Jump to content
LibMar

Unikalna opozycja Plutona (2018)

Recommended Posts

Tak się zastanawiam czy ASI 224 z 12 bitami na pokładzie nada się do pomiarów fotometrycznych? Może wybieram się z motyką na Słońce, ale chyba spróbuję

Edited by gawain74

Share this post


Link to post
Share on other sites
8 godzin temu, gawain74 napisał:

Tak się zastanawiam czy ASI 224 z 12 bitami na pokładzie nada się do pomiarów fotometrycznych? Może wybieram się z motyką na Słońce, ale chyba spróbuję

Praktycznie każda kamera się nada, w tym przypadku będą w formie clear (unfiltered). Jeśli korzystasz z ED80 (tak wywnioskowałem z jednego z ostatnich postów), to obserwacja będzie wymagała z 15-30 minut ciągłego fotografowania celu, aby uzyskać pojedynczy, dobrze precyzyjny punkt. I tak w dniu maksimum (można też dzień przed/po) oraz w odstępie kilkudniowym, dla porównania.

 

Spodziewa się, że pojaśnienie ma być bardziej widoczne w dłuższych falach, stąd preferowane są obserwacje z filtrem fotometrycznym czerwonym, ale też V czy I. Właściwie to wszystkich, skoro to tak rzadkie zjawisko, to będą robić ile tylko się da :)

 

Jako ciekawostkę dodam, że Clyde Tombaugh miał farta, że udało mu się odkryć Plutona. Szukał tylko obiektów znajdujących się tuż obok ekliptyki. Miało to miejsce rok przed poprzednim zjawiskiem opposition surge, a więc znajdował się wystarczająco blisko tej linii :)

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nie mogę się doczekać żeby zobaczyć ten tranzyt. Bilety już kupione widzimy się na plutonie

  • Like 1
  • Haha 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Przygotowania czas zacząć, poczytać i koniecznie muszę przed opposition surge Plutona, wykonać pomiary fotometryczne kilku gwiazd zmiennych dla treningu, wszak fotometria to wody dla mnie nie znane.

Share this post


Link to post
Share on other sites
15 godzin temu, gawain74 napisał:

Przygotowania czas zacząć, poczytać i koniecznie muszę przed opposition surge Plutona, wykonać pomiary fotometryczne kilku gwiazd zmiennych dla treningu, wszak fotometria to wody dla mnie nie znane.

Próbuj, a ja spróbuję ogarnąć gdzie najlepiej wysyłać przeprowadzone obserwacje :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Małe przypomnienie :) Został tylko miesiąc do tego zjawiska. Śledzę strony informacyjne na temat zbliżającego się zjawiska, ale na razie cisza (choćby było nawet od NASA).

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Bardzo ciekawe i rzadkie to zjawisko. Tylko się cieszyć że wystąpi to za naszego życia.

 

Teraz znając toporafię Plutona można zdaje się dość dokładnie przewidzieć które obszary na Plutonie mogą nam bardziej błysnąć niż zazwyczaj?

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 godzinę temu, Limax7 napisał:

Bardzo ciekawe i rzadkie to zjawisko. Tylko się cieszyć że wystąpi to za naszego życia.

 

Teraz znając toporafię Plutona można zdaje się dość dokładnie przewidzieć które obszary na Plutonie mogą nam bardziej błysnąć niż zazwyczaj?

 

 

Mniej więcej wychodzi podobnie, jak ta strona Plutona, dla której New Horizons zrobiło najlepsze zdjęcie powierzchni. Może Serce bardziej przesunięte centralnie do nas (czyli jak kilkanaście godzin do tyłu). A ta strona najlepiej odbije światło :D

 

Odnalazłem jedną pracę naukową na temat tego zjawiska, jednak mam tylko streszczenie. Sądzę, że pełna wersja jest do wykupienia w czasopiśmie AAS (choć tam tego nie udało mi się znaleźć). Ale w sumie samo streszczenie nieco podpowiada.

 

http://adsabs.harvard.edu/abs/2016DPS....4821302V

Share this post


Link to post
Share on other sites

Libmar, 

 

15 godzin temu, LibMar napisał:

Odnalazłem jedną pracę naukową na temat tego zjawiska, jednak mam tylko streszczenie. Sądzę, że pełna wersja jest do wykupienia w czasopiśmie AAS (choć tam tego nie udało mi się znaleźć). Ale w sumie samo streszczenie nieco podpowiada.

