Skocz do zawartości
LibMar

Raporty o plamach słonecznych widocznych gołym okiem

Rekomendowane odpowiedzi

Witam

        Podsumowanie widoczności gołym okiem grupy 2665.

Pierwszy raz obserwowałem ją 9 lipca rano, miała wtedy 480 jednostek powierzchni.

Przez kolejne dni była bez trudu widoczna. Ostatni dzień widzialności to 15 lipca rano już trzeba było chwilkę się przyglądać.

Dziś już jej nie zobaczyłem, dzisiejsza powierzchnia wg. NOAA 380 jednostek. Największą powierzchnie miała 10 lipca 710 jednostek.

W grupie dominowała plama prowadząca. Urosła do ponad 2,5 stopnia. Sama grupa rozciągała się wzdłuż równoleżnika, przez kilka dni przekraczał 100.000km w maksimum około 125.000km. Cień największej plamy zmieniał kształt, dzielił się i ponownie łączył.

Poniżej zdjęcie Andrzeja 78 z 10 lipca.

                                    xxxxxx.jpg.0335865337194a939b8a31ca8d91e080.jpg

  • Lubię 4

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

"Urosła do ponad 2,5 stopnia"

ale w jakim sensie? 2.5 stopnia z 360 stopni równika / kola wielkiego słońca?

Czy może miało być 2.5 minuty kątowej (Słońce ma około 30)?

 

Pozdrawiam

p.s.

Ale i tak się ciesze, że już nie wygląda jak karaluch.

Czy w historii plamoobserwacji była już jakaś sytuacja że przypominały ewidentnie jakieś zwierzę lub roślinę ?

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
1 godzinę temu, ekolog napisał:

ale w jakim sensie? 2.5 stopnia z 360 stopni równika / kola wielkiego słońca?

Tak wynikałoby z kontekstu.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Witam

Odpowiedź na pierwsze pytanie kolegi ekologa.

Rozmiar największej plamy jak i rozmiar grupy jest istotny w celu określenia jej typu wg. klasyfikacji Waldmeiera lub McIntosha. W warunkach amatorskich musimy mieć siatkę współrzędnych, którą umieszczamy na ekranie i możemy ocenić potrzebne wartości. Siatka jest podobna jak w załączonym zdjęciu ze strony SOLARMONITOR. Im podziałka gęściejsza tym łatwiej ocenić rozmiary plamy bądź grupy. Tu mamy nałożoną siatkę z podziałką 10 stopni.

 

 

                                                                   siatka.thumb.png.633f80b3280959401300d9db2928c325.png

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Witam

 

Odpowiedź na drugie pytanie kolegi ekologa.

Niedawno było serce. Trzeba by przejrzeć szczególnie te największe grupy pod kątem widzenia różnych stworów.

Załączam kilka zdjęć, może coś się skojarzy.

 

 

                                                                                         486_HMIIF.jpg.8c27772b93954ba34775992bb2a6d3ce.jpg

 

 

 

                                                                                        1944_HMIIF.jpg.21d246bd208e7ca6e0a405f81d92287e.jpg       

 

 

                                                                                          2192_HMIIF.jpg.12440db67df7bb8c7b35fefdcf1f12cf.jpg                                                                         

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
20 minut temu, zbyszekzz napisał:

Witam

Odpowiedź na pierwsze pytanie kolegi ekologa.

Rozmiar największej plamy jak i rozmiar grupy jest istotny w celu określenia jej typu wg. klasyfikacji Waldmeiera lub McIntosha. W warunkach amatorskich musimy mieć siatkę współrzędnych, którą umieszczamy na ekranie i możemy ocenić potrzebne wartości. Siatka jest podobna jak w załączonym zdjęciu ze strony SOLARMONITOR. Im podziałka gęściejsza tym łatwiej ocenić rozmiary plamy bądź grupy. Tu mamy nałożoną siatkę z podziałką 10 stopni.

 

 

                                                                  

 

 

To wszystko jasne.

Od krawędzi obrazu do drugiej krawędzi widzimy prawie 2000 sekund kątowych (od -1000 do +1000) czyli nieco ponad 30 minut (2000 sek/60 = 33 minuty).

 

Od środka i w prawo i w lewo mamy po 9 kwadratów na słońcu - czyli na jeden przypada około 100 sekund.

Skoro grupa zajmuje półtora kwadratu to zajmuje 150 sekund czyli 2 i pół minuty kątowej. (150/60 = 2.5)

... czyli nie urosła aż do 2.5 stopnia.


Pozdrawiam

p.s.

Ta żaba i króliczek OK :D

 

Edytowane przez ekolog

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Skoro, na podstawie innych przesłanek piszesz że jeden kwadrat zajmuje 10 stopni i mowa była nie o grupie lecz o tej najwiekszej plamie to ona może w istocie zajmuje ćwierć długości kwadratu => 2.5 "stopnia".

 

To by się zgadzało z teorią że oceniamy kąt wycinany w przekroju słońca z jego środka patrząc.

 

Widzimy pół koła czyli 180 stopni czyli 18 kwadratów po 10 stopni.

 

mylą te (arcsec pod obrazkiem)

 

Pozdrawiam

sl.jpg

Edytowane przez ekolog
  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

       Witam

Trochę nie tak. Grupa na zdjęciu rozciąga się wzdłuż równoleżnika na około na około 14 stopni. Tu się nic nie przelicza na minuty kątowe. Siatka ma podziałkę 10 stopni. Tarcza widoczna ma 180 stopni. Ja mam siatki z podziałką co 5 stopni.      

