.

To chyba tyle:)

Pozdrawiam

Tiamat

 

PS dołączam etap z obróbki, gdy po załadowaniu z Maxima i wyciągnięciu mniej więcej krzywych przeszedłem do oczyszczenia zdjęcia. Przy tak małej ilości sygnału gdy ciągnięmy to co nas interesuje to przy okazji z "niepotrzebnej" reszty zdjęcia potrafi powstać taka "kupa". Luksik nie?

m27-RGB edit3.jpg

Link to comment
Share on other sites

A tak w ogóle wczoraj zjarał mi się AP1200, więc znowu urlop od astrofoto. Poszedł enkoder w silniku Ra. Tak to już jest z tym sprzętem astro. Nowy, czy stary - jeden wałek. Jestem tak wk..., że słów brakuje. A za chwilę odbieram ODK16.

 

 

A jak Ci się udało tego dokonać...???

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
  • Our picks

    • Droga Mleczna w dwóch gigapikselach
      Zdjęcie jest mozaiką 110 kadrów, każdy po 4 minuty ekspozycji na ISO 400. Wykorzystałem dwa teleskopy Takahashi Epsilon 130D i dwa aparaty Nikon D810A zamocowane na montażu Losmandy G11 wynajętym na miejscu. Teleskopy były ustawione względem siebie pod lekkim kątem, aby umożliwić fotografowanie dwóch fragmentów mozaiki za jednym razem.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 48 replies
    • Przelot ISS z ogniskowej 2350 mm
      Cześć, po kilku podejściach w końcu udało mi się odpowiednio przygotować cały sprzęt i nadążyć za ISS bez stracenia jej ani razu z pola widzenia. Wykorzystałem do tego montaż Rainbow RST-135, który posiada sprzętową możliwość śledzenia satelitów.
      Celestron Edge 9,25" + ZWO ASI183MM. Czas ekspozycji 6 ms na klatkę, końcowy film składa się z grup 40 klatek stackowanych, wyostrzanych i powiększonych 250%.
      W przyszłości chciałbym wrócić do tematu z kamerką ASI174MM, która z barlowem 2x da mi podobną skalę, ale 5-6 razy większą liczbę klatek na sekundę.
      Poniżej film z przelotu, na dole najlepsza klatka.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 72 replies
    • Big Bang remnant - Ursa Major Arc or UMa Arc
      Tytuł nieco przekorny bo nie chodzi tu oczywiście o Wielki Wybuch ale ... zacznijmy od początku.
       
      W roku 1997 Peter McCullough używając eksperymentalnej kamery nagrał w paśmie Ha długą na 2 stopnie prostą linie przecinajacą niebo.
       
      Peter McCullough na konferencji pokazał fotografię Robertowi Benjamin i obaj byli pod wrażeniem - padło nawet stwierdzenie: “In astronomy, you never see perfectly straight lines in the sky,”
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 16 replies
    • Jeśli coś jest głupie, ale działa, to nie jest głupie - o nietypowych rozwiązaniach sprzętowych
      Sformułowanie, które można znaleźć w internetach jako jedno z "praw Murphy'ego" przyszło mi na myśl, gdy kolejny raz przeglądałem zdjęcia na telefonie z ostatniego zlotu, mając z tyłu głowy najgłośniejszy marsjański temat na forum. Do rzeczy - jakie macie (bardzo) nietypowe patenty na usprawnienie sprzętu astronomicznego bądź jakieś kreatywne improwizacje w razie awarii czy niezabrania jakiegoś elementu sprzętu  Obstawiam, że @HAMAL mógłby samodzielnie wypełnić treścią taki wątek.
        • Haha
        • Like
      • 43 replies
    • MARS 2020 - mapa albedo powierzchni + pełny obrót 3D  (tutorial gratis)
      Dzisiejszej nocy mamy opozycję Marsa więc to chyba dobry moment żeby zaprezentować wyniki mojego wrześniowego projektu. Pogody ostatnio jak na lekarstwo – od początku października praktycznie nie udało mi się fotografować. Na szczęście wrzesień dopisał jeśli chodzi o warunki seeingowe i udało mi się skończyć długo planowany projekt pełnej mapy powierzchni (struktur albedo) Marsa.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 134 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.