 

http://adsabs.harvard.edu/abs/2016DPS....4821302V

To jest streszczenie referatu z konferencji, więc pełniejszej wersji od tej nie ma. 

  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
26 minut temu, Piotrek Guzik napisał:

Libmar, 

 

To jest streszczenie referatu z konferencji, więc pełniejszej wersji od tej nie ma. 

Aaa, na to nie zwróciłem uwagi. Dzięki!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ciekawe zjawisko, postaram się zrobić pomiary moim sprzętem, ale dostarczę tylko gołe klatki, które ktoś będzie musiał opracować, bo ja nie potrafię :) Przy 200/800 + Atik 383L+ jakie sugerujesz czasy?

 

Może mógłbyś napisać coś więcej na temat zasady działania samego zjawiska? Po polsku nie za bardzo coś widzę, a chciałbym to dobrze zrozumieć. Bo intuicyjnie nic takiego nie powinno powstać, chyba żeby Pluton był płaski :) Wówczas faktycznie tylko w jednej pozycji trafiałby silnym odbiciem w naszą planetę. Ale gdy jest kulą, to znajdując się dalej od linii opozycji, również powinien dawać praktycznie takie samo odbicie, tylko nie ze środka tarczy, a stopniowo dalej od niego. Jedyne co mi przychodzi do głowy, to że odbijając ze środka wielkość odbijającego kawałka jest większa, niż bliżej brzegu (bo wówczas rzutujemy odbijające kółko pod pewnym kątem). Jednakże, ta zmiana powinna być równomierna w ciągu lat, a nie skokowa jak tu opisujesz, więc to coś innego, co nie jest intuicyjne :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
Godzinę temu, MateuszW napisał:

Ciekawe zjawisko, postaram się zrobić pomiary moim sprzętem, ale dostarczę tylko gołe klatki, które ktoś będzie musiał opracować, bo ja nie potrafię :) Przy 200/800 + Atik 383L+ jakie sugerujesz czasy?

Tak długie, na których gwiazda będzie nieprześwietlona, a liniowość nie będzie jeszcze załamana (to w zasadzie następuje dopiero kilka procent przed maksymalnym wysyceniem). W zasadzie to trzymać się między 60-80% histogramu dla najjaśniejszego piksela, jakiego uzyskujesz z Plutonem. Ostrość maksymalna, bo tam jest ciut gęsto (obszar Drogi Mlecznej). Najlepiej, aby to było coś powyżej 15 sekund ekspozycji. Nie przekraczać 60s. Łączna długość obserwacji powinna wynosić minimum 15 minut.

 

Masz może filtry LRGB? Zapytam się na AAVSO co sądzą na ich temat, w przypadku braku posiadania zwykłych. Bo może dadzą więcej danych niż te wykonywane bez filtra. Fotometryczne nie są (co jest minusem). Z filtrami czas ekspozycji byłby dłuższy, ale klatek wystarczyłoby tyle, co 15 minut na dany filtr. Jeśli 60s to nadal za krótko (może tak być dla B), to niech zostanie tyle.

 

Ten czas ekspozycji oczywiście najpierw samemu sprawdzasz na podstawie tego, jak jasny jest Pluton podczas trwania sesji :)

Share this post


Link to post
Share on other sites
18 minut temu, LibMar napisał:

Łączna długość obserwacji powinna wynosić minimum 15 minut.

A najlepiej całą noc, jak rozumiem?

Tak, mam LRGB baadera. Mam też Longpass 610 nm oraz IR-Pass. Skoro im bardziej czerwony tym lepiej, to może ta podczerwień będzie warta użycia?

Share this post


Link to post
Share on other sites
19 godzin temu, LibMar napisał:

Mniej więcej wychodzi podobnie, jak ta strona Plutona, dla której New Horizons zrobiło najlepsze zdjęcie powierzchni. Może Serce bardziej przesunięte centralnie do nas (czyli jak kilkanaście godzin do tyłu). A ta strona najlepiej odbije światło :D

 

Mniej więcej taki obszar Plutona nam najbardziej zabłyśnie :)

 

Wyliczenia programem HighPrecisionEphemeris Tool wskazują na czas maksymalnej fazy Plutona na coś ok 10:01 UTC a w Celestii tranzyt Ziemi i Księżyca na tle Słońca również z kulminacją ok. 10:00 UTC 12 lipca 2018

 

Najbardziej wskazane będą więc obserwacje nad ranem 12 lipca choć nie wiem czy nastąpi jakakolwiek zmiana blasku Plutona a jeśli już to czy zauważalna w krótkiej skali czasu czy też np. kilkudniowej.

