Skocz do zawartości

Rekomendowane odpowiedzi

Napisano (edytowane)

Tuż przy teoretycznym brzegu centralnej czarnej dziury pewnej galaktyki odkryto okresowy niezwykle intensywny rozbłysk promieniowania rentgenowskiego, który powtarzał się co 131 sekund przez 450 dni.

Daje to rewelacyjne wnioski o szybkości wirowania tej czarnej dziury, która pożera jakąś gwiazdę.
Ta czarna dziura rotuje "na powierzchni" z prędkością co najmniej 50 procent prędkości światła.


To niezwykły fart ludzkości, że dzieje się to akurat teraz.

 

Inspiracja:
https://www.pulskosmosu.pl/2019/01/10/impuls-promieniowania-rentgenowskiego-z-okolic-horyzontu-zdarzen-czarnej-dziury/?fbclid=IwAR0m1JVDMDmBhnNvYUEJxWDAOaBL1Wq5DKDraMUVWE83JhrL_f5FnZiBhLg

 

Swoją drogą dla nas, słabo znających Teorię Względności, jest trudne do intuicyjnego zrozumienia dlaczego rotująca czarna dziura dla materii nad nią jest nie tym samym co nierotująca czarna dziura. Wydaje się, że (typowy) wzór na grawitacyjne oddziaływanie (np Słońca na Merkurego) nie uwzględnia szybkości obracania się Słońca.

Cóż, Einstein i jego następcy dlatego był wielki, że to zrozumiał i wyliczał.

Podobno na polski tłumaczy się to zjawisko jako "Wleczenie czasoprzestrzeni"  i potwierdziło się podczas niezwykłej historii z zakresu działań ludzkości w kosmosie

- "Najpiękniejsza weryfikacja ogólnej teorii względności"  :icon_idea: - tutaj:

 

https://www.kwantowo.pl/2016/02/10/najpiekniejsza-weryfikacja-ogolnej-teorii-wzglednosci/


 

Pozdrawiam

5c362ebf7a6c4.jpg 

 

Edytowane przez ekolog
  • Lubię 2

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

Wleczenie czasoprzestrzeni oznacza, że inaczej przebiegają pewne zjawiska w pobliżu rotującej (cokolwiek to znaczy), a inaczej w pobliżu nierotującej czarnej dziury.
Na przykład zachowanie malutkiej, umownej cząsteczki.
Podejście klasycznej fizyki (między innymi prawo grawitacji Newtona) nie postulowałoby różnic.

 

Nieco zacytuję - z refleksją na bazie cytowanej klasyfikacji: warto być naukowcem lub przynajmniej wynalazcą jakiejś metody, twoje nazwisko/nick może uwiecznić się w nazwach obiektów lub zjawisk.
Na naszym, astro-hobbystycznym,  podwórku znana jest metoda kolimacji teleskopu, o której niektórzy słusznie powiedzą "metoda Hamala"
http://indexhamal.pl/astrofotografia/Kolimacja_teleskopu.htm

 

Wracając do cytatu:

"w strukturach pojęciowych fizyki teoretycznej następujące typy czarnych dziur:
Czarna dziura Schwarzschilda- statyczna, nie naładowana
Czarna dziura Reissnera- Nordstroema- nie rotująca naładowana
Czarna dziura Kerra- rotująca , nie naładowana
Czarna dziura Kerra-Newmana- rotująca i naładowana czarna dziura.
...
Dysk akrecyjny czarnej dziury Kerra ma silne własności wyszarpywania materii z gwiazd sąsiadujących z czarną dziurą. Powstaje zjawisko dżetów materii, zasysania grawitacyjnego materii z atmosfer i fotosfer gwiazd"

 

Można przypuszczać, że bardziej rotującą jest czarna dziura powstała z udziałem obiektu lub obiektów silnie rotujących, ale nie jest to aż tak proste.

Ja sądzę, że im większa prędkość nowego obiektu (gwiazda, inna czarna dziura) wpadającego ukosem lub prawie stycznie w czarną dziurę tym bardziej może zwiększyć się jej rotacja - o ile już rotowała w tę stronę.

