Skocz do zawartości
astroluk

Dzisiejszy Księżyc

Rekomendowane odpowiedzi

Mam nadzieje że to dobry temat. Wczoraj podczas mojej "technicznej astro-nocy" zrobiłem foto a raczej stack księżyca (40 klatek, 100 ISO 0,5s - Canon 550D + 150/750) efekt przedstawiam poniżej:ksiezyc.thumb.png.36d658fe17757478cbd615918a8b9001.png

Odnoszę wrażenie że przesadziłem z ostrością ale w innym wypadku zdjęcie wychodzi tak: ksiezyc2.png.b05ae23558e4e7fd6473bb720394a010.png

 

Myślę ze to wina źle zebranego materiału bo jest mi ciężko cokolwiek zrobić...albo po prostu nie mam "ręki" do fot łysego :D

Proszę o opinie, rady. 

 

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli nieostrzone wygląda jak to drugie, to odnoszę wrażenie że źle ustawiłeś ostrość podczas akwizycji...

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach
Godzinę temu, dziki napisał:

Jeśli nieostrzone wygląda jak to drugie, to odnoszę wrażenie że źle ustawiłeś ostrość podczas akwizycji...

Tak wygląda surowa klatka. 

image.png.bbb6790a78461c3115ac31af1214630d.png

 

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Oooo to można znacznie lepiej. Odpuściłbym próby obróbki tego materiału i przy kolejnym foceniu zwróć uwagę na ostrość :) Twój aparat chyba ma liveview więc na powiększeniu x10 da się to ustawić dość dobrze.

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Z wczoraj jednostrzałowiec na zakończenie sesji.

RC 6 + reduktor 0,75, ASI 1600mmc Ha

 

 

Moon.jpg

Edytowane przez _Spirit_
  • Lubię 2

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Myślałem, że będę dzisiaj oryginalny, a tu Bellatrix zamieściła pierwsza bardzo ładne zdjęcia.

 

 

Stary Księżyc na 3 dni przed nowiem, 6 października 2018r. i jego światło popielate. Na godzinę przed wschodem Słońca naświetliłem 18 klatek, które później zestakowałem.

 

Struktury na oświetlonej światłem Ziemi części naszego satelity są doskonale widoczne. Chciałbym zwrócić uwagę na księżycowe morza leżące na krawędzi: Mare Humboldtianum, Mare Marginis, Mare Smythii i Mare Australe, które tak jak morza w głębi lądu odznaczają się bardzo wyraźnie. Można bez trudu zidentyfikować większe kratery i formacje górskie. Krater Tycho ze swoją koroną promieni stanowi oczywiście wyróżniający się akcent. Na końcach jasnego rogalika błyszczą pojedyncze świetliste perły.

 

Refraktor SW ED 80/600, Lumix G3, UV/IR-cut, ISO800, ekspozycja 2s, EQ 3-2, Autostakkert!2, Registax6 (18 klatek).

 

 

 

Światło popielate Księżyca 3d 6.10.2018r_05.48_SWED 80.600_LumixG3_UV.IRcut_50%....jpg

  • Lubię 5

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Ja tylko oczkami popatrzyłem. O godzinie około 10. 

Chyba pierwszy raz widziałem taką fazę za dnia. Szkoda, że jutro ma być pochmurnie z rana.

  • Lubię 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Nie mogłem spać w nocy, więc zrobiłem zdjęcie wschodzącego księżyca. Jasna gwiazda w pobliżu to chyba Regulus. Popielata część wyszła nieco zaszumiona, może trzeba było dać niższe ISO (było 800).

nzh2uis.jpg

  • Lubię 3
  • Kocham 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

W mijającym tygodniu Księżyc towarzyszył mi o 4:30 nad ranem w drodze do pracy. Z każdym dniem im go "mniej" tym piękniejszy. Dzisiaj ze światłem popielatym był cudowny.

Edytowane przez gawain74

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Zaciekawiony- to zdjęcie jest jak z baśni. Bardzo piękne! Jakie wyraziste światło popielate, a jaki niebieski Regulus!

