Jump to content

Księżyc w rozmiarze XL


Recommended Posts

28 kwietnia. Jeszcze jedno spojrzenie w kierunku kraterów Messier znad Morza Nektaru i Zatoki Grubiaństwa (Sinus Asperitatis). Leżący na jej terenie krater Torricelli znajduje się niemal dokładnie na przedłużeniu podwójnego promienia jasnej materii, wyrzuconej podczas uderzenia, które uformowało kratery Messier. W dodatku Torricelli to formacja nie tylko przypominająca bardzo podwójny krater Messier A, ale także ułożona dokładnie w tej samej osi... Dużo tych zbiegów okoliczności - jednak są to tylko zbiegi okoliczności. Torricelli jest obiektem dużo, dużo starszym. Jego wiek oceniany jest na 3,2-3,8 miliarda lat, podczas gdy kratery Messier powstały prawdopodobnie ok. 1,1 miliarda lat temu.

MARE-NECTARIS-2020-04-28.jpg.e12b33b2f784a37592d9cd2834ac1ecd.jpg

MESSIER-TORRICELLI.jpg.aa6a61705c3c613cbbed43f582cddbfc.jpg

Zdjęcie krateru Torricelli wykonane podczas misji Apollo 16:

Torricelli_(Apollo_16).jpg.aaab3828da1bb776ebb2006156759865.jpg

Edited by lulu
  • Like 6
  • Love 1
Link to post
Share on other sites

Tu się ciekawy wątek robi :) jeszcze przebijecie zakamarki :D Świetne zdjęcia Panowie, poniższe jakoś wyjątkowo przypadło mi do gustu :)

W dniu 1.05.2020 o 13:17, lulu napisał:

Jeszcze raz Messier i Messier A - tym razem oświetlone od wschodu, 27 kwietnia:

MARE-FECUNDITATIS-2020-04-27-4.jpg.9dab36da9f30639db081c04888a401a2.jpg

 

 

  • Thanks 1
Link to post
Share on other sites
37 minut temu, HAMAL napisał:

Tu się ciekawy wątek robi :) jeszcze przebijecie zakamarki :D Świetne zdjęcia Panowie, poniższe jakoś wyjątkowo przypadło mi do gustu :)

 

Bo jest dużo czarnego, he he :-) Dzięki!. Nie ma to być żadna konkurencja dla zacnego wątku zakamarkowego - raczej alternatywa dla tych którzy nie są pewni czy mieszczą się w przyjętych tam kryteriach.

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Ciekawa sprawa z tymi Messierami. Wydaje mi się, że to musiały być dwa obiekty, które uderzyły pod dużym kątem w powierzchnię Księżyca, bo odległość pomiędzy kraterami jest strasznie mała - czy jeden obiekt lecący z ogromną prędkością zdołałby tak blisko upaść ponownie po odbiciu od powierzchni? Trzeci krater (ten głęboki) może być efektem uderzenia trzeciego obiektu poruszającego się po tej samej orbicie (kometa, która rozpadła się na części?), który uderzył w Księżyc po kilku godzinach po obrocie Księżyca o taki kąt, że niemożliwe było odbicie rykoszetem ale upadek. Kratery ułożone są równoleżnikowo więc to możliwe, choć mało prawdopodobne, ale bardziej nieprawdopodobne jest uderzenie dokładnie w to miejsce innego obiektu niezwiązanego z tymi poprzednimi. 

Może to być też wynik erupcji magmy spod naruszonej upadkiem skorupy Księżyca. 

Edited by anatol
Link to post
Share on other sites

Zauważ jednak, że nie było to tylko "odbicie" - pierwotne uderzenie wyryło głęboki krater w powierzchni, więc  musiała to być olbrzymia siła hamująca, a sam meteoryt był po czymś takim z pewnością narażony na jakiś stopień dezintegracji - być może do drugiego krateru doleciała już nie pojedyncza bryła, ale w praktyce zespół rozdzielających się brył o mniejszych masach? Moim zdaniem powtórne, niezależne uderzenie w układ dwóch pierwotnych, podłużnych kraterów nie jest wcale takie nieprawdopodobne. Na Księżycu jest sporo przykładów wielokrotnych uderzeń - choć oczywiście prawdopodobieństwo zmniejsza młody wiek tego obiektu.

Link to post
Share on other sites
  • 3 weeks later...
Spoiler
2 godziny temu, heweliusz napisał:

 

Papier kredowy - trochu światła i nic nie widać, a książka waży jak worek cementu...

Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...