 

Więcej (i literatura):
https://www.salon24.pl/u/autodafe/408527,wirujace-swiaty?fbclid=IwAR01yxUte7kaj2a_Hmh86qFo8Fz0paQ51QlvzC6BlkEI9vgEgakhARVqiHA

 

 

Pozdrawiam

 

 Kerr_black_hole.gif
 

 Giddings_blackhole.jpg

 

  hikerr.png

Edytowane przez ekolog

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Skoro jeden z ostatnich programów Astronarium był o czarnych dziurach to linkuję (na dole).

 

Tezy z programu:

 

Czarne dziury zostały wymyślone przez naukowców dzięki teorii ... Einsteina.

 

Sposób powstawania wymyślono dzięki poznaniu zjawiska ... supernowych.

 

Wykorzystywane są do ... potwierdzania Teorii Względności :)

 

Czarna dziura udostępnia więcej przestrzeni w swoim środku niż "naiwnie" oceniamy to z zewnątrz uważając przestrzeń za banalnie euklidesową (analogia do lokalnego uwypuklenia, aż do półkuli fragmentu płaskiej ale namoczonej kartki papieru).

 

Rakieta wlatująca do czarnej dziury i tam nadal leci w próżni (astronauta widzieć to będzie przez okna) ale jak doleci się do centrum to nie wiemy co się dzieje dalej.

(dodam coś spoza tez programu - pewną propozycje popartą obliczeniami przestawił fizyk Nikodem Popławski - powstaje kolejny świat ze swoją przestrzenią)

 

Największe czarne dziury są w centrach (jądrach) galaktyk.

 

Jak dziura pożera gwiazdę to mamy kilkudniowy błysk, na który obecnie astronomowie polują.

 

Odkrycie zlania się czarnych dziur dzięki detektorom fal grawitacyjnych było bardziej bezpośrednim dowodem ich istnienia ... dokładniej istnienia aż dwóch czarnych dziur (i zaraz się zlały w jedną).

 

Czarne dziury są dość częste i mają najróżniejsze masy (10 mas słońca, ... 50, ... miliardy).

 

Sensacją (niewytłumaczalną teoretycznie na razie) jest wykrycie dużych czarnych dziur które istniały już około 500 milionów lat po początku wielkiego wybuchu.

 

***


Z filmu linkowanego w statusach przez kolegę Dja.Obserwator już w pierwszej minucie możemy dowiedzieć się o dość sensacyjnej historii

wykrycia pierwszej znanej ludzkości czarnej dziury - bardzo małej zresztą jak na te dziury. Daję link do niego jako drugi.

 

 

 

 


Pozdrawiam

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Napisano (edytowane)

Dajcie spokój z tymi wszystkimi bajkami o podróżach do wnetrza czarnej dziury, o jakichś tunelach do innych wymiarów itp... To po prostu jest ściśnieta materia (atomy sa puste w srodku wiec jest co ściskać). Rakieta wlatująca do czarnej dziury rozpierdzieli się w drobny mak i tyle! 

A koniec końców i tak wyparuje w postaci fal (pewnie grawitacyjnych, których do tej pory nota bene nie rozumiemy).

Edytowane przez JSC
  • Dziękuję 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
9 godzin temu, JSC napisał:

A koniec końców i tak wyparuje w postaci fal (pewnie grawitacyjnych, których do tej pory nota bene nie rozumiemy).