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Księżyc z 2giego sierpnia 2018r.

stack300cut_stitch22_schm1_102_3_PS2_FS.jpg

  • Lubię 5

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Księżyc z 4go sierpnia 2018r.

stack100_PS_PS_FS.jpg

  • Lubię 5

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Wczorajszy Księżyc , cca 37 godz. po nowiu . Lacerta 72/432, barlow 2x,  Sony Nex 5N

 

 

DSC02469.JPG

 

A wcześniejszy, z 30 września - wyglądał tak :

DSC02346.JPG

Edytowane przez zbignieww
  • Lubię 3

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dzisiejszy cieniutki rogalik.

Czyste niebo umożliwiło śledzenie księżyca aż do momentu zachodu za horyzont. Końcówkę obserwowałem już przez lornetkę - ku mojemu szczęściu zachodził dokładnie na tle obracających się łopat wiatraka (odległość 7.1 km) Księżyc był już zbyt ciemny jak na możliwości mojego aparatu ale widok w lornetce - niesamowity.

Na pierwszej fotce można nawet zlokalizować kilka kraterów o średnicach 60-80 km np. Adams, Legendre , Hahn, Berosus itd.

Panasonic Lumix FZ 200.

 

P1030365_F.jpg

P1030374.jpg

P1030381_F.jpg

Edytowane przez Art 69
  • Lubię 5
  • Kocham 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Pierwsze  zdjęcie: Księżyc - 18 X - wiek 9,1 dnia - oświetlenie 68,8% - dystans ok. 404 tys km. (stack z ok. 50 zdjęć).

Drugie zdjęcie: Księżyc - 19 X - wiek 10,1 dnia - oświetlenie 77% - dystans ok. 401,5 tys. km (stack z ok. 40 zdjęć).

Sprzęt: BRESSER MESSIER AR-102XS/460 + GSO Barlow EDx2 + Canon EOS 700D + AZ4). 

Księżyc - X - 18 - wiek 9,1 dnia-68,8%-1.jpg

Księżyc - X - 19 - wiek 10,1 dnia-77%.jpg

  • Lubię 6

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Dzisiaj nie planowałem fotografii, ale rozpogodziło się i po 18 miesiącach użytkowania ED80 pierwszy raz udało mi się sfotografować w takim świetle o jakim marzyłem kratery Aristarchus i Herodotus wraz z Vallis Schrorteri.

21.10.2018.

ED80 / Barlow Hyperion 2,25 / ASI 224 - mozaika czteropanelowa

Moon_200810_3.jpg

  • Lubię 3
  • Kocham 1

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Wspaniały widok. Gratuluję. 

I wzgórza Marius Hills też się załapały.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się

  • Przeglądający   0 użytkowników

    Brak zarejestrowanych użytkowników przeglądających tę stronę.

  • Polecana zawartość

    • SN 2018hhn - "polska" supernowa w UGC 12222
      Dziś mam przyjemność poinformować, że jest już potwierdzenie - obserwacja spektroskopowa wykonana na 2-metrowym Liverpool Telescope (La Palma, Wyspy Kanaryjskie). Okazuje się, że mamy do czynienia z supernową typu Ia. Poniżej widmo SN 2018hhn z charakterystyczną, silną linią absorpcyjną SiII.
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 11 odpowiedzi
    • Zbiórka: Obserwatorium do poszukiwania nowych planet pozasłonecznych
      W związku z sąsiednim wątkiem o zasadach przyjmowania stypendiów, po Waszej radzie zdecydowałem się założyć zbiórkę crowdfundingową na portalu zrzutka.pl. W tym wątku będę informował o wszelkich aktualizacjach, przychodzących także po zakończeniu.
        • Kocham
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 80 odpowiedzi
    • Mamy polską zmienną typu R Coronae Borealis (RCB)! (albo z dyskiem protoplanetarnym?)
      W ten weekend, korzystając z danych ASAS-SN (All Sky Automated Survey for Supernovae), wykryłem nieznaną do tej pory zmienną typu R Coronae Borealis. To jedna z najrzadszych typów gwiazd zmiennych - do tej pory odnaleziono zaledwie ~150. Ich poszukiwanie nie należy do najprostszych, gdyż swoimi wskaźnikami barwy (B-V, J-K etc.) nie wyróżniają się zbytnio, dlatego szybciej jest przeszukać krzywe blasku.
        • Lubię
      • 14 odpowiedzi
    • Odkrycia 144 gwiazd zmiennych
      W tym temacie przedstawiam wyniki trwającego pół roku amatorskiego projektu, którego celem było wyszukiwanie nowych gwiazd zmiennych. Podsumowując, udało mi się znaleźć 144 gwiazdy zmienne, jedna z nich to współodkrycie z Gabrielem Murawskim - układ binarny o znacznej ekscentryczności. Postanowiłem więc zakończyć projekt, by móc zając się tematem spektroskopii średnich rozdzielczości.
        • Kocham
        • Dziękuję
        • Lubię
      • 9 odpowiedzi
    • Poszukiwanie nowych mgławic planetarnych
      Witam,
       