Pluton w opozycji MAX faza.png

Share this post


Link to post
Share on other sites

Fajnie by było gdyby Kosmiczny Teleskop Hubbla skierował swoje "oko" na Plutona w czasie tej wyjątkowej opozycji.

Ma ktoś linka do rozpiski co teleskop zamierza w najbliższym czasie obserwować?

Edited by Limax7

Share this post


Link to post
Share on other sites

Limax, a bierzesz pod uwagę prędkość światła? I ciekawa plansza, zupełnie co innego, niż pokazuje Stellarium ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dopiero jestem w trakcie czytania poradników z fotometrii, sporo jeszcze nie wiem.

Ale zapytam o wartość ADU, jak ją odczytać z Fitsworka albo z PixInsight Le, czy innego programu ?

Mam kamerkę kolorową i od niedawna filtr Ir Pass (chyba się nie nada), oraz UV Ir Cut, nic więcej, lepiej w takiej sytuacji dokonywać pomiarów bez filtra ?

Share this post


Link to post
Share on other sites
24 minuty temu, gawain74 napisał:

Dopiero jestem w trakcie czytania poradników z fotometrii, sporo jeszcze nie wiem.

Ale zapytam o wartość ADU, jak ją odczytać z Fitsworka albo z PixInsight Le, czy innego programu ?

Mam kamerkę kolorową i od niedawna filtr Ir Pass (chyba się nie nada), oraz UV Ir Cut, nic więcej, lepiej w takiej sytuacji dokonywać pomiarów bez filtra ?

Spróbuj zaznaczyć mały kwadrat wokół gwiazdy i pobrać z tego kawałka histogram. Fitswork chyba to potrafi. Jeśli jakiś sygnał jest przy 100%, to będzie prześwietlone. Ciebie interesuje ten pojedynczy piksel, który jest najbardziej wysycony - aby on nie przekraczał granicznej wartości ~95% :) A najlepiej to trzymać się poniżej 80%.

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
1 minutę temu, gawain74 napisał:

Super, wielkie dzięki :)

 

Jak będziesz sprawdzał to podczas sesji, to musisz zwrócić uwagę na zmiany, które następują w kolejnych klatkach :) Im krótszy czas, tym większe różnice mogą dotyczyć tego pojedynczego piksela. Zwykle, jak ja trzymam się 80%, to tak naprawdę lata raz 65%, raz 85%, potem 70% itd. Byle w żadnym przypadku nie przekraczało tej granicy :) Zwykle poświęcam na to 45 sekund lub minimum 6 klatek (jeśli to długie czasy, np. 10s to już potrzebuję minutkę) :)

  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites
36 minut temu, MateuszW napisał:

@LibMar napisałbyś coś więcej o powstawaniu samego zjawiska?

To po prostu ustawienie ciała niebieskiego bezpośrednio po przeciwnej stronie niż Słońce. Promienie słoneczne odbijają się centralnie w naszym kierunku. Tarczę tego obiektu należy rozumieć jako płaską, dlatego zachodzi tylko i wyłącznie przy niemal idealnym ustawieniu. Może być małe wychylenie od elongacji 180 stopni, ale niezbyt duże. Redukuje się także ilość widocznych cieni do minimum. Takie coś z Plutonem może zajść, ponieważ znajduje się wystarczająco daleko - my nie zakrywamy naszego Słońca na tyle mocno, aby doszło do jego pociemnienia (zbyt głęboki tranzyt). Weźmy pod uwagę nasz Księżyc - takie centralne odbicie zaszłoby podczas całkowitego zaćmienia Księżyca. Tylko niestety, on jest zbyt blisko nas i Ziemia zakrywa Słońce za bardzo (całkowicie). Ale w pobliżu pełni to zjawisko także zachodzi - jest on zdecydowanie jaśniejszy niż przy innych fazach. Gdy mamy I kwadrę, widzimy pół tego, co podczas pełni. I wtedy Księżyc wcale nie jest jaśniejszy 2x, lecz 4x. Przy fazie 50% mamy jasność -11 mag, a w pełni nawet -12.5 mag.