Rozumiemy rozumiemy, byśmy nie rozumieli to byśmy ich nie wykryli :)
To lokalne zaburzenia metryki o charakterystyce kwadrupolowej, z punktu widzenia matematyki to niemal najprostsze, co można sobie wyobrazić :D ("niemal" :D) 

Pytanie jest ciekawsze: po której stronie wyparuje? ^^

 

Jeszcze mały kamyczek do wyobraźni:

Jeśli ktokolwiek widział wir wodny np. w wannie po wyciągnięciu korka, to jest sobie w stanie wyobrazić, że wirująca czarna dziura "narzuca" rotację innym obiektom ("ciągnie" je za sobą -> frame dragging). Co ciekawe, w pewnym momencie jeśli suma momentów pędu czarnej dziury i wpadającej do niej obiektu jest zbyt duża (jest pewna wartość graniczna) to obiekt "odbije się" od czarnej dziury, choć gdyby się kręcił w drugą stronę to by wpadł. To dopiero fajna fizyka :) 

  • Lubię 2

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

projekt monety sugeruje że stephen hawking to dno ^_^

szkoda że nie wykorzystali okazji do zrobienia monety z "dziurą"!

moneta.jpg.b394dbee55e9ce1af37327f7960d9131.jpg

 

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Wzór na entropię czarnej dziury ma postać:
image003.gif.ac62c70989b8cf2c33f4d9c88da8f6a7.gif
 

gdzie:

S - entropia czarnej dziury [JK]

k - stała Boltzmana k=1,3806221023[JK]

c - prędkość światła c=2,997925108[ms]

A - powierzchnia horyzontu zdarzeń czarnej dziury [m2]

h kreślne - stała Plancka dzielona przez 2pi

G - stała grawitacyjna G=6,67321011[Nm2kg2]
 
 
Jest jeszcze wzór na temperaturę czarnej dziury.
image004.gif.4dc4c045237e022d19fa8f96f7b922c6.gif

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do tematu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Usuń formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


  • Ostatnio przeglądający   0 użytkowników

    Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.

  • Polecana zawartość

    • Amatorska spektroskopia supernowych - ważne obserwacje klasyfikacyjne
      Poszukiwania i obserwacje supernowych w innych galaktykach zajmuje wielu astronomów, w tym niemałą grupę amatorów (może nie w naszym kraju, ale mam nadzieję, że pomału będzie nas przybywać). Odkrycie to oczywiście pierwszy etap, ale nie mniej ważne są kolejne - obserwacje fotometryczne i spektroskopowe.
        • Lubię
      • 3 odpowiedzi
    • Odszedł od nas Janusz Płeszka
      Wydaje się nierealne, ale z kilku źródeł informacja ta zdaje się być potwierdzona. Odszedł od nas człowiek, któremu polskiej astronomii amatorskiej możemy zawdzięczyć tak wiele... W naszym hobby każdy przynajmniej raz miał z nim styczność. Janusz Płeszka zmarł w wieku 52 lat.
        • Smutny
      • 161 odpowiedzi
    • Małe porównanie mgławic planetarnych
      Postanowiłem zrobić taki kolaż będący podsumowaniem moich tegorocznych zmagań z mgławicami planetarnymi a jednocześnie pokazujący różnice w wielkości kątowe tych obiektów.
      Wszystkie mgławice na tej składance prezentowałem i opisywałem w formie odrębnych tematów na forum więc nie będę się rozpisywał o każdym obiekcie z osobna - jak ktoś jest zainteresowany szczegółami bez problemu znajdzie fotkę danej mgławicy na forum.
        • Lubię
      • 22 odpowiedzi
    • SN 2018hhn - "polska" supernowa w UGC 12222
      Dziś mam przyjemność poinformować, że jest już potwierdzenie - obserwacja spektroskopowa wykonana na 2-metrowym Liverpool Telescope (La Palma, Wyspy Kanaryjskie). Okazuje się, że mamy do czynienia z supernową typu Ia. Poniżej widmo SN 2018hhn z charakterystyczną, silną linią absorpcyjną SiII.
        • Dziękuję
      • 11 odpowiedzi
    • Zbiórka: Obserwatorium do poszukiwania nowych planet pozasłonecznych
      W związku z sąsiednim wątkiem o zasadach przyjmowania stypendiów, po Waszej radzie zdecydowałem się założyć zbiórkę crowdfundingową na portalu zrzutka.pl. W tym wątku będę informował o wszelkich aktualizacjach, przychodzących także po zakończeniu.
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 85 odpowiedzi
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.