Poniżej przykładowa klasyfikacja grup.

 

                                                               ScanImage002.thumb.jpg.b7982923d25590ad0c2627d9f9cefc08.jpg                    

 

Trochę nie tak dotyczy Twojego wcześniejszego postu.                   

Edytowane przez zbyszekzz
  • Lubię 3

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Witam

                  Grupa 2671 jest widoczna gołym okiem. 17 sierpnia miała powierzchnie 380 jednostek, ale nie udało mi się jej wypatrzeć. W sobotę urosła do 410 jednostek i było ją spokojnie widać. Dziś też ją widziałem, choć Słońce było słabo widoczne przez chmury.

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Witam

Grupę 2674 widać już gołym okiem uzbrojonym tylko w filtr. Co ciekawe łatwiej ją dostrzec przez filtr szklany niż przez folię ND5. Jest jeszcze na granicy widoczności. Sumaryczna powierzchnia to około 500 jednostek, ale jest jeszcze na "skosie tarczy", jutro powinno być ją widać już bez większego problemu.

  • Lubię 3

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Witam

     Dziś nareszcie  trochę Słońca. Piękny widok. Dwie grupy 2674 i 2673 widoczne gołym okiem przez filtr. Widok dwóch grup naraz nawet w fazie aktywnej cyklu nie jest częstym zjawiskiem.

W długiej na około 150 000 km 2674 widać plamę prowadzącą, tej z ogona nie udało mi się dostrzec.

  • Lubię 3

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Witam

Próba dostrzeżenia  grupy 2683 gołym okiem zakończyła się powodzeniem. Grupa ma powierzchnię tylko 280 jednostek i  jest w klasie Hkx2. Mimo to widać ją bez problemu.

  • Lubię 3

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Witam

Grupa 2683 utrzymuję swoją powierzchnię i nadal ją widać gołym okiem. Dziś nieznacznie zmalała do 270 jednostek ale nadal można ją dostrzec przez sam tylko filtr.

  • Lubię 2

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Obserwowałem ją gołym okiem przez sam filtr :D

  • Lubię 2

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

 Witam

    Kto dziś będzie miał pogodę może zapolować wizualnie gołym okiem przez filtr na grupę 2699. Ma ponad 210 jednostek powierzchni. Czyli jest na granicy widoczności. Dziś i jutro będzie w okolicach południka. U mnie niestety chmury. Tak więc filtry w dłoń i polujemy. 

Edytowane przez zbyszekzz
  • Lubię 2

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dziś zrobiła się kilku minutowa dziura w chmurach i obserwowałem tę grupę gołym okiem przez filtr. Na granicy widoczności, ale udało się  :)

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

  • Przeglądający   0 użytkowników

    Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.

  • Polecana zawartość

    • Odszedł od nas Janusz Płeszka
      Wydaje się nierealne, ale z kilku źródeł informacja ta zdaje się być potwierdzona. Odszedł od nas człowiek, któremu polskiej astronomii amatorskiej możemy zawdzięczyć tak wiele... W naszym hobby każdy przynajmniej raz miał z nim styczność. Janusz Płeszka zmarł w wieku 52 lat.
        • Smutny
      • 156 odpowiedzi
    • Małe porównanie mgławic planetarnych
      Postanowiłem zrobić taki kolaż będący podsumowaniem moich tegorocznych zmagań z mgławicami planetarnymi a jednocześnie pokazujący różnice w wielkości kątowe tych obiektów.
      Wszystkie mgławice na tej składance prezentowałem i opisywałem w formie odrębnych tematów na forum więc nie będę się rozpisywał o każdym obiekcie z osobna - jak ktoś jest zainteresowany szczegółami bez problemu znajdzie fotkę danej mgławicy na forum.
        • Kocham
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 20 odpowiedzi
    • SN 2018hhn - "polska" supernowa w UGC 12222
      Dziś mam przyjemność poinformować, że jest już potwierdzenie - obserwacja spektroskopowa wykonana na 2-metrowym Liverpool Telescope (La Palma, Wyspy Kanaryjskie). Okazuje się, że mamy do czynienia z supernową typu Ia. Poniżej widmo SN 2018hhn z charakterystyczną, silną linią absorpcyjną SiII.
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 11 odpowiedzi
    • Zbiórka: Obserwatorium do poszukiwania nowych planet pozasłonecznych
      W związku z sąsiednim wątkiem o zasadach przyjmowania stypendiów, po Waszej radzie zdecydowałem się założyć zbiórkę crowdfundingową na portalu zrzutka.pl. W tym wątku będę informował o wszelkich aktualizacjach, przychodzących także po zakończeniu.
        • Kocham
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 85 odpowiedzi
    • Mamy polską zmienną z zaćmieniowym dyskiem protoplanetarnym
      W ten weekend, korzystając z danych ASAS-SN (All Sky Automated Survey for Supernovae), wykryłem nieznaną do tej pory zmienną typu R Coronae Borealis. To jedna z najrzadszych typów gwiazd zmiennych - do tej pory odnaleziono zaledwie ~150. Ich poszukiwanie nie należy do najprostszych, gdyż swoimi wskaźnikami barwy (B-V, J-K etc.) nie wyróżniają się zbytnio, dlatego szybciej jest przeszukać krzywe blasku.
        • Lubię
      • 20 odpowiedzi
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.