 

A samo odbicie wiąże się z charakterem danego obiektu - im większe albedo, tym większa będzie widoczna różnica. Pluton ma lodową powierzchnię, więc fajnie będzie odbijał światełko :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

@LibMar rozumiem te wszystkie zjawiska, ale nie mogę zrozumieć, jak powodują to, co na Plutonie. W przypadku Księżyca, cienie o których mówisz, powodują wzrost jasności, ale nie tylko w krótkim czasie około opozycji, tylko przez cały czas.

moonbright.gif.22ceedd1cef53a10000db7533bfdd6cf.gif

Widać na tym wykresie faktycznie coraz szybszy wzrost jasności, ale on przyspiesza powoli, "jednostajnie", a nie skokowo. W przypadku Plutona mówimy o zmianie rzędu 4 mag w przeciągu max kilku dni, co w porównaniu do 248 lat obiegu wokół Słońca jest niczym.

2 godziny temu, LibMar napisał:

Tarczę tego obiektu należy rozumieć jako płaską

Zaintrygowałeś mnie tym stwierdzeniem. Możesz rozwinąć? Czy kąt, jaki tworzy się między kierunkiem światła słonecznego, a powierzchnią planety, w zależności od odległości od środka, nie ma znaczenia? Brzeg planety powinien być ciemniejszy niż środek (ale czy tak jest?) i dlatego jej kulistość powinna mieć znaczenie.

Ale sam już nie wiem, zastanawiam się nad tą płaskością i zastanawiam i ciągle wymyślam sprzeczne teorie :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Nie można traktować powierzchni kulistej jako płaskiej. Tutaj chodzi wyłącznie o zanik cieni na chropowatej powierzchni przy idealnym ustawieniu Słońca Ziemi i Plutona. Nawet na zdjęciach z powierzchni Księżyca widać niekiedy to zjawisko, kiedy astronauci fotografowali grunt wzdłuż swojego cienia, widać takie pojaśnienie. 

AS11-40-5906.jpg.2d203bde8ff2d477f3aaf114e2f59ec5.jpg

Edited by lemarc
  • Like 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Our picks

    • Zdjęcie Czarnej Dziury - dzisiaj o 15:00
      Pamiętajcie, że dzisiaj o 15:00 poznamy obraz Czarnej Dziury. Niezależnie od tego, jak bardzo będzie ono spektakularne (lub wręcz przeciwnie - parę pikseli), trzeba pamiętać, że to ogromne, wręcz niewyobrażalne, osiągnięcie cywilizacji. Utrwalić coś tak odległego i małego kątowo, do tego wykorzystując mega sprytny sposób (interferometria radiowa), ...no po prostu niewyobrażalne. EHT to przecież wirtualny teleskop wielkości planety. Proste?
        • Love
        • Like
      • 141 replies
    • Amatorska spektroskopia supernowych - ważne obserwacje klasyfikacyjne
      Poszukiwania i obserwacje supernowych w innych galaktykach zajmuje wielu astronomów, w tym niemałą grupę amatorów (może nie w naszym kraju, ale mam nadzieję, że pomału będzie nas przybywać). Odkrycie to oczywiście pierwszy etap, ale nie mniej ważne są kolejne - obserwacje fotometryczne i spektroskopowe.
        • Like
      • 3 replies
    • Odszedł od nas Janusz Płeszka
      Wydaje się nierealne, ale z kilku źródeł informacja ta zdaje się być potwierdzona. Odszedł od nas człowiek, któremu polskiej astronomii amatorskiej możemy zawdzięczyć tak wiele... W naszym hobby każdy przynajmniej raz miał z nim styczność. Janusz Płeszka zmarł w wieku 52 lat.
        • Sad
      • 163 replies
    • Małe porównanie mgławic planetarnych
      Postanowiłem zrobić taki kolaż będący podsumowaniem moich tegorocznych zmagań z mgławicami planetarnymi a jednocześnie pokazujący różnice w wielkości kątowe tych obiektów.
      Wszystkie mgławice na tej składance prezentowałem i opisywałem w formie odrębnych tematów na forum więc nie będę się rozpisywał o każdym obiekcie z osobna - jak ktoś jest zainteresowany szczegółami bez problemu znajdzie fotkę danej mgławicy na forum.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 22 replies
    • SN 2018hhn - "polska" supernowa w UGC 12222
      Dziś mam przyjemność poinformować, że jest już potwierdzenie - obserwacja spektroskopowa wykonana na 2-metrowym Liverpool Telescope (La Palma, Wyspy Kanaryjskie). Okazuje się, że mamy do czynienia z supernową typu Ia. Poniżej widmo SN 2018hhn z charakterystyczną, silną linią absorpcyjną SiII.
        • Thanks
        • Like
      • 11 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.