Księżyc wrócił na niebo w przyzwoitych godzinach i na przyzwoitej wysokości, ale niestety - przynajmniej u mnie - nie wróciła wraz z nim pogoda. Cóż robić - na osłodę sięgnąłem do czekającego na obróbkę materiału sprzed miesiąca. Wprawdzie w laptopie mieli się kilka prób wykonanych wczoraj, ale mieli się niemrawo, więc póki co zaległe obrazki z 30 kwietnia.

 

Na początek północna część tarczy z pasmami Alp i gór Kaukazu oraz znajdującym się między nimi kraterem Cassini, zalanym tą samą lawą, która spowiła powierzchnię wyłaniającego się z mroku Morza Deszczów. W tej fazie uwagę zwraca wznoszący się na 2,3 km ponad powierzchnię morza samotny szczyt Mons Piton, widoczny na zachód od Cassiniego. Podobnych, pojedynczych szczytów wynurzających się z zastygłej powierzchni Mare Imbrium jest więcej. Powstały one oczywiście wraz z otaczającymi to morze pasmami górskimi i podobnie jak one są pozostałością po uderzeniu dużego obiektu kosmicznego, które uformowało basen Mare Imbrium. Pierwotnie przypominał on prawdopodobnie znajdujące się po niewidocznej stronie Księżyca Mare Orientale, którego okrągła niecka naznaczona jest obecnością charakterystycznych, koncentrycznie rozkładających się formacji, będących pozostałością materiału wyrzuconego podczas uderzenia.

 

Stosunkowo młode i zachowujące pierwotną strukturę krateru uderzeniowego Mare Orientale tylko w niewielkim stopniu wypełnione jest skałą bazaltową. Tymczasem podobne do niego "rany powierzchni" znajdujące się od strony Ziemi, zostały jednak w dużym stopniu pokryte lawą. Szczyty takie jak Mons Piton to zapewne najwyższe, wznoszące się ponad jej poziom partie takich koncentrycznych struktur, jakie widać w basenie Morza Wschodniego. Na Ziemi mówiąc o takim przypadku używamy określenia "wierzchołek góry lodowej". Jak nazwać taki szczyt na Księżycu?

PROMONTORIUM-FRESNEL-2020-04-30.thumb.jpg.971f92697f6b7b76e3075af7550eb64e.jpg

MONS-PITON.jpg.8065bc323af769b81e0a571c1fd9ec4c.jpg

Mons Piton sfotografowany z orbity podczas misji GRAIL i Apollo-15:

mons-piton-grail.jpg.2c662435bab9af864279e356115a721c.jpg

mons-piton-apollo15.jpg.8d87bfd93f144aadb453e247e157896b.jpg

Edited by lulu
  • Like 8
  • Love 1
Link to post
Share on other sites
2 godziny temu, HAMAL napisał:

Mamy pecha, bo Księżyc góruje wysoko zimną, gdy seeingi u nas słabe, a latem, gdy jest znacznie lepiej, to ślizga się po horyzoncie <_<

Trzeba mu oddać tyle, że im później trzeba by się do niego fatygować, tym ślizga się niżej - czym pomaga w podjęciu decyzji aby olać późnonocne obserwacje i uczciwie się wyspać. W sumie ostatnio parę razy skwapliwie skorzystałem z tej formy rozgrzeszenia :-)

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • 4 weeks later...

Tak naprawdę mamy tylko dwa miesiące dobrej okazji do obserwacji księżycowych w marcu i kwietniu kiedy Księżyc wysoko świeci w dogodnych godzinach dla ludzi chodzących do pracy :)

Lato - Księżyc za nisko 

Jesień - dobrze (wysoko) widoczny ale w późnych godzinach 

Zima - pogoda przeszkadza, już nie ma tych śnieżnych zim z wielodniowymi pogodnymi i mroźnymi wyżami. 

  • Like 1
Link to post
Share on other sites

Jednak w zimie można przynajmniej próbować, a teraz - najczęściej szkoda nawet zdejmować dekiel bo optyka syfi się znacznie bardziej niż w zimie.

Link to post
Share on other sites
Godzinę temu, lulu napisał:

Jednak w zimie można przynajmniej próbować, a teraz - najczęściej szkoda nawet zdejmować dekiel bo optyka syfi się znacznie bardziej niż w zimie.

Co masz na myśli ? Chodzi o brud z powietrza ?

Link to post
Share on other sites
24 minuty temu, anatol napisał:

Co masz na myśli ? Chodzi o brud z powietrza ?