      Przed chwilą otrzymałem maila o nowym odkryciu kandydatki na mgławicę planetarną, która otrzymała oznaczenie Mur 1. Oprócz tego, znalazłem także interesujący region (H II lub YSO), który uzyskał oznaczenie Mur Object 1. O co chodzi i co to są za znaleziska? Już wszystko wyjaśniam
       
      Kilka tygodni temu skontaktowałem się z francuzem Trygve Prestgardem, którego często można spotkać wśród takich projektów, jak SOHO Comets czy VSX (bardzo rzadkie zmienne, np. typu R Coronae Borealis czy YSO). Obecnie skupia się na poszukiwaniu nowych mgławic planetarnych na zdjęciach z obserwatoriów, mając na koncie kilkadziesiąt takich obiektów. Postanowiłem spróbować i poświęciłem na to około 15-20 godzin. Efekt? Dwa nowe znaleziska, które dostały oznaczenia na podstawie mojego nazwiska: Mur 1 oraz Mur Object 1.
       

      Possible Planetary Nebula - Mur 1
       
      Okazuje się, że na niebie wciąż nieco przeoczono, a do nich należą np. mgławice planetarne. Na chwilę obecną są to jedynie kandydatki, określane na podstawie widoczności w różnych pasmach (DSS, PANSTARRS, DECaPS, AllWISE). Kolejnym celem będzie określenie spektrum, co ma zweryfikować charakter PN (planetary nebula) obiektu. Od strony egzoplanet, możemy porównać do sytuacji, kiedy odnaleźliśmy powtarzalne tranzyty obiektu mogącego być rozmiarami planetą, ale trzeba jeszcze sprawdzić jego masę metodą radialną.
       
      Trzeba wspomnieć, że rzadko są to wyjątkowe źródła - są słabe (>17 mag), małe kątowo i rzadko kiedy ukazują swoje piękne kolory. Bo te jaśniejsze już wykryto wcześniej
       
      Oraz pozycja Mur 1 w programie Stellarium. Jak widać, z Polski go nie zobaczymy, bowiem leży w konstelacji Kila. Jest bardzo słaby (19-20 mag), więc jego rejestracja wymaga nieco poświęcenia.

       
      Na początku przyszłego roku zostanie opublikowany artykuł z nowymi znaleziskami, wśród których pojawi się powyższy obiekt. Prowadzi go również Francuz (Pascal Le Du), więc można spodziewać się, że raczej nie będzie on po angielsku Również wtedy będziemy mogli wyszukać go m.in. w bazie Simbad/VizieR czy HASH (http://hashpn.space/). Na chwilę obecną jedynie przekazując tę informację dalej.
       
      A tak z kolei wygląda Mur Object 1 - nie jest to mgławica planetarna, choć przypomina wyglądem. Zdaje mi się, że jeszcze będzie dokładniej sprawdzone co to takiego jest. Leży w konstelacji Żagla (także niebo południowe).

      Jaka jest efektywność? Przez kilkanaście godzin odnalazłem 9 podejrzanych celów, z czego dwa okazały się trafione - jeden znany (ale nieopublikowany jeszcze w Simbad) oraz Mur 1. Oprócz tego, Mur Object 1. Pozostała szóstka to pięć słabych galaktyk oraz jedna gwiazda (która wydawała się nieco bardziej rozmyta niż reszta w kadrze, ale jednak to gwiazda).
       
      Bardzo fajny projekt, który postaram się rozwinąć nieco bardziej, u boku poszukiwania nowych egzoplanet
        • Kocham
        • Lubię
      • 7 odpowiedzi
×

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.