Trudno mi powiedzieć co to, ale na wiosnę zaczyna się ciapranie powierzchni soczewek jakby drobnymi plamkami - nie wiem czego, ale czegoś jakby lepkiego. Myślę ze na wiosnę i w lecie w powietrzu jest sporo dodatkowych aerozoli z roślin, poza tym pyłki - jeśli ktoś ma w pobliżu sosny to wie co to znaczy kwitnąca sosna. Wszystko zasnute jest warstwą żółtego pyłku. Tego wszystkiego w zimie nie ma.

Edited by lulu
Link to post
Share on other sites

Może ktoś się pokusi wyliczyć drogę koziołkowania od krateru Nicholson ?  Fotografowała to sonda LOR. Kto wie, czy nie przemieścił

się więcej, niż kilometr, stok krateru napewno jest bardzo stromy.

Amerykanie badali taki bałwan, Apollo 17 : http://lunarnetworks.blogspot.com/2013/12/apollo-17-station-6.html

 

No a w wyniku dokładnej analizy i selekcji milionów zdjęć z LOR , powstało zbiorcze zestawienie  takich przypadków z całego globu.

Fachowcy oceniają, że znaczna ich część pochodzi od uderzeń asteroidów

    https://www.mps.mpg.de/erste-globale-karte-der-felsstuerze-auf-dem-mond

  • Like 1
Link to post
Share on other sites
  • 2 weeks later...
  • 5 weeks later...

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

  • Our picks

    • Jeśli coś jest głupie, ale działa, to nie jest głupie - o nietypowych rozwiązaniach sprzętowych
      Sformułowanie, które można znaleźć w internetach jako jedno z "praw Murphy'ego" przyszło mi na myśl, gdy kolejny raz przeglądałem zdjęcia na telefonie z ostatniego zlotu, mając z tyłu głowy najgłośniejszy marsjański temat na forum. Do rzeczy - jakie macie (bardzo) nietypowe patenty na usprawnienie sprzętu astronomicznego bądź jakieś kreatywne improwizacje w razie awarii czy niezabrania jakiegoś elementu sprzętu  Obstawiam, że @HAMAL mógłby samodzielnie wypełnić treścią taki wątek.
        • Haha
        • Like
      • 21 replies
    • MARS 2020 - mapa albedo powierzchni + pełny obrót 3D  (tutorial gratis)
      Dzisiejszej nocy mamy opozycję Marsa więc to chyba dobry moment żeby zaprezentować wyniki mojego wrześniowego projektu. Pogody ostatnio jak na lekarstwo – od początku października praktycznie nie udało mi się fotografować. Na szczęście wrzesień dopisał jeśli chodzi o warunki seeingowe i udało mi się skończyć długo planowany projekt pełnej mapy powierzchni (struktur albedo) Marsa.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 119 replies
    • Aktualizacja silnika Astropolis - zgłaszanie uwag
      Dzisiaj zaktualizowaliśmy silnik Astropolis do najnowszej wersji (głównie z powodów bezpieczeństwa). Najpoważniejsze błędy zostały już naprawione, ale ponieważ aktualizacja jest dosyć rozbudowana (dotyczy także wyglądu), drobnych problemów na pewno jest więcej. Bez was ich nie namierzymy. Dlatego bardzo proszę o pomoc i wrzucanie tu informacji o napotkanych problemach/błędach.
        • Like
      • 236 replies
    • Insight Investment Astrophotographer of the Year 2020 – mój mały-wielki sukces :)
      Jestem raczej osobą która nie lubi się chwalić i przechwalać… ale tym razem jest to wydarzenie dla mnie tak ważne, że postanowiłem podzielić się z Wami tą niezwykle radosną dla mnie wiadomością.
       
      Moja praca zajęła pierwsze miejsce w kategorii „Planety, komety i asteroidy” podczas tegorocznego konkursu Insight Investment Astronomy Photographer of the Year 2020.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 85 replies
    • Zobaczyć powierzchnię Wenus.... - mapa promieniowania termicznego (sezon 2020)
      Zacznę od zdjęcia a potem będą technikalia, opisy zbierania materiału oraz informacje o obróbce
      6 maja faza Wenus zmalała poniżej 20% więc zaczął się najlepszy okres kiedy możemy podejmować próby rejestracji promieniowania termicznego powierzchni Wenus. Czas ten potrwa mnie więcej 17-18 maja kiedy to planeta będzie już zbyt blisko Słońca i kontrast zmaleje uniemożliwiając (lub utrudniając) rejestrację tego zjawiska.
        • Love
        • Thanks
        • Like
      • 30 replies
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.